In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

maandag 15 februari 2016

Caramel en Toffee.....


Tja en daar zit je dan, met een geitentweeling die om de paar uur gevoed moeten worden. Zaterdagmiddag zag ik al wel aan Nanette dat de bevalling niet lang meer op zich zou laten wachten. Onrustig, gespannen uier. Dus alvast een hele dikke laag stro in het geitenhok gesjouwd en wachtdienst ingesteld. Toen ik een uurtje later, net voor het eten, even een check up wilde doen hoorde ik het al voor ik mijn kaplaarzen aanhad. Een gillende geitenbaby. Maar niet in het hok. Toen ik het gegil volgde vond ik tot mijn verbijstering een heel klein en nat babygeitje, nog in het vlies, helemaal alleen op de koude vloer onder de kar. Mama was in geen velden of wegen te bekennen. Mijn hart sloeg even over. Ach gos, dat humpie... Op mijn buik onder de kar gedoken en het steenkoude en rillende prulleke opgeveegd. Mama bleek in de stal te liggen, het snoetje en hoefje van nr. 2 was al zichtbaar. Naar de boerderij gebruld om back-up, maar door wind hoorden ze me natuurlijk niet. Rennen dus, want handdoeken had ik nodig. Danique kwam met een stapel handdoeken aan en het kleine, rillende hoopje kreeg een flinke wrijfbeurt en een dikke handdoek. Nummer 2 werd rap geboren. Mama was niet erg geïnteresseerd. Ze likte de kleintjes niet droog en zocht ze niet op. Na een uurtje werd het duidelijk dat het hem niet ging worden. De twee gillende en rillende baby's wekten niet eens haar nieuwsgierigheid op, en zodra er eentje een speen vond trapte mama het hongerige kind met haar achterpoot er weer af. Zucht... zaterdagavond, het was al donker. Met 2 hoopjes geit, wat waren ze klein, in een handdoek gerold naar binnen, de warmte in. Bench met bontdekentje en melk zien te regelen. De buurboeren van la Plumandiére bleken weer onze redding. Van een geit die die middag bevallen was en die veel melk had, werd een pot biest gemolken. De flessen en spenen hadden we nog. Het heeft ze door de nacht geholpen. De dierenarts bleek gisterenochtend lammerenmelk te kunnen leveren. En we kunnen melden dat ze het prima doen, de kleine dame Caramel en dame Toffee. Om de drie uur een flesje, eindeloos achter ze aan om plasjes en poepjes op te ruimen en lekker slapen in de warme bench. Wakker tijd is speeltijd, en ze hebben al uitgevogeld dat ze prima kunnen springen en bovenop ons kunnen klauteren. Kleiner dan de kleinste poes die we in huis hebben zijn ze meer dan schattig met hun bokkensprongen. We hopen dat alles zo goed blijft gaan en dat deze twee mooie dametjes gezond en groot gaan worden. Vele flesjes en dweiltjes later.....

1 opmerking:

  1. Wat schattig! Veel geluk kleine dametjes! Met zo'n vervangmoeder als Miriam gaat dat helemaal goed komen.

    BeantwoordenVerwijderen