In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

vrijdag 28 februari 2014

Sterretjes....


Als het zonnetje zich laat zien merk je al dat hij heel veel kracht heeft. Het licht is helder en voorjaarsachtig. De reflecties van het zonlicht zorgen voor honderden sterretjes in de vijver..... Genieten!

donderdag 27 februari 2014

Avond...


Eén van de dingen waar ik zo ontzettend van geniet hier is het verglijden van het laatste restje dag. De hemel uitgelicht in allerhande pastels, variërend van zachtpaars tot lichtoranje door de steeds lager zakkende zon. De stilte is dan zo hoorbaar en aanwezig. De wereld houdt even zijn adem in en alles lijkt stil te staan. Even later in het donker staan er duizenden sterren boven mijn hoofd. Het hemelgewelf; ik heb nooit geweten dat er zoveel sterren waren. Even diep ademhalen en genieten. Met in de verte een enkele blaffende hond en de roep van een uil. Weer een dag voorbij....

woensdag 26 februari 2014

Broeds...


Wat deze Kriel betreft is het voorjaar definitief begonnen. Al een paar dagen zit ze helemaal uitgevouwen over 16 eieren. Ze is totaal geconcentreerd en verlaat het broedsel geen moment. Eten geef ik haar dus maar op het nest. Op één of andere manier zijn deze eieren aan mijn aandacht ontsnapt. Dat er ook een aantal eieren tussen zitten van een Rouge d'Auvergne kip deert haar blijkbaar niet. Of haar plan kans van slagen heeft? We gaan het zien! Nog een dag of 19 te gaan.....

dinsdag 25 februari 2014

Chihuahua....


En toen hadden we er weer eentje bij! Napoleon, een dwergbokje van 3 weken oud. Verstoten door zijn mama en nog een baby. Maatje Chihuahua zeg maar. Flesje dus, 3 tot 4 x per dag. Zit je ineens weer in de avondvoedingen..... Hij is vrolijk en ontzettend aanhankelijk. Loopt achter ons aan, komt kroelen, en valt op schoot in slaap met zijn koppie tegen je borst. De nachten zijn nog te koud en daarom hebben we tijdelijk een bench met hooi in de woonkamer. Hij is klein en kwetsbaar, en nog lang niet groot, maar vooralsnog doet hij het als een zonnetje.....

maandag 24 februari 2014

zondag 23 februari 2014

Beloftes....


Gisterenmorgen even op mijn gemak en zonder de heren op stap geweest. Mijn missie: Rozen, Rozen en nog eens Rozen. Want ik ben met mijn neus in de boter gevallen met state of the (French) art Rozenkweker Delbard een twintig minuten verderop. De ordinaire Gallica Rozen waar ik voor kwam hadden ze niet maar wel een behoorlijk assortiment met de meest gesofisticeerde veredelingen. Schrikbarend duur (dat schrikken duurt maar even), maar dan heb je ook wat: 15 potten met beloftes van klimmen, tuimelen, gezond zijn, doorbloeien, grote gevulde bloemen, droomkleuren èn, niet geheel onbelangrijk want daar doe ik het voor, een overweldigend Rozenparfum. Helemaal gelukkig met een achterbak vol dromen kwam ik terug; wat wil een mens nog meer....

zaterdag 22 februari 2014

Schatzoeken...


Het is elke dag weer een feestje en ik word er blij van. Eitjes rapen. Je weet nooit hoeveel je er vind. Kleine krieleitjes, de hele grote van de Rouge kippen, er wordt aardig geproduceerd op dit moment. Er gaat niets boven zo'n kakelvers eitje in het gele stro. Sommigen zijn zelfs nog warm als je ze uit het legnest haalt! Zo'n 20 eieren per 2 dagen door 15 Rouge+12 Krielkippen. Voor het hoogseizoen nog te weinig, dus komen er nog meer kippen bij. Maar voor nu veel te veel. En dus krijgt iedereen die langs komt een tray kakelverse eieren mee.....

vrijdag 21 februari 2014

Verderop....


Achter de wolken schijnt de zon. Dat hebben we de laatste dagen maar al te vaak gezien. Het levert wel prachtige plaatjes op maar van mij mogen de wolken verderop hun vertier gaan zoeken. Op schaarse momenten piept het zonnetje even tevoorschijn en dan is het zo lekker. Al zijn de bomen pas sinds december kaal, ik hunker nu echt naar het voorjaar.....

donderdag 20 februari 2014

Sporen....


Regelmatig even naar buiten. Als het droog is en de zon breekt door is het heerlijk en al snel aangenaam van temperatuur. Even struinen over ons terrein. In de bron in het weiland is de Ragondin (beverrat) weer actief. Ik heb hem nog niet gezien, Roelof wel, maar de verse aarde en de sporen bij de holen zeggen genoeg....

woensdag 19 februari 2014

Schuilen...


De oude Mc Cormic (ca. 1957) tractor die we uit de schuur hebben getrokken loopt! De accu was het probleem. We hebben hem zelfs al gebruikt voor het wegslepen van de grote boomstronk die de omgevallen boom opleverde. Het leuke is dat hij meteen opgenomen is in het dagelijkse dierenleven; eenden doen hun middagdut tussen zijn wielen en poezen wassen zichzelf in het zonnetje op de tractorzit. Het is een plaatje!

dinsdag 18 februari 2014

Binnengeslopen....


Zie je wel, ik wist het.... Toen ik even niet oplette is de lente binnen geslopen! De Chaenomelus (Japanse Kwee) staat op het punt te gaan bloeien, ik heb de eerst bloeiende Narcisjes gezien, en de Cornus (Kornoelje)laat zijn kleine gele bloemetjes zien. De Merel heeft in de avondschemering al het hoogste woord en honderden kwetterende vogeltjes volgen zijn voorbeeld. Boerderijkater Doughnut heeft helemaal de kolder in zijn kop en belaagt alle dames doorlopend. Nog even en het jonge leven barst weer los!

maandag 17 februari 2014

Rijdende auto....


Gisteren een trip naar Vichy gemaakt om een paar oude lampen te bekijken. Die bleken het niet te zijn. Maar even verderop vonden we een hal met brocante vol juweeltjes. We kwamen ogen tekort en zijn veel te lang blijven hangen. Het geplande bezoek aan de bronnen van Vichy, daar was het te laat voor. In de auto, onderweg naar huis genoten van het wisselende landschap van de prachtige Allier met imposante wolkenluchten. En vanuit een rijdende auto kun je ook fotograferen toch?

zondag 16 februari 2014

Kachelhout...


Eén van de meest markante bomen op la Charvière, de oude dode boom bij de ezelweides, is niet meer. Hij heeft de storm van de afgelopen dagen niet kunnen hebben. Zijn hout was droog en totaal vermolmd, nog slechts twee kale staken in zijn kroon en zijn eens zo machtige wortels waren allang vergaan. Er was dus niet eens zoveel nodig om hem om te krijgen. Vandaag komt Cedric om hem samen met Roelof te verzagen. Een kub of 2 kachelhout! En dan de omheining van de weide weer gauw herstellen voordat de heren Ezel er lucht van krijgen. Het hout terug drogen is niet eens meer aan de orde, dus vanavond zitten we er warmpjes bij!

zaterdag 15 februari 2014

Verlaagd model.....


Onze Merlot, nu bijna een half jaar, en wat een portret. Hij heeft een enorme hoeveelheid energie en bemoeit zich graag overal mee. Als hij buiten is gaan alle remmen los. Rennen, rennen en nog eens rennen. Met de baas, achter eenden aan, door de modder en de plassen. Maar het blijft een verlaagd model, dus als consequentie dat er een bad op hem wacht. En dat vindt hij dan weer minder. Al dat water en die shampoo! Ik ben hem nu borsteltraining aan het geven. Want ook zijn vacht heeft behoorlijk te lijden onder het buitenleven. Iets waar hij ook niet onverdeeld gelukkig mee is. Maar na een hondenkoekje na afloop en een voldane dut op zijn kussen is elke wederzijdse irritatie weer vergeten. Gelukkig, want elke vrijheid heeft zijn prijs.....

vrijdag 14 februari 2014

Duiven....


In veel oude boerderijen hier in de buurt zie je ze: hoog in de gevel zitten gemetselde openingen voor de duiven. Zo ook in onze schuur. Omdat ze aan de binnenkant dicht zijn gemaakt hebben ze hun functie verloren. Al huizen er nog steeds een aantal duiven. De vraag is waarom de boeren vroeger duiven hielden? Enig speurwerk op Google levert het antwoord: voor consumptie en de mest. Alsof je die al niet genoeg hebt op een boerderij....

donderdag 13 februari 2014

Snoepwinkel....


Ze zijn er! Gisteren kregen we bericht vanuit België dat de Mangalitsa-biggen (wolharige varkens) die we gaan toevoegen aan het dierenbestand van la Charvière zijn geboren. Wat een scheetjes! Het is net een snoepwinkel met al die kleurtjes. Zo Moeilijk kiezen....

woensdag 12 februari 2014

Gelijk.....


Soms lopen dingen anders dan je voor ogen had. Zeker als het om ezels gaat. De twee ezels van la Charvière, Reglisse en Baratin, hebben jarenlang in tegenover elkaar liggende weides gestaan. Gescheiden door schrikdraad en een pad konden ze elkaar alleen toebalken. Baratin kon de stal inlopen en liet zich geregeld aan de voorkant zien. Reglisse stond wat verder achteraf, had een soort open stalletje en was duidelijk schuw en afstandelijk. Vanaf het moment dat we hier kwamen zijn we hem elke dag gaan opzoeken met hooi en wat lekkers om zijn vertrouwen te winnen. Hij kreeg een zacht bedje van droog stro in zijn stalletje en een liksteen, en soms een voorzichtige borstelbeurt. Hij draaide aardig bij, we konden hem zelfs al aaien en naast hem staan in de wei en hij komt blij en hard balkend naar ons toe. Het kost tijd en geduld het vertrouwen van een ezel te winnen! Geduld hebben we wel maar de tijd gaat dringen: Reglisse heeft een probleem dat steeds nijpender word: zijn hoeven zijn nooit bekapt of verzorgd. En dat is bij ezels wel nodig! Het zijn nu dus ook geen hoeven meer maar vergroeide klompjes en er zitten zelfs al een paar gaten in zijn hoeven. En nu heeft hij pijn. Belast zijn achterhoef niet. Er moest nu echt wat gebeuren. Tijd voor actie dus! Nou kun je Reglisse niet zomaar even vangen, daar is hij te schichtig voor. Een Nederlandse hoefsmid raadde aan hem in de stal te zetten, dan durfde hij het wel aan hem op te halsteren en te kijken wat hij voor Reglisse kan doen, eventueel met een verdoving van de véterinaire. Dus zat er maar één ding op: de ezels omweiden. Baratin opgehalsterd en opgesloten in de stal en toen de twee weilanden met elkaar verbonden. Reglisse vond het maar niks. Hij had helemaal geen zin het andere weiland in te gaan. Na veel geduld en voorzichtig proberen nam hij uren later ineens de oversteek. Om vervolgens, tot onze grote schrik, Baratin tegen het lijf te lopen die de opsluiting maar niets vond en de deur voor de stal had weggetrapt. Twee ezels in de wei! En toen werd het een dolle boel. Bijten, rennen, dreigen. Twee woeste ezels op scherp. Voor ons niets aan te doen en dus besloten we het maar even aan te kijken. En het kalmeerde. En tot onze verbijstering bleken die twee het toch wel met elkaar te kunnen vinden. Er word nu zelfs af en toe geknuffeld. Ze blijven nog voorzichtig en moeten soms even op hun strepen staan, maar verder gaat het prima. En dat is goed. En leuk voor de (gecastreerde) heren. Want ezels zijn kuddedieren. Bara claimt nog steeds de stal en Reglisse is nog niet binnen geweest maar we hopen dat dat een kwestie van wennen is, zodat eindelijk zijn hoefjes aangepakt kunnen worden. We hebben goede hoop. Maar één ding is zeker: het valt niet mee om een ezel van je gelijk te overtuigen.....

dinsdag 11 februari 2014

Mooi systeem....


De bushalte van de schoolbus. Les Vallots, een kilometer of twee van la Charvière. Elke morgen stappen hier, inclusief zoon Noah, zo'n 5 kinderen op. (De bus is dan al aardig vol.) Waarna de schoolbus verder rijd om een halte verderop en bij de halte in Sazeret nog meer schoolkinderen op te halen. En elke keer weer denk ik: wat is het toch een mooi systeem en wat past het Noah goed. Elke morgen om 10 over 8 op de bus kunnen stappen om 's middags om kwart voor 5, gevoederd met een warme driegangenmaaltijd én een stuk wijzer, weer bijna voor de deur afgeleverd te worden door diezelfde bus. In Nederland had hij met zijn lichte fysieke beperking maar moeten zien hoe hij naar het voortgezet onderwijs, zo'n 13 kilometer verderop, kwam. Wat een mooie oplossing!

maandag 10 februari 2014

Door de knieën....


Gisteren tijdens een middag zon lieten eindelijk de eerste Sneeuwklokjes hun tere hartjes zien. Je moet er even voor door de knieën maar dan heb je ook wat! Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat het daar even bij blijft; vandaag wordt er 9,3 mm regen verwacht. Dames Sneeuwklok doen er beter aan hun jasjes dicht te houden.....

zondag 9 februari 2014

Fantasie....


In eerste instantie kon ik niet thuis brengen wat mijn ogen zagen. Het leek wel een beestje wat op de omgevallen boomstam lag. Of een opgerold baby-egeltje. Nog even dacht ik een drolletje te hebben gescoord. Maar niets van dat alles. Het was gewoon een typisch gevormde zwam. Rondkijkend ontdekte ik nog meer van die bruine hoopjes. Wat fantasie allemaal niet met je doet....

zaterdag 8 februari 2014

Romeinen...


Afgelopen week een aantal omgevallen bomen van het Romeinse pad, dat over onze grond loopt, weggehaald. En er is meer snoeiwerk nodig om het weer veilig begaanbaar te maken. Maar dan heb je ook wat: al wandelend mijmeren over de vele Romeinen die hier gelopen hebben. Wie waren ze en waar gingen ze naar toe? Wat hebben de oeroude bomen en stenen naast het pad allemaal gezien in de loop der tijden?

vrijdag 7 februari 2014

Wiegende katjes....


Overal bloeien nu de Hazelaars. De katjes wiegen prachtig in de wind. Het is hier de eerste struik die bloeit, maar als het zachte weer aanhoudt zal dat niet lang duren. Een aantal Prunus-soorten zet er ook de benen in; ik zag gisteren de dat eerste groene knoppen opengebarsten zijn. Het is onmiskenbaar: de lente komt eraan!

donderdag 6 februari 2014

Bisous....


Onze Bisous, het enige kitten van Banaan en Doughnut, twee van de boerderijpoezen en afgelopen zomer geboren, had al snel onze harten veroverd. Ze kwam, zag en overwon. Dikke maatjes met de hond en met Pinot Noir, onze even oude (half Maine Coon, half Ragdoll) kater, behoort ze nu tot de "binnen"katten. Haar prachtige point maskertje heeft ze van haar vader, evenals haar ongelooflijk lieve karakter. Het leuke is dat ze oprecht geniet van het weelderige leven als huispoes, zachte dekentjes, lekker eten en alle aandacht die ze krijgt. En wij genieten op onze beurt van haar!

woensdag 5 februari 2014

Speelgoed....



Samen met Iwan, die een paar dagen komt helpen, de oude Mc.Cormick tractor, die al jaren stond te verstoffen in de schuur, eruit getrokken. Een plaatje dit mannenspeelgoed! Afstoffen en oppoetsen! Als het even meezit krijgen we hem, met een goede accu, nog wel aan de gang. Maar naar alle waarschijnlijkheid mag hij zijn levensdagen gaan slijten als speel-object op het erf.....

dinsdag 4 februari 2014

Van slag....


De natuur is van slag. Dat kun je gerust stellen. Door de aanhoudende hoge temperaturen en het gebrek aan winter zijn er al allerlei tekenen van voorjaar. De bollen vliegen uit de grond, de Hortensia's lopen uit en de eenden hebben, nu al, de kolder in hun kop. Er wordt druk het hof gemaakt en geflikflooid in de eendenkolonie. Ik heb dus al twee keer een eendenei gevonden aan de rand van de vijver. En ook zat er zo maar ineens een eend op een met zorg gefabriceerd nest in de hooischuur. Jonge eendjes in februari, daar moet je toch even niet aan denken? Want het venijn kan zo maar in de staart zitten....

zondag 2 februari 2014

Zorgen....


Eén van de boerderijkatten die achter is gebleven toen we la Charvière kochten is Sphynx. Een oudere, gesteriliseerde dame die niet lekker in de groep jongere katten ligt. Oma, of misschien zelfs overgrootoma (geen idee hoe oud ze is), van de jongere generatie, maar dat wordt niet op waarde geschat door haar nazaten. Ze wordt regelmatig door de anderen weggejaagd en is 's zomers vaak op de camping te vinden. Ze is lief en vriendelijk, maar wel afstandelijk en zelfstandig. Komt naar ons toe, en laat zich aanhalen of komt eten, en dan zag je haar vervolgens soms dagen niet meer. Maar er is nu iets veranderd. Slapen doet ze tegenwoordig bij voorkeur op één van de stoelen op het terras of op het tafeltje bij de deur, in tegenstelling tot de andere poezels die in de hooischuur een warm plekje zoeken. De warme mand met verhuisdekens die ik heb heb aangeboden heeft ze met graagte geaccepteerd en ze laat zich elke avond instoppen. De laatste dagen maak ik me echt zorgen over haar. Ze slaapt de hele dag en lijkt timide en niet in orde. Het was me al langer opgevallen dat ze langzaam bewoog, net of ze pijn had. Bij een voorzichtige inspectie gisteren constateerde ik een enorme bobbel onder haar buik. Niet best. Al weet ik niet of ze zich laat oppakken en in een mandje laat stoppen, morgen wil ik toch met haar naar de dierenarts. Arm ding....

zaterdag 1 februari 2014

Vlag...


Eergisteravond, de avond voor de verjaardag van prinses Beatrix, kleurde de lucht rood, wit, blauw. Het was net of iemand een grote Nederlandse vlag liet wapperen. Bijzonder toch?