In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

dinsdag 31 december 2013

Rustig....


Hier op la Charvière begon het nieuwe jaar rustig. Geen knal gehoord laat staan ook maar iets dat duidde op vuurwerk gezien. Des te beter, de dieren zouden er alleen maar van in de stress raken. De ochtend beegint weer veelbelovend met een mooie zonsopgang. Dat er dit jaar maar veel mogen volgen!

maandag 30 december 2013

All that your heart might desire.....


May you always be blessed with walls for the wind
a roof for the rain
a warm cup of tea by the fire.
Laughter to cheer you
those you love near you
and all that your heart might desire.
(Irish blessing)

Wij van Domaine la Charvière, Roelof, Miriam & Noah,
wensen iedereen een hele fijne jaarwisseling en alle goeds in het nieuwe jaar,
with all that your hearts might desire. Wij gaan er in ieder geval ons best voor doen!

zondag 29 december 2013

Hanig....


Van de aangeschafte 12 krielkipjes blijken er 4 haan te zijn. Vooralsnog gaat het goed, maar nu ze groter worden worden ze steeds haniger. Uiteraard delft de kleinste haan het onderspit. Hij wordt regelmatig achterna gezeten. Die gaat het niet worden. De brutaalste haan jaagt zelfs op de Rouge d'Auvergne kippen. Te hitsig, dus die heeft daarmee ook zijn doodvonnis getekend. Blijven er twee over. Een haan voor de Rouges, een Bantam Pékin, en één haan (onze relaxte Dalmatiër) voor bij de Krieltjes. Zaak dat we nu de kippenverblijven voor elkaar gaan maken en ze uit elkaar halen. Kraaien doen ze, vanwege hun formaat, bescheiden. Absoluut een aanwinst voor La Charvière! Heerlijk om 's ochtends door het openstaande raam een haan te horen.....

zaterdag 28 december 2013

Boomstammen....


Soms liggen er gewoon hele boomstammen op. Duurt wel even voor ze branden, maar dan heb je ook wat. Die van gisterenavond brand nu nog. Gewoon even wat klein hout erbij en we gaan verder waar we gebleven waren toen we gisteren naar bed gingen....

vrijdag 27 december 2013

Geestrijk vocht....


Ze staan er alweer een tijdje. En schreeuwen haast om creativiteit. Twee oude, eiken whiskyvaten. De ene vergt wat oplapwerk, de ander is nog helemaal intact. Zonder de whisky, helaas, maar als je even diep snuift ruik je het geestrijke vocht nog wel. Het oorspronkelijke idee was om ze als houtopslag bij de barrelsauna te gebruiken. Maar het kan zo maar wat anders worden! Wordt vervolgd....

donderdag 26 december 2013

Zilveren licht....


Heftige luchten dreven gisteren over. Een diep loodgrijze kleur beloofde niet veel goeds. (Sneeuw op de Puy de Dôme?) Toch bleef het droog. Sterker nog: de zon scheen! Het leverde een prachtig zilveren licht op dat de bemoste stammen haast uitbleekte. Winter op zijn mooist!

woensdag 25 december 2013

Slechts één dag....


We moesten het even opzoeken, want we wisten het echt niet. Hoeveel kerstdagen vieren we eigenlijk hier? Het antwoord was snel gevonden: één. In Frankrijk gaat het gewone dagelijkse leven vandaag weer door. Wel zo makkelijk! In dat opzicht is de ongekende hoeveelheid luxe hapjes, drankjes en culinaire geneugten die hier met Kerst hoog opgetast liggen in de supermarkten helemaal bizar. Dat alles voor slechts die ene dag? We wensen iedereen die vandaag nog wel een tweede kerstdag heeft een hele gezellige dag en bon appetit. Wij komen de dag wel door met restjes van gisteren!

zondag 22 december 2013

Gewoon zijn....


Bestaat er iets heerlijkers dan zitten voor een knappend houtvuur? De warmte die je wangen doet gloeien, het intrigerende spel van gloeiende kooltjes en likkende tongen vuur, de geur van gerookt eiken en het gesuis en geknetter van het brandende hout? Als je je eraan overgeeft ben je in no time op een plaats waar tijd niet bestaat. Waar je gewoon bènt. Een plaats waar diepe gedachten en overpeinzingen als vanzelf komen en ook even makkelijk weer gaan. De donkere dagen voor Kerst, bij ons niet hoor. Elke avond opnieuw genieten!

zaterdag 21 december 2013

Wat wil een mens nog meer...


De laatste dagen voor kerst is er van onze plannen niet veel terecht gekomen. De guirlande voor de zandstenen schouw die ik zou maken is doorgeschoven naar volgend jaar. Geen tafelstuk gemaakt, laat staan een  krans gedraaid. De Mistletoe ligt buiten op een tafeltje bij de deur en schreeuwt om een lint. De kerstmarkt in Montlucon, nog niet gezien. En we weten nog steeds niet wat we gaan eten. Het zijn gekke dagen. Die hele kerstgekte gaat eigenlijk aan ons voorbij. We doen gewoon ons ding. Ook de boom weerspiegelt dat; hij is praktisch. Jonge hond en dito katten maakt dat de antieke zilveren ornamenten dit jaar blijven waar ze zijn: in de doos. Een paar kanten strikken, wat metalen kerstbellen en houten sneeuwsterren. Niets van cadeautjes bij zijn stam. En eigenlijk vind ik het prima zo. We houden het simpel. Want Kerst, dat zit van binnen. En licht is er hier genoeg. Bezinning en dankbaarheid, we hebben elkaar en mogen hier genieten. Wat wil een mens nog meer......?

vrijdag 20 december 2013

Dank je José....


Gisteren een trieste dag: la Charvière heeft een geit minder. José, rechts op de foto was al enige tijd mager, en slapjes. Ze at goed en scharrelde lekker rond, maar dat het haar niet goed ging was duidelijk. De dierenarts kon niets anders vinden dan dat de dame al heel oud was, haast geen tandjes meer had en een hartruisje. Gisterenmorgen vond ik haar in de stal, liggend op het stro. Ze had duidelijk veel pijn. Grote ogen en op kon ze niet meer. Gelukkig was de dierenarts er binnen een kwartiertje. Euthenaseren was de beste optie. Terwijl ik haar hals en koppie vast hield en haar bedankte voor alle kinderen en gasten die van haar hebben genoten tijdens hun bezoek aan la Charvière, is ze langzaam weggeglipt. Weer een vinkje op mijn lijst van ervaringen; een geit onder mijn handen voelen doodgaan. Rust zacht, lieve José.....

donderdag 19 december 2013

Kunstzonnetje.....


Kater 2 heeft ontdekt dat onze schemerlampen lekkere kunstzonnetjes vormen. Onmogelijk opgerold in een veel te kleine fruitschaal komt Boul Mich' een koude dag wel door. Ik kan me niet voorstellen dat hij zo comfy ligt....

woensdag 18 december 2013

Magie van deze plek...


Alweer een prachtige zonsondergang. De zoveelste. Maar vervelen gaat het niet. Sterker nog: het wordt één van die momenten waar je je op verheugd en van geniet. Een markering van het einde van alweer een dag. Misschien is dat wel de magie van deze plek; de adembenemende zonsop- en ondergangen en de tijd die niet lijkt te bestaan....

dinsdag 17 december 2013

Luie donders....


Tja, wat moet je ermee? De 15 Rouge d'Auvergne kippen, onderdeel van de overgenomen levende have van la Charvière, zijn luie donders. Leggen, ho maar. Nog niet één ei. Al heel lang niet. Ze hebben het meer dan naar hun zin, de dames. Scharrelen lekker op het erf, bemoeien zich met alle reilen en zeilen, corrigeren hardhandig brutale eenden en katten (dat ze hun plaats maar weten), geven ongevraagd overal hun commentaar op en schurken vervolgens 's nachts tegen elkaar aan op een warm en hoog plekje in de hooischuur. Tijdens het ontbijt 's morgens lekker een hand met graan en mais en daarna uitgebreid uitbuiken in het zonnetje. Waar ik droom van trays vol met kakelverse eieren voor de gasten, hebben de dames hele andere zaken aan hun hoofd. Druk, druk, druk! Realiteit is, dat we van het geld dat we uitgeven aan graan en tarwe, aardig wat eieren zouden kunnen kopen. Zucht! Zelfvoorzienendheid is ingewikkeld.....

maandag 16 december 2013

Schatkist....


Bij onze regelmatige trip naar Montlucon hoort ook altijd een bezoek aan mijn favoriete winkel: Samarcande. Voor mij is het een soort Walhalla. Een schatkist gevuld met alles wat ik lekker vind. Een ongelooflijk assortiment kruiden en specerijen van over de hele wereld, chocolade, likeurtjes, caramels, koekjes, wierrook, heel veel soorten thee en natuurlijk de koffie. De heren van Samarcande branden hun eigen koffie. En weten wat ze doen. Wij hebben diverse bonen geprobeerd, geloof me, er zit echt heel veel verschil tussen, maar hun zelf gemelangeerde koffie met de exotische naam "comptoir des Indes" is onze absolute favoriet.  Daar komt nog bij dat de ontzettend vriendelijke en behulpzame eigenaars gek zijn op lekker eten en daar dan ook heel graag over kletsen. Of recepten delen. Eén ding is zeker: je kijkt je ogen uit en bent er niet zomaar weg, zeker niet in kersttijd!


zondag 15 december 2013

Alles laten vallen...


De laatste dagen is het weer echt fantastisch. Ondanks het feit dat het al bijna kerst is klimt de temperatuur 's middags naar de 15 graden. Strakblauwe hemel, en een heerlijke zon. Het voelt gewoon warm en dan is de kou van een paar weken geleden snel vergeten. De zonsondergangen boven de heuvels zijn, elke avond weer, adembenemend. Het lijkt wel of de horizon verandert in vloeibaar vuur. Lang duurt het niet, maar het is zo'n moment dat je alles gewoon even moet laten vallen om het mee te pakken....

zaterdag 14 december 2013

Details uit het verleden....


Waar ik dagelijks van geniet, hier op la Charvière, zijn de vele oude details. Details die een sfeer van het verleden uitademen, een verhaal te vertellen hebben. Hang- en sluitwerk op de deuren, hout dat vergrijst en bemost is, er is genoeg te vinden dat, vanuit het verleden van deze boerderij uit 1800, mee is genomen naar het heden. Niet altijd even praktisch maar oh zo mooi....

vrijdag 13 december 2013

Aan de andere kant....


Yata, het varken van la Charvìere, heeft het heus wel door: het gras is altijd groener (èn lekkerder!) aan de andere kant. Dus wringt hij zich in allerlei bochten om de laatste bereikbare sprietjes te bemachtigen....

donderdag 12 december 2013

Imposant....


Nu het steeds kaler word komen de majestueuze stammen en grillige takken van de eeuwenoude bomen weer tevoorschijn. Bedekt met mos en grote bollen Maretak lijken ze wel versierd. Wat een imposante verschijningen in het landschap!

woensdag 11 december 2013

Two seasons in one day...


Eigenlijk is het net als op de foto. Een boom in herfsttooi en één die al winters kaal is. De laatste dagen laat december twee kanten zien. Two seasons in one day, zeg maar. Overdag is het heerlijk, 10 graden (en we gaan zelfs naar 13 volgende week!) en een heerlijk zonnetje in een strakblauwe lucht. 's middags met niet veel meer dan een dunne trui buiten aan de slag, en in de zon is het zelfs warm! Maar zodra het zonnetje gaat zakken daalt de temperatuur aanmerkelijk en eenmaal achter de horizon verdwenen geeft het weerstation al snel een alarm: 0 graden en dalende. De volgende morgen beginnen we de dag weer krakend wit met een laagje ijs op vijver en plassen. Totdat het zonnetje weer hoger klimt. Voorlopig blijft het nog minstens anderhalve week zo. Ik teken ervoor!

dinsdag 10 december 2013

Pot op het vuur...


Heerlijk om zo nu en dan de grote pannen in te koken. Dan ben ik echt in mijn element! Deze keer was het Pot au feu, echte boerenkost. Gewoon op het gasfornuis, maar volgende keer maak ik hem in de gietijzeren pan in de open haard boven een knappend houtvuur. Pot au feu zoals pot au feu bedoeld is. Gewoon, omdat het huis dan zo lekker gaat ruiken!

maandag 9 december 2013

In het rood.....


Weer een prachtige zonsondergang gisterenavond. De lucht boven de heuvels stond weer even "in het rood". Geluk zit in allerlei kleine momentjes....

zondag 8 december 2013

Welkomstcomité.....


Elke morgen hetzelfde feest; we worden gehaald. Ze hebben ons gevonden en zodra we de deur open doen struikelen er meerdere kippen en katten over de deurmat naar binnen. Er is geen ontkomen aan; ze willen eten en stalken je net zolang tot ze hun zin krijgen. Er valt geen stap te verzetten met kippen die haast op je schoenen staan, dus de weg naar de voederschuur is een moeizame. Nadat alles gevoederd is keert de rust weer terug. Voor even. Want ze blijven alert. Je weet nooit of er nog een oud stokbrood volgt...

zaterdag 7 december 2013

Glad.....


De ochtenden zijn koud, de laatste dagen. Een knisperend laagje witte rijp bedekt het landschap. Prachtig om te zien, de witte heuvels en laagjes ijs op plassen en meertjes. Als het zonnetje eenmaal goed hoog staat en zijn werk kan doen is het weer snel groen. Toch blijft het oppassen op de weg. Glad!

vrijdag 6 december 2013

Privé-zonnetje....


Beetje gekke foto, maar te lief om te laten liggen. Onze Pien (Pinot Noir) is absoluut de liefste kat die hier rond loopt. Altijd gemoedelijk, met zachte stem, en zijn lievigheid eerlijk verdelend over allemaal. Nooit doet Pinot iets stouts of is hij opdringerig. Van het genenpakket Maine Coon/ Ragdoll, zal het Ragdoll karakter zorgen voor zoveel zachtaardigheid. Pien is een regelrecht schatje! Sinds kort mag hij naar buiten, en dat is natuurlijk reuze spannend. Rennen, bomen klimmen, kippen besluipen en samen met vriendinnetje Bisou op ontdekkingstocht. En gezien de krassen op de neus van Doughnut, de boerderij-buitenkater, laat Pinot zich de kaas niet van zijn brood eten. Maar het blijft een binnenkater. Na een uurtje komt zijn gitzwarte koppie weer boven de deur uit. Binnen! Koud! Heel slim heeft hij daar een oplossing voor gevonden: de schemerlamp die net boven de bank zijn licht laat schijnen en lekker warm wordt. Een soort van privé-zonnetje, zullen we maar zeggen. Gekke Pien!

donderdag 5 december 2013

Watergebrek...


Na twee dagen verstoken te zijn van water, de hoofdkraan was dicht in verband met werkzaamheden in de buanderie, is er nu te veel nattigheid; voor het eerst in een dikke week regent het. Jammer, dat zonnetje begon aardig te wennen en de modder droogde behoorlijk op. Het grondwaterpeil staat hoog en de riviertjes en poelen staan vol. Gelukkig wordt het vanmiddag weer beter!

woensdag 4 december 2013

Scharrelkip....


Als wij buiten zijn, is Merlot ook buiten. Hij is inmiddels volkomen op zijn gemak tussen konijnen, kippen, eenden, geiten, ezels en poezen. Dat hij niet ongegeneerd zijn gang mag gaan en uren als een scharrelkip over het erf mag banjeren, dat vindt hij dan weer minder. Maar hij heeft het inmiddels gelukkig wel door; als wij bezig zijn buiten, dan ligt hij aan de lijn. Zonder mopperen. De kippen scharrelen wel om hem heen....

dinsdag 3 december 2013

Scharrelen...


Gisteren was het 's middags heerlijk weer. Met een zonnetje in een strak blauwe lucht liep de temperatuur op tot tegen de tien graden. Na de koude van de afgelopen dagen voelde dat gewoon warm. Dus lekker buiten scharrelen en daarna een kop Nespresso onder toeziend oog van poes Chiquita.....

maandag 2 december 2013

Niet veel kussen over.....


Tja, al hangen de bollen Maretak hier overal en overdadig, het valt nog niet mee er één te scoren. De meesten hangen hoog. Héél hoog. En om nou met een ladder op pad te gaan op zoek naar kerstgroen is ook zo wat. Maar Kerstmis zonder Mistletoe, dat kan niet. Dus hield ik al weken lang mijn ogen goed open. En ben geslaagd. Er ligt een mooie bos Maretak buiten te wachten op een glanzend lint en een spijker om hem aan te hangen. Het gebruik wil dat je, voor elke bes die je eraf haalt, en kus onder de Mistletoe mag geven aan je geliefde. Ik vrees alleen dat er niet veel te kussen overblijft. De kippen waren ons voor. En nu je het zegt: ik vond ze al zo amoureus de laatste dagen....

zondag 1 december 2013

Met ballen....


Kerstfoto's maken van Merlot met een rendierband op zijn kop. Wie verzint dat ook? Veel bewogen foto's en een hondje dat de tijd van zijn leven heeft. Mission impossible. Dan maar gewoon weer een kerstkaart met ballen....