In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

zaterdag 24 februari 2018

Met angst en vrezen....

winterslaap

Met angst en vrezen kijken we naar de koudegolf die eraan komt. De afgelopen nachten viel het mee met de vorst, maar voor zondag op maandag, èn de nacht erna, staat er toch echt -10 in de weersvoorspelling. Ook op de dag komt de temperatuur dan niet boeven het vriespunt. Met als enige verwarming de houtkachel in de woonkamer zullen we het best merken! We kunnen aftappen wat we willen, en leidingen beschermen, toiletpotten vullen met antivries, de skimmers van het zwembad beschermen en proberen de onverwarmde gebouwen (en dat is bijna alles) te beschermen tegen die vorstbeet van koning winter, maar houden ons hart vast. Vorig jaar, na een lange periode met vorst, hadden we heel veel leidingschade. De ene na de andere lekkage dook op. Zodra de kou zich teruggetrokken heeft naar waar hij hoort, Siberie, is het dus een kwestie van water erop en alles heel goed nalopen. En dan maar hopen dat de schade meevalt. De poezen hebben ondertussen een prima oplossing tegen de kou; gewoon niet naar buiten gaan en dicht bij elkaar winterslapen tot de zon weer schijnt. Goed plan, dus kan iemand me wakker maken als het weer een graadje of 15 is?

www.lacharviere.nl

vrijdag 23 februari 2018

Watervrees.....

Tesla de baby-eend

En toen kwam het eerste badje voor Tesla, het opvangeendje. Al was het badje warm/lauw, wat al een hele upgrade is ten opzichte van de ijskoude mare waar hij door zijn moeder zou zijn in geplempt, hij vond het niks. Maar dan ook echt niet. Dat natte gedoe aan zijn voetjes kon hem niet bekoren. Dus langer dan drie minuutjes duurde het niet. De warme handdoek om hem in af te drogen beviel hem beter. En daarna lekker soezen onder de warmtelamp. Wat een avontuur voor zo'n kleine eend! Vandaag maar een herkansing, want eendenvoetjes moeten regelmatig nat worden. Ik ben benieuwd of hij over zijn watervrees heen komt......

www.lacharviere.nl

donderdag 22 februari 2018

Opvang geopend........

Baardkuifhoenkuikens

Twee kleine baardkuifhoentjes hebben gisteren gezelschap gekregen in hun behuizing. Het eerste pulletje van het jaar in de opvang. We hadden de broedende eend al eerder gezocht en niet gevonden, maar gisterenmorgen hoorde ik een hard gepiep uit de schuur komen. Na enig zoeken vonden we het kleine gele hoopje bibberend in een hoog raamkozijn. Mama was gevlogen in de hoop dat de kleine erachter aan zou vliegen. Met deze kou was het beestje kansloos. Dus hup, bij de kuikens onder de warme lamp. Uitgebibberd en over zijn eerste verbazing heen doet hij het nu prima. En is vriendjes geworden met de kuifhoentjes. Omdat eendenkuikens minimaal twee keer per dag een badje nodig hebben kunnen we aan de bak. Vandaag maar eens voorzichtig de eerste natte voetjes halen in een bakje lauw water. Foto's volgen......

www.lacharviere.nl

woensdag 21 februari 2018

Als de kippen......

Hooischuur

De grote deuren van de hooischuur gingen gisteren wagenwijd open. Met het oog op de komst van de Russische beer, de koude siberische vortex, moesten alle inwoners wederom voorzien worden van een lekker dik pak stro. Containers vullen en verdelen maar. Natuurlijk was iedereen er als de kippen bij.....

www.lacharviere.nl

maandag 19 februari 2018

Broeds......

Baardkuifhoen

Terwijl de winter deze week nog weer genadeloos toe gaat slaan, wordt er binnen al volop gewerkt aan de lente. Twee broedmachines draaien overuren. Inmiddels worden de twee Ayam Cemani's, de all black voodoo kippen, al behoorlijk groot. En wat een geluk; het lijkt erop dat ik een haantje èn een kippetje heb. Ook 4 Orpington kuikens groeien lekker en komen al aardig in de veertjes. De eieren van de kuifhoenders waren, voor het eerst dat me dat gebeurde, een falikante mislukking. Slechts twee kwamen er uit, en het lijkt erop dat het geen zuivere kruising is, voorspelbaar met die melange aan kippen en hanen, dus hoe ze opdrogen is een complete verrassing. Nu staat er een broedmachine met 12 eitjes van een aardige buurman. Zijn eerste eieren van een koppel Appenzeller Kuifhoenen. Hij is net zo nieuwsgierig als ik of ze uberhaupt bevrucht zijn en wat het gaat worden, en ik heb beloofd hem op de hoogte te houden van de vorderingen. Ik hoop op een paar mooie Appenzellers, want boomkippen hebben we nog niet terwijl we bomen genoeg hebben. En zo worden er dagelijks eitjes gedraaid, worden temperatuur en luchtvochtigheid nauwlettend gecheckt en blijft het spannend hoe het de eventuele kuikens in de broedeieren vergaat en of ze uit gaan komen. Kippen, het blijft een leuke hobby.....

www.lacharviere.nl

zondag 18 februari 2018

Kerken en kastelen.....

Kerk van Chatel-Montagne

Wie houdt van oude kerken en kastelen, kan in de Auvergne zijn hart ophalen. Omdat de eerste kruistochten naar Jeruzalem destijds begonnen vanuit Clermont Ferrand zijn er ongelooflijk veel mooie kerken te vinden in onze regio. De laatste die we bezochten was die in de montagne Bourbonnaise, in Chatel-Montagne. Een dependance van de orde van Cluny. De kerk was basic, weinig pracht en praal, maar zijn ligging hoog op de berg en de doorkijkjes maken hem beslist de moeite waard om te bezoeken. Wat een historie ligt er in de Auvergne.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 17 februari 2018

Raadselachtig......

Mangalitza's

De dames Mangalitza hebben het op hun heupen. Gisteren zag ik ze ineens met grote plaggen gras in hun bek naar hun stal rennen. Huh? Even later renden ze weer naar buiten om doelgericht weer een plag op te sporen en deze naar hun stal te brengen. Ik besloot de proef op de som te nemen en de dames dan maar wat stro en hooi te offreren. Ze twijfelden geen moment, ook dat werd in een razend tempo naar het hok gesleept. Nou weet ik dat varkens, als ze biggen krijgen, een paar uur van te voren een nest maken. Maar deze dames staan al een dik jaar alleen, dus van biggen kan er geen sprake zijn toch? Straks maar even een kijkje om de hoek van de stal nemen om te kijken wat ze uit hebben gespookt. Wel raar.......

www.lacharviere.nl