In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

dinsdag 28 februari 2017

Kleine tijger met opstartprobleempjes.....

Mama en kitten

Een paar weken geleden vertelde ik al over het kleine kitten, dat zo hard zijn best deed bij te groeien. Veel te klein geboren, en in mijn ogen kansloos, liet hij een enorme vechtlust zien. Met resultaat, Charlie is nu de zwaarste van het stel. Zodra zijn mama er is ligt Charlie te drinken. Wel hebben we het idee dat Charlie qua cognitieve ontwikkeling achter loopt op zijn broer en zus. Hij doet alles gewoon wat later. Terwijl de rest al rond hobbelde in de doos, kon Charlie nog nauwelijks op zijn pootjes staan. Maar ook dat kwam goed en inmiddels klimt en loopt hij net als zijn nestgenootjes, zij het lichtelijk onhandig omdat zijn motoriek niet je van het is. Zo gedreven als hij is als het om eten gaat, zo rustig, naïef en "clueless" is hij als het om de rest gaat. Wij hebben het idee dat Charlie een verstandelijke handicap heeft. Hij ondergaat de wereld vol verbazing. En veel initiatief ontplooit hij niet. Of hij ooit naar buiten kan is maar de vraag, ik denk dat hij de weg naar huis kwijt raakt en in zeven sloten tegelijk gaat lopen. Maar voorlopig is daar toch nog geen sprake van. Knuffeldoos als hij is geniet hij intens van het knuffelen met zijn moeder, broer en zus, en ook op schoot zitten vindt hij heerlijk. Waar de andere twee geen rust hebben en willen ontdekken is kleine Charlie de liefste schootgenoot die je je kunt wensen. En stillekes, want gillen en mauwen zoals de andere twee lukt hem niet. Verder dan af en toe een schorre piep reikt zijn verbale vermogen niet. Even was ik nog ongerust over het overschakelen naar vast voedsel, maar ook die zorgen heeft Charlie ruimschoots weggenomen. Plat op zijn buik op het schoteltje, met vier poten wijd, lag de kleine tijger met opstartprobleempjes te schransen van de paté, onderwijl grommend naar zijn concurrentie. Want eten, tja, dat zal, als kleinste vechter van het nest, altijd een ding blijven......

1 opmerking: