In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

maandag 23 oktober 2017

Herfstig.....

la Charvière

Het was zowaar een beetje herfstig gisteren. Dreigende luchten, een forse koude wind en wat gemiezer. De natuur begint nu ook wel te kleuren en de eerste blaadjes dwarrelen. Binnen de kachel aan en 's avonds was de saunadouche gevoelig koud. Even wennen nadat het vorige week zo lekker was......

www.lacharviere.nl

zondag 22 oktober 2017

Ongekende luxe.....

Ochtendmist boven de ezelweide

Het is rustig op la Charvière. We zijn maar met zijn tweetjes. De kinderen zijn Londen aan het ontdekken. De boerderij voelt ineens groot aan. Vijf hectare voor twee, wat een ongekende luxe......

www.lacharviere.nl

zaterdag 21 oktober 2017

Pluimveeverdriet......

kip

Wat een rotdag eergisteren. Nadat ik eerder berichtte over de jonge pauwen die het zo goed deden, staat het er nu ineens heel anders voor. Donderdag waren we al vroeg in de ochtendschemering buiten en troffen daar een roepende en zoekende mama pauw aan, met slechts één jong mannetje. De andere twee jongen waren van de aardbodem verdwenen. Lang hebben we lopen zoeken, naar pauwen, naar sporen, veren en vonden niets. In de loop van de dag werd steeds meer duidelijk dat ze echt niet terug kwamen. Toen ik ook nog bij een klein kippenhokje in de geitenwei veel zilvergrijze en wat zwarte kippenveertjes vond vervloog alle hoop. Vossen! Hier waren een Bantamkipje, dat de vrijheid verkozen had, en twee van haar vier kuikens gepakt door een vos. Dus was het ook direct helder wat er met de pauwtjes was gebeurd. Wanneer? Ergens in de hele vroege ochtend toen het net schemerde en ze uit de boom vlogen. We hebben ze immers woensdagavond allemaal in de boom zien vliegen. Een kater hebben we. Aangeslagen. Ze waren al zo groot en deden het zo goed. En dan ook nog mama kip en twee kleine kipjes. Het moet een hele vossenfamilie zijn geweest. Dat kan niet anders. De twee kleine haantjes die overbleven hebben we nu opgehokt in de kippenren. Ze moeten het nu zonder hun mama doen. De rest van de kippen, en de kleinste eendjes, worden ook elke avond veilig opgehokt, daar kan geen vos bij. Maar onze gemoedsrust, die is weg. De hele zomer zijn de vossen weg geweest, afgeschrikt door alle reuring op het perceel. Maar nu zijn ze terug. Stelselmatig zoekend naar mogelijkheden en prooi. Vanmorgen weer, om een uur of 6, liep er eentje vlak langs de boerderij. We slapen er slecht van. Kunnen alleen maar hopen dat de overgebleven pauwen hun boom niet uit komen voor het licht is en de rovers verdwenen zijn. Soms is het leven op het platteland niet leuk.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 20 oktober 2017

Bonny & Clyde.....

Geiten

Dit zijn met stip de twee grootste muiters van heel la Charvière. Geboren in het voorjaar, besloten ze tijdens de zomer al hun mama gedag te zeggen en alleen op pad te gaan om zich het hele erf toe te eigenen. Door het kleinste gaatje wisten ze te ontsnappen. Telkens weer. Maakte niet uit hoeveel gaatjes we dicht maakten, ze kwamen eruit. En gewoon ook weer erin als ze dat wilden. Toen uiteindelijk ook het laatste gaatje in het gaas gedicht was, veranderden ze gewoon hun tactiek: ze sprongen doodleuk over het hek. Over het hek? Dat hadden we nog nooit een geit zien doen! Wat moesten we daar nou op verzinnen? Dus laten we het maar zo, en zien met lede ogen aan hoe ze hooi jatten uit de hooischuur, kippensilo's leeg snacken, Rozen, Jasmijn en de kruidenbakken plunderen, uitgebreid liggen te zonnen op de picknicktafels, jonge fruitboompjes slopen en proberen in te breken in de kippenhokken. Tuig van de richel is het. Dat wel 's avonds bijtijds weer naar huis gaat om lekker tegen mama Nanette aan te schurken en hun zonden van de dag te overdenken in het laatste licht van de ondergaande zon. Geiten, zucht...... Ik denk dat we ze maar Bonny & Clyde moeten noemen.....

www.lacharviere.nl


donderdag 19 oktober 2017

Dàg herfstdecoratie.....

Poes Coco

Vroeger was ik nogal van het creatief bezig zijn. Naargelang het jaargetijde was er altijd wel iets om te knutselen. Er zijn heel wat kransen, guirlandes en wat nog niet meer uit mijn handen gekomen. Tegenwoordig komt het er niet meer van. Dus toen ik in een dolle bui een wilgentenen mand voorzag van een prachtig boeket ingedroogde hortensiabloemen en klimopranken vond ik dat heel wat. Even heeft hij gestaan op de terrastafel. Als een passend statement bij de Indian summer van de laatste weken. En toen, net als met eigenlijk alles hier, trok de mand de aandacht van slooplustige medebewoners van la Charvière. Eerst werden de klimopranken grondig verwijderd en opgepeuzeld door geitentuig; de Hortensia's vlogen alle kanten op. Geen goed idee dus, die klimop. Na deze conclusie de Hortensiabloemen weer in de mand gemikt, vastbesloten als ik was deze herfstdecoratie te handhaven. Maar al snel kwam er een volgende belager, in de vorm van Coco. Opgegroeid als boerderijkat die slaapt in hooischuur en op hooizolder, was zij dolgelukkig met zo'n lekker mandje in de luwte van het terras. Voldaan lag de dame te snurken in haar nieuw verworven bedje. De platgedrukte Hortensia's als zacht matras. Kijkend naar zoveel poezengeluk kon ik het haar niet kwalijk nemen. Het werd Coco's mandje. En omdat haar mandje steeds vaker bezet werd door andere poezels heb ik er nog maar een mandje naast gezet. Zonder Hortensia's deze keer. De herfstdecoratie heb ik voor dit jaar maar opgegeven......

www.lacharviere.nl

woensdag 18 oktober 2017

Saai.....

roos in oktober

Dankzij de droogte van de afgelopen zomer is er niet veel meer dat bloeit. Een enkele klaver of Paardenbloem. De hanging baskets met seizoensgoed zijn ook al leeggekiept. En van echte herfstkleuren is nog geen sprake. Saai buiten! Gelukkig blijven de Rozen doorbloeien tot de eerste vorst. Ten minste, de Rozen die niet door de geiten zijn opgegeten.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 17 oktober 2017

Bezweken.....

Pauwen

De babypauwen zijn inmiddels niet zo baby meer. Ze zijn bijna even groot als hun ouders. Van de vier zijn er drie over. Eentje was vanaf het begin langzamer dan de rest en sjokte er altijd achteraan. Helaas is dit kuiken, ergens in augustus, 's nachts dood uit de boom gevallen. De andere drie, twee mannen en een vrouw, doen het prima. Momenteel hebben ze als missie het plunderen van de druivenranken. Ze vliegen er zelfs in om de laatste, inmiddels krenten, vruchten te kunnen bemachtigen. Dat de druivenrank is bezweken onder hun gewicht en van de gevel af is gekomen maakt het voor hen alleen maar makkelijker. Boeven zijn het......

www.lacharviere.nl