In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

zaterdag 17 november 2018

Niet weer.....

Familie Pauw

Het pauwenkuiken dat afgelopen zomer als enige uit het ei kroop begint al aardig groot te worden. Hij is bijna al net zo groot als zijn mama. Helaas kan ik niet meer ontkennen dat zijn veren meer blauw worden dan groen en dat het dus waarschijnlijk een mannetje is. Jammer, want we willen zo graag een tweede hen erbij. Het gezin Pauw komt meerdere keren per dag bij de achterdeur om eten vragen, waarna ze van mij een hand vol siervogelkruim krijgen, en dus is de kleine behoorlijk tam en aan mensen gewend. Alleen die vossen hè, dat blijft onze grootste angst. Sinds kort is er weer een vos actief. Twee jonge kippen, die zich 's avonds niet lieten ophokken en op de kar bij de gieten wilden slapen, zijn spoorloos verdwenen en tot ons grote verdriet vonden we een aantal dagen geleden de jonge gans van dit jaar, die elke keer uitbrak en dan niet meer terug naar de groep kon, onthoofd tussen de struiken. Omdat dit ook zo'n beetje dezelfde periode is als waarin vorig jaar twee jonge pauwen gegrepen werden houden we ons hart vast. Toen vanmorgen om een uur of zes een pauw in het pikkedonker aan het roepen was ben ik uit bed gevlogen. Het zou toch niet weer dat mama pauw haar telg liep te zoeken en roepen? Gelukkig bleek het hele gezin pauw veilig in de boom te zitten. Dat er wel iets rondgeslopen had kon ik zien aan de eenden die allemaal in het midden van de mare zwommen. Het blijft naar, rondsluipende vossen die het op je beestjes voorzien hebben, maar het is nu eenmaal een gegeven hier op het platteland. Maar zolang de pauwen tot het licht is in hun boom blijven zitten zijn ze veilig. Ik zal het ze vandaag nog even extra op hun hart drukken......

www.lacharviere.nl

vrijdag 16 november 2018

Energie.....

oude eik

Op de camping staat een hele oude eik die aan zijn laatste levensfase bezig is. Veel blad zit er niet meer aan en elk jaar wordt hij een stukje kaler. Het oude vermoeide takkenstelsel heeft iets dramatisch. Toch halen we hem niet om zolang er leven in zit. Want leven is energie.....

www.lacharviere.nl

donderdag 15 november 2018

Man met de moker......


Hier in Frankrijk werkt het allemaal net even wat anders. Naast het veel gevraagde "livret de famille", een soort van familiepaspoort dat het uitreksel uit de burgerlijke stand vervangt, wordt er ook soms gevraagd om je "carnet de santé".  Ook dat hebben wij Nederlanders niet. Het schijnt dat daar je vaccinaties en dergelijke in worden bijgehouden. Nu heb ik, in 1967 geboren, gewoon het Nederlandse rijksvaccinatieschema doorlopen, dus ik neem aan dat dat allemaal wel snor zit. Alleen die Tetanusspuit, dat was al heel lang geleden. En hier op de boerderij, waar je af en toe een hap of een krab krijgt, of kleine wondjes in teenslippers hebt en aan een roestige spijker of aan prikkeldraad blijft hangen in je haast, is die vaccinatie geen overbodige luxe. Roelof kreeg zijn tetanusspuit recent op de eerste hulp na zijn aanvaring met een kettingzaag, dus moest ik er ook maar eens aan geloven. De huisarts schreef hem voor en ik haalde hem bij de apotheek. Bewaren in de koelkast dus daar lag hij enige weken ongezien. Gisteren moest ik bloedprikken, dus een mooie kans het vaccin te laten inspuiten bij de infirmière. Onderweg bekeek ik het doosje en constateerde dat het niet alleen een vaccin tegen Tetanus was, maar ook tegen Polio, Kinkhoest en Difterie. Bleek het de volledige DKTP prik te zijn. Wetend hoe ik reageer op allerlei prikken en medicijnen sloeg de angst me even om het hart. Maar vooruit, wie A zegt moet ook B zeggen, en dus ging hij mijn arm in. Na een uurtje of wat kwam de man met de moker. Van koude rillingen naar koortsig en broeierig met een zoemhoofd en een hele dikke en zere arm. De nacht die volgde was niet je van het, en ook nu in de vroege ochtend ben ik alles behalve fit. Mijn immuunsysteem is er in ieder geval mee bezig. En dan heb je ook wat; de eerstvolgende tien jaar ben ik weer onder de pannen. Vandaag maar een dagje bankhangen en met terugwerkende kracht medelijden hebben met mijn twee baby's van toen, die destijds diezelfde DKTP prikken ook alles behalve goed opvingen. Paracetamolletje iemand?

www.lacharviere.nl

woensdag 14 november 2018

Attitude......

Muffin

Kleine Muffin, nu bijna een jaar oud, heeft zichzelf gekroond tot koningin van de camping. Ze heeft er de hele zomer rondgehangen, en was zelfs een paar dagen van slag toen de camping leeg werd aan het einde van het seizoen. Hele dagen is ze op de camping te vinden. Ze roetsjt er in bomen, slaapt naast de bamboe in het zonnetje en is uitermate verheugd als wij op de camping bezig zijn. Wat ze niet zonder slag of stoot tolereert is dat één van de andere poezels zich op haar camping begeeft. Dus toen Moos het snode plan opvatte mee te lopen met een fotorondje liet kleine Muffin even duidelijk merken niet gecharmeerd te zijn van zijn aanwezigheid. Het resulteerde in klappen voor Moos. Eén ding is zeker; wat ze aan grootte tekort komt compenseert ze door attitude, onze koningin Muffin.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 13 november 2018

Ademruimte......

kampeerveld in de herfst

Normaal komen we buiten het seizoen om niet zo vaak op de camping, die leeft z'n eigen leven wel, maar nu we met het sanitairgebouw bezig zijn is er ineens een hoop reuring op het anders zo verlaten terrein. Gisteren lokte de zon in combinatie met de dreigende luchten me weg van het sanitair naar het kampeerveld. De felle contrasten en het mooie licht, daar moest ik even van genieten. Ademruimte, dat hebben we hier.....

www.lacharviere.nl

maandag 12 november 2018

Gescharrel....

herfst

Het scharrelde gisteren op het erf van la Charvière. Eendjes spetterden en dobberden, kippen lagen te zonnen en de mussen waren druk aan het kletsen in de Meidoorn. Met twintig graden was het buiten warmer dan binnen en eerder lente dan herfst. Lekker thee op het terras met versgebakken chocolate chip cookies en een kluifje voor Obi. Een heerlijke dag om buiten te zijn.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 10 november 2018

Kerstboom....

herfst

Het begint eindelijk een beetje te kleuren. Nog niet echt rondom la Charvière, maar zo onderweg naar zie je stukken geel en rood verschijnen. De Allier heeft heftig te maken met vele microklimaten, waardoor de natuur nèt om de hoek weer veel verder kan zijn. In de lente zie je dat aan de struiken, die in het ene dorp al bloeien terwijl ze bij ons nog in knop zitten. Zo ook in de herfst. Richting St. Pourcain wordt je getrakteerd op de kleuren van een Indian summer, hier begint het pas. Door de late intrede van de herfst en de hoge temperaturen zijn wij ook een beetje van slag. Ik realiseerde me gisteren dat over een week of drie de kerstboom weer moet worden opgetuigd. Daar ben ik zo nog niet aan toe.....

www.lacharviere.nl