In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

dinsdag 31 oktober 2017

Vroege morgen......

vroege morgen

De omschakeling naar wintertijd zit me nog steeds dwars. Om tien voor zes ben ik klaar wakker. En omdat liggen in bed met een middenoorontsteking op dit moment niet mijn favoriete tijdsverdrijf is, want au, ga ik er maar uit. De slaapkamer is ijskoud, dat krijg je als je met het raam wagenwijd open slaapt. Beneden wacht een hongerige meute katten op me. Alvorens een eerste kop koffie binnen mijn bereik ligt moet ik die miauwende en om mijn benen draaiende wolk van haar eerst voederen. De eerste kop koffie is straf. Goedemorgen, straks iets minder koffie en meer water. Ik sta meteen op scherp! Het is niet koud beneden, maar toch steek ik de kachel maar vast aan. Is het lekker warm als de rest van de familie straks wakker wordt. Blote voeten in bevroren crocs. Oh ja, zo is het elke morgen als het straks weer winter wordt. De lucht is kraakhelder, het heeft gevroren. En behoorlijk ook, te zien aan het ijs op de waterbak. In de verte gloort het eerste licht. Aanmaakhout hakken, armen vol met blokken eiken, zo word je wel warm. Straks ga ik me, in koude kaplaarzen, wurmen door eenden, kippen en geiten die allemaal zoveel mogelijk eten willen scoren. Maar nu nog even niet......

www.lacharviere.nl

maandag 30 oktober 2017

Aanpassen.....

zonsondergang

Het is even wennen, dat uur tijdsverschil. Hebben we altijd al last van te korte dagen, ze zijn nu nog eerder op, althans zo lijkt het. De kippen moeten een uur eerder opgehokt, die hoeven niet te wennen aan de wintertijd. Keurig op tijd zitten ze op hun stok. Zeker omdat het gisteren een druilerige, koude dag was. Zagen we eergisteren nog vanuit de sauna de zon onder gaan, het is nu pikkedonker als we voor de eerste saunagang door de tuin lopen. Gelukkig is het herfstvakantie en zijn we niet gebonden aan schooltijden. Hebben we even de tijd om ons aan te passen aan de veranderde klok. Voor mij hoeft het niet, die wintertijd......

www.lacharviere.nl

zondag 29 oktober 2017

Liefde op het eerste gezicht.....

Kippen

We hebben alle kippen nu op één plek. Het grote nachthok met daaraan gekoppeld de grote ren. Sommigen gaan de grote ren in, anderen mogen vrij scharrelen op het erf. Allemaal, op twee na. De drie enorme Cochins die ik had hebben altijd een status aparte gehad. Ze zijn gewoon stomweg te zachtaardig om het andere pluimvee het hoofd te bieden. Dus hadden ze achter het huis hun eigen nachthokje en was onze tuin hun domein. Gemoedelijk tokkend en scharrelend. Totdat er een kip omviel, en later de haan. Die ik altijd al verdacht van een aangeboren hartkwaal. Op een morgen lag hij zo maar dood in het nachthok. Dat maakte dat er één eenzame Cochin overbleef. Die toen noodgewongen weer bij de andere kippen werd gevoegd waar ze zich weer niet kon verweren. Kaalgetreden door alle hanen werd ze steeds sneuer en banger en heb ik haar toch maar weer naar achteren gebracht. Tegelijkertijd bleek één van de jonge opgroeiende hanen, kruising Orpington en kriel, te zachtaardig. Hij werd verjaagd en getreiterd. Dus bracht ik hem naar de eenzame kip en guess what; liefde op het eerste gezicht! In het begin ging de haan nog elke avond terug naar het erf om in de hooischuur te slapen, om de volgende morgen weer hard naar zijn kip te rennen. Totdat ik hem plompverloren 's avonds bij zijn kip in het nachthok heb gehesen. Klaar met die geintjes! Nu zijn ze onafscheidelijk, deze twee. Uren staan ze samen voor het raam de deur naar de tuin. Meneer haan hard kraaiend, ervan overtuigd dat het gekraai van de hanen voor de boederij van ergens achter de deur komt. Kip wacht lijdzaam tot hij klaar is met zijn verbaal geweld. Om vervolgens het scharrelen in de achteruin te hervatten. Het zijn gemoedelijke gasten die zich 's avonds gedwee naar bed laten brengen. Deurtje dicht, slaapkamertje voor twee. Mooi, zo'n kippenliefde. Daar komen in het voorjaar vast kuikentjes van....

www.lacherviere.nl

zaterdag 28 oktober 2017

Tot over mijn oren......

Kitchenaid Artisan

Ik moet wat bekennen. Ik ben verliefd! En hoe! We hebben recentelijk een nieuwe keukenhulp aangenomen, en, wat ik niet verwachtte maar toch gebeurde, ik ben als een blok voor hem gevallen. Niet alleen heeft hij een stoer en sexy uiterlijk en zit hij uitermate strak in zijn vel, ook weet hij niet van ophouden. Onvermoeibaar is ie! Hij gaat maar door, en laat zijn spierballen rollen; wat een werkpaard! Hij kan echt tekeer gaan als een beest! Daarnaast is hij ook nog eens heel easy in de omgang. Easy, evenwichtig en ook nog rustig, wat wil je nog meer? Dus ben ik zwaar onder de indruk van zijn fysiek en prestaties en echt tot over mijn oren..... Wat mijn familie daarvan vindt? Mijn familieleden vinden het prima. Staan het oogluikend toe en gunnen mij m'n verzetje. Want alles wat geboren wordt uit mijn nieuwe relatie is de moeite waard. Banana bread, boterkoek, appelcake, Turks brood, albondigas met tomatensaus, home made pizza, Bossche bollen en nog heel veel meer lekkers valt hen ten deel. Ik op mijn beurt ben ""over the moon" met mijn nieuwe vriendje. Heb doorlopend een glimlach op mijn gezicht van alle binnenpretjes en snode plannetjes. Vlinders in mijn buik; dat dat nog kan op mijn leeftijd! Ik kan niet wachten op al die mooie momenten die we samen gaan beleven.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 27 oktober 2017

Ochtendgloren en kaasconsumptie.....

vroege morgen in oktober

Het wordt nu in rap tempo steeds later licht. Wakker worden in het pikkedonker, ik moet er weer even aan wennen. De tijd dat de kinderen in het pikkedonker naar school gaan èn terugkomen is na deze herfstvakantie een feit. En dan gaat het ook nog gevoelig kouder worden 's nachts, waardoor ze van een koud huis, via een koude auto, naar een koude bus worden getransporteerd. Allesbehalve een lekker vooruitzicht! Gelukkig komen ze, na een lange dag, thuis in een warm, licht huis, waar de kachel en de kaarsen branden en het eten op tafel staat. Als genoegdoening voor het ochtendleed, zeg maar. Er wordt dus wel wat van die avondmaaltijd verwacht. De norm ligt hoog in dit huis. Afhankelijk van hun humeur bij het vertrek 's ochtends, en de zwaarte van de dag, bepaal ik de hoeveelheid kaas die de maaltijd moet bevatten. Erop of erin. Of beiden. En pasta. En een Nespresso'tje na. Om rebellie in de gelederen te voorkomen. En de dag te laten indalen. Overbodig te zeggen dat de kaascomsumptie in dit huishouden schrikbarend hoog is......

www.lacharviere.nl

donderdag 26 oktober 2017

We zijn er klaar voor.....

Kleine gite met Hortensia's

De afgelopen dagen was het heerlijk herfstweer. Vandaag halen we de 25 graden, zo is beloofd. Toch begint alles nu zo zoetjes aan te kleuren. En komt er een weersomslag aan. Aankomende week gaat de temmperatuur flink onderuit. Nog niet richting vriespunt, al zijn we daar klaar voor. Het water in het sanitairgebouw is afgesloten, de leidingen zijn leeg. Het zwembad is afgedekt en de safaritenten staan in wintermodus. Vandaag worden de bijen ingewinterd, er staan kilo's suiker klaar om suikerwater te maken. Dus zo zachtjes aan is het duidelijk dat het onvermjdelijk is; die winter komt er een keertje aan. Maar vandaag nog even niet, genieten dus......

woensdag 25 oktober 2017

Vervlogen tijden......

koeienstal

Vervlogen tijden; de restanten van het ouderwetse boerenleven zijn op la Charvière nog alom aanwezig. De prachtige gebinten boven de hooizolder, de oude waterput, de karrewielen en graanmolen, de oude landbouwwerktuigen en natuurlijk de stal. Koeien staan er al lang niet meer. Het is nu de schuil- en hangplek van onze ezeltjes geworden. Maar alles is intact gebleven. Van de ringen aan de muur, tot de drinkbakken en steeds verder instortende houten ruiven. Tegen de oude balken bouwen Zwaluwen hun nesten. Ze vliegen kwetterend in en uit. Op het dak hoor je de duiven koeren. Als het zonlicht de dwarrelende stofjes uitlicht is het een magische plek. Een soort van instant rust. Het kost niet veel moeite je de rijen herkauwende koeien voor te stellen, zwiepend met hun staarten tegen de vliegen. Wat zou ik graag eens terug gaan naar de begintijd van onze oude boerderij.......

www.lacharviere.nl

dinsdag 24 oktober 2017

Een open deur......

deur

Momenteel zijn we bezig met de vloer van de keuken. Dus gaan en staan er regelmatig deuren open. Dat daar volop misbruik van wordt gemaakt door het kattenvolk is zo klaar als een klontje. Niets zo spannend als een openstaande (of dichte) deur. Katten en deuren...... Het schijnt daadwerkelijk zo te zijn dat poezen zich geen voorstelling kunnen maken van wat er zich achter de deur bevind, ook al zijn ze er nog zo vaak doorheen gegaan. Elke keer is dus weer opnieuw een ontdekkingstocht. Zou dat de reden zijn dat ze nooit kunnen kiezen of ze nou naar binnen willen of naar buiten?

www.lacharviere.nl

maandag 23 oktober 2017

Herfstig.....

la Charvière

Het was zowaar een beetje herfstig gisteren. Dreigende luchten, een forse koude wind en wat gemiezer. De natuur begint nu ook wel te kleuren en de eerste blaadjes dwarrelen. Binnen de kachel aan en 's avonds was de saunadouche gevoelig koud. Even wennen nadat het vorige week zo lekker was......

www.lacharviere.nl

zondag 22 oktober 2017

Ongekende luxe.....

Ochtendmist boven de ezelweide

Het is rustig op la Charvière. We zijn maar met zijn tweetjes. De kinderen zijn Londen aan het ontdekken. De boerderij voelt ineens groot aan. Vijf hectare voor twee, wat een ongekende luxe......

www.lacharviere.nl

zaterdag 21 oktober 2017

Pluimveeverdriet......

kip

Wat een rotdag eergisteren. Nadat ik eerder berichtte over de jonge pauwen die het zo goed deden, staat het er nu ineens heel anders voor. Donderdag waren we al vroeg in de ochtendschemering buiten en troffen daar een roepende en zoekende mama pauw aan, met slechts één jong mannetje. De andere twee jongen waren van de aardbodem verdwenen. Lang hebben we lopen zoeken, naar pauwen, naar sporen, veren en vonden niets. In de loop van de dag werd steeds meer duidelijk dat ze echt niet terug kwamen. Toen ik ook nog bij een klein kippenhokje in de geitenwei veel zilvergrijze en wat zwarte kippenveertjes vond vervloog alle hoop. Vossen! Hier waren een Bantamkipje, dat de vrijheid verkozen had, en twee van haar vier kuikens gepakt door een vos. Dus was het ook direct helder wat er met de pauwtjes was gebeurd. Wanneer? Ergens in de hele vroege ochtend toen het net schemerde en ze uit de boom vlogen. We hebben ze immers woensdagavond allemaal in de boom zien vliegen. Een kater hebben we. Aangeslagen. Ze waren al zo groot en deden het zo goed. En dan ook nog mama kip en twee kleine kipjes. Het moet een hele vossenfamilie zijn geweest. Dat kan niet anders. De twee kleine haantjes die overbleven hebben we nu opgehokt in de kippenren. Ze moeten het nu zonder hun mama doen. De rest van de kippen, en de kleinste eendjes, worden ook elke avond veilig opgehokt, daar kan geen vos bij. Maar onze gemoedsrust, die is weg. De hele zomer zijn de vossen weg geweest, afgeschrikt door alle reuring op het perceel. Maar nu zijn ze terug. Stelselmatig zoekend naar mogelijkheden en prooi. Vanmorgen weer, om een uur of 6, liep er eentje vlak langs de boerderij. We slapen er slecht van. Kunnen alleen maar hopen dat de overgebleven pauwen hun boom niet uit komen voor het licht is en de rovers verdwenen zijn. Soms is het leven op het platteland niet leuk.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 20 oktober 2017

Bonny & Clyde.....

Geiten

Dit zijn met stip de twee grootste muiters van heel la Charvière. Geboren in het voorjaar, besloten ze tijdens de zomer al hun mama gedag te zeggen en alleen op pad te gaan om zich het hele erf toe te eigenen. Door het kleinste gaatje wisten ze te ontsnappen. Telkens weer. Maakte niet uit hoeveel gaatjes we dicht maakten, ze kwamen eruit. En gewoon ook weer erin als ze dat wilden. Toen uiteindelijk ook het laatste gaatje in het gaas gedicht was, veranderden ze gewoon hun tactiek: ze sprongen doodleuk over het hek. Over het hek? Dat hadden we nog nooit een geit zien doen! Wat moesten we daar nou op verzinnen? Dus laten we het maar zo, en zien met lede ogen aan hoe ze hooi jatten uit de hooischuur, kippensilo's leeg snacken, Rozen, Jasmijn en de kruidenbakken plunderen, uitgebreid liggen te zonnen op de picknicktafels, jonge fruitboompjes slopen en proberen in te breken in de kippenhokken. Tuig van de richel is het. Dat wel 's avonds bijtijds weer naar huis gaat om lekker tegen mama Nanette aan te schurken en hun zonden van de dag te overdenken in het laatste licht van de ondergaande zon. Geiten, zucht...... Ik denk dat we ze maar Bonny & Clyde moeten noemen.....

www.lacharviere.nl


donderdag 19 oktober 2017

Dàg herfstdecoratie.....

Poes Coco

Vroeger was ik nogal van het creatief bezig zijn. Naargelang het jaargetijde was er altijd wel iets om te knutselen. Er zijn heel wat kransen, guirlandes en wat nog niet meer uit mijn handen gekomen. Tegenwoordig komt het er niet meer van. Dus toen ik in een dolle bui een wilgentenen mand voorzag van een prachtig boeket ingedroogde hortensiabloemen en klimopranken vond ik dat heel wat. Even heeft hij gestaan op de terrastafel. Als een passend statement bij de Indian summer van de laatste weken. En toen, net als met eigenlijk alles hier, trok de mand de aandacht van slooplustige medebewoners van la Charvière. Eerst werden de klimopranken grondig verwijderd en opgepeuzeld door geitentuig; de Hortensia's vlogen alle kanten op. Geen goed idee dus, die klimop. Na deze conclusie de Hortensiabloemen weer in de mand gemikt, vastbesloten als ik was deze herfstdecoratie te handhaven. Maar al snel kwam er een volgende belager, in de vorm van Coco. Opgegroeid als boerderijkat die slaapt in hooischuur en op hooizolder, was zij dolgelukkig met zo'n lekker mandje in de luwte van het terras. Voldaan lag de dame te snurken in haar nieuw verworven bedje. De platgedrukte Hortensia's als zacht matras. Kijkend naar zoveel poezengeluk kon ik het haar niet kwalijk nemen. Het werd Coco's mandje. En omdat haar mandje steeds vaker bezet werd door andere poezels heb ik er nog maar een mandje naast gezet. Zonder Hortensia's deze keer. De herfstdecoratie heb ik voor dit jaar maar opgegeven......

www.lacharviere.nl

woensdag 18 oktober 2017

Saai.....

roos in oktober

Dankzij de droogte van de afgelopen zomer is er niet veel meer dat bloeit. Een enkele klaver of Paardenbloem. De hanging baskets met seizoensgoed zijn ook al leeggekiept. En van echte herfstkleuren is nog geen sprake. Saai buiten! Gelukkig blijven de Rozen doorbloeien tot de eerste vorst. Ten minste, de Rozen die niet door de geiten zijn opgegeten.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 17 oktober 2017

Bezweken.....

Pauwen

De babypauwen zijn inmiddels niet zo baby meer. Ze zijn bijna even groot als hun ouders. Van de vier zijn er drie over. Eentje was vanaf het begin langzamer dan de rest en sjokte er altijd achteraan. Helaas is dit kuiken, ergens in augustus, 's nachts dood uit de boom gevallen. De andere drie, twee mannen en een vrouw, doen het prima. Momenteel hebben ze als missie het plunderen van de druivenranken. Ze vliegen er zelfs in om de laatste, inmiddels krenten, vruchten te kunnen bemachtigen. Dat de druivenrank is bezweken onder hun gewicht en van de gevel af is gekomen maakt het voor hen alleen maar makkelijker. Boeven zijn het......

www.lacharviere.nl

maandag 16 oktober 2017

David Bowie haan.....

Hollandse baardkuifhoen, Padua, Polish

Ik weet het, we hebben al de nodige kippen. Maar toen er in de buurt Padua's of wel Hollandse Baardkuifhoenen werden aangeboden, krulveer en glad, kon ik het niet laten. Dertien volwassen hoenen gingen er mee. Vier kuikens kreeg ik gratis bij. Volgens dochter zijn het de lelijkste kippen ooit maar ik ben er verguld mee. En ga regelmatig even naar ze kijken. Een haan die lijkt op David Bowie in zijn jonge jaren, daar wordt je toch vrolijk van?

www.lacharviere.nl

zondag 15 oktober 2017

Nog even zomer......

Zonsopkomst

De opkomende zon piept om de hoek van de stal. Het beloofd een prachtige dag te worden. Met een temperatuur van 26 graden doen we nog even of het zomer is. De herfst was hier ook nog niet begonnen. Het is zondag vandaag, we hoeven niets. Dus vroeg de sauna aan en genieten van het mooie weer......

www.lacharviere.nl

zaterdag 14 oktober 2017

Boeven.......

Eendenkuikens

Dankzij brutale vossen gingen we afgelopen winter van een stuk of 10 naar nog maar 5 volwassen eenden. Drie vrouwtjes en nog slechts twee mannen. Toen mama eend met eerste leg ook nog eens geslachtofferd werd door het rode gevaar en een mannetjeseend verdween, bleven er nog maar 3 over en hadden we er een hard hoofd in. Het eerste legsel van één van de dames mislukte faliekant; er bleef maar 1 pulletje over. Daarna ging het beter. Er volgden nog twee legsels die beiden resulteerden in 9 eendjes. De eerste batch is al bijna groot, de tweede is hard op weg. Ze hebben namelijk de weg gevonden naar de kippenvoerbakken. Elke keer vind ik ze in het kippenhok, waar ze, zonder de moeite te nemen op te staan, naast de leeggesnaaide voerbak liggen uit te buiken. Boeven zijn het! Mama eend heeft al lang niets meer te zeggen over haar koters, die gaan gewoon hun eigen gang. Vaak slapen ze ook in het kippenhok. En dat vind ik prima, want daar zijn ze veilig. Al is het alweer een tijd geleden dat meneer vos langs is geweest.......

www.lacharviere.nl

vrijdag 13 oktober 2017

Schatje.....

Baby ezel Pepper en mama Safrane

Baby Pepper is inmiddels alweer bijna 4 maanden oud. En het is nog steeds een schatje. Zijn eerste prikjes, "hoefverzorging" en ontworming heeft hij glansrijk doorstaan. Altijd in voor een knuffel roept hij je zodra hij je ziet. Met iets dat op het begin van balken lijkt, maar nog niet helemaal uit de verf komt. Mama Safrane staat ondertussen op haar strepen. Ze laat je duidelijk weten dat ze er niet van gediend is als haar hooi of water op is. Ze is pinniger dan ze was, nu ze een baby heeft. De heren moeten het nog steeds met elkaar doen, en kijken met lede ogen naar mama en baby in het aangrenzende weiland. Ze zouden zich zo graag eens even met dat prille geluk bemoeien. Maar dat lijkt ons dan weer helemaal geen goed plan......

www.lacharviere.nl

donderdag 12 oktober 2017

Een momentje.....

Riva Bella, dieren

Onze vakantie op Corsica was natuurlijk ook een beetje een "werk"bezoek. Altijd nieuwsgierig hoe het er op andere campings aan toe gaat. Al was Riva Bella niet te vergelijken met la Charvière, qua grootte, qua oppervlakte, qua privéstrand en qua prijzen, er waren wel degelijk overeenkomsten. Het prachtige domein van ongelooflijk veel hectares had ook dieren! Een heleboel ezels, lama's, poezen, maar ook twee gezellige knorries. En dus liepen we elke avond gewoontegetrouw, met onze restjes eten en brood, naar de dieren en maakten er even een momentje van. Even ezels knuffelen en varkens horen knorren! Kijk, daar worden wij nou blij van......

woensdag 11 oktober 2017

Weer on line......

oktober

Afgelopen seizoen was niet alleen drukker dan ooit, maar vooral ook langer. Ergens rond half augustus was de puf om te fotograferen en dagelijks te bloggen helemaal op. Een lang en druk seizoen is een behoorlijke aanslag op je energie. Eén dag geen blog werd twee dagen, een week, een maand, en mensen vroegen of het ons wel goed ging. Ergens was zo'n radiostilte best wel fijn, en konden we de tijd gebruiken om het seizoen uit te laten bollen, een week op vakantie te gaan, daarna weer te wennen aan het stille domein en alles ons weer "eigen" te maken. Intussen heeft alles en iedereen weer zijn plekje gevonden. De dieren scharrelen rustig door, de kinderen weer lange dagen op school, het gras van de kampeerplaatsen groeit en hersteld weer lekker en de eerste off season projecten zijn weer opgepakt. Er staat weer het nodige op de agenda! Leuke plannen, maar wel weer arbeidsintensief. Vanaf nu zijn we weer on line en volgen er de komende dagen updates over het reilen en zeilen op la Charvière......

www.lacharviere.nl