In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

donderdag 19 april 2018

Zomeravonden....

Zonsondergang

Ze zijn er weer, de boomkikkerkoren. Vanaf zonsondergang tot een uur of twaalf wordt er driftig gezongen. Het is een heerlijk geluid, net als het gezang van de Nachtegaal, die in de kersenboom voor ons open slaapkamerraam de hele nacht zijn prachtige aubade ten gehore geeft. Zomeravonden, ik hou er van.....

www.lacharviere.nl

woensdag 18 april 2018

Binnen of buiten?

Terras

Gisteren hebben we de laatste stoelen voor het terras uit de opslag gehaald. Het ziet er gezellig uit, al die tafeltjes en stoeltjes. De grote tafels die je aan elkaar kunt schuiven tot één hele lange tafel zullen alleen nog bij grote table d'hotes uit de opslag komen. Nu de vorst uit de lucht is zijn de oude vergieten onderde overkapping ook weer voorzien van allerlei fleurigs. Het laatste onkruid weg en de randen weer netjes. Nu nog de hoge drukspuit erover en het terras is klaar voor heel veel fijne momenten onder de oude kersenboom. In de meivakantie gaan de eerste table d'hotes van het seizoen uitgeprobeerd worden en stoken we ook de pizza-oven weer op. Voor ons altijd weer spannend, want wat vinden onze gasten van wat wij voor dit seizoen bedacht hebben? Nu nog hopen op mooi weer, want anders wordt het binnen eten....

www.lacharviere.nl

dinsdag 17 april 2018

Zomer.....

la Charvière

Op la Charvière mogen we de eerste zomerse week verwelkomen. Het begint vandaag, om op te warmen, met 22 graden, maar dan de rest van de week wordt het rond de 25 tot 27 graden. Door de zon van de afgelopen dagen is het hier in recordtijd weer een lieflijk paradijsje van groen en bloemen geworden. Het is echt genieten buiten! En dat is goed want er zijn nog zat klusjes te doen. Het terras is nu ingericht met tafeltjes en stoelen, er is driftig onkruid geplukt, grind aangevuld en er zijn grote bakken met bloemenzaad uitgestrooid. Nu nog hopen dat de Blauwe Regen even een inhaalslag maakt en gaat bloeien voor de meivakantie die eraan komt en dan is het plaatje weer compleet......

www.lacharviere.nl

maandag 16 april 2018

C'est magnifique.....

Pauw in kersenboom

De oude kersenboom voor de boerderij staat in volle bloei. Het is een prachtig gezicht, die zee van witte bloesem. Het ruikt ook nog eens heel lekker. En het zoemt! Onze bezige bijtjes vliegen af en aan. Niet gek dat meneer Pauw de kersenboom een ideale plek voor een kleine siesta vond. Gevoel voor esthetiek heeft hij wel! Het leverde een mooi plaatje op. De groep wandelaars die langs kwam was dezelfde mening toe gedaan. Onder veel ah's en c'est magnifiques werd er driftig gefotografeerd. Leuk om te horen dat ook de Fransen zelf ons plekje magisch vinden.....

www.lacharviere.nl

zondag 15 april 2018

Brand.....

brand bij la Plumandiere

Gisteren verliep de dag weer evenzo ongepland als de dag ervoor. De planning was de nieuwe vloer in de kamer en suite erin te hebben voor het einde van de dag. Maar het dierenartsbezoek van kater Boul Mich' liep enorm uit, waardoor eigenlijk het grootste gedeelte van de ochtend al weg was. Wel werden de meubels al voor de middag geleverd, dus bij terugkomst troffen we een volgestouwd terras aan. Uiteraard moest het nieuwe tweepersoonsbed van zoon als eerste in elkaar. Hij moest en zou er die avond in slapen. Zo bleven er nog maar een paar uurtjes over voor de houten vloer, dus wilden we 's avonds, na het avondeten nog een paar meters maken. Dat was althans het plan, tot lawaai verderop onze aandacht trok. Was dat.... wacht.... brand bij de buurboer verderop, en een stevige brand. Snel in de auto want je weet nooit of je kunt helpen. Vanaf de weg konden we zien dat de brandweer reeds ter plaatse was, evenals een heleboel helpende handen. Twee van de drie agrarische gebouwen branden finaal af. Tonnen hooi en granen, evenals de oude kaasmakerij gingen in rook op. Gelukkig waren alle dieren buiten en veilig, al was er wel paniek onder de loeiende koeien en rennende kalveren. We konden verder niets doen, dus togen naar huis. Waar we tot laat in de avond de vlammen konden zien, en de knallen en het gedonder van de instortende gebouwen hoorden. Een drama voor de nieuwe buurboer, die het perceel net had gehuurd en aan het inhuizen was. Naar de oorzaak wordt onderzoek gedaan. Onder de indruk van het drama hebben we maar een eind aan de zaterdag gemaakt. Die vloer kon morgen wel......

www.lacharviere.nl

zaterdag 14 april 2018

Chaos?


verbouwing

Gisteren was het weer zo'n typische "préseizoen op la Charvière dag". Na de ochtendroutine van schoonmaak en dierenverzorging ging ieder zijn eigen weg. Verder met het aftimmeren van koven in de nieuw te realiseren kamer en suite, de grote lenteschoonmaak van gite nummer twee, en zoon besloot zijn kamer een flinke schoonmaakbeurt te geven en al zijn bakken uit te zoeken. Er werd hard gebuffeld en rond het middaguur stond van alles overal. Het washok vol met dekbedden, hoofdkussens, matrashoezen en gordijnen terwijl twee wasmachines en drogers stonden te stampen, de keuken èn de vaatwasser vol met het serviesgoed en de pannen uit de gite, terwijl op het aanrecht de Senseo en de waterkoker stonden te ontkalken, en zoon kwam en passant melden dat de opzetborstel van de stofzuiger in de emmer sop was gevallen. Op de balie de afgekeurde dingen, wachtend op de vuilnisbak. En hé, er kwamen gesloopte vloerdelen via het raam naar beneden? De stapel gebruikte poets- en theedoeken werd steeds groter, terwijl alles steeds schoner werd. Kortom, er werd gewerkt! Halverweg de middag besloot ega dat het toch simpeler was de hele houten vloer van de kamer te vervangen dus toog hij naar de Brico Depot in Montlucon. De verwachte meubellevering die die dag zou komen was toch laat. Maar wacht, die zou de 14e komen en het was pas de 13e? Dagje ernaast, morgen opnieuw. Wij gingen verder met alle klussen die nog niet af waren. Ergens aan het einde van de middag kwam er orde in de chaos. Soort van. Want waarom lag onze Maine Coon Boul Mich' al de hele dag zo zielig op het hondenkussen? En wat was die rare plek op zijn rug? Toch maar even de dierenarts gebeld die vroeg of ik hem even kon temperaturen. Eh ja, natuurlijk. Maar waar was in vredesnaam de thermometer? Al jaren niet gebruikt. Ik vond hem uiteindelijk en hij deed het nog. Geen koorts, dus het kon wachen tot de volgende morgen half 10. Even nog de laatste machines leeghalen en de schone gordijnen in de gite ophangen voor we de avond ingingen. De mannen zouden spaghetti maken. Het gekletter, en vervolgens gevloek, vanuit de keuken beloofden wat. Fles olijfolie op het randje gezet. Dan ben je blij met tegels! Het enthousiaste geroer van zoon in de pan tomatensaus liet ook zijn sporen na. Uiteindelijk kwam het allemaal op zijn pootjes terecht en zijn we weer een stapje verder gekomen, zij het niet zonder slag of stoot en met hele zere voeten. Vandaag een nieuwe dag.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 13 april 2018

Arm kippie.....

het liefste kipje

Dit is verreweg het liefste kipje dat we hebben. In tegenstelling tot de anderen is ze heel aanhankelijk, wordt graag opgepakt en zit op schoot. Helaas heeft ze een groot persoonlijk drama meegemaakt de laatste tijd. Maakte ze eerst onderdeel uit van de harem van de grote haan, zij en vier andere kipjes, nu is ze alleen. Eerst verdwenen er in één nacht drie van haar zusters, door een marter in de hooischuur, toen vonden we van haar grote haan slechts een afgekluifd stel veren terug. Dus adopteerden zij en haar zus het reservehaantje dat al een jaar of twee achter het gezelschap aanhuppelde, wachtend op zijn kans. Een paar dagen later verdween ook haar zus (waarschijnlijk roofvogel). Toen ook vorige week het reservehaantje, al sliep hij hoog op een ladder bovenin de hooischuur, geroofd werd door de marter, was ze alleen. Ze heeft eerst wel lopen zoeken, maar heeft er nu in berust. Elke dag gaat ze naar het vervallen kippenhokje naast de ezelweide en brengt daar de dag door, in haar uppie. Af en toe ga ik even bij haar kijken en klets ik wat tegen haar. Aan het einde van de middag komt ze altijd naar me toe en gaat voor me op de grond zitten zodat ik haar op kan pakken. En samen lopen we dan naar het grote kippenhok, waar ik haar neerzet in het stro met wat eten en drinken. In een afgesloten hok. En dan maakt ze zich, op stok, op voor de nacht. Met als gezelschap één of twee andere Bantam kipjes. Geen hanen, daar is ze bang voor, die zijn haar te aggressief, en daarom loopt ze waarschijnlijk de volgende morgen, als ik de deur voor haar open doe, weer naar het oude kippenhok. Om daar alleen de dag door te brengen. Ik vind het zo sneu voor haar. Dochter heeft al geopperd dat we haar meenemen naar binnen, in de huiskamer. Kipje zou het nog doen ook, denk ik. Maar misschien zit er bij de nieuwe lichting kuikens een zachtaardig haantje waar ze een klik mee krijgt. Tot die tijd neemt ik haar af en toe maar wat extra op schoot en vertel haar dat het allemaal wel goed komt. Arm kippie.....

www.lacharviere.nl