In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

maandag 29 februari 2016

Stiekem lente.....


Je zou haast zeggen dat er toch stiekem een beetje lente in de lucht zit. Ruziënde hanen, parende eenden in het water en meneer Pauw die wel erg vaak zijn fraaie verentooi showt. Van mij mag hij, hij is zo ontzettend mooi!

zondag 28 februari 2016

Loslaten.....


Waar Nanette, de mama van de olijke flessen-tweeling, geen moment tekenen van berouw, gemis of ander hartzeer heeft getoond, en gewoon lekker verder is gegaan met haar ongebonden leven, is Ninou, de mama van kleine Valentine, een voorbeeldige moeder. Ze koestert, communiceert en zorgt, en is misschien wel te overbezorgd. Want Valentientje ontpopt zich tot een ondernemend en evenwichtig geitenkind. Ze hobbelt de hooischuur uit en vermaakt zich de hele dag opperbest. Trotseert de andere geiten in het geitenweitje, neust nieuwsgierig met het pluimvee, vindt poezen mega-interessant, en als ze moe is zoekt ze lukraak een plekje om te gaan liggen en een dutje te doen. En daar wordt haar mama pas ècht nerveus van. Veel slaap krijgt Valentientje niet. Ninou mekkert onrustig en port haar tot ze weer op haar pootjes staat. Want Ninou heeft hele andere ideeën over rustige en veilige slaapplekjes. Veel trekt Tientje zich er niet van aan. Ze gaat gewoon haar eigen gang. Tja, dat loslaten hè..... is nooit makkelijk.... zelfs niet voor geiten.....

zaterdag 27 februari 2016

Prunus spinosa.....


Ondanks het feit dat we ineens weer in een nachtvorstdipje zitten, en het overdag ook onder de 10 graden en waterkoud is, gaan de tekenen van de naderende lente gewoon door. Na de gele Kornoelje en de Hazelaar, bloeien nu ook de Sleedoorns. Ook de Narcissen, er daar hebben we er veel van, staan nu op hun mooist. Eindelijk weer een sprankje kleur en frisse bloemen. Waarom duren winters me altijd te lang?

vrijdag 26 februari 2016

Platte Hendrik.....


We hadden een prachtige wit/zwarte Haan. Een haan zoals je een Haan zou tekenen als het je werd gevraagd. Groot, fier, imposant, het resultaat van een spontane kruising tussen een Rouge d'Auvergne moeder en Krielvader. Laten we hem Hendrik noemen. Ik keek graag naar hem, naar zijn parmantig gescharrel, zijn trotse gekraai, borst vooruit, zijn felrode kam en lellen. Maar eind van een tijdperk; Hendrik is niet meer. Een paar dagen geleden vonden we hem dood in het hok van Yata, het zwaarlijvige hangbuikzwijn. Dat hok is een geliefde overnachtingsplek van een aantal kippen, hoog bovenop de kippengaas tussenwanden. Zo ook de slaapplaats van Hendrik. Maar daar lag hij dan. Morsdood. Wat jammer. Een inspectie leerde dat hij nergens gewond of beschadigd was, hij zag er prima uit. Wel viel me op dat hij behoorlijk plat was. Te plat. Van kop tot staart. RIP Hendrik. En nu is het raden wat de feitelijke doodsoorzaak was. Is Yata per ongeluk op hem gaan liggen nadat of voordat hij het leven liet? Dood door obese Yata, het lijkt me geen prettig einde.....

donderdag 25 februari 2016

Douche-maatje.....


De 2 mini-Shetlandveulens, Eclair en Macaron, doen het super. Inmiddels zijn ze al aardig aan ons gewend. Ze komen hun knuffel halen, houden je in de gaten, en zijn oprecht blij je te zien. Omdat ze voorlopig in onze achtertuin staan, totdat ze helemaal aan ons gezelschap gewend zijn, trekken onze avondactiviteiten ook hun aandacht; als we 's avonds de barrelsauna in gaan komen ze heel nieuwsgierig even buurten. Even gluren door het raam in die gekke, ronde, stal van de baasjes. Eclair komt, als je de sauna uit komt, vaak nog even een paar dikke kussen geven. Haar zachte snuitje ruikt naar gras en buiten. Zo lief! Ook de buitendouche is interessant, al is het wel even wennen, zo'n paardje naast je tijdens het douchen.....

woensdag 24 februari 2016

Arme meneer Haan.....


De haan met het kapotte kammetje is nog steeds niet helemaal hersteld van de vechtpartij. Het duurt toch wel even voor de wondjes weer heel zijn. Dus ziet hij er nog altijd een beetje sneu uit. Arme meneer Haan......

dinsdag 23 februari 2016

maandag 22 februari 2016

Ongekroonde prinses.....


De log schoot er afgelopen week even bij in. Het was druk, heel druk. De twee kleine geitenbaby's, Toffee (die een bokje blijkt te zijn) en Caramel, hielden ons aardig bezig. Met een regime van flesvoedingen om de drie uur (ja, ook 's nachts) en de resterende tijd die opging aan doekjes en handdoeken wassen, plasjes en geitenpoepjes opruimen, spelen en kroelen, bleef er weinig tijd over voor andere zaken. Maar ze doen het super, die twee. Gisteren was het heerlijk weer, het leek wel zomer, en dus mocht de geitentweeling mee naar buiten. Even onwennig, maar daarna ontdekten ze het talud en de trappen en van alles om aan te knabbelen. Prinses Joséphine was not amused toen ze de twee kleine nieuwkomers in het vizier kreeg. Van achter een muurtje bekeek ze argwanend de vrolijke capriolen van die kleine indringers. Later ging ze over op de meer radicale aanpak: de kleintjes achter na zitten en een kopstoot geven. Dat alles met een dikke borstel van opgezette haren in haar nek en op haar rug. Niet echt een hartelijk welkom. Het gaat nog wel de nodige overredingskracht kosten om de prinses zover te krijgen dat ze haar troon als ongekroonde prinses van la Charvière deelt......

dinsdag 16 februari 2016

Valentine.....


En daar is dan nummer 3, onze Valentijns'-verrassing. Omdat het (ook) een meisje is noemen we haar naar 14 februari: Valentine. Valentine doet het prima. Gisteren, omdat het zo koud was, hebben mama en kind een upgrade gehad naar de goed gevulde hooischuur. Met een lekkere pakdeken om warm op te liggen. Duimen gekruist dat het met alledrie de kleine geitenbaby's en hun mama's zo voorspoedig blijft gaan. Ze zijn nog zooooo klein....

maandag 15 februari 2016

Caramel en Toffee.....


Tja en daar zit je dan, met een geitentweeling die om de paar uur gevoed moeten worden. Zaterdagmiddag zag ik al wel aan Nanette dat de bevalling niet lang meer op zich zou laten wachten. Onrustig, gespannen uier. Dus alvast een hele dikke laag stro in het geitenhok gesjouwd en wachtdienst ingesteld. Toen ik een uurtje later, net voor het eten, even een check up wilde doen hoorde ik het al voor ik mijn kaplaarzen aanhad. Een gillende geitenbaby. Maar niet in het hok. Toen ik het gegil volgde vond ik tot mijn verbijstering een heel klein en nat babygeitje, nog in het vlies, helemaal alleen op de koude vloer onder de kar. Mama was in geen velden of wegen te bekennen. Mijn hart sloeg even over. Ach gos, dat humpie... Op mijn buik onder de kar gedoken en het steenkoude en rillende prulleke opgeveegd. Mama bleek in de stal te liggen, het snoetje en hoefje van nr. 2 was al zichtbaar. Naar de boerderij gebruld om back-up, maar door wind hoorden ze me natuurlijk niet. Rennen dus, want handdoeken had ik nodig. Danique kwam met een stapel handdoeken aan en het kleine, rillende hoopje kreeg een flinke wrijfbeurt en een dikke handdoek. Nummer 2 werd rap geboren. Mama was niet erg geïnteresseerd. Ze likte de kleintjes niet droog en zocht ze niet op. Na een uurtje werd het duidelijk dat het hem niet ging worden. De twee gillende en rillende baby's wekten niet eens haar nieuwsgierigheid op, en zodra er eentje een speen vond trapte mama het hongerige kind met haar achterpoot er weer af. Zucht... zaterdagavond, het was al donker. Met 2 hoopjes geit, wat waren ze klein, in een handdoek gerold naar binnen, de warmte in. Bench met bontdekentje en melk zien te regelen. De buurboeren van la Plumandiére bleken weer onze redding. Van een geit die die middag bevallen was en die veel melk had, werd een pot biest gemolken. De flessen en spenen hadden we nog. Het heeft ze door de nacht geholpen. De dierenarts bleek gisterenochtend lammerenmelk te kunnen leveren. En we kunnen melden dat ze het prima doen, de kleine dame Caramel en dame Toffee. Om de drie uur een flesje, eindeloos achter ze aan om plasjes en poepjes op te ruimen en lekker slapen in de warme bench. Wakker tijd is speeltijd, en ze hebben al uitgevogeld dat ze prima kunnen springen en bovenop ons kunnen klauteren. Kleiner dan de kleinste poes die we in huis hebben zijn ze meer dan schattig met hun bokkensprongen. We hopen dat alles zo goed blijft gaan en dat deze twee mooie dametjes gezond en groot gaan worden. Vele flesjes en dweiltjes later.....

zaterdag 13 februari 2016

Natte voeten.....


Gisteren tussen de vele buien door even een zonnetje. Het was zo nat dat alles parelde en twinkelde. Lang duurde het niet. Wat is er een water gevallen! Lang geleden dat we zoveel plassen en stroompjes her en der hadden. Terwijl de kippies en eendjes zich even probeerden op te schudden om hun veren te drogen schoven de volgende regenwolken alweer voor de zon. Vandaag wordt een soortgelijke dag. Al zijn we vreselijk verwend met het weer van het afgelopen jaar, stiekem heb ik nou al genoeg van die natte voeten....

vrijdag 12 februari 2016

Kemphanen.....


Over het algemeen leven al onze dieren vreedzaam samen. Zelfs de diverse krielhanen die buiten rond scharrelen. Geknokt wordt er zelden. Maar soms slaat ineens de vlam in de pan en gaan twee hanen elkaar te lijf. Zo ook afgelopen week. De verliezer zocht enigszins gehavend troost naast een wit hennetje op de balustrade van het terras. Zijn kam was aardig gemangeld. Maar dat komt wel weer goed. Nu nog hopen dat ze het bij leggen, die twee kemphanen......

donderdag 11 februari 2016

Experience.....


Geduld is een schone zaak. Veel tijd moet er doorgebracht worden met de Shetjes. Macaron is een schatje, heel voorzichtig en zachtaardig. Eclair is een brutale dondersteen die graag een hapje van je hand neemt om even te proeven. Opvoeden is nodig. Het is leuk om te zien hoe nieuwsgierig en speels ze zijn. De achtertuin wordt regelmatig als racebaan gebruikt, en ook ons saunabezoek 's avonds noopt tot nader onderzoek. De saunaslippers worden besnuffeld en door de lucht gegooid. De badjas aan het haakje buiten moet natuurlijk even geproefd worden. En de na-druppende douche is ook erg interessant. Wel een hele nieuwe experience, 2 poneys die door de glazen deur van de sauna naar je staren.......

woensdag 10 februari 2016

Waai-kipjes......


Wat een onstuimige dag gisteren. Zelfs de krielkipjes waaiden weg. Op zo'n slecht-weer-dag is het druk op het overdekte terras voor de boerderij. Alle krieltjes, meneer en mevrouw Pauw en geitje Joséphien vinden het terras de aangewezen plek om de regenbuien en storm uit te zitten. En geef ze eens ongelijk. Als we de deur open zouden doen weet ik zeker dat de hele meute naar binnen zou komen om, net als het poezenvolk, lekker de hele dag voor de kachel te dutten.....

dinsdag 9 februari 2016

Binnen blijven....


Nat, nat en nog eens nat wordt het vandaag. Na een bijzonder stormachtige dag gisteren, wel met zon, komt vandaag de regen. 33 mm zou er in de volgende uren moeten vallen. Dat lijkt me genoeg om binnen te blijven......

maandag 8 februari 2016

Macaron en Eclair......


En daar zijn ze dan in vol ornaat. Macaron, een hengstveulen, staat links. Eclair, de merrie, staat rechts op de foto. Gisteren hadden ze een goede dag. Na een aanvankelijke timide start waren ze gisteren druk aan het verkennen en kwamen ze zelfs af en toe aan ons snuffelen. De hond werd de weide uitgejaagd en poezen zijn ook niet wenselijk volgens de twee Shetjes. Vandaag verder, net zo lang tot ze helemaal gewend zijn aan ons.....

zondag 7 februari 2016

Tadaaa......


Macaron en Eclair, twee mini Shetland veulens, zijn toegevoegd aan het dieren-assortiment van Domaine la Charvière. Als veulens van een maand of 8 zijn ze nog niet echt strak opgevoed. Dat is een klus voor dochter Danique, die ze moet gaan halsteren, borstelen, hoeven krabben en met ze wandelen aan de longeerlijn. Daar kan ze haar tijd wel aan kwijt! Voorlopig zijn ze nog heel erg op hun hoede en nog niet echt bereid een uitgebreide knuffelbeurt te ondergaan. Dat kost tijd, maar komt vast goed. De Mangalitsa varkens waren meteen helemaal gecharmeerd van hun nieuwe harige buurtjes en die liefde bleek wederzijds. En dus rennen de twee ponyveulens samen met 3 varkens en 14 biggen langs de afrastering heen en weer. Een prachtig gezicht! Nu nog staan ze achter de boerderij, waar we ze goed in de gaten kunnen houden, maar over een tijdje gaan ze tegenover de ezels hun eigen weide met stalletje krijgen. Welkom Macaron en Eclair!

zaterdag 6 februari 2016

Spannend......


Gisteren een spannende middag: de nieuwe bewoners van la Charvière werden afgeleverd. Iets waar we al even naar uitkeken. Zo'n gebeurtenis kan altijd rekenen op flink wat belangstelling. De hond, Joséphien, de eenden, de kippen, alles liep uit om te kijken wat er uitgeladen zou worden. Spannend! En ze zijn leuk! Dat was wat we nog misten hier! Morgen meer.....

donderdag 4 februari 2016

Klus....


Gisteren was het een regendag met hele pittige buien. Het werk aan de platforms voor de safaritenten moest even opgeschort worden. Maar we zijn er bijna; platform 1 is klaar en platform 2 zal nog en dag of 3 werk zijn. Alles bij elkaar een hele onderneming! En het weer gaat volgens de voorspellingen even niet mee werken; er wordt heel veel nattigheid voorspeld. Gelukkig is het pas begin februari en hebben we nog even voor de eerste tent gevuld wordt....

woensdag 3 februari 2016

Lentebodes.....


De eerste lentebodes. Knoppen die zwellen, zelfs al de eerste voorzichtige groene puntjes gezien, en een enkel slaperig bijtje op een Sneeuwklokje. Februari, we gaan de goede kant op!

dinsdag 2 februari 2016

Leven op de camping.....


Het is heel stil op de camping. Van eind oktober tot begin mei geen kamperende gasten. Het gras, de bomen, alles gaat onverstoorbaar zijn natuurlijke gang. Normaal gesproken, behoudens zo nu en dan een controlerondje, komen zelfs wij er niet in de winterperiode. Maar nu de platforms voor de safaritenten in wording zijn wordt er ineens gewerkt. Er wordt gezaagd, geschroefd, getimmerd en met planken gesleept. De poezen komen regelmatig buurten, die vinden het wel gezellig dat er buiten activiteit is. En ook de hond en geit Joséphientje helpen steeds een handje mee. Vooral Joséphien vermaakt zich opperbest. Beetje knabbelen links en rechts, schroevendozen omgooien, zaagsel op likken, afdekzeil kapot knabbelen, schroevendraaiers pikken; ze is er maar druk mee! Niet altijd even handig, zo'n gemeleerd gezelschap, maar wel heel gezellig! Toch weer even wat leven op de camping......

maandag 1 februari 2016

Water.....


Water, veel water kwam er uit de lucht het afgelopen weekend. En het stormde behoorlijk. Het project platforms lag dan ook even stil. Binnen bij de warme kachel was het beter te doen. De mare staat inmiddels weer op het oude peil en is mooi gevuld met vers regenwater. Dat is goed! Als de voorspellingen inderdaad kloppen en 2016 het warmste jaar ooit gaat worden, kunnen we die reserve goed gebruiken.....