In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

zaterdag 16 december 2017

Feestje......

diplomauitreiking

Natuurlijk had Noah al in juni zijn eindexamen gedaan, en is hij inmiddels alweer haast een half jaar bijzonder happy op het lycée in Montlucon, waar hij helemaal zijn draai heeft gevonden. Maar een diploma had hij nog altijd niet. Gisteren vond de feestelijke diploma-uitreiking dan eindelijk plaats. Terug naar het collège, waar ze met hapjes, drankjes en taart alles uit de kast hadden gehaald. Noah vermaakte zich opperbest met al zijn copains. Na een officiele handtekening had hij hem dan eindelijk in handen: zijn brevet met als aantekening très bien. Van de 48 eindexamenkandidaten was hij er een van de zes met deze mooie aantekening. Sterker nog, hij had op één na de beste resultaten! En dat terwijl hij, toen hij begon op het collège, geen woord Frans sprak, laat staan kon schrijven. Uiteraard zijn wij bere-trots op deze kanjer!

www.lacharviere.nl

vrijdag 15 december 2017

Op z'n Frans......

Kerstverlichting

Hier in Frankrijk zijn de kerstversieringen bont, bonter, bontst. Alles is gekleurd, knippert en is absoluut niet kleur-gecoordineerd. Elk jaar weer verbaas ik me en geniet ik van al die kerstkitsch. Alleen al het huis van de buren op de hoek is een waar spektakel van knipperende lampjes, plastic kerstmannen en een bijzonder scheve kerstboom. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik zelf dit jaar niet heel erg geinspireerd ben. En er gewoon ook eigenlijk geen zin in had, want andere dingen aan mijn hoofd... Maar toch maar een kerstguirlande om de balustrade, lichtjes erin gekwakt en een paar houten sterren als piece de resistance met tie-wraps erop vast gezet. Om vervolgens, oh ja, ze waren blauw die lichtjes, tot de conclusie te komen dat we steeds meer verfransen. Elke keer als ik de kerst-entourage op het terras vrolijk blauw zie zijn (maar ze knipperen in ieder geval niet, die lampjes) kom ik tot de conclusie dat het zonder meer past bij de Franse manier van kerst-decoreren. En ik weet nou eigenlijk niet goed wat ik daarvan moet vinden......

www.lacharviere.nl

donderdag 14 december 2017

Ziekenboeg.....

geiten

Terwijl de rest van de geiten vrolijk door gaat met het dagelijkse gescharrel, zit Nanetje nog steeds in de ziekenboeg. Ze is zo slapjes dat ze gisteren een paar keer is omgevallen in het hooi en wij haar weer op haar pootjs moesten zetten. Gelukkig vind ze het mengseltje van ORS en antibiotica lekker en doet ze hard haar best dit binnen te krijgen. En ook het krachtvoer knabbelt ze matig enthousiast op, zij het met kleine beetjes. We hopen haar zo iets meer energie te geven totdat de medicijnen hun werk gaan doen. Maar veilig is ze nog niet......

www.lacharviere.nl

woensdag 13 december 2017

Zieke geit.....

zonsondergang

Een koude avond, maar geen vorst. De zon ging al glorieus ten onder terwijl we met de in allerijl opgeroepen veearts met zieke geit Nanette bezig waren. Het nare van geiten is dat je niet snel merkt dat er iets aan de hand is, maar dat ze dan ineens behoorlijk ziek zijn. Zo ook gisteren, toen Nanette ineens niet meer de stal uit kwam en een beetje bibberig stond te zijn. Ze ging er niet eens vandoor toen we de stal binnen kwamen. Dus vitamientjes, ontworming en antibiotica en Nanette mag rustig uitzieken in de warme hooischuur. Alleen, want als underdog van de groep kan ze wel wat rust gebruiken. Nu maar duimen dat ze snel opknapt. En zo was er alweer een dag voorbij. Zeg maar gerust omgevlogen! Je weet nooit hoe je dagen lopen met al die dieren......

www.lacharviere.nl

dinsdag 12 december 2017

Magische kippen.....

broedeieren Ayam Cemani

Ik weet het, we hebben al heel veel kippen, maar er was nog één ras dat ik op mijn lijstje had staan. De Ayam Cemani. Volgens dochter gothic kippen. Door hyperpigmentatie zijn ze helemaal zwart. Maar dan ook helemaal! Veren, snavel, lellen, kam, ogen, zelfs hun vlees is zwart. In Indonesie, waar hun oorsprong ligt, worden ze beschouwd als magische kippen. Hier zie je ze niet veel, en als ze al aangeboden worden zijn ze onbetaalbaar. Stiekem maakte mijn hart dus een sprongetje toen ik mijn handen kon leggen op 6 broedeieren van de Cemani. Voor 5 euro per stuk, dat dan wel weer. En het zijn er maar zes, helaas. Of het wat gaat worden? Geen idee. Ze schijnen lastig te kweken te zijn en ik ben niet stuk van de kwaliteit van de broedeieren. Maar het is weer een leuk experiment. Over 21 dagen gaan we zien of er magische Cemani's kunnen worden toegevoegd aan ons kippen-assortiment.....

www.lacharviere.nl

maandag 11 december 2017

Uitvliegen.....

pauw

Met de komst van de hoefsmid afgelopen zaterdag brak er ook een ander moment aan. De jonge mannetjespauw ging het nest verlaten. Mee met Marie Sarah zoals beloofd. Omdat het een haantje is kan hij helaas niet blijven. Het vangen, waar we erg tegen op zagen, ging eigenlijk verrassend makkelijk. We hebben hem met wat voer het kippenhok in gelokt en hebbes. Met een knoop in mijn buik heb ik mama pauw daarna tevergeefs horen roepen en zoeken. Zo sneu! Gelukkig gaf ze het redelijk snel op. Nu lopen ze weer samen, meneer en mevrouw Pauw. Het was een bijzondere ervaring, het hebben van pauwenkuikens. Misschien volgend jaar weer?

www.lacharviere.nl

zondag 10 december 2017

Voetjes......

Hoefsmid

Het was nog vroeg gisteren, toen hoefsmid Marie-Sarah ineens voor de deur stond. Op afspraak, maar bij gebrek aan agenda in de winter waren we het even vergeten. Dus gauw vanuit warme pyama in koude kleren gesprongen en naar buiten. Waar het ijzig koud was en licht sneeuwde. Instant wake-up call! En dan moeten er een hoop hoofden opgehalsterd worden. En een hoop hoeven gedaan. Vierentwintig, welgeteld. En niet allemaal zonder slag of stoot. Met name pony Eclair en ezeltje Pepper gooiden, letterlijk, hun kont tegen de krib. Een uur of twee verder konden we verkleumd weer naar binnen. Alle voetjes, behalve die van ons, zijn weer verzorgd tot 23 juni. Dat zijn we tegen die tijd natuurlijk al lang weer vergeten, maar Marie-Sarah gelukkig niet......

www.lacharviere.nl