In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

zondag 31 maart 2019

Geluk.....

Narcissen

"A la saint Gontran si la température est belle, arrivent les hirondelles." (Op Saint Gontran, als de temperatuur mooi is, arriveren de Zwaluwen.) Deze diction du jour stond op 28 maart in de krant. En de temperatuur was goed, de 28e maart. Maar nog geen zwaluw te zien. Elk jaar kijk ik reikhalzend uit naar het arriveren van de eerste Zwaluwtjes. Want dan is het voor mij echt officieel het einde van de winter en het begin van een nieuw groeiseizoen. Die kleine vogeltjes die zo even duizenden kilometers vliegen van diep in Afrika naar la Charvière om daar hun jongen te krijgen en de zomer te vieren, waren vorig jaar door lang aanhoudende kou en stormen die ze onderweg tegenkwamen heel laat. En er kwamen er in eerste instantie maar twee terug, de rest kwam weken later. Dit jaar klopte de diction du jour bijna op de dag nauwkeurig. Want gisterenmorgen, in alle vroegte, was het er ineens, het Zwaluwkoppeltje uit de gereedschapsschuur. Samen zaten ze op hun favoriete plekje, op de slee die er hangt, naar me te kwetteren. Ik heb ze even gedag gezegd, en verteld hoe blij ik was ze weer te zien. Om later die morgen te genieten van hun buitelingen en capriolen boven het dak van de boerderij en boven de mare. Ze zijn er weer, mijn vriendjes, de lente is nu officieel. En nu maar wachten op de andere koppeltjes, die altijd iets later zijn. Mijn dag kon sowieso niet meer stuk, want toen ik het houtwerk en de ramen van de grote gite stond te zemen in het zonnetje hoorde ik ook die andere zomergast weer roepen in het weiland. De Hop is weer terug! Er zijn weinig dingen die me zo gelukkig kunnen maken als het weer kunnen begroeten van onze gevederde zomergasten.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 30 maart 2019

De druk erop......

Bijenkast

Wat zijn de bijen druk! Er staat nu zoveel in bloei dat het ze weinig moeite kost om heel dichtbij nectar en stuifmeel te vinden. Overal boven je hoofd zoemt het. Zo onder de landings- en startbaan, je moet niet in de aanvliegroute voor de kast gaan staan, is het een heerlijk gezicht, en geluid, die bedrijvigheid. En we blijven bloemen voor ze aanplanten. Vandaag struikelde ik over een geannuleerde order van 48 Duizendschoonplantjes die voor een prikkie aangeboden worden. Het zou mooi zijn als we die vandaag op kunnen halen. Ook komen er nog Spirea's en Hypericums (St, Janskruid) aan. Geen medelijden met de kleinste bewoners van la Charvière, werken moeten ze, zodat wij over een maand of wat weer van die heerlijke goudgele honing kunnen oogsten. Van de oogst van vorig jaar zijn we aan de laatste pot bezig, dus even de druk erop.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 29 maart 2019

Niet handig.....

Jonge pauw en zijn vader

De advertentie op le Bon Coin leverde geen gegadigden op voor de jonge Pauw. En dat is best een probleem. Hij is inmiddels volop aan het puberen en heeft sinds gisteren zijn pauwenroep gevonden. Hij wijkt geen centimeter van zijn moeders zijde en steekt zijn vader doorlopend naar de kroon. Hij roept, hij toont zijn staart en kreeg het zelfs voor elkaar om op zijn vaders slaapplek in de boom te gaan zitten. Meneer Pauw blijkt daar niet ongevoelig voor, gisterenavond zat hij luid roepend in een andere boom dan die van zijn vrouw en zoon. Eigenlijk hartstikke zielig en zeker niet handig, want ik denk dat er zo geen jonge pauwtjes gaan komen dit jaar......

www.lacharviere.nl

donderdag 28 maart 2019

Buiten.....

lente

Na vier dagen achter de naaimachine is de herstoffering van de eerste mobilhome klaar. Het resultaat mag er zijn! Nu verder met de keuken, we zijn in afwachting van de bestelde spoelbakken en kookplaten. De keukenkranen zijn al binnen, maar kunnen pas gemonteerd worden als de nieuwe spoelbak erin zit. Vandaag focus ik me even op wat anders voor ik weer achter de naaimachine kruip voor de tweede mobilhome. Want het zonnetje schijnt overdadig en alles staat in bloei. Bij de kleine gite moet nog gesnoeid en gewied worden, dus een mooi excuus om lekker buiten bezig te zijn. Ook de camping ligt er inmiddels strak bij. Het steeds verder uitdijende groen langs de randen is flink teruggezet, dood hout en afgebroken takken zijn opgeruimd en het ziet er weer netjes uit. Alleen het gras op de vaste plekken, dat heeft een flinke klap gehad door de droogte van vorig jaar. En ook nu is het droog en regent het nagenoeg niet. Daar kunnen we dus even niets aan veranderen. En zo is er altijd wel wat.....

www.lacharviere.nl

woensdag 27 maart 2019

4 korte kattenpootjes.....

poespectief

Nu het lente is zijn de poezenbeesten, na een winter van lui voor de kachel liggen, weer volop buiten te vinden. Ze jagen op veertjes, besluipen elkaar, klimmen in bomen en verstoppen zich achter struiken of liggen in het zonnetje. De achtertuin is favoriet. Voor onze poezen is hun hele wereld een speeltuin van  5 hectare groot. Overal is avontuur. Daarom maar eens een foto vanuit poespectief. Om te ervaren hoe de wereld eruit ziet op 4 korte kattenpootjes. Wonderlijk dus.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 26 maart 2019

Goed plekje.....

kampvuurplaats

De kampvuurplaats is een heerlijke plek geworden. En echt niet alleen 's avonds, of met een vuurtje. Vooral aan het einde van de middag nodigt het zonnetje je uit om er even te chillen. Zacht schommelend op de bank, met het gras dat kietelt onder je voeten, genieten van de laatste warmte van de zon en kijkend over het naburige weiland waar je "krie" van de buizerds hoog in de lucht hoort. Aankomende zomer komt daar nog een krekel- en boomkikkerkoor bij. We hebben er een goed plekje bij.....

www.lacharviere.nl

maandag 25 maart 2019

Beenspieren en spirit.....

Japanse kwee

Die mobilhomes zijn goed voor onze beenspieren! Het aantal keren dat we op een dag van boerderij naar de camping lopen (en ze staan op de achterste vaste plekken) is ontelbaar. Afgelopen zaterdag hebben we mobilhome 1 gestript. Ontdaan van alle oude gordijnen, rolgordijntjes, plak- en schroefhaakjes, schapjes, plankjes, rekjes, matrassen, alles hup, de kliko in. Het fijne is dat alles afwasbaar is, zowel wanden als plafonds, dus schrobben tot het weer blinkt. Per ruimte gaan we nu weer opbouwen. De elektra is nagelopen en gecontroleerd, in de ouderslaapkamer hangen de gisteren genaaide gordijntjes, ligt een gloednieuw matras en vandaag worden de bedspreien geleverd. Die kamer is klaar. De vitrage voor de grote ramen in het zitgedeelte hangt ook, dus vandaag verder met de overgordijnen. Ik denk dat we einde van de week al een eind zullen zijn. De bedoeling is in ieder geval dat de herstoffering dan klaar is. Het heen en weer lopen heeft wel een voordeel, het geeft je even de kans om te genieten van de lente. Want die is losgebarsten, en hoe! De prunussen bloeien, Madeliefjes en de eerste Paardenbloemen doen hun best, de Japanse Kwee staat te stralen en het gras is voor de eerste keer gemaaid. Overal zoemt het want de bijtjes en hommels zijn druk aan het fourageren. Elke keer dat je zo even snel iets moet halen of wegbrengen word zo even een momentje van mindfullness. Niet alleen goed voor de beenspieren maar ook voor de spirit.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 23 maart 2019

Wennen.....

schoonmaak

Vorig jaar was het al rennen en vliegen op de wisseldagen, om alles weer op tijd schoon en strak te krijgen voor de nieuwe gasten arriveerden. Maar dit jaar, met nog eens twee verhuuraccommodaties erbij, is het niet meer te doen. Zeker omdat dochter nu op zichzelf woont in Clermont. En dus moeten er schoonmaakkrachten komen. Het is natuurlijk seizoenswerk, maar voor een paar weken, en het varieert. Dus een vast contract aanbieden is geen optie en veel te ingewikkeld. Gelukkig hebben ze in Frankrijk een heel mooi systeem met dienstencheques. De werknemer krijgt per week zijn uren uitbetaald in de vorm van een cheque, wij houden de uren online bij de CESU bij, deze instantie maakt keurig een loonstrookje, draagt voor ons sociale lasten af en de werknemer kan zijn cheque gewoon innen bij de bank. Netjes geregeld. Wel mag het aantal uren per week niet te hoog zijn, dus willen we op verschillende dagen verschillende mensen kunnen inzetten. Een advertentie geplaatst, maar tot nu toe loopt het niet storm, dus misschien ook nog maar een briefje ophangen bij de lokale Carrefour. Vanmiddag komt er een echtpaar (jonge mensen schat ik in) op sollicitatiegesprek. Even heb ik nog geprobeerd om zoon HR manager te maken, want ik weet niet zo goed wat ik ermee aan moet. Wat nou als je er geen goed gevoel bij hebt? Hoe pak je dat dan netjes aan? En waar moet je op letten? En die Franse slag, dat is wel een dingetje. Ik ben er niet sterk in, liever ben ik geen werkgever. Die opdrachten geeft en commentaar moet hebben als het niet goed gebeurt. Maar het hoort erbij, en voor onszelf is het gewoonweg te veel, die schoonmaak. Maar.... Gelukkig is het nog geen drie uur en kan ik nog even aan wennen aan het idee....

www.lacharviere.nl

vrijdag 22 maart 2019

Met koeien.....

mobilhome 1

En ook fase 2 liep voorspoedig. We kregen de mobilhomes met gemak op hun plek. Van te voren was er al het nodige snoeiwerk verricht en was er een doorsteek gemaakt tussen de eerste en de tweede kampeerplek en naar het kampeerveld zodat ze met wat manoeuvreren recht op de plek  konden worden gezet. En ze staan super! Prachtige grote plekken, vanuit het zitgedeelte en de keuken kijk je zo het weiland in en lopen de koeien bijna onder je raam voorbij. Vandaag voor de verandering maar weer eens inkopen doen. Hout om de onderzijde af te timmeren (volgende winter worden ze voorzien van houten terrassen), tegels voor onder de poten, stof voor gordijnen, gordijnband en -haken, toch een nieuwe naaimachine want we moeten aan de slag, kookplaat en spoelbak en nog héél veel meer. Want er moeten weer twee compleet nieuwe huishoudens gehuisvest en geoutilleerd worden. Hetgeen ons de meeste hoofdbrekens en slapeloze nachten bezorgde is achter de rug en nu gaan we gewoon ons ding doen! Laat het maar aan ons over er iets heel moois van te maken.....

www.lacharviere.nl

donderdag 21 maart 2019

Gelukt.....


We zijn opgelucht! Het is gelukt! Een zware last van onze schouders want ze staan op de camping en we kunnen eindelijk aan de slag! Ze waren er keurig op tijd, de twee mobilhomes. Zoals afgesproken belde de meneer waarvan we ze gekocht hadden en die ze zelf ook zou leveren om te melden dat hij bijna bij Villefranche was. Daar pikten we hem op en reden we met de Land Rover over de alternatieve route (want viaduct over de A71 afgesloten) richting la Charvière. De 25 meter lange en bijna 4 meter brede combinatie kon op het erf met geen mogelijkheid keren, dus werd er ter plekke besloten om toch de mobilhomes de laatste twee kilometer naar de camping met de tractor te trekken. Wat een spannend moment toen de eerste werd afgeladen en het kleine oranje tractortje het overnam! Met een slakkengangetje ging het prima, alleen de iets oplopende entree van de camping gaf bij de eerste mobilhome even wat strubbelingen. De tractor had te weinig grip op het grind. Uiteindelijk stond de eerste op de camping en kon de tweede worden opgehaald. Die geroutineerd in één keer de camping op werd getrokken. Daar staan ze nu op het grind (fase 1) en vandaag gaan we ze op hun definitieve plek zetten (fase 2). En dan maar inventariseren en lijstjes maken. Want al zien ze er goed uit, we zijn nog heel wat van plan om ze weer tiptop te krijgen (fase 3). Stopcontacten vervangen, spoelbak, kraan, koelkast en kookplaat vervangen, opnieuw stofferen, matrassen vervangen, inrichten, en nog heel veel meer. Natuurlijk zullen we een uitgebreide reportage maken van alle werkzaamheden. Dus stay tuned.....

www.lacharviere.nl

woensdag 20 maart 2019

Irma.....

lente

Voor de stoffering van de mobil homes liggen meters stof klaar. En ik geef het eerlijk toe: ik heb te lang gewacht. Te lang gewacht met het checken van de twee zo lang niet meer gebruikte naaimachines die op zolder stonden. Dat die van mij niet meer helemaal soepel liep, dat wist ik, maar dat de (zo goed als nieuwe) machine die ik van een kennis kreeg het na vijf minuten voor gezien zou houden, daar had ik niet op gerekend. De zware Husqvarna waar ik al zo veel op gemaakt heb schrijf ik niet zo één, twee, drie af, en dus zochten we een naaimachinereparateur. We vonden er een in Montlucon en een telefoontje leerde ons dat we die middag tussen half 3 en half 5 terecht konden. Mooi, want dan reden we meteen door nadat we de broedeieren van de eenden opgehaald hadden. In een voor ons onbekend stukje van Montlucon stopten we voor een schattig huisje met een prachtig bloeiende Magnolia in de voortuin. Het zag er erg gesloten uit, maar er hing inderdaad een klein bordje op het hek; reparatie van alle merken naaimachines, jong en oud. Aan het einde van het garagepad weer een bordje, ditmaal met atelier en een pijl die wees naar een oud tuinschuurtje. Al voor we de deur hadden bereikt zwaaide hij open en werden we joviaal verwelkomd door een markante meneer op leeftijd met mooie grijze krullen, gekleed in een blauwe overall. Bienvenue, enchanté, u bent zeker Nederlander hè, dat meende ik al te horen aan de telefoon. Enigszins overdonderd werden we naar binnen gedirigeerd en werden de beide naaimachines uit onze handen getrokken. Meneer begon enthousiast te vertellen over zijn Nederlandse vrienden, uit de buurt van Amsterdam, uit Boesoem (ah, Bussum) waar hij en zijn vrouw elk jaar naar toe gingen. Zo'n mooi land Nederland, en zulke aardige mensen. In mei zouden ze weer gaan. Terwijl we werden gesommeerd te gaan zitten op de twee veel te lage stoeltjes voor zulke lange Nederlanders, en we geïntrigeerd keken naar de decennia-oude Singermachines die overal stonden en de geschreven kattenbelletjes op de wand ondertekend door dè directie, pakte hij de Husqvarna uit en zette zijn leesbrilletje op het puntje van zijn neus. Geroutineerd reeg hij de draad in, pakte een lapje denim en zette de machine in werking. Ondertussen kwam mevrouw binnen, want die wilde die Nederlanders ook wel eens begroeten, en weer volgde het verhaal over de Nederlandse vrienden uit Boesoem waar ze in mei weer naar toe zouden gaan. Terwijl Mevrouw de administratie op een klein papiertje noteerde, naam, telefoonnummer, merk en typenummer van de machine, ging de telefoon. Het was duidelijk dat het hier een moeder/dochtergesprek betrof. Meneer luisterde stilletjes aan zijn werkbank mee terwijl hij de naaimachine aan een grondige inspectie onderwierp. Na een kleine tien minuten werd het gesprek afgekapt, want mevrouw moest verder. Intussen had meneer geconstateerd dat de patiënt wel degelijk iets mankeerde, en dat de machine moest worden opgenomen. Hij verontschuldigde zich dat hij hem pas dinsdag uit elkaar kon halen, want kijk, die machines stonden allemaal nog op zijn lijstje. Of hij hem kon repareren wist hij nog niet, want nieuwe onderdelen waren er niet meer te krijgen en het was lastig om aan gebruikte onderdelen te komen. Maar zijn devis was gratis, en hij zou het ons laten weten zodat we konden beslissen wat we wilden. Het was duidelijk, mijn Husqvarna was in goede handen bij deze vakman op leeftijd, die elke dag na de ochtendkoffie zijn smetteloze overall aantrekt om naar zijn tuinschuurtje te gaan en daar met eindeloos geduld naaimachines oplapt. Aan zijn toewijding gaat het niet liggen, dat is zeker. Terwijl hij voor het schuurtje met veel egards afscheid nam van ons Hollanders, buiten gehoorsafstand van madame, nam hij ons met zachte stem in vertrouwen. Toen hij nog een jonge man was, vertelde hij, vertoefde hij graag aan de Cote d'Azur. Hij had een zwak voor de vele Nederlandse blonde jonge dames die daar vakantie vierden. Maar ze waren allemaal zo lang, en hij was niet groot. Tot hij Irma (dat is toch niet een typisch Nederlandse naam hè?) leerde kennen. Irma was donker, klein en douce. Heel douce was ze, wat gelijk staat aan goedaardig of schattig. Hij was smoor op Irma, ze was zijn eerste liefde. En hij dacht nog vaak aan haar. Wat zo'n eerste liefde, die vergeet je niet. Of het aan de lente lag, deze ontboezeming, dat weet ik niet. Maar we hebben hem maar gelaten. Wij gingen weg en hij weer zijn atelier in. Met zijn herinneringen aan de Cote d'Azur en die eerste liefde. Toen hij nog jong was. In de auto op de terugweg naar huis kon het ik niet nalaten te peinzen over Irma. Zou ze nog leven? En nog af en toe stiekem terugdenken aan die knappe Franse man met zijn mooie krullen en gebruinde huid? Die zinderende vakantieliefde aan de mooie blauwe Mediterranée? Eén ding is zeker, of hij mijn Husqvarna nou repareert of niet, bij mij heeft deze charmante man een plekje in mijn hart veroverd...... Eén van die bijzondere anekdotes in ons interne boek over het leven in la Douce. Misschien dat ik daar op mijn beurt weer aan terug denk als ik oud ben.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 19 maart 2019

Een dingetje.....

weg naar camping

In de haag tegenover de inrit naar de camping verscheen gisteren een groot gat. Dat is nodig om de draai te kunnen maken met de mobilhomes die morgen middag arriveren. Al met al een hele exercitie! Het is de vraag of de oplegger met die twee grote dozen de weg naar la Charvière op durft, of dat ze op de kruising worden afgeladen waarna we ze zelf met de tractor richting de camping moeten rijden. Her en der zijn er overhangende takken weggehaald en is er veel gesnoeid om voldoende ruimte te creëren. Vanaf de camping stap je nu zo het weiland in, waar gelukkig nu geen koeien staan. Dat schikdraadje dat er loopt moet morgen ook nog plat. Uiteraard gaan we alles weer netjes herstellen, de jonge struikjes staan al klaar zodat het gat snel weer dicht kan groeien. Hoe goed voorbereid ook, het wordt een hele spannende dag morgen, want manoeuvreren met 8.60 x 3.70, dat is wel een dingetje.....

www.lacharviere.nl

zondag 17 maart 2019

Energie.....

lente-avond

Wat een heerlijke dag was het gisteren.! Na een koude start kwam al snel de lentezon en werd het t-shirtjesweer. Buiten aan de slag dus, en hoe! Na een dag beitsen, eindeloos brandnetels trekken, onkruid wieden en snoeien, kraakten onze ruggen en waren de beenspieren zuur. Dus voor we de keuken in gingen voor het avondeten gauw nog even de sauna in en daarna genieten van de laatste warme zonnestralen van een productieve dag. De bijen zoemden onophoudelijk, de merels gingen een zangcompetitie met elkaar aan, de Perzik, Pruim en Japanse Kwee lieten hun eerste bloemen zien en de ook dansmuggen vierden de lente als kleine dansende glimmertjes in het tegenlicht. Lente! Wat een energie hangt er in de lucht.....

www.lacharviere.nl

Schipperen....

bloemen

Dankzij het feit dat de Primula's en de nieuw aangeplante Gallica Rozen met kippengaas beschermd zijn, leven ze nog. Oké, elegant is het niet, een rol kippengaas met bloemetjes eronder, maar hé, het werkt. Nu we de geiten strak achter het hek hebben, en het gros van de eenden is verhuisd, is het tijd om de beplanting aan te pakken. Zo verdwenen er afgelopen week al heel veel Hangbegoniabollen in potten, evenals witte Canna's, plantte ik Oxalisbolletjes in de oude waterput, Gladiolen bij het nieuwe hek, en zaaide ik tuinboontjes. Verder staan er heel veel bussen bloemenzaad klaar om zo her en der uitgestrooid te worden. Voor het bloemenweitje, dat ook nog opnieuw ingezaaid moet worden, kocht ik vliesdoek, om de zaadjes te beschermen tegen bezoek van gravende poezen, pikkende kippen en stofbadderende Pauwen. Het blijft lastig om hier dingen te laten groeien zoals je dat wilt. Over de vorig jaar aangeplante fruitbomen ben ik tevreden, op één Jonagold na die ten onder ging aan rupsen maar inmiddels vervangen is, sloegen ze goed aan. Van de vier Seringen die ik twee jaar geleden heb geplant is er slechts één over, maar dat is er in ieder geval één. De Jasmijnen daarentegen zijn enorm gegroeid. Lavendel wil hier niet, ze komen de winter niet door, maar de Olijfbomen hebben het wel gered en maken alweer nieuwe knopjes. De Passiebloem, die na twee jaar pieteren eindelijk vorig jaar de geest kreeg en de Roos in vloog, kwam bij het snoeien van de Rozen mijn snoeischaar tegen. Oeps, weer terug bij af. En zo blijft het schipperen met dieren, droogte, kou, snoeischaren en bosmaaiers en concurrentie van al het onkruid dat het wel goed doet. Maar stapje voor stapje komen we er wel.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 15 maart 2019

Vierentwintig.....

Barbarie eend

Het is heerlijk overzichtelijk en rustig op het perceel, nu er van de 22 eenden 20 elders een adres hebben gevonden. De twee dames die over zijn gebleven doen gewoon rustig hun dingetje. Gisteren kwamen de broedeieren van de Indische Loopeenden met de postbode mee. Ze waren heel goed ingepakt, maar toch teleurstelling toen ik ze schouwde. Het zag er niet goed uit. Eén ei was kapot en de andere eieren hebben beschadigde luchtkamers. Van één ei was de luchtkamer zelfs kapot, gezien de luchtbel in het eiwit, dus die kon zo de vuilnisbak in. Blijven er 10 over die nu staan te rusten met de bolle kant naar boven in de hoop dat de luchtkamers zich enigszins herstellen. Het is nog niet kansloos, ze kunnen gewoon gezonde kuikens opleveren, maar de kansen zijn flink kleiner. Na wat Googelen bleek dat er de avond daarvoor een mevrouw, op 20 minuten hiervandaan, broedeieren van Loopeenden had aangeboden. Zij spaart nu 12 eieren voor me, die we zelf kunnen ophalen. Aankomende week gaan er dus twee broedmachines met in totaal 22 eieren van start, en dan op hoop van zegen. Kijken hoeveel er afvallen. En duimen dat ik wat gezonde kuikens eraan over houd. Toch doemde er gisteren ook ineens een ander scenario op in mijn hoofd: wat nou als alle eieren aanslaan? En ik eindig met 22 Loopeendkuikens? Plus die twee gebleven Barbarie-eenden? Dan hebben we 24 eenden rondlopen en zijn we niet alleen terug bij af, maar is er alleen maar bijgekomen! Vooralsnog gaan we daar maar even niet van uit. Maar dat het een spannende 28 dagen gaat worden is zeker.....

www.lacharviere.nl

donderdag 14 maart 2019

Eieren zoeken......

Pauweneieren

Tussen het stenen bankje en de vaste plantenbak net naast de receptie lag ineens een ei. Een eendenei, dachten wij, want die rare beesten legden wel vaker op vreemde plekken. De dag daarna lag er nog een ei naast. Bij nadere inspectie bleken de eieren toch wel groot te zijn. Groter dan een normaal eendenei. Het leken wel pauweneieren! Nou overvalt mevrouw Pauw ons elk jaar weer met het vinden van een heel goede verstop-plek voor haar eieren, maar dit was haast te simpel. En ongemakkelijk ook, zo open en bloot aan de voorkant. Vochtig, want gewoon op de aarde in een holletje van wat weggekrabt grind, dus besloten we er wat stro onder te leggen. De dag daarna liep mevrouw Pauw inderdaad naar de eieren. En keek. Keek nog eens, en liep weg. Een derde ei kwam er niet bij. De dag daarna ook niet. Dus liggen er nu twee eenzame eieren. (pauw of toch eend?) Ik verdenk haar ervan dat ze onze bemoeienis niet waardeerde en dat ze elders een plek heeft gezocht. Als ze vijf eieren heeft gelegd gaat ze broeden. Dan verdwijnt ze ineens van de radar, om vervolgens nog maar één keer per dag haar gezicht te laten zien. En dan moeten wij gaan zoeken. Naar mevrouw Pauw, en haar eieren. Omdat ze op een niet zo veilige plek kan zitten, kwetsbaar voor vossen en marters. Of haar stiekem volgen, om er zodoende achter te komen waar ze de eieren heeft verstopt. Het is dat Pasen laat valt dit jaar, of de easter egg hunt vroeg, het is maar hoe je het bekijkt. Maar één ding is zeker: ik houd haar in de gaten, deze keer komt ze er niet mee weg......

www.lacharviere.nl

woensdag 13 maart 2019

Nu te downloaden; onze gast-gemak app.....


We zijn on line! Gisteren kregen we het bericht dat de gast-gemak app waar we zo hard aan gewerkt hebben, zowel in de Google Play Store als in de Apple app Store staat!
Wij zijn blij met het resultaat. Niet ter vervanging van, maar als aanvulling op, want het persoonlijke contact met onze gasten blijft voor ons voorop staan.
In de gratis app vindt je heel veel informatie, belangrijke telefoonnummers, markten, restaurants supermarkten, toeristische informatie, video's, een plattegrond, en nog heel veel meer. Via de app zullen we onze gasten op de hoogte houden van nieuws, brocantes, evenementen, weerberichten en dingen die we zelf organiseren. En je kunt natuurlijk je brood, ontbijt en haardhout bestellen via de app. Hartstikke handig! Dus voor al die mensen die hun vakantie bij ons geboekt hebben, of die gewoon nieuwsgierig zijn, je vindt de app in de Google Play Store door onder meer te zoeken naar camping la Charviere, of in de Apple Store door te zoeken naar recreatie-app, en daarna Domaine la Charviere aan te klikken. Gewoon doen dus, en laat de voorpret dan maar vast beginnen.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 12 maart 2019

Polderbaan.....

Barbarie eenden

Nog een foto van de laatste paar Barbarie eenden op la Charvière. Gisteren gingen ze mee met een Hipster-bio meneer. Ook die ene die dacht slim te zijn door te ontsnappen uit de schuur waar we ze, in afwachting van hun transfer, alvast hadden geparkeerd. Wat rest zijn twee rustige dames, waarvan één op leeftijd, die mogen blijven. Ze zullen ongetwijfeld nog eieren gaan leggen, en gaanbroeden, maar niet meer bevrucht. Wat brengt dat ineens een rust! Niet meer struikelen over eenden zodra je de deur uitstapt, geen eenden meer op de weg die het wegrijden hinderen, geen eenden meer uit het kippenhok schoppen omdat ze de voerbakken direct leegroven, en geen mayday-mayday bijna aanvliegingen meer op de "Polderbaan" voor de boerderij. Die rust is natuurlijk maar tijdelijk. Ik kreeg van mijn eenden-eierdealer gisteren bericht dat de 12 broedeieren van de Indische Loopeenden op de post zijn gedaan. Als ze aankomen moeten ze 24 uur rusten en dan hop, de broedmachine in voor 28 dagen. Het project is wankel, en gevoelig voor mislukkingen. Want de eieren kunnen kapot zijn gegaan en geleden hebben onder de hufterige Franse Post. De luchtkamers kunnen niet goed meer zijn door een val of een harde schok, de broedmachine kan uitvallen, ze kunnen onbevrucht blijken te zijn, of..... nou ja.... er kan van alles gebeuren. Voorlopig genieten we even van de rust op het zo goed als eendenvrije domein.....

(Oh, en rechts achter de vijver onze grote rode buurkater. Die ons domein als het zijne heeft ingelijfd en en passant Boul Mich terroriseert, de brokkenbak in de bijkeuken weet te vinden en overal zijn markering achterlaat. Als hij zich zou gedragen zou hij welkom zijn, maar hij neemt de schuldige kuierlatten zodra hij ons in het vizier krijgt.)

www.lacharviere.nl

maandag 11 maart 2019

Spannend......

schouwen broedei dag 16

En natuurlijk kon ik het niet laten en ligt de laatste batch van 11 broedeitjes in de broedmachine. Dit maal verrassingseitjes, wat grote en wat kleintjes, waarvan ik geen idee heb wat er aan kuikens uit gaat komen. De broedmachine die ik gebruik is een broedmachine in de meest simpele vorm. Hij houdt de eieren op een bepaalde temperatuur maar de rest, het regelen van de luchtvochtigheid en het 5x per dag draaien van de eieren, doe ik zelf. Een belangrijk onderdeel van het in de gaten houden van het 21 dagen durende broedproces is het schouwen van de eieren. Lichten uit, en dan met een schouwlamp kijken wat er zich in het ei afspeelt en of de ontwikkeling goed gaat. Zo kun je tijdig niet bevruchte of afgestorven eieren verwijderen uit de broedmachine zodat ze niet de kans krijgen te "ploffen" of te scheuren en zodoende de goede eieren met bacteriën te besmetten. Het is niet altijd even gemakkelijk door de schil te zien hoe het gaat. Met name met donkere eieren met een dikke schil blijft het gokken. Deze keer echter zitten er wat kleine, witte eitjes bij (Bantams?) waarin je heel goed het embryo kunt zien. Als je goed kijkt zie je links in het ei zelfs een pootje met tenen. Onderin de luchtkamer, die het kuiken vanaf dag 19 à 20 zal aanpikken om zichzelf van genoeg zuurstof te voorzien om uiteindelijk met zijn eitand door de schil te breken. Dag 17, (deze foto is van dag 16) zijn ze nu en het gaat goed. Het blijft wonderlijk, zo'n ei dat in een tweetal weken naar een druk bewegend kuiken gaat, en nu nog een paar dagen heeft om de rest van het ei te vullen tot het er klaar voor is. Vanaf morgen verhoog ik het vochtniveau, gaat de broedmachine dicht en stop ik met draaien. Lock down! En dan maar wachten tot het eerste ei aangepikt word.....

www.lacharviere.nl

zondag 10 maart 2019

Opruiming.....

Blauw Pauwhaan

Meneer Pauw heeft het zwaar. De concurrentie die zijn zoon met hem aangaat trekt een zware wissel op hem. De jongeling is natuurlijk in het voordeel omdat mevrouw Pauw nog steeds haar moederrol niet heeft laten varen. Ze zijn 24/7 samen. De jongeling echter heeft last van zijn hormonen en staat doorlopend te pronken met de staartveren die hij nog niet heeft. Hij geeft zijn vader geen enkele kans om dichterbij te komen. Meneer Pauw blijft daardoor steeds meer op een afstand. Daar moet een oplossing voor komen en dus plaatste ik gisteren een advertentie op le Bon Coin, de Franse marktplaats. Ik hoop snel een gegadigde voor de jonge Pauw te vinden zodat meneer Pauw weer zijn rechtmatige plek kan innemen. Omdat ik toch bezig was zette ik meteen een advertentie voor de Barbarie-eenden online. We hebben er veel te veel en eigenlijk wil ik van de Pekingeenden af. Gelukkig waren er gegadigden. De eerste zes van de tweeëntwintig eenden, èn de rotzak van een Faverolleshaan die al enige weken alleen opgehokt was, (meneer had een eenzame Faverolleskip sinds zijn haan was omgevallen) gingen met een heel lief ouder stel mee, vandaag worden er nog meer eenden opgehaald en aankomende week nog een woerd met twee vrouwen.  Het pluimveebestand wordt zo aardig opgeschoond. En wat die eenden betreft? Een 12-tal broedeieren is besteld. Niet van Barbaries maar van Indische loopeenden. Want verandering van spijs.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 9 maart 2019

Illusie.....

hek

In twee dagen verrees er een hek tussen de gite en de aanbouw van de boerderij. Bedoeld om meerdere doelen te dienen. Ten eerste kan Obi naar buiten zonder dat hij weg kan lopen, ten tweede voorkomt het dat mensen per ongeluk in onze privé achtertuin terecht komen, en ten derde, de belangrijkste reden, we hopen zo de in te zaaien bloemenstrook wat te beschermen tegen kippen, eenden en pauwen. Die laatste categorie echter, de pauwen, neemt gewoon een short cut, zo bleek gisteren. Ze vliegen nu via het klompenhok op het dak van de aanbouw en van daaruit naar beneden. Niet erg, want we hopen dat mevrouw Pauw ook deze lente weer de achtertuin kiest als veilige broedplek. De eenden trof ik gisteravond verdwaasd aan voor een gesloten hek. Ze wilden vanaf de achterkant terug naar hun vijver, maar troffen ineens een houten obstakel op hun pad. Ik heb de poort maar even voor ze open gezet. Misschien dat het even ontmoedigd, maar de eerste eend heb ik al op het hek zien zitten. Dus laat ik me daar ook maar geen illusies over maken. Toch ben ik er blij mee, met het hek. Al was het alleen al vanwege de zakjes Lathyrus die ik klaar heb liggen......

www.lacharviere.nl

vrijdag 8 maart 2019

Koortsachtig....

voorjaar

De koortsachtige pre-seizoenstress heeft wel weer een beetje toegeslagen op la Charvière. We moeten nog zoveel stappen zetten voor we eind april de eerste gasten kunnen verwelkomen. Dat is natuurlijk niet aan de laatste plaats te danken aan alle nieuwe projecten die er "even" tussendoor worden geflanst. Met name projecten met hout, die ook nog allemaal gebeitst moeten worden. De kampvuurplek en de schommelbanken, het houten bankje dat op de twee boomstompen van de gekapte Essen is gemaakt, de 4 salontafels voor in de mobilhomes en het hout van de fauteuils, de picknickbanken en de infoborden kunnen ook allemaal wel weer een lik verf gebruiken, en er verrijst op dit moment ook nog een houten hek tussen gite en boerderij om de achtertuin te beschermen tegen pluimvee en dergelijke. Inmiddels is ook al het afgewaaide en omgevallen hout, zo'n 3 kub, dat overal op stapels lag in de houtschuur gesjouwd. We willen zoveel mogelijk van deze projecten van ons lijstje hebben gevinkt voordat op 20 maart de mobilhomes worden geleverd. Want dan komt de volgende lijst van werkzaamheden in en om de mobilhomes. En daarna moet de groenstrook bij het zwembad nog worden leeggehaald en opnieuw beplant, de Hibiscussen en Vlinderstruiken staan al klaar, gaan we de watertappunten en elektriciteitspalen op de camping nog opknappen en nog veel, heel veel meer dat op onze lijstjes staat. Pfff..... De winterrust is wel weer voorbij! Iemand nog zin in een weekje (of twee) buffelen in de lentezon?

www.lacharviere.nl

donderdag 7 maart 2019

Naar buiten......

https://www.jasperderuiter.com/

Dat is het motto van Jasper de Ruiter, een wild life illustrator. Ik kwam op zijn website terecht doordat ik een metselbijtje, dat op zijn rug in de badkamer lag, had gered met honing, water en het lentezonnetje, en probeerde dit bijtje op naam te brengen. Op zijn website vond ik herkennings- en zoekkaarten van vlinders, bijen, insecten, bomen, vogels, en nog veel meer. Daar werd ik blij van! De complete set herkenningskaarten is besteld, en we gaan daar hele leuke dingen mee doen aankomend seizoen. Ik denk dat het er op neerkomt dat je bij de receptie een leuke wandelroute met herkenningskaarten kunt lenen, waarmee je de hort op kunt gaan. Want wat kom je hier veel tegen onderweg! Zoveel vlinders en insecten, vogels, reeën, konijnen en hazen, maar ook bijvoorbeeld beverratten en spitsmuizen. Notitieblokje mee en wildspotten maar! Of ontdek wat er allemaal leeft op ons mooie domein, want ook hier heel veel vlinders, bijen, egels, vogels en natuurlijk onze eigen honingbijen. Ik denk dat niet alleen de kinderen, maar ook de mama's en pappa's zich er prima mee zullen vermaken! En mocht je nu ook van mening zijn dat alle kinderen (en ouderen) naar buiten moeten? Neem dan eens een kijkje op de website van Jasper: https://www.jasperderuiter.com/ Al is het alleen al om dat ontzettend leuke boek te bestellen!

www.lacharviere.nl

woensdag 6 maart 2019

Winnaar.....

Abrikozenbloesem

We hebben een winnaar! Dit jaar is de Abrikoos de eerste die zijn bloemetjes laat zien. Sinds gisteren zijn een paar van de prachtig scharlakenrode knoppen open gegaan. Er volgen er nog heel veel meer, en ook de Perziken staan in de startblokken.  Yesss, lente! Nu maar hopen dat we geen stevige nachtvorsten meer krijgen, want ik ga voor die potten lekkere abrikozenjam uit eigen hof......

www.lacharviere.nl

dinsdag 5 maart 2019

Van de verkeerde kant.....

Blauwe Pauw achterkant

Het hebben van pauwen is heel bijzonder. Die grote exotische vogels die op je domein paraderen, hun roep die zo ver draagt laten horen, en, vooral nu het lente is, elkaar regelmatig het hof maken.  De verentooi van meneer Pauw is weer op volle sterkte en elk jaar een stukje mooier. Elegantie ten top! Zoveel schoonheid wil je natuurlijk van dichtbij bewonderen en op de gevoelige plaat vastleggen. En daar gaat er iets fout. Meneer pauw laat zich graag van de verkeerde kant zien. Weg elegantie! Wat er overblijft is een soort samengeraapt verencircus. Met name de opstaande staart laat aan de achterkant een heel ander beeld zien dan aan de voorkant. Schilferig, hier en daar geknakt. Om hem heen draaien helpt niet, meneer Pauw draait gewoon met je mee. Waarom hij zelf van mening is dat die achterkant veel imposanter is dan de voorkant? Ik heb werkelijk geen idee.....

www.lacharviere.nl

maandag 4 maart 2019

Sambal en mosterd.....

Cochinkip

De Cochinkip, die met haar haan een luxe leventje leidt in de achtertuin, zonder concurrentie van andere kippen en hanen, en die regelmatig wat lekkers als extraatje krijgt, heeft niets te klagen. Ze leeft haar leven in alle rust samen met haar lover en wordt elke avond persoonlijk door ons naar bed gebracht in haar twee-persoonsappartementje. Dan zou je toch enige erkentelijkheid verwachten in de vorm van een mooi eitje zo nu en dan? Want ze legt prachtige eieren, groot, mooi crèmekleurig en met een perfecte ei-vorm. Eén ei per twee dagen, want het is tenslotte een ras- en niet een legkip. Maar mevrouw heeft het ineens in haar kop gekregen; na het leggen van het ei draait ze zich direct om, pikt het ei kapot en eet het op. Stoute kip! Enig gezoek op het internet leerde dat als een kip eenmaal de smaak te pakken heeft, ze dit blijft doen. Nog geluk dat ze niet vergezeld wordt door zusterkippen, want die zouden dit gedrag ook zo maar over kunnen nemen. Een oplossing, een rolnest, is lastig te realiseren in haar hok, dus blijven er twee opties over om dit ongewenste gedrag af te leren: het vullen van een leeggeblazen eierschaal met water met mosterd en sambal, of het geven van kalkeieren die ze niet kapot krijgt waarna ze het op zou moeten geven. Ik weet nog niet voor welke van de remedies ik ga, maar dat het opgelost gaat worden is een ding dat duidelijk is! Anders kon het zo maar eens zijn dat ze promoveert van ras- naar soepkip, mèt sambal en mosterd.....

www.lacharviere.nl

zondag 3 maart 2019

Duwtje.....

Bijen

Doordat het ineens zulk mooi weer was, werden de bijen weer  actief. Naar mijn gevoel te vroeg want alles stond nog in winterstand en veel voedsel viel er nog niet te halen. Althans, dat dacht ik. Toch kwamen de bijtjes terug met dikke klompen knalgeel stuifmeel aan hun pootjes. Naar alle waarschijnlijkheid van de Hazelaars die aan het einde van hun bloei waren. Ook de Sneeuwklokjes werden druk bevlogen. Gelukkig geeft ook moeder natuur gehoor aan de prille lenteroep, want wat gaat het hard ineens! De Wilgen hebben hun knoppen geopend en zoemen van van alles dat daar op afkomt, de Maartse Viooltjes die ik afgelopen week nog kwijt was bloeien ineens overal, de vroege Prunussoorten zijn bijna zover en de eerste Madeliefjes en Paardenbloemen ben ik ook al tegen gekomen.  Zorgen over te weinig voedsel voor onze bijtjes hoef ik niet meer te hebben. Mooi, hoe alles dat in diepen slaap lijkt maar een heel klein duwtje van de eerste lentezon nodig heeft om de voorjaarsenergie te doen losbarsten......

www.lacharviere.nl

zaterdag 2 maart 2019

Slecht geknipt....

Kuifhaan

Vooropgesteld dat ik geen fan ben van het karakter van de Kuifkippen, ze zijn mij te nerveus en gaan elke keer op mijn laarzen staan als ik het kippenhok  in ga, ze blijven wel heel leuk om te zien. Mal coiffée, slecht geknipt, noemt onze postbode Brigitte ze. Toch gaan er geen eieren van deze soort meer de broedmachine in. Ik hou het bij de rustige gemoedelijke Orpington's, Cochins en Bantams......

www.lacharviere.nl

vrijdag 1 maart 2019

Natte doos.....

lekkage

Pardon? Nou precies wat ik zeg, een natte doos. Dat was wat ik gisteren constateerde. We waren 's ochtends naar Montlucon geweest, waar we onder meer bekledingsstof voor de banken van de mobilhomes hadden gevonden, dus besloot ik de twee retro fauteuils die geleverd waren in elkaar te zetten. Om vervolgens te constateren dat pakket één wel de zittingen en de leuningen bevatte, evenals de montage-handleiding, maar niet het benodigde zakje schroeven en deuvels. Dus pakte ik het tweede pakket (waarin ze ook ontbraken), en zag ineens dat de onderkant van die doos nat was. Zo ook de vloer en de muur. Huh? Een snelle blik omhoog leerde dat er lekkage was. De druppels hingen aan het plafond. We hadden net twee dagen geleden het water voor de chambres er weer opgezet en hadden verheugd de conclusie getrokken dat we, dankzij een relatief milde winter, nu eens geen vorstschade en lekkages hadden. Dat was dus te vroeg gejuicht. Omdat de druppels hingen aan een stuk plafond dat, gezien de reparatieband, al eerder open was geweest, vermoedden we een losse aansluiting. Gipsplaat eruit, kletsnatte glaswol in je nek et voilà, een losse knelkoppeling. Een slagje met de waterpomptang en het lek was gedicht. Het plafond nog niet. Dat wordt weer zo'n onverwacht klusje in de komende dagen. Evenals het bij-sauzen van de muur. Geluk bij een ongeluk; de doos was nat, de stoel erin niet. En de ontbrekende schroeven worden binnen zes dagen opgestuurd. Crisis bezworen.....

www.lacharviere.nl