In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

dinsdag 31 december 2019

31 december 2019.....

Doppio

Het is de laatste dag van 2019. En we gaan er niet al te veel woorden meer aan wijden, we sluiten het jaar graag af en richten onze blik op de toekomst. Aan alle oliebollen- en appelflappenbakkers, hapjesmakers, buffetregelaars en party-hosts; veel succes vandaag, zet hem op! En verder wensen wij natuurlijk iedereen een hele fijne oudejaarsavond en op naar 2020!

www.lacharviere.nl

maandag 30 december 2019

De ballen.....

arancini met pecorino en Italiaanse ham

Zoon verheugt zich al dagenlang op de oliebollen die ik morgen ga bakken. Vanaf zijn eerste oliebol als dreumes met poedersuikersnoet is het een dingetje voor hem, oliebollen. Van te voren informeert hij al naar de hoeveelheid die ik denk te gaan bakken en of ik alle boodschappen ervoor wel in huis heb. En zegt hij dat hij komt helpen. Maar die ken ik, been there, done that. Wij vroeg ons bed uit om de kachel op te stoken zodat het lekker warm is en de schalen deeg goed kunnen rijzen. Rozijnen tijdig even opkoken in whiskey want ze moeten nog weer afkoelen. Alles klaar zetten, dikke trui aan want de bijkeuken is koud, meters keukenpapier op het deksel van de vriezer, de grote friteuse aan en bakken maar. Al die tijd geen zoon te zien, die ligt dan nog in zijn warme bed. Pas als de eerste oliebollen liggen te pronken op het witte keukenpapier steekt hij zijn neus om de hoek, waarschijnlijk uit zijn bed gedreven door de geur van verse oliebollen. Het "helpen" bestaat uit voorproeven want dat moet tenslotte ook nog gebeuren. Maar de voldane grijns die vervolgens op zijn gezicht verschijnt maakt het meer dan de moeite waard. Lekker eten, mijn mannen kunnen er wat van! En om bij het thema "ballen" te blijven maakte ik gisteren voor bij de pittige champignonsoep arancini. Een Italiaanse variant op de nasibal, of bitterbal, zeg maar. Risotto maken, terugkoelen, pecarinokaas en Italiaanse ham er door, balletjes draaien, paneren in bloem, ei en paneermeel en die 5 minuten bakken in een friteuse van 170 graden. Ze vielen in bijzonder goede aarde bij de heren. En omdat ik er een stuk of 30 maakte kunnen ze vandaag ook nog een balletje happen in aanloop naar die andere ballen die morgen het vet in gaan. Wil je zelf eens van die lekkere arancini maken? Hier vindt je het recept dat ik gisteren gebruikte: arancini met pecorino en parmaham. Lekker!

www.lacharviere.nl

zondag 29 december 2019

Kort dag......

Winteravond

Nu we net de kortste dag achter ons hebben gelaten duurt het nog wel even voordat het 's avonds wat langer licht is. De avonden beginnen nu al rond vijf uur 's avonds. Dan doen we de deuren van de kippenhokken en de schuren dicht en wensen we de pauwen die net in de Kersenboom zijn gevlogen welterusten. Gisterenavond toverde de hemel voor het eerst in lange tijd weer met prachtige waterverftinten. Het weer veranderde gisteren van nat naar droog, fris en helder. Eindelijk zagen we de Melkweg weer. De aankomende dagen krijgen we wat lichte nachtvorst maar overdag zon. Dus dikke jas aan en hop naar de natuurspeeltuin. We kunnen weer buiten spelen......

www.lacharviere.nl

zaterdag 28 december 2019

Nat.....

mare december 2019

Het was niet voorspeld, maar toch regende het onophoudelijk gisteren. Van in de nacht tot 's avonds laat. Met als gevolg dat de paden rondom la Charvière blank staan en de drain van de mare het niet meer aan kon. Er kwam zoveel water uit de weilanden dat de afvoerpijp overuren draaide maar het toch niet trok. Nou is dat niet zo heel erg, want als de vijver overstroomt loopt het over het land de sloot in. Maar toch, zoveel water hebben we al heel lang niet meer gezien. De eenden weten niet wat ze overkomt en vermaken zich opperbest met alle plassen, stroompjes en hun enorme zwembad. Voor ons is het lastig want het erf is een modderige glijboel. De komende week zou het droog moeten blijven, en daar hopen we dan ook maar op. Kan alles weer enigszins opdrogen en beter begaanbaar worden.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 27 december 2019

Ingedut.....

winterdag

Het is vandaag echt zo'n dag dat ik niets te vertellen heb. Het weer werkt ook niet mee. Het is nat en somber, de wind is vervelend en het is een graad of tien, waarbij een lekker zonnetje (dat zich niet laat zien) het verschil kan maken. De dieren hangen ook maar een beetje. Natte poten en natte veren. Er wordt minimaal gescharreld en veel binnen geschuild. Dat doen wij ook. Bij de kachel. Ik zou dolgraag met mijn camera naar buiten willen want zit om foto's verlegen, maar het licht is er gewoon niet. De inspirerende momenten om vast te leggen ook niet. Het is winter. Alles is een beetje ingedut. Gelukkig is de top 2000 wel een bron van vermaak en verder komen er veel reserveringen binnen die verwerkt moeten worden. Dus houden we ons daar maar zoet mee. Maar het liefst willen we naar buiten, dingen doen. Heeft iemand nog wat zon in de kast voor ons?

www.lacharviere.nl

donderdag 26 december 2019

Meubelboulevard.....

tweede kerstdag

Hier in Frankrijk is de Kerst alweer voorbij. We hebben maar één Kerstdag. In principe verliep die heel rustig. Top 2000 aan, spelletjes doen, bij de lunch een tweetal dikke plakken kerststol met roomboter, sauna vroeg aan, en zo kabbelde het voort. En uiteraard waren er tussendoor genoeg klusjes te doen. Zo bedacht ik me dat ik de doek, het omgekeerde bord en de steen van de zuurkool moest halen om ze schoon te spoelen. De zuurkool rook al prima, en voldaan nam ik de boel mee naar de keuken. Toen ik de steen op het middenstuk van de (porseleinen) spoelbak plaatste om het plastic eraf te halen kiepte hij. En nee, horror, de spoelbak overleefde de impact van de steen niet. Een enorme scheur en een hele grote chip eraf. De scheur was door en door, de spoelbak overleden. Nou was dit de Domsjo spoelbak van Ikea, destijds één van de laatste exemplaren. Hij is vervangen door een spoelbak die minder groot is, wel even breed, maar de porseleinen achterzijde met ribbels en kraangat zit er niet meer aan. En de Domsjo is natuurlijk nergens meer te vinden. Dus dat houdt in dat ook desbetreffend aanrechtblad, en het tweede in verband met kleurverschil, vervangen moeten worden. Dus gaan we traditiegetrouw de tweede Kerstdag naar de meubelboulevard. Naar Ikea in Clermont Ferrand. Om aanrechtbladen en een nieuwe spoelbak te kopen. Waarna toch een behoorlijke klus volgt. De zuurkool ruikt goed, ik verwacht hem volgende week te gaan proberen. Maar het is wel dure zuurkool.....

www.lacharviere.nl

woensdag 25 december 2019

Kerstwensen.....

Kerstkrans

Christmas is full of shiny things,
that sparkle, gleam and glow,
these holiday pleasures dazzle us,
and yet, deep down, we know,

that Christmas has its special gifts,
but our year-round joy depends
on the cherished people in our lifes,
our family, guests and friends.

Wij wensen jullie hele gezellige en warme Kerstdagen en hopen jullie in 2020 weer te zien!

dinsdag 24 december 2019

Vier halen, vijf betalen.....

Fazantenhennen

Dat hebben wij weer! Dat was wat ik gisteren even dacht. Maar direct ook besefte dat we het onszelf op de hals hadden gehaald. De prachtige mannetjes Fazant, die hier al een aantal weken rond struinde en tussen de kippen en Pauwen door scharrelde op het erf, die leek zijn plekje hier te hebben gevonden. Maar hij was zo allenig, dus dachten we hem een plezier te doen met wat dames Fazanten. We vonden op le Bon Coin een meneer die dames van desbetreffende soort te koop aanbood. Maar helaas was meneer tijdelijk in de Creuse, en kon hij pas maandagmiddag weer thuis zijn, waar we de dames op konden halen. De afspraak werd gemaakt, maandagmiddag om 14 uur. En toen werd het maandagochtend en was er geen spoor meer te bekennen van meneer Fazant. Niet voor de schuur, niet bij de varkens in het weiland, niet bij de Pauwen en ook niet bij de kippen achter. Ik ben hem gaan zoeken, want ik zag de bui al hangen; straks zaten wij met drie Fazantenhennen zonder haan. Waar ik ook keek, hij was nergens meer te bekennen. Ondankbaar beest! Dus hebben we bij de meneer, nou ja, zijn dochter, ook maar meteen een Fazantenhaan meegenomen. De hele actie gebeurde voor het huis, want naar achter mochten we niet. Dus werd er, stuk voor stuk, een fazant geschept, naar voren gelopen en in de meegebrachte kooi gehesen. Bij de laatste hen ging het mis; toen de kooi openging om haar erin te laten ontsnapte de eerder gevangen haan. Die wel afgerekend moest worden. Een typisch gevalletje van vier halen, vijf betalen. En toen naar huis, waar we vier aangeslagen en totaal gestresste Fazanten in de geprepareerde voliere stopten. Die moeten eerst maar even aan ons en hun nieuwe woonst wennen voordat we ze de vrijheid geven. Wat betreft die ontsnapte Fazantenhaan. Tja, het kan zo maar gebeuren dat meneer binnenkort weer een aantal hennen gaat verkopen aan een dierenvriend die een eenzame Fazantenhaan op zijn erf aantreft. Ik vermoed opzet.....

www.lacharviere.nl

maandag 23 december 2019

Sneeuwballen of ijsschotsen......

Kerstmeringues

De Kerst-stress gaat, zoals andere jaren, helemaal aan ons voorbij. We hoeven niets te plannen, geen cadeautjes te kopen, een kersttuk te maken, kerst te vieren op school, kaarten te versturen, kerstboodschappen te doen of nog een kek jurkje te scoren. En dat is zo lekker! Traditioneel gezien komt eerste kerstdag de raclette/ steengrill op tafel. Vandaag of morgen gaan zoon en Roelof daarvoor foerageren. En uiteraard bak ik een kerststol of twee, de amandelspijs ligt al te rusten. Met andere zoetigheid en randverschijnselen maak ik de mannen niet blij, dus geen kerstkoekjes of -kransjes. Wel heb ik gisteren grote meringues gebakken, gewoon omdat ik er zin in had. Vanillemeringues met gedroogde cranberries en chocola, en een snufje kaneel voor het kerstgevoel. Het lijken net grote sneeuwballen. Of ijsschotsen, dat laat ik aan jullie fantasie over. Maar hoe dan ook, ze zijn geslaagd. En daar laat ik het dan ook maar weer bij. Want voor je het weet ontstaat er tijdsdruk. En Kerst-stress. En dat willen we niet.....

Voor de liefhebbers het recept:

-150 gram eiwitten
- 300 gram kristalsuiker
- eventueel een paar druppels vanille-essence
- garnering naar keus

Verwarm de oven voor op 230 graden en strooi de suiker op een met bakpapier beklede bakplaat.
Verwarm de suiker ongeveer 10 minuten in de hete oven. Breng daarna de oven terug naar 100 graden.
Klop de eiwitten in een brandschone kom. Als je de kom om kunt keren zonder dat het eiwit eruit valt is het goed. Meng er dan, al kloppend, lepel voor lepel de warme suiker doorheen, en klop totdat de suiker goed is opgenomen. Voeg er eventueel een paar druppels voedingskleurstof of smaak-essence aan toe. Leg met een lepel grote klodders meringue op een met bakpapier beklede bakplaat en bestrooi ze met wat je lekker vindt. Gedroogde cranberries, nootjes, wat je wilt. Laat de meringues daarna twee uur in een oven van 100 graden drogen. De chocolade kun je er als ze afgekoeld zijn overheen druipen.


www.lacharviere.nl

zondag 22 december 2019

Het Haasje.....


Een paar weken geleden, na een weekend van heftig knallen en jagen richting de weilanden van de buurboer, troffen we een Fazant aan in de open eendenren. Later zagen we hem tussen de kippen in de kippenren, waar hij later blijkbaar ook weer uitvloog. Sinds een paar dagen heeft hij nu ook de achtertuin ontdekt. Daar staan bakjes voer voor de kleine kippies achter. En hij weet ze nu te vinden. Het is een prachtige mannetjesfazant. Niet een wilde Bosfazant, want hij heeft een witte kop en niet de zo typische koperbruine veren op zijn rug maar een prachtig parelgrijs verenkleed. Voor zover ik kan zien is het een Chinese Ringnekfazant. Toch geen standaard vogel in de Allier. Ik heb sowieso het idee dat hij òf ergens ontsnapt is, òf door mensen in een volière groot is gebracht en daarna is losgelaten, al dan niet voor de jacht. Hij is namelijk totaal niet bang voor ons andere pluimvee. Sterker nog, hij zoekt ze op. Loopt mee met de Pauwenfamilie of probeert aansluiting te vinden bij de kippen. Die er maar niets van snappen, van die rare vogel. Wel moeten we de poezenbeesten in de gaten houden. Een paar van hen gaan in sluipstand zodra ze hem zien. Raar, want ze worden nooit getriggerd door een kip, kuiken, eend, of wat dan ook. Dàt, en meneer Fazant is een grote vogel. Die ook niet onder de indruk lijkt te zijn van het poezenvolk hier. Voorlopig hebben we er dus weer een bewoner bij. Beter voor hem ook, hier blijven rond hangen, want zodra hij de erfgrenzen overschrijd en richting de buren gaat is hij het Haasje, Of Fazantje, wat dan ook.......

www.lacharviere.nl

zaterdag 21 december 2019

Wammessen.....

Mangalitza varken

De twee Mangalitza-dames die achter de boerderij hun veld hebben weten zich zelf prima te bedruipen. Met ongeveer een hectare weiland tot hun beschikking hebben ze niet veel extra's nodig. Elke dag krijgen ze een emmer mais en tarwe, af en toe wat etensrestjes, en verder halen ze alles uit het veld. In de herfst liggen er volop eikels onder de bomen, en dan zijn ze heel druk om al die lekkere hapjes op te sporen. Dat varkens lui zouden zijn, dat valt eigenlijk nog wel mee. Natuurlijk kunnen de dames ongegeneerd wammessen in het zonnetje, en liggen ze redelijk vroeg in hun warme stalletje, maar tussendoor zijn ze echt wel continue bezig. Het gros van de tijd besteden ze aan wroeten, met hun grote neuzen in de grond op zoek naar eetbare zaken. Maar ook het badderen vraagt tijd en aandacht. Jezelf grondig insmeren met modder is wel een dingetje als je zo'n groot lijf hebt. En dan moeten er nog kuilen worden gegraven, en nesten van hooi en gras worden gebouwd. Buiten dat moet je de buitengrenzen van je veld goed in de gaten houden. Zodra je ergens wat hoort moet je even poolshoogte nemen en al knorrend commentaar leveren op passanten. Ze hebben een goed leven, deze dames. En zijn de vriendelijkheid zelve. Mooi om te zien hoe ze volop de ruimte hebben om gewoon varken te kunnen zijn. Op la Charvière kan dat.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 20 december 2019

Vol.....

mare december 2019

Na een dag van stevige wind gisteren, die in de loop van de middag ging liggen, volgde er weer een avond en nacht met de volgende storm. De hele nacht is het vreselijk te keer gegaan en nu nog. De wind buldert hoog door de kronen van de bomen en trekt aan het huis waardoor alles klappert. Ik twijfel er niet aan of er is weer het nodige omgegaan. De eerstvolgende dagen zullen er heel wat kettingzagen ronken. Voor de nieuwe telefoonlijn langs de weg naar Sazeret maakt het al niet meer uit, die heeft slechts een week gehangen en sneuvelde al bij de eerste storm. De palen met lijnen liggen nu al een week of twee levenloos in de greppel en de sloot. We zijn blij dat we van de vaste telefoonlijn over zijn gestapt naar 4G, want anders zouden we weer maanden zonder zitten. Het is een bijzondere winter, met de ene na de andere (schadelijke) storm. Waarschijnlijk hebben veel van die cyclonen te maken met de te warme Atlantische Oceaan. Het goede nieuws is wel dat, dankzij veel nattigheid, de mare weer op zijn hoogste punt staat. Alles wat er nu nog valt wordt afgewaterd en komt in de l'Oeuil terecht, die inmiddels ook al weer lekker stroomt en kolkt. Daarmee is de droogte van de afgelopen twee jaar eindelijk weer ingehaald. Straks wordt het licht, en kunnen we naar buiten. Kijken of er schade is. En dan beginnen we, aan het einde van de dag als zoon weer thuis is, aan de kerstvakantie.....

www.lacharviere.nl

donderdag 19 december 2019

Voorproefje.....

kippen in het zonnetje

Wat een heerlijke dag was het gisteren. De zon en de aangename temperaturen maakten dat het al lente leek. De kippen genoten op het bankje in het zonnetje, de geiten dommelden in het hooi, twee kersverse biggetjes renden en speelden in de wei (er zijn er vorige week twee geboren), en ik meende zelfs al vogels te horen zingen zoals ze zouden doen op een mooie dag in april. Door de kletsnatte ezelweide even naar het Romeinse pad en het achterste veldje gelopen. Zoals we al verwachten lagen er de nodige bomen om. We moeten daar echt een keer met de kettingzaag aan de gang. Maar dan als het echt voorjaar word. Gisteren was het gewoon een decembervoorproefje, want nu loeit de wind weer om het huis.....

www.lacharviere.nl

woensdag 18 december 2019

Twee keer zo lang.....

kas

De zoveelste storm in de afgelopen weken. Gisteren heftige windvlagen. En weer bleek er het nodige gesneuveld. Een aantal afgebroken takken/kronen tussen de camping en de achtertuin. En de kas is er deze keer niet goed vanaf gekomen. Er zijn behoorlijk wat platen uitgewaaid. Sommigen konden we weg halen en veilig stellen, anderen waren gewoon doorgescheurd en moeten vervangen worden. We hadden al geconstateerd dat de clips waarmee de perspex platen worden vastgezet waardeloos waren. Maar door tijdgebrek nog niet een structurele oplossing hiervoor gemaakt. De platen zullen vast gekit moeten gaan worden en dat is een heidens karwei. Voorlopig is er niet veel meer van over, van de kas. Het is weer zo'n privé-project dat stagneert door alle andere werkzaamheden. Eigenlijk zouden onze dagen twee keer zo lang moeten zijn.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 17 december 2019

Te doen.....

Mangalitza varkens

Tot nu toe, en gezien de voorspellingen zeker nog tot eind december, is het een zachte, natte winter geweest. Regen, storm, maar toch laat ook de zon zich zo nu en dan zien. Voor de dieren is het fijn. Sneeuw en vorst mogen dan een romantisch winterbeeld geven, voor ons en voor de dieren is het behelpen. Waterbakken dichtgevroren, waterpunten afgesloten, keiharde glibberige grond en dikke pakken stro om alles warm te houden. Als het moet dan moet het, maar liever niet. Zo zijn de dames Mangalitza nog steeds helemaal in hun element. De modderpoel is poothoog en er groeit nog allerlei groen in hun weide. Lekker luieren in het zonnetje hoort er zo nu en dan natuurlijk ook bij. 'S avonds liggen ze vroeg in hun beschutte stalletje met de neuzen in het stro. Vandaag wordt het weer 17 graden en wellicht zien we het zonnetje weer wat. Zo komen ze de winter wel door. En wij ook....

www.lacharviere.nl

maandag 16 december 2019

Kerst-waardig.....

Vichysoisse

Af en toe heb ik van die kookstuipen. En zeker als ik weer een nieuw kookboek heb ingekeken of een culinaire documentaire heb gezien. Toen ik in de lappenmand zat keken we de film Julie & Julia, over het leven van Julia Child en het tot stand komen van het boek "The art of French cooking". Ik genoot van de film en de vertolking van Meryl Streep dus het desbetreffende boek kwam uit de kast. Ter ere van Julia Child maakte ik zaterdag een Vichysoisse, een koude soep van prei, aardappel en room, en ik leukte hem op met peterselie-olie en pittige garnalen. Voor gisteren had ik een mooie eendenborstfilet, die ik rookte op appelhout met Rozemarijn, daarna flink bakte op de vetkant en in de oven liet garen tot een kerntemperatuur van 60 graden. Hij was perfect, en geserveerd met een frambozen-portsaus en spruitjes was het menu uitermate kerst-waardig. Wat ik dan weer niet doe, koken met de Kerst. Dan mogen de mannen zelf gaan foerageren en hun eten op de steengrill bereiden. Maar de rest van het jaar? Dan zitten ze gebeiteld.....

www.lacharviere.nl

zondag 15 december 2019

Oud papier.....

Kerst tijdschrift

De Kerst-Allerhande was voor mij altijd een hoogtepunt. Als de eerste vers gedrukte stapels in de winkel lagen maakte mijn hart een sprongetje. Extra dik en glossy en vol met heerlijke recepten en feestelijke ingrediënten. Kookboeken en -tijdschriften zijn voor mij een verwennerij, al kijkend en lezend ruik ik de geuren en proef ik de smaken in mijn hoofd. Het eerste jaar na ons vertrek gingen we aan het einde van het jaar even terug naar Nederland, en wist ik de Kerst-Allerhande te bemachtigen. Daarna moest ik het doen met de online versie, maar dat is toch niet hetzelfde. En dat mis ik best, dat momentje. Dus toen ik hier bij de kassa's van de supermarkt een stapel van de Franse Carrefour-versie zag liggen voelde ik het weer even, dat sprongetje. 'S middags, met een kop thee, sloeg ik verwachtingsvol het blad open. En wat viel het tegen! Het Franse kerstdiner is een herhaling van zetten, elk jaar weer. De ingrediënten? Foie gras, kalkoen, oesters, gerookte zalm, noix de St. Jaques, een bûche de Noël, koffie met chocola en dat alles rijkelijk overgoten met champagne en wijn. De modernité die genoemd wordt op de cover bestaat uit een nèt iets andere bereidingswijze dan de traditionele. Nou loop ik niet warm voor foie gras, het idee alleen al, of voor oesters. En de bûche de Noël is vooral heel vet en zoet. Het enige recept dat me aansprak was een flûte met een bolletje ijs, een laag vers fruit, en dat overgoten met champagne. Maar dat kan ik ook zelf nog wel bedenken. Het tijdschrift is zonder pardon bij het oud papier beland. Zonde! Misschien zien dat ik regel dat iemand mij volgend jaar de Kerst-Allerhande toe stuurt.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 14 december 2019

Winterstorm.....

Kerstnest

Wat een storm gisteren! Her en der in de omgeving zijn er bomen gesneuveld en alles ligt vol met afgerukte takken. Ook op de camping sneuvelden er twee bomen. De top van een Berk eindigde op een safaritent, maar omdat hij door andere bomen gebroken werd in zijn val, gelukkig geen schade. Toen ik terug liep naar de boerderij besloot ik een grote berkentak mee te nemen omdat ik hem zo mooi vond. Daar kon ik vast wel wat mee. Iets van lichtjes erin of zo. Eigenlijk was het de bedoeling naar Montlucon te gaan voor een groene guirlande om de wildkroon in kerststemming te brengen. Maar omdat we op een pakketje zaten te wachten konden we niet weg. En toen werd één en één twee. Als ik nou eens? Dus pakte ik de snoeischaar en begon de afgeknipte Berkentakken door de wildkroon te rijgen. Eigenlijk best leuk! Voor we het wisten was hij klaar, het kerstnest boven de salontafel. Lichtjes erin, witte houten sneeuwvlokken, een paar kitscherige vogeltjes en twee slingers van zilverglas. Voilá, ons alternatief voor de kerstboom dit jaar. Uitermate poezen- en hondbestendig want ze kunnen er lekker niet bij. En niks geen uitvallende naalden. Bovendien is hij eco, gerecycled en heeft hij, behalve wat spierkracht, niets gekost. En als de feestdagen voorbij zijn gaan de berkentakken gewoon de kachel in. Waar een winterstorm al niet goed voor is......

www.lacharviere.nl

vrijdag 13 december 2019

T-shirt.....

Herfstblaadjes

Nu de bronchitis langzaam slijt en er weer ademruimte komt, worden de nachten met slaap weer wat langer. Zat ik gisteren nog om kwart voor 4 met kriebelhoest beneden, vandaag pas om half zes. En dat kwam omdat we door een aantal enorme windvlagen gewekt werden. Ze deden ramen en deuren klapperen en de stroom viel even uit. Er raast weer een cycloon over Frankrijk en het hele land staat onder code geel. Veel regen, krachtige windvlagen, vandaag wordt het een binnendagje. En dat is niet erg, genoeg te doen. De wildkroon die nu als kerstboomvervanger boven de salontafel hangt moet gedecoreerd worden met lichtjes, groen en ballen, zoon komt hongerig thuis van het internaat dus ga ik een varkenshaas marineren in Salie en nog zo wat kruiden en hem vervolgens warm roken, en serveren met paddenstoelenrisotto en ovengebakken pastinaak. Een middagje keukendienst dus, en dat is genoeg voor die nog wat bibberende benen. Vanaf morgen komen er drie prachtige dagen aan. Zon, een graadje of 17/18 en droog. Dus dan gaan we onze aandacht weer besteden aan de natuurspeeltuin. Er zijn ergere dingen dan op een winterdag in een t-shirt en met het zonnetje op je hoofd met boomstammen te slepen en te bouwen aan een leuk project.....

www.lacharviere.nl

donderdag 12 december 2019

Bah.....

Kerstkrans op oude deur

Een archieffoto vandaag. De afgelopen dagen heb ik nauwelijks de buitenlucht gezien. Door bibberbenen, hoestaanvallen waardoor alles zeer doet en ongetwijfeld, gezien mijn wattenhoofd en kauwgumspieren, koorts. Zoon is weer naar het lycée, opgelapt door antibiotica en Prednison, maar zijn moeder heeft wat meer moeite. Dus maken we van de sauna 's middags een stoomhok met eucalyptus en mintkristallen, ben ik doodmoe en dommel ik 's avonds al tijdens Masterchef in slaap en lig ik in mijn bedje om 9 uur, om vervolgens om een uur of 4 's nachts door het hoesten weer rillend beneden te zitten. Ik hoop dat mijn lijf het zelf oplost, antibiotica is voor mijn lijf geen optie, maar als het morgen niet beter gaat moet ik toch naar de huisarts. Twee weken waarin het alleen maar erger is geworden is te lang. Ondertussen is er van de naderende kerst nog niets te merken hier in huis. Geen tak, geen bal, laat staan lichtjes. Dat halen we later nog wel in. Eerst beter worden.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 10 december 2019

Hout.....

Haardhout

Van de gerooide Essen hebben we nog veel stammetjes overgehouden. Die gaan de houtschuur in, om te drogen. Op zich is Essen prima brandhout, het geeft veel warmte. Onze enige verwarming in huis is de houtkachel in de woonkamer en ook de sauna is houtgestookt. Het is nog niet echt heel koud geweest tot nu toe, wat graden vorst 's nachts, dus met de kachel lukt het prima de woonkamer op aangename temperatuur te houden. Voor we naar bed gaan gooien we een heel compacte stam op het vuur die dan de hele nacht doorsmeult. Zo hoeven we 's morgens alleen maar wat aanmaakhoutjes erop te gooien om het vuur er weer in te krijgen. Er gaat hier eigenlijk nooit hout verloren. Van afgevallen takken overal op het domein maken we stapels, om ze dan vervolgens in de lente te verzamelen in een container en ze naar het houthok te brengen. Aanmaakhout voor de winter. De ongeveer 20 stère (kub) eiken die we jaarlijks verbruiken wordt geleverd door de buurman. Zo komen we de winter comfortabel door. Centrale verwarming zijn we allang ontwend. En het bevalt prima. Werken voor je warmte.....

www.lacharviere.nl

maandag 9 december 2019

Koffiedik.....

Camping Domaine la Charvière

Het loopt de laatste dagen ineens hard, de aanvragen voor een vrije campingplek. Een gedeelte van augustus zit al bijna aan de max. Zo vroeg al die aanvragen voor de camping is voor ons ook nieuw. Meestal worden de gites en de safaritenten het eerst verhuurd en komen de aanvragen voor de camping pas na februari of maart binnen. Ook dit jaar lijkt het een jaar te worden met veel meer aanvragen dan we kunnen honoreren. Zou het nog een gevolg zijn van Het AD en de regionale kranten waarin we vorig jaar als één van de leukste kleine campings van Frankrijk verkozen zijn? Het blijft voor ons altijd koffiedik kijken. Maar mocht je komend jaar Domaine la Charvière op je lijstje hebben staan, wacht dan niet te lang. Als deze tendens zich door zet konden we wel eens veel vroeger dan normaal vol zijn.....

www.lacharviere.nl

zondag 8 december 2019

Tellen.....

Jaarringen van een 25 jaar oude Es

Na het vellen van de twee Essen, de één dood, de ander onderweg want zwaar kwakkelend, konden we de jaarringen tellen. Deze Es was een jaar of 25 oud. Wat direct opviel was de dikte van de ringen die veranderd is. Waren de ringen vanuit de kern ongeveer allemaal gelijk, soms ééntje iets breder wat duid op een nat jaar, de ringen van pak 'm beet de laatste 5 jaar zijn uitermate smal.  Dit laat glashelder zien hoe droog het is geworden in de afgelopen jaren. En dat is mede de oorzaak van de Essensterfte overal in de omgeving. Uiteraard speelt het zwammetje wat de Essentaksterfte veroorzaakt een grote rol, maar de bomen verzwakken ook door de kurkdroge lente- en zomermaanden die de nieuwe tendens zijn. Het gaat hard achteruit, het aantal Essen dat nog staat. We hebben er nu in totaal 5 gerooid, maar overal op het domein staan nog Essen die het niet gehaald hebben. In totaal 5 van deze machtige stammen vinden een nieuwe bestemming in de natuurspeeltuin. De rest? Drogen en de kachel in.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 6 december 2019

Boom.....

gevelde boom naast gite

De vaart is er uit. Totaal. Het laatste wat we deden was het omzagen van de dode boom naast de gite. Die moest weggetrokken worden naar de natuurspeeltuin. Maar toen hield de tractor er mee op. Nou is dat wel weer opgelost, de accu was kapot en is vervangen, maar er kwamen nog zoveel andere dingen tussendoor. Nog even de bestelde Rozen halen en planten naast het paadje naar de kruidentuin, een Land Rover die gekeurd moest worden maar afgekeurd werd om een klein onderdeel van de uitlaat. Nieuw onderdeel bestellen in Engeland, maar dat moet nog vervangen worden waarna de auto weer opnieuw gekeurd moet worden. De andere Land Rover geeft nog steeds, of alweer, de melding reduced engine power. Dus daar moeten we ook wat mee. De nieuwe campingvergunning, en de classificering van de camping die we moeten aanvragen, eindeloze formulieren en processen en het vreet tijd. Noah moet twee keer per week naar theorie, dus dat is twee uur in Commentry hangen, en afgelopen week moest hij elke dag naar de fysio voor zijn bronchitis. Huisarts bezoeken, boodschappen, rollen hooi halen voor alle dieren, de kou (die nu uit de lucht is), het hielp allemaal niet mee. We zijn zo de hele dag bezig en de dagen vliegen om, maar er gebeurt niets dat ons verder brengt dan de dagelijkse gang van zaken. Die boom ligt nog steeds naast de gite. Noah begint op te knappen en gaat maandag weer naar school. En een aantal administratieve processen lopen nu en hebben tijd nodig. Hopen dat dat weer genoeg ruimte geeft om verder te gaan met waar we mee bezig waren.....

www.lacharviere.nl

Klimberg.....

Werken aan de natuurspeeltuin

Waar wat mopperen in een logje al niet goed voor is. Gisteren, in de loop van de ochtend, werd de gevelde boom die al twee weken bij de gite lag, naar het kampeerveld gesleept. Het ging relatief makkelijk, dus 's middags vol goede moed door met het vellen van de tweede boom. Dat was nog spannend, de boom helde over naar het dak van de gite. dus werd hij met spanbanden bevestigd aan een buurboom en werd er een spanband aan de tractor bevestigd. De één zagen, de ander met de tractor de boom in de juiste valrichting trekken. Het ging naadloos en de gite is nog heel. Daarna alle takken eraf zagen en ook deze boom werd, zij het iets minder makkelijk want hij bleef een aantal keren steken, naar het kampeerveld gesleept. Het begon al te schemeren toen de beide boomstammen in elkaar werden gemanoeuvreerd met behulp van de tractor. Maar we zijn tevreden met het resultaat. Vandaag nog een derde boom vellen en erbij leggen, en de klimberg is klaar. Wel gaan we hem nog, voor de zekerheid, hier en daar met een paal fixeren. Tevreden gingen we de avond in. Want wat is het leuk als je hetgeen je bedacht hebt voor je ogen ziet ontstaan. Hier gaan vast de nodige kinderen  veel klim- en klauterplezier aan beleven.....

www.lacharviere.nl

donderdag 5 december 2019

In mijn hart.....

Stitch

Onze Stitch, inmiddels al weer een jaar of 5, geniet van het buitenleven. Van alle huispoezen is hij het meest uithuizig. Hij dwaalt kilometers ver door de weilanden en slapen doet hij bij voorkeur niet binnen, dat vindt hij te druk, maar in de hooischuur. Op de hooizolder of gewoon beneden in een nestje van geurig hooi. Met de andere poezen heeft hij niets, hij doet gewoon zijn eigen ding. Soms zien we hem twee dagen niet, dan is hij op pad, alleen, avonturen beleven. Nu het kouder is komt hij wel een aantal keren per dag buurten. Eerst even een paar dikke knuffels, dan brokken eten, en dan opwarmen voor de kachel. Dat neemt hij heel serieus, dat opwarmen. Hij zit haast in de loeihete kachel. Als hij weer helemaal warm en comfy is komt de onrust weer. En wil hij naar buiten. Of naar de stilte van de hooischuur. Het is een lieve kater onze Stitch. Evenwichtig, vol zelfvertrouwen, gedoseerd, maar wel een vrije geest. Ik heb hem in mijn hart gesloten.....

www.lacharviere.nl

woensdag 4 december 2019

Zakdoeken en thijmthee......

Herfstsfeer

Dit zijn de saaie dagen op la Charvière. Het is koud, en dus bestaat een groot deel van de dag uit de kachel brandend houden. Buiten werken is niet echt lekker en tevens is het een soort van ziekenboeg hier. Zoon nam drie weken geleden een heftige verkoudheid mee naar huis en komt daar niet echt lekker door. Dus vorige week al naar de huisarts, die een virale bronchitis constateerde en het nodige meegaf aan hoestdrank, neusspray en een verwijzing voor de fysio. Met zijn hemiparese heeft hij verminderd ophoest-vermogen aan de rechterkant en lopen zijn longen snel vol. Hij wilde toch naar school en de fysiotherapeuten in Montlucon hadden geen plaats. Gisteren gooide hij, na nog een proefwerk, de handdoek in de ring en we haalden hem op. Hij had al dagen hoofdpijn en sliep nauwelijks. Weer naar de huisarts, een vervanger want de onze is op vakantie, en die constateerde een bronchitis en holteontstekingen. Antibiotica, Prednison en een afspraak bij een fysiotherapeute om 8 uur 's avonds. Vandaag blijft hij thuis en gaat hij weer naar de fysio. Uiteraard zijn wij nu allebei ook snipverkouden en aan het hoesten en doet slikken vreselijk zeer. Een mottige familie dus. En terwijl buiten door de kou de bomen hun laatste blaadjes laten vallen zitten wij aan de zakdoeken en kopjes thijmthee. En dropjes. Bij de kachel. Het is in Frankrijk in de winter niet anders dan in Nederland.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 3 december 2019

Wintermorgen.....

Wintermorgen op la Charvière

En ineens is er de kou. Overdag maar een paar graden en 's nachts vriest het. Brrr.... Het is nu nog vroeg in de koude morgen en nog donker, maar straks kan het er zo maar eens zo uitzien als op deze foto van een eerdere wintermorgen. Maar er is zon beloofd, dus buiten lonkt! Straks dik aankleden en kijken of er meer van zulke mooie plaatjes te schieten zijn.....

www.lacharviere.nl

maandag 2 december 2019

Nog één.....

Bij op Knautia

Spittend door fotomappen kom ik eindeloos foto's van zweefvliegen en insecten tegen. En van bijen, heel veel bijen. Extra wrang, want gisteren moesten we helaas concluderen dat er nog een kast leeg was. Het derde volk dat in een paar weken tijd verdwenen is. Het is hetzelfde verhaal, kast met raten vol met voedsel, geen bij meer te bekennen. Er resten ons nu nog slechts twee volkeren van de vijf, maar we houden ons hart vast voor kast nummer 4. De zwarte bijen, begonnen met een kleine zwerm die we twee jaar geleden in de kersenboom vonden, vliegen volop, zelfs al is het onder de tien graden, en zijn druk het voedsel uit de lege kasten te halen. Dat volk lijkt het wel goed te doen. Vandaag maar een opruiming houden en de lege kasten op zolder zetten. Het verhaal van stuifmeel en winterbijen zit nog steeds in ons achterhoofd, maar ergens vragen we ons af of er niet een buurboer is geweest die insecticide heeft gebruikt op zijn veld. Zeker in verband met het tempo waarin we nu 3 van de 5 volkeren zijn kwijt geraakt. Dat zou zuur zijn. Het blijft gissen.....

www.lacharviere.nl

zondag 1 december 2019

Chill.....

Ragdoll Beauty Solid's Doppio

Kleine Ragdoll Doppio is nu een paar weken bij ons. En hij heeft zich naadloos aangepast aan het dagelijkse leven op la Charvière. Zelfs met hond Obi, waar hij in het begin zo bang voor was, heeft hij vrede gesloten. Want die hondenbrokken zijn wel erg lekker! Obi heeft er geen problemen mee te delen met zijn nieuwe vriendje. Hij doneerde eergisteren zelfs zijn kluif aan Doppio door hem voor hem neer te leggen. En op zijn beurt peutert Doppie hondensnoepjes uit het zakje in de kast en gooit die op de grond voor Obi's neus. Met de andere poezels gaat het ook prima. De meesten nemen de komst van weer eentje ter kennisgeving aan. Maar met de jongste van het stel, kater Buzz van een jaar oud, rent hij regelmatig door de woonkamer en samen met Muffin speelt hij met het ballencircuit. Wel is het zaak nu ramen en deuren goed dicht te houden, want meneer heeft ontdekt dat er buiten spannende dingen wachten. Toch zal hij nog een tijdje geduld moeten hebben en een stuk groter groeien voor ook hij de buitenboel mag gaan verkennen. Doppio blijkt een onverstoorbare, zelfverzekerde en erg chille Ragdoll te zijn, die ook nog regelmatig een kroel komt halen en altijd blij op je af komt lopen als je binnen komt. Of zoon helpt met zijn huiswerk door er bovenop te gaan liggen en de pen vast te houden. Nu al is hij niet meer weg te denken, alsof hij hier altijd al heeft gewoond. Hij past hier, en dat is fijn.....

www.lacharviere.nl


zaterdag 30 november 2019

Verdwijnziekte.....

imkeren, raatinspectie

Waar we al bang voor waren is gebeurd; ook het tweede bijenvolk, het volk dat beroofd werd, is verdwenen. Hetzelfde verhaal als de eerste kast die zo maar ineens leeg bleek te zijn aan het begin van de herfst. Bij de laatste inspectie in september bleek het een groot volk. Nu was de kast leeg. Wat dode bijen onderin de kast en raten vol met voedsel, maar geen levende bij meer te bekennen. Wel weten we, door het maken van close-up foto's, dat het onze eigen zwarte bijen, een volk dat een stukje verderop staat, waren die roofden. Maar roof is ook een teken dat het beroofde volk zwak is, dus dat kun je ze niet eens kwalijk nemen. Een grondige inspectie van de lege kast leverde geen verdenkingen op van ziekte of mijtenlast. Ik ben er nog maar weer eens ingedoken, en vond op het internet een interessant onderzoeksrapport over de "verdwijnziekte". En daarin vond ik een verklaring die me een "aha"-momentje opleverde. Aan het einde van de zomer gaat de koningin van een volk steeds minder leggen. Het volk krimpt dan in voor de winter. De bijtjes die dan nog geboren worden zijn de winterbijen, die maanden van kou en het verzorgen van de wintertros moeten kunnen doorstaan. Voor het voeden en groot brengen van deze winterbijen is goed stuifmeel nodig, dat ze voorziet van essentiële vitamines, eiwitten en voedingsstoffen. Is dat stuifmeel er niet, dan krijg je hele zwakke en ziektegevoelige winterbijen.  Terugdenkend aan het afgelopen jaar was het een dramajaar voor de bijen. Klimatologisch gezien hebben ze het heel zwaar gehad. Een slecht voorjaar, dat vroeg begon, waarna de koude terugkwam, en toen meteen die enorme droogte en hitte erachter aan. Er heeft weinig gebloeid, en in de maanden juli, augustus en september viel er helemaal niets meer te halen. Alles was geel en verdord. Toen kwam in oktober de regen en bleef het te warm, de volkeren bevatten nog volop broed en waren groot. Niet zoals het hoort. Klimaatverandering, het is funest voor de bijen. We hebben wel 3 bijenbomen geplant, die laat moeten bloeien, en er staan zakken zaden van groenbemesters en bijenbloeiers klaar om de randen naast het varkensveld in te zaaien, maar het kost tijd voordat het allemaal groot is en gaat bloeien.  Twee van onze vijf volkeren zijn al verdwenen en het is de vraag hoe de andere drie volkeren de winter door komen. In het voorjaar schaffen we twee nieuwe volkeren aan, met verse koninginnen. Uithuilen, kasten poetsen en opnieuw beginnen......

www.lacharviere.nl

vrijdag 29 november 2019

Seasons in France.....

Koeien in de vroege ochtend

Ik heb duizenden foto's op mijn laptop staan, en op een externe harde schijf. Verzameld in de loop van jaren. Zonde om daar niets mee te doen. De foto's worden één keer geplaatst op de weblog, of halen die niet eens, en staan verder te verstoffen, op chronologische volgorde, in eindeloze mappen op de pc. Dus besloot ik gisteren wat foto's in te sturen naar Getty's images (stockfoto's) en binnen 10 minuten mocht ik als contributor content uploaden. De rest van de dag is verdwenen in een waas van spitten in mappen om de mooiste foto's uit te zoeken. Het uploaden en taggen is een langzaam proces, de map "Seasons in France" bevat na een paar uur doorwerken pas 15 foto's. Dat wordt stukje bij beetje dus, om de pak 'm beet 100 foto's die ik tot nu toe heb uitgezocht erop te krijgen. Maar het doet me deugd, de mooiste foto's zo bij elkaar te zien. En het daagt weer uit om eropuit te gaan om "het perfecte plaatje" te schieten. Dàt, en het houdt je van de straat......

www.lacharviere.nl

donderdag 28 november 2019

Luxe.....

camping in de herfst

Het gaat hard met de herfst de laatste dagen. De Essen verloren al eerder hun blaadjes en de prachtige oker- en roesttinten van de Eikenblaadjes vormen hoe langer hoe meer een tapijt. Dankzij, alweer, een storm gisteren worden de bomen steeds kaler. Het is een mooi gezicht, het gras weer zo groen, de kleuren van de bomen en de jagende wolken door het blauw van de lucht. De uitgestorven camping gaat zijn eigen gang. De egels zullen al in winterslaap zijn, de vogels hebben vrij spel in de bamboe en de hoge bomen, en de mollen zijn, na lange tijd van keiharde droge grond, weer lekker actief. Het heeft iets intiems, zo'n lege camping, de stilte. De looppaden die weer bedekt worden door een groen tapijt. De verdorde blaadjes bij de afwasplek en in de spoelbakken. Alsof moeder natuur heel zachtjes maar onvermurwbaar haar recht op de grond weer terugneemt. Haar energie weer ongestoord haar werk doet. Ik kom er graag, zo in de herfst. Het is ongekend luxe, om 5 ha. natuur gedurende het grootste gedeelte van het jaar voor je alleen te hebben.....

www.lacharviere.nl

woensdag 27 november 2019

Wortelschieten......

begin natuurspeeltuin

Nog meer hout dat geplant is op St. Catherine. Maar of dat wortel gaat schieten? De twee torens met verbindingsstuk zijn in de grond gezet op het nieuwe speelveld. Nu moeten ze nog helemaal afgetimmerd gaan worden en de 4 meter touwbrug moet bevestigd gaan worden. Nog lang niet klaar. Gisteren hebben we de eerste dode Es gerooid, die in de natuurspeeltuin gebruikt gaat worden. De oude Es die bij de grote gite stond en al twee jaar dood was. Hij krijgt een mooie nieuwe bestemming. Vandaag hopen we verder te gaan, hoewel het een lastige is op woensdag. Zoon is immers vanmiddag thuis en is bezig met een sneltreintraject rijbewijs. Elke woensdag en zaterdag moet hij naar Commentry gebracht worden voor theorie, en twee uur later weer gehaald. Even doorbijten, maar als het goed gaat heeft hij over een maand of drie het felbegeerde rijbewijs. Tot zo lang moeten wij maar even tussen de taxibeurten door laveren.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 26 november 2019

Sainte Catherine.....

Camping

A la Sainte Catherine, tout bois prend racine, is het gezegde dat bij 25 november hoort. Vrij vertaald is Sainte Catherine een uitstekende dag om te planten. Het weer werkte ook mee. En dat kwam goed uit want er moest nog een haag worden geplant tussen de plek van één van de bungalowtenten en die van de mobilhome. Dus her en der op het terrein zochten we mooie rechte Sleedoornstruikjes, Prunussen en Meidoorns, gaven ze een plantgat met goede aarde en meteen ook een knipbeurt. Nu zoek ik alleen nog een Vlierstek, maar die vind ik nog wel ergens. En nu maar hopen dat Sainte Catherine ons genadig is en de vers geplante haag lekker gaat groeien.....

www.lacharviere.nl

maandag 25 november 2019

Niet elegant.....

Kachel

Ik schreef het al gisteren: mijn laars was van binnen kletsnat. Nou ligt de tijd van kekke slippertjes met strass en leuke enkellaarsjes met hakken al een hele tijd achter me. Het belangrijkste schoeisel in de winter zijn mijn kaplaarzen. En met zo'n volgelopen laars ben ik dus flink onthand. De emergency-crocs die voor de deur staan zijn met die nattigheid levensgevaarlijk want zo glad. Buiten is het koud, en vochtig, dus daar drogen werd hem niet. Voor de kachel dan maar. En dan komt zo'n schouwdecoratie, de opgezette hertenkop die we ooit cadeau kregen bij een oude eettafel, toch maar mooi van pas. Ik geef het toe, elegant is het allerminst, zo'n modderige kaplaars boven de kachel. Maar praktische oplossingen hebben hier nou eenmaal de voorkeur. Ons interieur heeft toch al zwaar te lijden gehad onder het boerenbestaan met al die dieren. Nu maar hopen dat mijn laars snel droogt....

www.lacharviere.nl

zondag 24 november 2019

Nat.....

Indische loopeenden

Wat een ontzettend but-weer was het gisteren. Het water kwam met bakken uit de lucht en het waaide heel hard. Dat alles te danken aan een cycloon die via de golf van Biskaje over de mediterranée en de Alpen trok. De Franse Zuidkust heeft wederom te maken gekregen met heel veel wateroverlast en overstromingen. Wat dat betreft viel het hier nog mee, en de eenden hadden een topdag. Druk, druk, druk! Je kunt ze geen groter plezier doen dan met heel veel nattigheid. Pas in de loop van de middag klaarde het een beetje op. Van extreme droogte zijn we nu naar heel veel plassen en modder gegaan en de mare begint weer een beetje op peil te geraken. Hopen dat ik vandaag de kans krijg om mijn kaplaarzen te laten drogen, want die stonden nèt op het verkeerde plekje onder de overkapping......

www.lacharviere.nl

zaterdag 23 november 2019

Wees-plantjes.....

Muffin en de plantjes.......

Toen dochter vertrok naar Clermont Ferrand liet ze haar plantjes moederziel alleen achter in een lege kamer. Omdat ik voorzag dat ze daar geen water zouden krijgen en een jammerlijke dood zouden sterven nam ik ze mee naar beneden. Maar wat te doen met die twee plantjes? Ik zette ze buiten op het tafeltje bij de deur, waar ze elke dag een beetje water kregen als de hanging baskets gesproeid werden. Ze deden het daar wonderwel, net als de kleine Bougainville die er al stond. De hele zomer, èn tot ver in de herfst, hebben ze het daar prima naar hun zin gehad. Maar het werd kouder, en de nachtvorst kwam eraan. Dus moest ik ze binnenhalen. Nou ben ik gek op tuinplanten, maar met kamerplanten heb ik niet zoveel. Laat staan dat het een haalbare kaart is met zoveel poezen, iets van groen binnen. Maar zorgplicht. Omdat ze uit hun potjes waren gegroeid kocht ik grotere potten en kregen ze verse aarde. En een plekje in de woonkamer, net als het stekje van één van de plantjes. En nu staan ze op het antieke hakblok en moet ik er aan wennen na zoveel jaren van groenloos binnen-bestaan. Het staat zo kneuterig. Of ze het gaan redden binnen, dat weet ik niet. Ik geef ze trouw water, maar de woonkamer is donker en ze hebben de interesse van sommige poezen gewekt. Hier en daar is er al een hapje geprobeerd. We doen ons best om ze de lange winter door te krijgen. Want dan mogen ze weer naar buiten. Dat moet voor zo'n plantje toch ook lekker zijn......

www.lacharviere.nl

vrijdag 22 november 2019

Comfort food.....

Spaghetti aglio olio

Gisteren rookte ik 3 mooie roze knoflookbollen in de rookoven op appelhout. Om te roken heb je niet perse een rookoven nodig, je kunt ook al met wat houtmot in een wok een goed resultaat bereiken. De gerookte knoflook geurde heerlijk, dus daar moest mee gekookt worden. En waarin komt knoflook beter tot zijn recht dan in een spaghetti aglio olio? Dus kookte ik 200 gram spaghetti en sneed twee tenen van de gerookte knoflook fijn, met een rood pepertje. Ik verwarmde 7 eetlepels goede olijfolie in een pan en liet daarin de knoflook en het pepertje even langzaam fruiten. Daarna de gekookte spaghetti erdoor, zeezout, een flinke draai van de pepermolen, en een handje verse peterselie uit de kruidentuin. En ten slotte een royale hoeveelheid geraspte Parmezaan. Zo simpel maar wat rook het goddelijk! En dat was het dan ook. En de gerookte knoflook, wow, wat sprong die eruit! Echt comfort food! Soms is het leven heel simpel en heb je maar een paar ingrediënten nodig; tijd en liefde.......

www.lacharviere.nl

donderdag 21 november 2019

Rovers.....

Bijen

Eindelijk liet het zonnetje zich gisteren weer zien. Na een bevroren, en flink koude,  start van de ochtend was het 's middags heerlijk buiten. Tijd om te kijken of de bijen vlogen. De eerste drie kasten die naast elkaar staan zagen er goed uit. Er werd gevlogen en er was wat gezellige activiteit. De vierde kast, de kast die naast het volk staat dat verdwenen is, was een ander verhaal. Wat een hectiek! Ik ben er even bij gaan zitten om op mijn gemak te bepalen wat ik nou precies zag. Wat ik zag was chaos! Heel veel bijen gingen in en uit, rollebolden vechtend over de vliegplank, gingen vechtend verder tegen de kast op, een paar dode bijen naast en voor de kast en heel veel paniek. Dat kon maar één ding betekenen: roof. Iets soortgelijks had ik in de twee weken voor hun naburige volk verdween gezien. Ook rollebollende bijen. En dat volk was dus gewoon verdwenen. Bij roof van andere volken kan een volk bijen in korte tijd onder de voet worden gelopen en uitgemoord worden. En dit zag er heftig uit. Ships! Snel naar de schuur, imkerpak aan en een lat meegegrist. Gelukkig kwam ega net thuis en die sloot zich bij me aan. We hebben nog wel even in de kast gekeken, maar er was niet veel bijzonders te zien. Er zat nog suikerwater genoeg in de kast. Wel waren de dames knap geïrriteerd! De vliegopening verkleinen naar een paar centimeter was de enige optie. Dat maakt het voor het volk makkelijker de opening te verdedigen. En het werkte, de ene na de andere bij ving bot toen ze naar binnen probeerden te komen. Ze werden er zonder pardon weer even hard uit gebonjourd. Al snel keerde de rust terug. Ook bij de tweede kast zagen we wat gerollebol op de vliegplank, dus hebben we van alle kasten de vliegopening maar verkleind. Nu maar kijken of het aangevallen volk de winter doorkomt, of dat het sowieso al een zwak volk blijkt. Imkeren, het blijft spannend!

www.lacharviere.nl

woensdag 20 november 2019

Zuur.....

Zuurkool maken

Het stond al een jaar of wat op de planning; zelf zuurkool maken. De grote geglazuurde aardewerk pot van 25 liter had ik al gescoord, evenals een grote maalsteen om te verzwaren. Maar het kwam er maar steeds niet van. Totdat er gisteren 4 zware witte kolen op het aanrecht lagen. Dan maar de stoute schoenen aantrekken. De pot sopte ik uit, de steen kreeg een goede schrobbeurt, de wijn haalden we uit de kelder en de kruiden, met vers laurierblad uit de kruidentuin, en het zout stonden klaar. Mandoline uit de kast en schaven maar. Na elke kilo geschaafde kool met een laagje kruiden en zout moest er flink gestampt worden, een grote stamper hadden we zelf gefabriceerd door mijn oude houten deegroller te bevestigen aan een bezemsteel. Aan het einde van de rit hadden we tien kilo geschaafde kool met jeneverbes, kruidnagel, kummel, peperkorrels, laurier en wijn in de pot zitten die door het kneuzen netjes onder water stonden. Linnen doek erop, daarop een omgekeerd bord verzwaard door de steen en klaar was Kees. Nu staat de grote pot in de woonkamer, de enige ruimte die verwarmd is, waar hij twee weken moet staan om de melkzuurbacteriën de kans te geven zich te ontwikkelen. Daarna gaat hij de kelder in waar het lekker koel en stabiel is. Ik zeg wel twee weken, maar het schijnt nogal te gaan stinken, dat fermentatieproces. Dus laten we zeggen dat de pot er mag staan totdat het niet meer te harden is in de woonkamer.  Het moet tenslotte wel leefbaar blijven! Vanmorgen voel ik spieren in armen en rug, door het stampen, die ik nog niet eerder gevoeld heb. Maar de gedachte aan heerlijke wijnzuurkool met zelfgemaakte gerookte worst (een ander project dat we aan het uitproberen zijn), daar heb ik best wat spierpijn voor over.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 19 november 2019

Saai.....

Herfst

Het is een beetje een saaie herfst. Qua weer dan. Eigenlijk hebben we al wekenlang weer dat we van de afgelopen jaren niet kennen. Grijze, bewolkte en natte dagen. En koud, dat ook. Met een graad of zes overdag en zonder dat het zonnetje zich laat zien is het niet lekker buiten. Vooral saai, niet veel te beleven. Maar van binnen zitten wordt je ook zo suf, dus dook ik gisterenmiddag met de snoeischaar de achtertuin in. De jonge fruitbomen ging ik rigoureus te lijf. Vier mooie geseltakken uitkiezen, alle andere takken wegsnoeien, en de geseltakken met een derde inkorten. Wel een beetje met pijn in mijn hart, want ze waren eindelijk een beetje gegroeid en ik wil zo graag een rijkelijke oogst, maar wat er overbleef na de drastische snoeibeurt waren kale kapstokken. En toch is het nodig, de eerste jaren. Om een mooi en stevig takkengestel te krijgen met veel uitlopers. Snoeien doet groeien en je moet gewoon durven. Het was een klusje van een half uurtje, maar toch, ik was even buiten bezig. Aankomende week gaan de temperaturen weer wat omhoog, naar een graad of 12. Nu hopen dat ook het zonnetje zich weer een beetje gaat laten zien. Ik ben een beetje klaar met die grijze dagen.....

www.lacharviere.nl

maandag 18 november 2019

Een berg......

scharreleieren

Al een week of twee was de eierstroom in het kippenhok gestopt. Winterstop. Nog een paar broedse kippen in oktober en dat was het. Te koud, te vroeg donker, te weinig licht. Iedere kip deed gewoon zijn scharrelding op één kip na, de laatste die zat te broeden. Ik liet haar maar want veel eieren konden het niet zijn. Na een week of twee viel het me op dat ze wel steeds breder en hoger kwam te zitten. En toen lagen er ineens een stuk of wat eieren naast het nest. Een paar dagen later zag ik pas hoeveel eieren in het nest lagen toen madame even een hapje ging eten. Wow! Ze zat op een hele berg! Ongetwijfeld waren er elke dag eieren van collega-kippen bijgekomen die ze ingepikt had. Ze hield het niet droog, die hele eierberg. Er kwam een moment dat ze een paar eitjes opzij rolde en daarop ging zitten, en gisteren bleek ze de handdoek helemaal in de ring te hebben gegooid. Een enorm nest met een twintigtal koude eieren bleef over. Die ik zo de vuilnisbak in heb gekiept. Wat zonde! De laatste eitjes van eigen kippen die ik nog had gingen gisteren door de verse pasta. Nu maar wachten tot de dagen weer wat gaan lengen.....

www.lacharviere.nl

zondag 17 november 2019

Oorlog.....

kruidentuin

Eindelijk heb ik de houten bakken, die we in het voorjaar hadden neergezet om te vullen met groenten maar nooit verder zijn gekomen dan dat, uit gegraven. Meters en meters verdord Kleefkruid en Bramen hadden de bakken laten verdwijnen, maar na enige krachtmeting wisten we ze te bevrijden. Nu staan ze voor, en is de kruidentuin ineens twee keer zo groot. Wel jammer dat het nu herfst is, want mijn handen jeuken om ze te gaan vullen. De Nepeta die het zo goed doet en zoveel vliegers en fladderaars aantrekt ga ik scheuren en zo vermeerderen. Ik zet er nog wat Lavendula officinalis bij en ook thijm, salie, Borage en oregano. Niet zo zeer omdat ik zoveel kruiden nodig heb, met de oorspronkelijke bezetting ben ik al dik geholpen, maar omdat die kruidentuin afgelopen zomer zo'n snoep-walhalla was voor zoveel insecten en vlinders. En zo ontstaat aan de voor-/ zijkant van de boerderij ineens een echte tuin. Omringd met geurende Rozen met een hart van dito kruiden. Tuinieren op de rest van de 5 ha. heb ik maar opgegeven, het is vechten tegen de bierkaai. We kunnen distels, bramen, Kleefkruid en brandnetels de oorlog verklaren maar als we even met wat anders bezig zijn winnen ze toch weer terrein. Het concentreren van de tuindromen op één of twee plekjes gaat het sleutelwoord worden. En op die plekken ga ik er dan ook voor: een geurtuin met wolken vlinders. Zeg nou zelf, dat klinkt toch goed......

www.lacharviere.nl

zaterdag 16 november 2019

Zagen en timmeren......

Begin natuurspeeltuin

En eindelijk was er weer tijd en ruimte om verder te gaan met de natuurspeeltuin. Waar waren we ook al weer gebleven? Oh ja, de plek was gemaaid en gefreesd, de materialen ingekocht, dus nu moest er gebouwd worden. Gisterenmiddag stond dan ook, na heftige zaag en timmergeluiden vanuit de schuur, een begin van de eerste toren op de weg. Nog met schragen voor de stabiliteit, de onderkant wordt, als hut, nog dicht gezet, bovenop moet er nog een borstwering komen, maar het begin is er. Als de eerste toren klaar is kan hij als blauwdruk voor de tweede toren dienen waarna ze op hun plaats kunnen worden gezet. En dan worden ze aan elkaar verbonden middels een touwbrug. Het eerste speelelement is onderweg. Fijn weer om zo creatief bezig te zijn en je ideeën tot leven te zien komen. Want wat gaat hij leuk worden, die natuurspeeltuin!

www.lacharviere.nl

vrijdag 15 november 2019

Verrassing......

Lady Luck

Wat ons diep geraakt heeft, de afgelopen tijd, is hoeveel mensen zo intens met ons meeleven en ons oprecht het beste gunnen. En met al die lieve berichtjes en telefoontjes kwamen ook al die fijne herinneringen weer boven van de afgelopen seizoenen. Gisteren zat er, geheel onverwacht, een heel lief klein cadeautje in de brievenbus. Lady Luck, met een hele lieve kaart. Als hart onder de riem. En het wordt gewaardeerd! Heel erg! Dus lieve Linda, Bas, Sam en Tim, dank je wel voor deze fijne opsteker. Die spruitjes leggen we vast klaar. Voor als jullie nog eens onze kant op komen.....

www.lacharviere.nl

donderdag 14 november 2019

Hangplek.....

pauwenhangplek

Omdat de schommelbanken van de kampvuurplaats nu in de opslag staan voor de winter, blijven we achter met een prieeltje dat niet echt dienst doet. Het vuur brandt nu binnen in plaats van buiten en even lekker loungen is er zonder banken niet bij. Maar de Pauwen hebben het kale prieel een nieuwe bestemming gegeven. Zij gebruiken het gewoon als hoge hangplek. Tja, als de gasten weg zijn is la Charvière gewoon weer van de dieren.....

www.lacharviere.nl

woensdag 13 november 2019

Sterfgeval.....

kaarsjes

Mijn azijnmoeder is dood. Dat ontdekte ik gisteren. Tijdens mijn wekelijkse keukenschoonmaak haalde ik, zoals altijd, even het deksel van de vinaigrier om de geur van de rode wijnazijn op te snuiven. Waar dit normaal gesproken heerlijk ruikt, rook het nu naar terpentijn. Bah! En donker troebel vond ik hem ook. Zou rode wijnazijn kunnen bederven? Na enig zoeken op het internet kwam ik erachter dat de mère, een gelatineuze plak azijnbacteriën (die de alcoholische drank omzet in azijn), hoort te drijven, maar als zij te dik wordt zakt ze naar de bodem en gaat de mère dood. Enig vissen met een lepel leverde het bewijs dat de mère inderdaad naar de bodem van de vinaigrier was gezakt en flink dik en stug was geworden. RIP azijnmoeder. En nu? Die azijn rook zo penetrant, die kon ik niet meer gebruiken. Zelfs niet meer om de verse wijn te enten. De enige oplossing was uithuilen en overnieuw beginnen. Dus kiepte ik de azijn weg, gooide de moeder oneerbiedig in de prullenbak en sopte de pot uit. Nieuwe fles Bordeaux erin en toch een heel klein stukje van de oude mère in de hoop dat er toch nog wat actieve bacteriën waren.  En nu maar wachten tot de magie zich weer gaat voltrekken. En regelmatig snuffelen om te kijken hoe de azijn ervoor staat. Gelukkig hebben we nog even voor het nieuwe seizoen zich aandient en de wijnazijn, samen met honing van eigen bijtjes en biologische Spaanse olijfolie van onze adoptieboom verwerkt zal worden tot heerlijke vinaigrettes. Met tijd komt alles weer goed. Maar zielig vind ik het wel, voor die mère.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 12 november 2019

Tweede lente.....

Koolzaadvelden in november

Onderweg in de omgeving kwamen we diverse bloeiende Koolzaadvelden tegen. Samen met de bermen die op nieuw zijn gaan bloeien èn de stralend blauwe lucht krijg je het idee dat het geen herfst maar (weer) lente is. Alleen de temperaturen liegen er niet om; we beginnen de ochtenden nu met een beetje rijp.....

www.lacharviere.nl

maandag 11 november 2019

Dromen van Rozen.....

Delbard in Malicorne

Zes jaar geleden, vers aangekomen in de streek, ontdekte ik de kwekerij van Delbard in Malicorne. Rozen- en fruitkweker met een uitgebreid assortiment. Gek van Rozen als ik ben kocht ik stevig in want een huis in Frankrijk, daar horen rozen bij. Mijn droom van overdadig bloeiende en geurende rozen werd ingehaald door de realiteit; de dure Rozen werden vakkundig om zeep geholpen door loslopende geiten en ander gespuis. Sommigen sneuvelden direct, anderen deden er 3 jaar over voor ze, door eindeloos geknabbel aan de jonge blaadjes, de geest gaven. Eén bleef erover. Die had al een behoorlijke hoogte toen ik hem plantte en gaf de geiten zo het nakijken. Die roos doet het fantastisch en levert elk jaar een waterval aan bloemen. Helaas zonder geur, maar wat een plaatje! De teloorgang van de andere Rozen bleef me echter steken.
De pépinières van Delbard zijn een jaar of twee geleden gesloten, volgens mij kun je alleen nog online bestellen, maar dit weekend waren er open dagen. Met snoei-workshops, lokale producten en uiteraard Rozen en fruitbomen met fiks kortingen. Dus gingen we naar Malicorne en kwamen uiteraard niet met lege handen terug. De vijg "Ronde de Bordeaux" die ik al eerder aangeschaft had, maar die de twee aanvallen van de bosmaaier niet had overleefd, gaat in de herkansing. Verder ging ik door de knieën voor een abrikoos met bloei door de hele lente, waardoor je, ondanks eventuele vorst, meer kans hebt op vruchten, de "Rustique des Pyrenées". En dan die rozen hè, die bleven lonken. De eerste keer liep ik er stoer voorbij, de tweede keer ging ik voor de bijl. Want de Rozen die normaal gesproken 15,- euro per stuk kosten, werden nu verkocht voor 8,- euro, bijna de helft. Dus gingen er Theerozen, Klimrozen een aantal uit de collectie "les souvenirs d'amour parfumés" mee. In ieder geval allemaal geurend en doorbloeiend. We hebben ze geplant aan de zijkant van kruidentuin, bij de muur van de grote gite, en de klimmers aan de voet van het hek achter de kruidentuin. Want tuindromen. Voorlopig verheug ik me op het voorjaar, als ze gaan uitlopen. Al zal de bloei wellicht nog een jaartje langer op zich laten wachten. En nu maar hopen dat de geiten achter het hek blijven.....

www.lacharviere.nl