In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

dinsdag 30 december 2014

Winterweelde....


Gisteren onszelf een dagje winterwonderland cadeau gedaan. In plaats van voor de haard te blijven hangen, dik aangekleed en naar de chaine des Puys gereden. Want we moesten en zouden sneeuw. En wat een cadeautje was het! Een strakblauwe hemel, sneeuw- en ijskristallen die schitterden in de zon, bomen en takken dik bedekt met een laag pure winterpracht. Ondanks de -7 graden die de thermometer aangaf was het heerlijk en hebben we genoten. Gaan we zeker vaker doen!

maandag 29 december 2014

Winterslaap.....


Ons bed was heerlijk warm, toen we vanmorgen wakker werden. Buiten vriest het stevig: -8 graden. Vandaag wordt een vorstdag. Gisteren niet het verwachte pak sneeuw, alleen wat fijne hagel/ijs zodat takken en blaadjes wat bepoederd zijn. Wel een ijskoude wind. Maar de haard brandt en het hout is nog niet op. Nog maar weer een potje Rummikub en een glas Jägerthee. We komen dag wel door.....

zondag 28 december 2014

Nog niet....


De verwachte sneeuw kwam niet, althans niet gisteravond en vannacht. Hoger in het Centraal massief viel hij wel. Maar hier, op zo'n 400+ meter, zagen we de loodgrijze luchten wel voorbij komen maar bleef het bij wat natte sneeuw. Koud is het ook (nog) niet. Dat komt in de loop van de dag. We wachten af....

zaterdag 27 december 2014

Rummikub.....


Het wordt nu echt winter. Waait er nu een harde, koude wind en regent het, vanaf vanavond wordt er sneeuw verwacht. Ook de komende dagen blijven er sneeuwvlokken verwacht worden en nachttemperaturen die kunnen dalen tot -9 graden.De warmtepompen die we hebben doen dan niets meer en dus zijn we volledig aangewezen op de haarden en eventueel de gaskachel. In de gites en op de kamers gaan de electrische kachels op vorstbeveiliging en de boilers aan. Een goede voorbereiding is het halve werk, dus volop boodschappen in huis, gasflessen gehaald en de laatste stronken gezaagd tot hapklare brokken haardhout. Vandaag nog even de dieren een extra dik pak stro geven zodat ook zij er "warmpjes" bij liggen. En dan gewoon maar lekker dicht tegen elkaar aan gaan zitten voor een potje Rummikub. Gelukkig heeft Noah nog een week vrij....

woensdag 24 december 2014

Welkom....


Gisteren om 5 uur kwam kwam ze dan aan op la Charvière. Onze kleine Saffrane. Keurig rustig stond ze, met een fonkelnieuw paars halstertje om, op de trailer. Niet nerveus, niet bang en ze herkende ons direct. Omdat het al laat en donker was hebben we haar, op advies van de ezelmeneer, in de stal gezet en even provisorisch de staldeur half dichtgemaakt voor de andere twee ezels. Het duurde niet lang of er doken in het donker 4 oren op boven het schot. Nieuwsgierig als ze waren stond dat schot er niet lang. Een half uurtje later hadden de heren het vakkundig gesloopt. Kleine Saffrane stond doodgemoedereerd met Reglisse en Barratin in de stal. Er werd geknuffeld en gesnuffeld en alsof het nooit anders was geweest stonden ze met zijn drietjes hooi uit de ruif te eten. Geen moment van spanning of agressiviteit. De heren waren duidelijk blij met de kleine meid. En wij ook! Blij dat de eerste kennismaking zo relaxt is verlopen. Vandaag maar eens kijken of we voorzichtig wat kunnen gaan wandelen door de wei. Welkom op la Charvière kleine Saffrane!

dinsdag 23 december 2014

Tableau vivant...


Toen we in november in Nederland waren stond ik nog te twijfelen met een grote zak gedroogd mos in mijn hand. Leuk voor kerstdecoraties of een mooie krans. Het leek me op dat moment een beetje raar om zo'n zak mee te nemen, gezien de hoeveelheid mossen die op en om de boerderij groeien. Had ik het maar gedaan. Want de zachte kussentjes mos die op de oude pannen groeien zijn veel te mooi om op te offeren. En ook het rendiermos dat overal op bomen en takken groeit is geen optie. Je blijft pulken voordat je een handjevol hebt. Misschien moet ik het gewoon anders benaderen en de balletjes en rode besjes op het dak tussen het groene fluweel leggen? Als een soort tableau vivant. En stel je voor dat het dan ook nog flink berijpt, dan heb je helemaal een plaatje....

maandag 22 december 2014

Kerstcadeautje....


Gisterenmiddag zijn we in Montvicq gaan kijken naar ons kerstcadeautje. En wat we zagen beviel ons zeer! Een klein ezelmeisje van 6 maanden oud. Na even met haar en de andere 3 ezels gespeeld en gekroeld te hebben, waren we snel om. Mooie, goed verzorgde, goed gedresseerde, lieve en nieuwsgierige ezels, dat zat wel snor. De dame in kwestie, haar moeder een halve Poitou-ezel en haar vader een zwarte Berry, liet zich uitgebreid kroelen en probeerde nieuwsgierig aan onze handen te knabbelen op zoek naar wat lekkers. Dat wordt opvoeden! Binnenkort wordt ze gebracht en kunnen onze twee gecastreerde ezelmannen kennis gaan maken met hun nieuwe vriendinnetje Saffrane. En wij? Wij gaan hard met haar aan de slag. Ophalsteren, leren mee te wandelen, voet geven, samenwerken, kortom: we kunnen aan de bak.....

zondag 21 december 2014

Nieuw tijdverdrijf....


Oh oh, de piggies hebben een nieuw tijdverdrijf gevonden. Als ze het serieus menen dan hebben we er zo rond half april ineens een stuk of wat piggies bij....

vrijdag 19 december 2014

Ex-plofkippen....


Sinds een paar weken heeft la Charvière zijn eigen plofkippen. Afgeschreven bio-legkippen. Dat ze in de rui zouden zijn wisten we, maar dat we zulke abominabele en uitgeputte stumpertjes mee zouden krijgen wisten we niet. De eerste zat direct de volgende ochtend al afgepeigerd en wezenloos op haar kont, onderkoeld en helemaal op. Mee naar binnen genomen, elektrisch dekentje om haar op te warmen, suikerwater met een spuitje om haar weer wat energie te geven zodat ze überhaupt weer zou gaan eten van de broodpap en legkorreldrap. Als dank ontsnapte ze, zodra we haar bij de anderen plaatsten, uit de schuur en doet nu haar eigen dingetje in vrijheid. Slaapt bij Yata in de stal, daar heeft ze in het stro haar eigen nestje gemaakt, en weet heel goed wanneer het voedertijd is. Pittige dame is het! Van de andere 10 plofkippen zijn er helaas tijdens ons verblijf in Nederland 6 omgevallen. Heel sneu, maar niets aan te doen. De rest begint al weer veren en praatjes te krijgen en blijft nog even lekker in de warme schuur totdat ze genoeg aangesterkt zijn om naar buiten te kunnen. Bijna ex-plofkippen.....

donderdag 18 december 2014

Kerstkittens....


Tja, kerstversiering ligt er toch gewoon om tussen te boeven? Takken uit de schaal, ballen aan de kant en kerstkittens ervoor in de plaats.....

woensdag 17 december 2014

dinsdag 16 december 2014

maandag 15 december 2014

Nèt niet....


Gisteren even de hort op geweest, er zou een kerstmarkt zijn in Bourbon l'Archambault. Die was er inderdaad, maar niet zoals we dachten in de markante straatjes van het middeleeuwse dorpje, maar in een klein kasteeltje daar net iets buiten. Leuk, maar de vaart zat er niet echt in. Ook de kerstmarkt in Ygrande viel tegen; die was er namelijk niet. Daar ging mijn hoop op stemmige kerstfoto's De kerstboom van Villefranche dan maar. Die bij daglicht toch niet zo spectaculair blijkt te zijn. Eerlijk, ze doen vreselijk hun best, maar het is het allemaal nèt niet....

zondag 14 december 2014

Improviseren...


Gisteren hebben we de woonkamer in kerstsfeer gebracht. De Nordmann, gekocht in een net bij Carrefour want daar betaalbaar, bleek onverwacht een heel mooi exemplaar te zijn. Toch spannend als je niet kunt zien wat er in het net zit. Verder is het maar moeilijk acceptabele kerstversiering te vinden hier in Frankrijk. Knipperend, glimmend, felle kleuren, niet zo mijn ding. Maar met wat er in de kerstdozen zit, een mooie vaas en een bus zout kom je een heel eind! We zijn er klaar voor....

zaterdag 13 december 2014

Opgelost....


Gisteren geen Franse klusjesman met hout. En ach, dat hadden we ook eigenlijk niet eens verwacht. Wel een afspraak met de Franse huisarts voor de zere kuit waar ik al een anderhalve week mee liep. En ik kon meteen 's middags door naar de privékliniek in Montlucon voor een Doppler. Waar ik, na bloedonderzoek en echo, na een klein uurtje weer buiten stond met een recept voor antistollingsmiddelen en een steunkous. Tromboflebitis, ofwel aderontsteking door een bloedpropje. Klaar ben je ermee. Ik weet in ieder geval wat ik aantrek voor kerst: een prachtige grijze steunkous. Of misschien wel twee, als ik in een dolle bui ben. Zijn mijn benen in ieder geval lekker warm mocht het hout niet meer komen.....

vrijdag 12 december 2014

Lange adem...


Het hout in de schuur gaat hard. Als we zo doorstoken zitten we dit weekend zonder. De 20 bestelde stères laten op zich wachten. Al een behoorlijk aantal weken. Op zijn Frans, zou ik haast zeggen. Je moet hier een lange adem hebben. En komen doen ze echt wel, de vraag is alleen wanneer. Ergeren doe ik me er niet meer aan. Ik blijf stoïcijns om de stammen vragen. En als het op is, is het op. Gisteren maar weer aan de bel getrokken en als het goed is komt vandaag... Zo niet dan beginnen we toch gewoon aan de houten meubelen?

donderdag 11 december 2014

Ook goed....


Terug na een weekje Nederland, wat toch best vermoeiend was, op een koud en nat la Charvière, vallen we een beetje stil. We hebben nog genoeg projecten op de planning staan, maar het komt er gewoon even niet van. De donkere dagen voor Kerst, zullen we maar zeggen. Even geen zin. De Kerstlichtjes hangen en de haard brandt. De digitale kerstgroet is klaar en de kaarten geschreven. Waar we nu zouden moeten gaan bouwen, klussen en verven aan de slaapkamer, komen we niet verder dan de warme woonkamer. En verglijden de dagen tot het weer avond is. Ook goed....

woensdag 10 december 2014

Geen koude douche....


We gingen gisteravond een koude nacht tegemoet. Al om een uur of 7 knisperde het gras onder onze voeten en even later was ook de saunadouche bevroren. Lastig! De koude lucht zorgde wel weer voor een mooie zonsondergang die de silhouetten van de kale bomen prachtig aftekende......

dinsdag 9 december 2014

De beste oplossing....


Tja, de katten weten wel wat je moet doen als het buiten koud, grijs en nat is. Met zijn allen bij elkaar kruipen op een warme bontdeken en slapen. De twee kleinsten liggen bij Hibou, die druk aan het surrogaatmoederen is geslagen, en Stitch, want mama Bisou heeft het wel gehad met ze.....

maandag 8 december 2014

Afgelopen....


Toen we weg gingen bloeiden er nog rozen en veldbloemen. Maar het is hard gegaan door de kou van de afgelopen dagen. Alle bomen zijn nu kaal, de veldbloemen liggen er bruin en slap bij en de rozen zijn in winterrust gegaan. Het is winter. Ook hier is het nu grijs en saai. Hoogste tijd voor uitbundige kerstlichtjes buiten èn binnen!

zondag 7 december 2014

Weer thuis....


Vrijdag op zaterdagnacht om 2 uur thuis gekomen. En alhoewel de oppas nog wel een poging had gedaan met een vuurtje de boel warm te krijgen, het was koud. Heel koud. Binnen was het 11 graden om precies te zijn. Na grote vreugdevuren in de open haard en een flinke poetsbeurt van de benedenverdieping waren we aan het eind van de dag weer zover dat we er warmpjes en cosy bijzaten. De dieren waren allemaal tiptop in orde. Alleen van de ex-biolegkippen zijn er een hoop omgevallen. Van de 11 bleven er slechts 4 over. Wat we wel wisten, want ze waren in erbarmelijke staat toen we ze ophaalden. Dat doen we dus niet meer. De oppas wist verder te melden dat Nanou, onze crèmekleurige geitendame was gedekt door Brac. Dat wordt dus weer een jong geitje in april! Maar zover zijn we nog niet, vandaag gaan we alles in kerstsfeer brengen. We zijn weer thuis. Lekker!

donderdag 4 december 2014

Warm...


Heet zal wel weer even wennen worden, als we thuis komen op la Charvière. Na een week luxe appartement mèt centrale verwarming, waar het, ongeacht de stand van de thermostaat, nauwelijks onder de 23 graden komt. In de Allier is het inmiddels gaan winteren en komt de temperatuur niet hoger dan een graad. Er is zelfs al zo hier en daar sneeuw gevallen. Geen centrale verwarming maar open haard en houtkachel. En zeker geen 23 graden binnen. Lopen we in deze betonnen stapeldoos regelmatig te puffen, thuis zullen we weer even moeten omschakelen. Niet erg, want de droge warmte van de cv maakt je loom en moe, we missen de frisse buitenlucht en 's avonds het knappende haardvuur. En de houtgestookte barrelsauna met de ijswaterdouche daarna. Lekker om overmorgen weer naar huis te gaan.....

dinsdag 2 december 2014

Toch leuk....


Hier in Nederland is het ontzettend koud en grijs. Op la Charvière schijnt de winter ook aangebroken te zijn. De eerste sneeuw wordt verwacht deze week, Als we terugkomen is de Mont Dore waarschijnlijk wit. Met de dieren gaat alles goed, er zijn zelfs weer twee krielkuikentjes geboren. Geen idee waar die nou weer vandaan komen. Gisteren naar de tandarts in Huijbergen, ons oude dorp geweest. Uiteraard zo links en rechts lekker bijgekletst en zoonlief even voor een uurtje bij zijn vriend gedropt. Net of we niet weg waren geweest, zo vertrouwd was alles. Vandaag wat zaken af te handelen. Morgen hebben we een dag waarop niets gepland is. Zwaluwhoeve? Donderdag nog op familiebezoek en vrijdag afzakken richting België, waar we zaterdagmorgen in alle vroegte weer naar de Allier vertrekken. Toch leuk, zo'n weekje Nederland. Maar ook weer een lekker vooruitzicht naar la Charvière terug te gaan....

zondag 30 november 2014

Onrustig....


Inmiddels begonnen aan onze derde dag in Nederland. Het voelt raar. Angstvallig houden we het weer in Frankrijk in de gaten, de vorst komt eraan. Vanaf vandaag is het op la Charvière gevoelig kouder. Al zijn de benodigde kranen en leidingen afgesloten en hebben we de dieren goed verzorgd met dikke pakken stro achtergelaten, ietwat onrustig zijn we wel....

donderdag 27 november 2014

Even wennen.....


Dat is even wennen. Ineens een heel anders uitzicht. En nee, dit is niet la Charvière, maar het Veluwemeer. Gisteren zijn we na een lange reis neergestreken in Waterparc Flevo. In Nederland de nodige dingen te doen. Vanmorgen geen kraaiende hanen of miauwende poezen, maar geklapper van boottuigen en roepende zeemeeuwen. We missen onze dieren nu al. Gelukkig weten we dat onze house sitters goed voor hen zullen zorgen!

woensdag 26 november 2014

Gekit(ten)napt....


Naar aanleiding van onze geplande vakantie waren de kittens van mama Chiquita al met 8 weken naar hun nieuwe adoptie-adresjes. Het viel Chiquita zwaar. Ze liep verloren rond en sleepte eindeloos vette muizen aan voor haar kinders die waren vertrokken. Ik had echt met haar te doen. Gelukkig ontdekte ze al snel een oplossing: de 4 (verwilderde) kittens van haar halfzusje. Met hart en ziel stortte ze zich op het wassen, spelen en muizen jagen voor haar geadopteerde kinders. In eerste instantie nog samen met hun echte mama, maar die hield het al snel voor gezien. Chiquita is nu dus officieel in charge of the family. Als ze kon grijnzen zou ze het doen....

dinsdag 25 november 2014

Herfsttooi....


Elke namiddag is het genieten van de eiken in herfsttooi die in brand lijken te staan door de strijkende zon. Het veld achter ligt er nog redelijk ongeschonden bij, maar we geven de piggies eend maand of twee voor ze alles hebben omgetoverd in een kale vlakte.....

maandag 24 november 2014

Overwinteren....


De temperaturen lopen 's middags nog lekker op. Negentien, twintig graden en een lekker zonnetje zorgden ervoor dat we gisteren in slechts een spijkerbroek en een shirtje aardig liepen te zweten. Want ondanks de heerlijke temperaturen zal het vast wel een keer winter worden en dan moeten alle dieren er warm en droog bij zitten. Twee grote rollen stro in de schuur en sjouwen maar. Geiten, varkens, Yata, kippen, ganzen, ezels, alle verblijven zijn schoongemaakt, opgeruimd, bijgetimmerd en voorzien van een royale laag warm stro. De winter hoeft echt nog niet te komen, maar als ie komt zijn we er klaar voor. Lekker gevoel!

zondag 23 november 2014

Schreeuwerige kitsch....


We hebben er één in de tuin, en hij bloeit al enige weken. Een Kardinaalsmuts. Elke keer als ik haar zie bloeien denk ik: hier heeft moeder natuur even zitten slapen en de plank volkomen misgeslagen! Want waar er normaal sprake is van prachtige kleurencombinaties en smaakvolle paletten, zijn de bloemen van de Kardinaalsmuts op zijn zachtst gezegd schreeuwerige kitsch. Fuchsiaroze met knaloranje, Ik vind het echt niet kunnen....

zaterdag 22 november 2014

Winterstalling...


En daar gingen ze hoor, onze piggies. Toch wel even spannend, want een tijd buiten de omheining. Er moest gewandeld worden naar hun winterbestemming: het veld achter de boerderij. Een mooie houten stal gaat hen in koude nachten beschutting en warmte brengen. We hadden ons voor niets druk gemaakt; mak als een lammetje liepen ze achter de emmer mais aan en doken hun nieuwe weiland in. Helemaal hyper van al dat nieuwe groen waren ze tot laat in de avond nog aan het smakken en wroeten. Rare gewaarwording vanuit de sauna, ineens hadden we pottenkijkers. Als ze binnenkort maar niet met hun handdoekje.....

vrijdag 21 november 2014

Het raadsel van de aardappels.....


Afgelopen april plantten we, nadat we een stuk als groentetuin hadden omgefreesd,  300 pootaardappels. Nooit eerder gedaan en we verheugden ons al op lekker verse bio aardappeltjes uit eigen tuin. De planten kwamen op en groeiden voorspoedig. Maar dat deed het onkruid ook. En wieden op deze zware klei, dat is een drama. Je krijgt er echt geen schoffel in. Daarbij ontbrak het ons vanaf mei ook volkomen aan tijd. De planten werden helaas dus ingehaald door onkruid. De brandnetels, distels, zuring en weet ik veel nog wat meer tierden welig en binnen de kortste keren was er geen aardappelplant meer te bekennen. Gewoonweg verdwenen. Experiment mislukt. Dachten we. Tot een paar dagen geleden. Op inspectie-ronde ontdekte ik ineens allemaal frisgroene aardappelplanten in de groentetuin. Huh? Toch maar een spa in de grond gestoken en een plant boven gewerkt. Prachtige aardappels kwamen tevoorschijn. Een uurtje spitten, wat gelijk staat aan een paar vierkante meter, leverde al snel twee emmertjes prachtig verse, rode piepers op. Wat een verrassing! Verbijsterd maar voldaan heb ik ze direct in de oven gebonjourd, voorzien van een jasje van knoflook, verse rozemarijn, olijfolie en fleur de sel. Ze smaakten heerlijk! En het goede nieuws is dat er nog veel meer staat die voor de eerste vorst de grond uit moeten. En even voel ik me echt boer. Trots!

donderdag 20 november 2014

Alsof ze het wist....


Uit het eerste nest van Bisou, dat met hemelvaart geboren is, was er nog een dame blijven plakken. De gitzwarte Merle, kopie van haar vader Pinot noir. Ondanks herhaalde advertenties op le Bon Coin was er niemand geïnteresseerd. En dus was ze er gewoon nog, en dat was geen probleem. Ze slaapt innig verstrengeld met haar broer en zus, duikt 's avonds op schoot en nestelt zich in je badjas. Is reuze dikke maatjes en gaat buiten op strooptocht met haar papa en kletst altijd de oren van je hoofd. Toen er van de week alsnog mensen wilden komen kijken voor kleine Merle brak er dan ook protest uit van mens en dier. Ach, en hoe kun je.... En ik wist het even niet meer. Maar gisteren kwamen die mensen toch. Want een telefoonnummer had ik niet. En kleine, kletsende, kroelende Merle, die altijd in is voor een knuffel en een praatje, ging er direct als een speer vandoor en verstopte zich achter de wasmachine. En Hibou, haar zus, ging ervoor zitten. Toen ik haar eindelijk te pakken had, en haar aan de bewuste, hele aardige, mensen overhandigde, vocht ze zich los. Liet zich niet paaien. Gaf me zelfs een krab op mijn hand. De begripvolle dame constateerde direct dat Merle niet wilde en dat het niets zou worden. Pfoe... Alsof ze het wist, die Merle. Ze had er echt geen zin in. Gelukkig werden de kijkers direct verliefd op bovenstaand zwart/wit meisje. Nu 5 weken oud. Zij gaat het nieuwe vriendje worden van hun Siamees. Straks, als ze groot genoeg is. Want nu moet ze nog eerst even groeien. En Merle blijft gewoon hier. Want Merle hoort hier, dat heeft ze iedereen meer dan duidelijk gemaakt! En wij hebben daar volkomen vrede mee.....

woensdag 19 november 2014

Opdrogen....


Volgens de weersvoorspellingen gaan we vandaag in ieder geval weer de zon zien. Na al die nattigheid van de afgelopen dagen een welkome afwisseling (tot en met zaterdag). Want wat is er een water gevallen! Even klaar met de natte kou, het word meteen weer een stuk warmer. Hopen dat het zonnetje genoeg kracht en tijd heeft om alles weer een beetje op te drogen.....

dinsdag 18 november 2014

Winterwarm...


Tussen de buien door wordt er verbeten getimmerd aan een nieuwe varkenssstal in het grote weiland achter de boerderij. De piggies krijgen daar een riant winteronderkomen. Het dak moet er nog op maar dan is het klaar en komt er een lekkere dikke laag stro op de vloer. Het omweiden van de piggies staat voor eind van deze week op de agenda. Ben benieuwd wat ze er vaan vinden...

maandag 17 november 2014

In een pot op het vuur....


Nu de kou weer in de lucht is, is het tijd voor wat stevige Franse klassiekers. Petit salée met linzen en spek, cassoulet met confit de canard of de franse variant op groentensoep maar dan net iets anders: pot au feu. Ingewikkeld is de pot au feu niet: een groot stuk rundvlees (met bot), wortelen, knolselderij, aardappelen, raapjes, prei, ui, knoflook, kruidnagel en een bouquet garni gaan voor een uur of 3 de pan in om te trekken. Ik kan me zo voorstellen dat dit vrogere in een grote ketel boven het haardvuur uren stond te borrelen. De stukken vlees en groenten worden in een paar lepels van de bouillon geserveerd op een bord. Wat rest is een bijzonder krachtige bouillon die zich prima verder laat verwerken tot soep. Twee vliegen in één klap. Bijkomend voordeel? Je huis wordt urenlang gevuld met die lekkere geuren. Troostvoedsel!

zondag 16 november 2014

Charmeoffensief....


Het viertal verstopte, en dus nu verwilderde, kittens van Banaan begint al aardig groot te worden. Ze hebben nu de gereedschapsschuur als thuisbasis gekozen. Ik heb er een doos met een deken voor ze neer gezet en geef ze elke dag eten en water. Twee mama's hebben ze nu; de beide poezendames moederen samen over de kleintjes. Ze zijn regelmatig, onder het toeziend oog van de twee, buiten aan het spelen, zelf op de trap en het terras. Maar zodra we ons laten zien rennen ze hard terug naar de schuur. Al zit ik er regelmatig bij, klets ik tegen ze, en komen de mama's dan lekker bij me liggen, ze zijn bijzonder voorzichtig. Alleen deze prachtige kater durft iets meer naar me toe te komen en snuffelt af en toe voorzichtig aan me, maar dan heb je ook alles gezegd. Mijn charmeoffensief heeft tot nu toe dus nog maar weinig vruchten afgeworpen....

zaterdag 15 november 2014

Modder....


De dreigende lucht en de harde wind gisterenmorgen beloofden niet veel goeds. Wel een prachtig spektakel van licht en dikke wolkenpakken in de lucht. Lang duurde het niet voor de eerste druppels vielen en het donker en grijs werd. En dat bleef het ook de rest van de dag. Aan het eind van de middag stroomden er van de weilanden modderrivieren over de weg. Wat een water! Blij dat we hoog zitten.....

vrijdag 14 november 2014

Hout....


Eén van de voordelen van de herfst met zijn dalende temperaturen is dat het weer mag. De open haard aan. Aan het eind van de middag begin ik met het voorbereiden van de vuurtjes. Eén in de sauna en de andere in de open haard van de woonkamer. Aanmaakblokjes, aanmaakhout, takjes en dan het grotere werk; ik ben er aardig handig in geworden. Niets zo lekker als 's avonds je voeten warmen bij een sissend en knappend haardvuur. Twintig stère komt er deze week. Eiken aan een meter dat dan nog gezaagd en gekloofd moet worden. We hebben voorlopig wat om warm te blijven....

donderdag 13 november 2014

Toch wel herfst....


Uiteindelijk beginnen we toch wel iets van een herfst te krijgen. Met temperaturen van iets boven de 10 graden, een stevige wind en zo af en toe wat nattigheid. Het heeft even geduurd, maar nu is het gros van de bomen voorzien van een gekleurde bladertooi of bezig met kleuren. Wel lekker zo'n late herfst. Net als vorig jaar zijn de bomen nog lang niet kaal. Als de bomen weer pas net voor kerst hun laatste blad laten vallen is de winter niet zo lang....

woensdag 12 november 2014

Uitgesproken smaak....


Tja, Yata. Het hangbuikzwijn van la Charvière. Groot, heel groot, en mooi van lelijkheid. Wel lief, tenminste, als hij wel een goede maaltijd krijgt. Want anders loopt hij knorrend door zijn hok. Gelukkig eten ze vaak niet alles op hier, dus boft hij. Van rendang tot pizza, hij is er gek op. Voor een varken heeft hij een bijzonder uitgesproken smaak.....

dinsdag 11 november 2014

Brilletje....


De jonge pauwenman die gewond op la Charviere arriveerde is helemaal hersteld. Hinken doet hij niet meer en hij vliegt metershoog. Hij kent de grenzen van ons perceel, bemoeit zich graag met ander pluimvee en staat regelmatig een showtje te geven voor de eenden. Het liefst zit hij op een punt van waaruit hij alles kan overzien. Volgend jaar hangt er een prachtige sleep achter hem, want eindelijk beginnen zijn pauwenstaartveren te groeien. Op één punt laat hij het echter afweten: het verhaal gaat dat pauwen gaan schreeuwen als het weer slecht wordt. En dat hebben we nog niet meegemaakt. Zelfs niet toen gisteren die hele donkere lucht binnendreef. Brilletje nodig misschien?

maandag 10 november 2014

Leeg....


De achterzijde van de grote gite in een nazomerzonnetje. Met de immer doorbloeiende Cosmea's. Eigenlijk haast zonde dat er geen gasten meer zijn die vanuit hun raampjes van de bloemenzee kunnen genieten.....

zondag 9 november 2014

Om op te vreten....


De kittens van Bisou, geboren op 13 oktober, worden nu steeds levendiger. Ze waggelen door de kooi en kijken geïnteresseerd naar je, met hun kleine kraaloogjes, als je tegen ze praat. Twee dames en een meneer. Vooral de zwartwitte dame is om op te vreten. Voorzichtig liggen ze nu in elkaar te bijten en met elkaar te spelen. Altijd weer genieten; ik kan er uren naar kijken. Nog een weekje, dan is de kooi niet genoeg meer voor ze en willen ze eruit......

zaterdag 8 november 2014

Geluk zit in een klein cakeje....


Van de week heb ik ze voor het eerst zelf gebakken. Met verse scharrelkrieleitjes en Bretonse boter. Madeleines: kan het nog Franser? Een stuk bewerkelijker dan de quatre quart, zelfs met rusttijd voor het beslag dat je later in de holletjes spuit en in twee fases afbakt. Dus wil je ze 's middags bij de thee, moet je 's ochtends bijtijds beginnen. Maar wat een openbaring, dit recept. Een heerlijk zoet, goudgeel cakeje in de vorm van een schelp met een onweerstaanbare structuur. De eerste hap in het nog warme cakeje was een openbaring. Ik werd er op slag gelukkig van. Een kop dampende thee en een schaal geluk. Dat is hersft op en top....

vrijdag 7 november 2014

Tipje van de sluier....


Tja, er werd om foto's gevraagd van ons project nieuwe badkamer. Inmiddels ligt de vloer in de nieuwe badkamer en is alles operationeel. Het plafond moet nog gesmeerd en geverfd, en de witte achterwand kan geverfd worden als het nieuwe raam erin zit. Allemaal nog details en hier daar wat afwerking. Maar er kan heerlijk geregendouched worden, gebubbeld worden in het bad of gepoedeld bij de waskom. Nog even de puntjes op de i en dan volgen de foto's van het uiteindelijke resultaat. En dat mag er wezen!

donderdag 6 november 2014

Pittoresk....


Nu weer wat vaker op pad, dus kan ik nu weer genieten van alle dromerige en typisch Franse dorpjes in de omgeving. Het liefst zit ik, als we ergens naar toegaan, op de passagiersstoel, zodat ik volop om me heen kan kijken en kan genieten van al die details. Deze foto is gemaakt in Herisson, waar je wél even uit de auto moet komen om een wandeling door dit pittoreske middeleeuwse dorpje te maken, want het heeft zoveel moois te bieden......

woensdag 5 november 2014

Te klein....


Het was me al verteld; knoflook doet het hier niet, maar ik was toch eigenwijs. In het voorjaar tenen knoflook geplant in de hoop in oktober mooie, grote bollen te oogsten. Het resultaat was niet helemaal wat ik voor ogen had. Hele kleine bolletjes, en ook nog niet eens zo veel. Wel lekker, dat dan weer wel. Of ik het volgend jaar nog probeer? Ik denk het niet, maar een mens vergeet gauw.....

dinsdag 4 november 2014

Moeders.....


En ineens hebben we best wel veel Krielkipjes rondlopen. Ze hebben goed hun best gedaan afgelopen zomer. Niet alleen zijn ze goed broeds, het zijn ook nog eens goede moeders (en vaders). Van een paar krieltjes in het begin, telde ik gisteren alleen al 15 witte exemplaren. En 4 koper/groene haantjes, en dan lopen er nog wat zwarte, een zilvergrijze en een aantal fazantkleurige krieltjes rond. Veel van hen zijn nog jong en leggen nog niet; ik vind zo ongeveer 6 eitjes in 2 dagen. En nu maar hopen dat ze straks al die eitjes op de bekende plekjes leggen en niet gaan verstoppen. Volgend jaar met krielkippen èn eenden op de markt.....