In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

dinsdag 31 december 2019

31 december 2019.....

Doppio

Het is de laatste dag van 2019. En we gaan er niet al te veel woorden meer aan wijden, we sluiten het jaar graag af en richten onze blik op de toekomst. Aan alle oliebollen- en appelflappenbakkers, hapjesmakers, buffetregelaars en party-hosts; veel succes vandaag, zet hem op! En verder wensen wij natuurlijk iedereen een hele fijne oudejaarsavond en op naar 2020!

www.lacharviere.nl

maandag 30 december 2019

De ballen.....

arancini met pecorino en Italiaanse ham

Zoon verheugt zich al dagenlang op de oliebollen die ik morgen ga bakken. Vanaf zijn eerste oliebol als dreumes met poedersuikersnoet is het een dingetje voor hem, oliebollen. Van te voren informeert hij al naar de hoeveelheid die ik denk te gaan bakken en of ik alle boodschappen ervoor wel in huis heb. En zegt hij dat hij komt helpen. Maar die ken ik, been there, done that. Wij vroeg ons bed uit om de kachel op te stoken zodat het lekker warm is en de schalen deeg goed kunnen rijzen. Rozijnen tijdig even opkoken in whiskey want ze moeten nog weer afkoelen. Alles klaar zetten, dikke trui aan want de bijkeuken is koud, meters keukenpapier op het deksel van de vriezer, de grote friteuse aan en bakken maar. Al die tijd geen zoon te zien, die ligt dan nog in zijn warme bed. Pas als de eerste oliebollen liggen te pronken op het witte keukenpapier steekt hij zijn neus om de hoek, waarschijnlijk uit zijn bed gedreven door de geur van verse oliebollen. Het "helpen" bestaat uit voorproeven want dat moet tenslotte ook nog gebeuren. Maar de voldane grijns die vervolgens op zijn gezicht verschijnt maakt het meer dan de moeite waard. Lekker eten, mijn mannen kunnen er wat van! En om bij het thema "ballen" te blijven maakte ik gisteren voor bij de pittige champignonsoep arancini. Een Italiaanse variant op de nasibal, of bitterbal, zeg maar. Risotto maken, terugkoelen, pecarinokaas en Italiaanse ham er door, balletjes draaien, paneren in bloem, ei en paneermeel en die 5 minuten bakken in een friteuse van 170 graden. Ze vielen in bijzonder goede aarde bij de heren. En omdat ik er een stuk of 30 maakte kunnen ze vandaag ook nog een balletje happen in aanloop naar die andere ballen die morgen het vet in gaan. Wil je zelf eens van die lekkere arancini maken? Hier vindt je het recept dat ik gisteren gebruikte: arancini met pecorino en parmaham. Lekker!

www.lacharviere.nl

zondag 29 december 2019

Kort dag......

Winteravond

Nu we net de kortste dag achter ons hebben gelaten duurt het nog wel even voordat het 's avonds wat langer licht is. De avonden beginnen nu al rond vijf uur 's avonds. Dan doen we de deuren van de kippenhokken en de schuren dicht en wensen we de pauwen die net in de Kersenboom zijn gevlogen welterusten. Gisterenavond toverde de hemel voor het eerst in lange tijd weer met prachtige waterverftinten. Het weer veranderde gisteren van nat naar droog, fris en helder. Eindelijk zagen we de Melkweg weer. De aankomende dagen krijgen we wat lichte nachtvorst maar overdag zon. Dus dikke jas aan en hop naar de natuurspeeltuin. We kunnen weer buiten spelen......

www.lacharviere.nl

zaterdag 28 december 2019

Nat.....

mare december 2019

Het was niet voorspeld, maar toch regende het onophoudelijk gisteren. Van in de nacht tot 's avonds laat. Met als gevolg dat de paden rondom la Charvière blank staan en de drain van de mare het niet meer aan kon. Er kwam zoveel water uit de weilanden dat de afvoerpijp overuren draaide maar het toch niet trok. Nou is dat niet zo heel erg, want als de vijver overstroomt loopt het over het land de sloot in. Maar toch, zoveel water hebben we al heel lang niet meer gezien. De eenden weten niet wat ze overkomt en vermaken zich opperbest met alle plassen, stroompjes en hun enorme zwembad. Voor ons is het lastig want het erf is een modderige glijboel. De komende week zou het droog moeten blijven, en daar hopen we dan ook maar op. Kan alles weer enigszins opdrogen en beter begaanbaar worden.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 27 december 2019

Ingedut.....

winterdag

Het is vandaag echt zo'n dag dat ik niets te vertellen heb. Het weer werkt ook niet mee. Het is nat en somber, de wind is vervelend en het is een graad of tien, waarbij een lekker zonnetje (dat zich niet laat zien) het verschil kan maken. De dieren hangen ook maar een beetje. Natte poten en natte veren. Er wordt minimaal gescharreld en veel binnen geschuild. Dat doen wij ook. Bij de kachel. Ik zou dolgraag met mijn camera naar buiten willen want zit om foto's verlegen, maar het licht is er gewoon niet. De inspirerende momenten om vast te leggen ook niet. Het is winter. Alles is een beetje ingedut. Gelukkig is de top 2000 wel een bron van vermaak en verder komen er veel reserveringen binnen die verwerkt moeten worden. Dus houden we ons daar maar zoet mee. Maar het liefst willen we naar buiten, dingen doen. Heeft iemand nog wat zon in de kast voor ons?

www.lacharviere.nl

donderdag 26 december 2019

Meubelboulevard.....

tweede kerstdag

Hier in Frankrijk is de Kerst alweer voorbij. We hebben maar één Kerstdag. In principe verliep die heel rustig. Top 2000 aan, spelletjes doen, bij de lunch een tweetal dikke plakken kerststol met roomboter, sauna vroeg aan, en zo kabbelde het voort. En uiteraard waren er tussendoor genoeg klusjes te doen. Zo bedacht ik me dat ik de doek, het omgekeerde bord en de steen van de zuurkool moest halen om ze schoon te spoelen. De zuurkool rook al prima, en voldaan nam ik de boel mee naar de keuken. Toen ik de steen op het middenstuk van de (porseleinen) spoelbak plaatste om het plastic eraf te halen kiepte hij. En nee, horror, de spoelbak overleefde de impact van de steen niet. Een enorme scheur en een hele grote chip eraf. De scheur was door en door, de spoelbak overleden. Nou was dit de Domsjo spoelbak van Ikea, destijds één van de laatste exemplaren. Hij is vervangen door een spoelbak die minder groot is, wel even breed, maar de porseleinen achterzijde met ribbels en kraangat zit er niet meer aan. En de Domsjo is natuurlijk nergens meer te vinden. Dus dat houdt in dat ook desbetreffend aanrechtblad, en het tweede in verband met kleurverschil, vervangen moeten worden. Dus gaan we traditiegetrouw de tweede Kerstdag naar de meubelboulevard. Naar Ikea in Clermont Ferrand. Om aanrechtbladen en een nieuwe spoelbak te kopen. Waarna toch een behoorlijke klus volgt. De zuurkool ruikt goed, ik verwacht hem volgende week te gaan proberen. Maar het is wel dure zuurkool.....

www.lacharviere.nl

woensdag 25 december 2019

Kerstwensen.....

Kerstkrans

Christmas is full of shiny things,
that sparkle, gleam and glow,
these holiday pleasures dazzle us,
and yet, deep down, we know,

that Christmas has its special gifts,
but our year-round joy depends
on the cherished people in our lifes,
our family, guests and friends.

Wij wensen jullie hele gezellige en warme Kerstdagen en hopen jullie in 2020 weer te zien!

dinsdag 24 december 2019

Vier halen, vijf betalen.....

Fazantenhennen

Dat hebben wij weer! Dat was wat ik gisteren even dacht. Maar direct ook besefte dat we het onszelf op de hals hadden gehaald. De prachtige mannetjes Fazant, die hier al een aantal weken rond struinde en tussen de kippen en Pauwen door scharrelde op het erf, die leek zijn plekje hier te hebben gevonden. Maar hij was zo allenig, dus dachten we hem een plezier te doen met wat dames Fazanten. We vonden op le Bon Coin een meneer die dames van desbetreffende soort te koop aanbood. Maar helaas was meneer tijdelijk in de Creuse, en kon hij pas maandagmiddag weer thuis zijn, waar we de dames op konden halen. De afspraak werd gemaakt, maandagmiddag om 14 uur. En toen werd het maandagochtend en was er geen spoor meer te bekennen van meneer Fazant. Niet voor de schuur, niet bij de varkens in het weiland, niet bij de Pauwen en ook niet bij de kippen achter. Ik ben hem gaan zoeken, want ik zag de bui al hangen; straks zaten wij met drie Fazantenhennen zonder haan. Waar ik ook keek, hij was nergens meer te bekennen. Ondankbaar beest! Dus hebben we bij de meneer, nou ja, zijn dochter, ook maar meteen een Fazantenhaan meegenomen. De hele actie gebeurde voor het huis, want naar achter mochten we niet. Dus werd er, stuk voor stuk, een fazant geschept, naar voren gelopen en in de meegebrachte kooi gehesen. Bij de laatste hen ging het mis; toen de kooi openging om haar erin te laten ontsnapte de eerder gevangen haan. Die wel afgerekend moest worden. Een typisch gevalletje van vier halen, vijf betalen. En toen naar huis, waar we vier aangeslagen en totaal gestresste Fazanten in de geprepareerde voliere stopten. Die moeten eerst maar even aan ons en hun nieuwe woonst wennen voordat we ze de vrijheid geven. Wat betreft die ontsnapte Fazantenhaan. Tja, het kan zo maar gebeuren dat meneer binnenkort weer een aantal hennen gaat verkopen aan een dierenvriend die een eenzame Fazantenhaan op zijn erf aantreft. Ik vermoed opzet.....

www.lacharviere.nl

maandag 23 december 2019

Sneeuwballen of ijsschotsen......

Kerstmeringues

De Kerst-stress gaat, zoals andere jaren, helemaal aan ons voorbij. We hoeven niets te plannen, geen cadeautjes te kopen, een kersttuk te maken, kerst te vieren op school, kaarten te versturen, kerstboodschappen te doen of nog een kek jurkje te scoren. En dat is zo lekker! Traditioneel gezien komt eerste kerstdag de raclette/ steengrill op tafel. Vandaag of morgen gaan zoon en Roelof daarvoor foerageren. En uiteraard bak ik een kerststol of twee, de amandelspijs ligt al te rusten. Met andere zoetigheid en randverschijnselen maak ik de mannen niet blij, dus geen kerstkoekjes of -kransjes. Wel heb ik gisteren grote meringues gebakken, gewoon omdat ik er zin in had. Vanillemeringues met gedroogde cranberries en chocola, en een snufje kaneel voor het kerstgevoel. Het lijken net grote sneeuwballen. Of ijsschotsen, dat laat ik aan jullie fantasie over. Maar hoe dan ook, ze zijn geslaagd. En daar laat ik het dan ook maar weer bij. Want voor je het weet ontstaat er tijdsdruk. En Kerst-stress. En dat willen we niet.....

Voor de liefhebbers het recept:

-150 gram eiwitten
- 300 gram kristalsuiker
- eventueel een paar druppels vanille-essence
- garnering naar keus

Verwarm de oven voor op 230 graden en strooi de suiker op een met bakpapier beklede bakplaat.
Verwarm de suiker ongeveer 10 minuten in de hete oven. Breng daarna de oven terug naar 100 graden.
Klop de eiwitten in een brandschone kom. Als je de kom om kunt keren zonder dat het eiwit eruit valt is het goed. Meng er dan, al kloppend, lepel voor lepel de warme suiker doorheen, en klop totdat de suiker goed is opgenomen. Voeg er eventueel een paar druppels voedingskleurstof of smaak-essence aan toe. Leg met een lepel grote klodders meringue op een met bakpapier beklede bakplaat en bestrooi ze met wat je lekker vindt. Gedroogde cranberries, nootjes, wat je wilt. Laat de meringues daarna twee uur in een oven van 100 graden drogen. De chocolade kun je er als ze afgekoeld zijn overheen druipen.


www.lacharviere.nl

zondag 22 december 2019

Het Haasje.....


Een paar weken geleden, na een weekend van heftig knallen en jagen richting de weilanden van de buurboer, troffen we een Fazant aan in de open eendenren. Later zagen we hem tussen de kippen in de kippenren, waar hij later blijkbaar ook weer uitvloog. Sinds een paar dagen heeft hij nu ook de achtertuin ontdekt. Daar staan bakjes voer voor de kleine kippies achter. En hij weet ze nu te vinden. Het is een prachtige mannetjesfazant. Niet een wilde Bosfazant, want hij heeft een witte kop en niet de zo typische koperbruine veren op zijn rug maar een prachtig parelgrijs verenkleed. Voor zover ik kan zien is het een Chinese Ringnekfazant. Toch geen standaard vogel in de Allier. Ik heb sowieso het idee dat hij òf ergens ontsnapt is, òf door mensen in een volière groot is gebracht en daarna is losgelaten, al dan niet voor de jacht. Hij is namelijk totaal niet bang voor ons andere pluimvee. Sterker nog, hij zoekt ze op. Loopt mee met de Pauwenfamilie of probeert aansluiting te vinden bij de kippen. Die er maar niets van snappen, van die rare vogel. Wel moeten we de poezenbeesten in de gaten houden. Een paar van hen gaan in sluipstand zodra ze hem zien. Raar, want ze worden nooit getriggerd door een kip, kuiken, eend, of wat dan ook. Dàt, en meneer Fazant is een grote vogel. Die ook niet onder de indruk lijkt te zijn van het poezenvolk hier. Voorlopig hebben we er dus weer een bewoner bij. Beter voor hem ook, hier blijven rond hangen, want zodra hij de erfgrenzen overschrijd en richting de buren gaat is hij het Haasje, Of Fazantje, wat dan ook.......

www.lacharviere.nl

zaterdag 21 december 2019

Wammessen.....

Mangalitza varken

De twee Mangalitza-dames die achter de boerderij hun veld hebben weten zich zelf prima te bedruipen. Met ongeveer een hectare weiland tot hun beschikking hebben ze niet veel extra's nodig. Elke dag krijgen ze een emmer mais en tarwe, af en toe wat etensrestjes, en verder halen ze alles uit het veld. In de herfst liggen er volop eikels onder de bomen, en dan zijn ze heel druk om al die lekkere hapjes op te sporen. Dat varkens lui zouden zijn, dat valt eigenlijk nog wel mee. Natuurlijk kunnen de dames ongegeneerd wammessen in het zonnetje, en liggen ze redelijk vroeg in hun warme stalletje, maar tussendoor zijn ze echt wel continue bezig. Het gros van de tijd besteden ze aan wroeten, met hun grote neuzen in de grond op zoek naar eetbare zaken. Maar ook het badderen vraagt tijd en aandacht. Jezelf grondig insmeren met modder is wel een dingetje als je zo'n groot lijf hebt. En dan moeten er nog kuilen worden gegraven, en nesten van hooi en gras worden gebouwd. Buiten dat moet je de buitengrenzen van je veld goed in de gaten houden. Zodra je ergens wat hoort moet je even poolshoogte nemen en al knorrend commentaar leveren op passanten. Ze hebben een goed leven, deze dames. En zijn de vriendelijkheid zelve. Mooi om te zien hoe ze volop de ruimte hebben om gewoon varken te kunnen zijn. Op la Charvière kan dat.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 20 december 2019

Vol.....

mare december 2019

Na een dag van stevige wind gisteren, die in de loop van de middag ging liggen, volgde er weer een avond en nacht met de volgende storm. De hele nacht is het vreselijk te keer gegaan en nu nog. De wind buldert hoog door de kronen van de bomen en trekt aan het huis waardoor alles klappert. Ik twijfel er niet aan of er is weer het nodige omgegaan. De eerstvolgende dagen zullen er heel wat kettingzagen ronken. Voor de nieuwe telefoonlijn langs de weg naar Sazeret maakt het al niet meer uit, die heeft slechts een week gehangen en sneuvelde al bij de eerste storm. De palen met lijnen liggen nu al een week of twee levenloos in de greppel en de sloot. We zijn blij dat we van de vaste telefoonlijn over zijn gestapt naar 4G, want anders zouden we weer maanden zonder zitten. Het is een bijzondere winter, met de ene na de andere (schadelijke) storm. Waarschijnlijk hebben veel van die cyclonen te maken met de te warme Atlantische Oceaan. Het goede nieuws is wel dat, dankzij veel nattigheid, de mare weer op zijn hoogste punt staat. Alles wat er nu nog valt wordt afgewaterd en komt in de l'Oeuil terecht, die inmiddels ook al weer lekker stroomt en kolkt. Daarmee is de droogte van de afgelopen twee jaar eindelijk weer ingehaald. Straks wordt het licht, en kunnen we naar buiten. Kijken of er schade is. En dan beginnen we, aan het einde van de dag als zoon weer thuis is, aan de kerstvakantie.....

www.lacharviere.nl

donderdag 19 december 2019

Voorproefje.....

kippen in het zonnetje

Wat een heerlijke dag was het gisteren. De zon en de aangename temperaturen maakten dat het al lente leek. De kippen genoten op het bankje in het zonnetje, de geiten dommelden in het hooi, twee kersverse biggetjes renden en speelden in de wei (er zijn er vorige week twee geboren), en ik meende zelfs al vogels te horen zingen zoals ze zouden doen op een mooie dag in april. Door de kletsnatte ezelweide even naar het Romeinse pad en het achterste veldje gelopen. Zoals we al verwachten lagen er de nodige bomen om. We moeten daar echt een keer met de kettingzaag aan de gang. Maar dan als het echt voorjaar word. Gisteren was het gewoon een decembervoorproefje, want nu loeit de wind weer om het huis.....

www.lacharviere.nl

woensdag 18 december 2019

Twee keer zo lang.....

kas

De zoveelste storm in de afgelopen weken. Gisteren heftige windvlagen. En weer bleek er het nodige gesneuveld. Een aantal afgebroken takken/kronen tussen de camping en de achtertuin. En de kas is er deze keer niet goed vanaf gekomen. Er zijn behoorlijk wat platen uitgewaaid. Sommigen konden we weg halen en veilig stellen, anderen waren gewoon doorgescheurd en moeten vervangen worden. We hadden al geconstateerd dat de clips waarmee de perspex platen worden vastgezet waardeloos waren. Maar door tijdgebrek nog niet een structurele oplossing hiervoor gemaakt. De platen zullen vast gekit moeten gaan worden en dat is een heidens karwei. Voorlopig is er niet veel meer van over, van de kas. Het is weer zo'n privé-project dat stagneert door alle andere werkzaamheden. Eigenlijk zouden onze dagen twee keer zo lang moeten zijn.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 17 december 2019

Te doen.....

Mangalitza varkens

Tot nu toe, en gezien de voorspellingen zeker nog tot eind december, is het een zachte, natte winter geweest. Regen, storm, maar toch laat ook de zon zich zo nu en dan zien. Voor de dieren is het fijn. Sneeuw en vorst mogen dan een romantisch winterbeeld geven, voor ons en voor de dieren is het behelpen. Waterbakken dichtgevroren, waterpunten afgesloten, keiharde glibberige grond en dikke pakken stro om alles warm te houden. Als het moet dan moet het, maar liever niet. Zo zijn de dames Mangalitza nog steeds helemaal in hun element. De modderpoel is poothoog en er groeit nog allerlei groen in hun weide. Lekker luieren in het zonnetje hoort er zo nu en dan natuurlijk ook bij. 'S avonds liggen ze vroeg in hun beschutte stalletje met de neuzen in het stro. Vandaag wordt het weer 17 graden en wellicht zien we het zonnetje weer wat. Zo komen ze de winter wel door. En wij ook....

www.lacharviere.nl

maandag 16 december 2019

Kerst-waardig.....

Vichysoisse

Af en toe heb ik van die kookstuipen. En zeker als ik weer een nieuw kookboek heb ingekeken of een culinaire documentaire heb gezien. Toen ik in de lappenmand zat keken we de film Julie & Julia, over het leven van Julia Child en het tot stand komen van het boek "The art of French cooking". Ik genoot van de film en de vertolking van Meryl Streep dus het desbetreffende boek kwam uit de kast. Ter ere van Julia Child maakte ik zaterdag een Vichysoisse, een koude soep van prei, aardappel en room, en ik leukte hem op met peterselie-olie en pittige garnalen. Voor gisteren had ik een mooie eendenborstfilet, die ik rookte op appelhout met Rozemarijn, daarna flink bakte op de vetkant en in de oven liet garen tot een kerntemperatuur van 60 graden. Hij was perfect, en geserveerd met een frambozen-portsaus en spruitjes was het menu uitermate kerst-waardig. Wat ik dan weer niet doe, koken met de Kerst. Dan mogen de mannen zelf gaan foerageren en hun eten op de steengrill bereiden. Maar de rest van het jaar? Dan zitten ze gebeiteld.....

www.lacharviere.nl

zondag 15 december 2019

Oud papier.....

Kerst tijdschrift

De Kerst-Allerhande was voor mij altijd een hoogtepunt. Als de eerste vers gedrukte stapels in de winkel lagen maakte mijn hart een sprongetje. Extra dik en glossy en vol met heerlijke recepten en feestelijke ingrediënten. Kookboeken en -tijdschriften zijn voor mij een verwennerij, al kijkend en lezend ruik ik de geuren en proef ik de smaken in mijn hoofd. Het eerste jaar na ons vertrek gingen we aan het einde van het jaar even terug naar Nederland, en wist ik de Kerst-Allerhande te bemachtigen. Daarna moest ik het doen met de online versie, maar dat is toch niet hetzelfde. En dat mis ik best, dat momentje. Dus toen ik hier bij de kassa's van de supermarkt een stapel van de Franse Carrefour-versie zag liggen voelde ik het weer even, dat sprongetje. 'S middags, met een kop thee, sloeg ik verwachtingsvol het blad open. En wat viel het tegen! Het Franse kerstdiner is een herhaling van zetten, elk jaar weer. De ingrediënten? Foie gras, kalkoen, oesters, gerookte zalm, noix de St. Jaques, een bûche de Noël, koffie met chocola en dat alles rijkelijk overgoten met champagne en wijn. De modernité die genoemd wordt op de cover bestaat uit een nèt iets andere bereidingswijze dan de traditionele. Nou loop ik niet warm voor foie gras, het idee alleen al, of voor oesters. En de bûche de Noël is vooral heel vet en zoet. Het enige recept dat me aansprak was een flûte met een bolletje ijs, een laag vers fruit, en dat overgoten met champagne. Maar dat kan ik ook zelf nog wel bedenken. Het tijdschrift is zonder pardon bij het oud papier beland. Zonde! Misschien zien dat ik regel dat iemand mij volgend jaar de Kerst-Allerhande toe stuurt.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 14 december 2019

Winterstorm.....

Kerstnest

Wat een storm gisteren! Her en der in de omgeving zijn er bomen gesneuveld en alles ligt vol met afgerukte takken. Ook op de camping sneuvelden er twee bomen. De top van een Berk eindigde op een safaritent, maar omdat hij door andere bomen gebroken werd in zijn val, gelukkig geen schade. Toen ik terug liep naar de boerderij besloot ik een grote berkentak mee te nemen omdat ik hem zo mooi vond. Daar kon ik vast wel wat mee. Iets van lichtjes erin of zo. Eigenlijk was het de bedoeling naar Montlucon te gaan voor een groene guirlande om de wildkroon in kerststemming te brengen. Maar omdat we op een pakketje zaten te wachten konden we niet weg. En toen werd één en één twee. Als ik nou eens? Dus pakte ik de snoeischaar en begon de afgeknipte Berkentakken door de wildkroon te rijgen. Eigenlijk best leuk! Voor we het wisten was hij klaar, het kerstnest boven de salontafel. Lichtjes erin, witte houten sneeuwvlokken, een paar kitscherige vogeltjes en twee slingers van zilverglas. Voilá, ons alternatief voor de kerstboom dit jaar. Uitermate poezen- en hondbestendig want ze kunnen er lekker niet bij. En niks geen uitvallende naalden. Bovendien is hij eco, gerecycled en heeft hij, behalve wat spierkracht, niets gekost. En als de feestdagen voorbij zijn gaan de berkentakken gewoon de kachel in. Waar een winterstorm al niet goed voor is......

www.lacharviere.nl

vrijdag 13 december 2019

T-shirt.....

Herfstblaadjes

Nu de bronchitis langzaam slijt en er weer ademruimte komt, worden de nachten met slaap weer wat langer. Zat ik gisteren nog om kwart voor 4 met kriebelhoest beneden, vandaag pas om half zes. En dat kwam omdat we door een aantal enorme windvlagen gewekt werden. Ze deden ramen en deuren klapperen en de stroom viel even uit. Er raast weer een cycloon over Frankrijk en het hele land staat onder code geel. Veel regen, krachtige windvlagen, vandaag wordt het een binnendagje. En dat is niet erg, genoeg te doen. De wildkroon die nu als kerstboomvervanger boven de salontafel hangt moet gedecoreerd worden met lichtjes, groen en ballen, zoon komt hongerig thuis van het internaat dus ga ik een varkenshaas marineren in Salie en nog zo wat kruiden en hem vervolgens warm roken, en serveren met paddenstoelenrisotto en ovengebakken pastinaak. Een middagje keukendienst dus, en dat is genoeg voor die nog wat bibberende benen. Vanaf morgen komen er drie prachtige dagen aan. Zon, een graadje of 17/18 en droog. Dus dan gaan we onze aandacht weer besteden aan de natuurspeeltuin. Er zijn ergere dingen dan op een winterdag in een t-shirt en met het zonnetje op je hoofd met boomstammen te slepen en te bouwen aan een leuk project.....

www.lacharviere.nl

donderdag 12 december 2019

Bah.....

Kerstkrans op oude deur

Een archieffoto vandaag. De afgelopen dagen heb ik nauwelijks de buitenlucht gezien. Door bibberbenen, hoestaanvallen waardoor alles zeer doet en ongetwijfeld, gezien mijn wattenhoofd en kauwgumspieren, koorts. Zoon is weer naar het lycée, opgelapt door antibiotica en Prednison, maar zijn moeder heeft wat meer moeite. Dus maken we van de sauna 's middags een stoomhok met eucalyptus en mintkristallen, ben ik doodmoe en dommel ik 's avonds al tijdens Masterchef in slaap en lig ik in mijn bedje om 9 uur, om vervolgens om een uur of 4 's nachts door het hoesten weer rillend beneden te zitten. Ik hoop dat mijn lijf het zelf oplost, antibiotica is voor mijn lijf geen optie, maar als het morgen niet beter gaat moet ik toch naar de huisarts. Twee weken waarin het alleen maar erger is geworden is te lang. Ondertussen is er van de naderende kerst nog niets te merken hier in huis. Geen tak, geen bal, laat staan lichtjes. Dat halen we later nog wel in. Eerst beter worden.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 10 december 2019

Hout.....

Haardhout

Van de gerooide Essen hebben we nog veel stammetjes overgehouden. Die gaan de houtschuur in, om te drogen. Op zich is Essen prima brandhout, het geeft veel warmte. Onze enige verwarming in huis is de houtkachel in de woonkamer en ook de sauna is houtgestookt. Het is nog niet echt heel koud geweest tot nu toe, wat graden vorst 's nachts, dus met de kachel lukt het prima de woonkamer op aangename temperatuur te houden. Voor we naar bed gaan gooien we een heel compacte stam op het vuur die dan de hele nacht doorsmeult. Zo hoeven we 's morgens alleen maar wat aanmaakhoutjes erop te gooien om het vuur er weer in te krijgen. Er gaat hier eigenlijk nooit hout verloren. Van afgevallen takken overal op het domein maken we stapels, om ze dan vervolgens in de lente te verzamelen in een container en ze naar het houthok te brengen. Aanmaakhout voor de winter. De ongeveer 20 stère (kub) eiken die we jaarlijks verbruiken wordt geleverd door de buurman. Zo komen we de winter comfortabel door. Centrale verwarming zijn we allang ontwend. En het bevalt prima. Werken voor je warmte.....

www.lacharviere.nl

maandag 9 december 2019

Koffiedik.....

Camping Domaine la Charvière

Het loopt de laatste dagen ineens hard, de aanvragen voor een vrije campingplek. Een gedeelte van augustus zit al bijna aan de max. Zo vroeg al die aanvragen voor de camping is voor ons ook nieuw. Meestal worden de gites en de safaritenten het eerst verhuurd en komen de aanvragen voor de camping pas na februari of maart binnen. Ook dit jaar lijkt het een jaar te worden met veel meer aanvragen dan we kunnen honoreren. Zou het nog een gevolg zijn van Het AD en de regionale kranten waarin we vorig jaar als één van de leukste kleine campings van Frankrijk verkozen zijn? Het blijft voor ons altijd koffiedik kijken. Maar mocht je komend jaar Domaine la Charvière op je lijstje hebben staan, wacht dan niet te lang. Als deze tendens zich door zet konden we wel eens veel vroeger dan normaal vol zijn.....

www.lacharviere.nl

zondag 8 december 2019

Tellen.....

Jaarringen van een 25 jaar oude Es

Na het vellen van de twee Essen, de één dood, de ander onderweg want zwaar kwakkelend, konden we de jaarringen tellen. Deze Es was een jaar of 25 oud. Wat direct opviel was de dikte van de ringen die veranderd is. Waren de ringen vanuit de kern ongeveer allemaal gelijk, soms ééntje iets breder wat duid op een nat jaar, de ringen van pak 'm beet de laatste 5 jaar zijn uitermate smal.  Dit laat glashelder zien hoe droog het is geworden in de afgelopen jaren. En dat is mede de oorzaak van de Essensterfte overal in de omgeving. Uiteraard speelt het zwammetje wat de Essentaksterfte veroorzaakt een grote rol, maar de bomen verzwakken ook door de kurkdroge lente- en zomermaanden die de nieuwe tendens zijn. Het gaat hard achteruit, het aantal Essen dat nog staat. We hebben er nu in totaal 5 gerooid, maar overal op het domein staan nog Essen die het niet gehaald hebben. In totaal 5 van deze machtige stammen vinden een nieuwe bestemming in de natuurspeeltuin. De rest? Drogen en de kachel in.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 6 december 2019

Boom.....

gevelde boom naast gite

De vaart is er uit. Totaal. Het laatste wat we deden was het omzagen van de dode boom naast de gite. Die moest weggetrokken worden naar de natuurspeeltuin. Maar toen hield de tractor er mee op. Nou is dat wel weer opgelost, de accu was kapot en is vervangen, maar er kwamen nog zoveel andere dingen tussendoor. Nog even de bestelde Rozen halen en planten naast het paadje naar de kruidentuin, een Land Rover die gekeurd moest worden maar afgekeurd werd om een klein onderdeel van de uitlaat. Nieuw onderdeel bestellen in Engeland, maar dat moet nog vervangen worden waarna de auto weer opnieuw gekeurd moet worden. De andere Land Rover geeft nog steeds, of alweer, de melding reduced engine power. Dus daar moeten we ook wat mee. De nieuwe campingvergunning, en de classificering van de camping die we moeten aanvragen, eindeloze formulieren en processen en het vreet tijd. Noah moet twee keer per week naar theorie, dus dat is twee uur in Commentry hangen, en afgelopen week moest hij elke dag naar de fysio voor zijn bronchitis. Huisarts bezoeken, boodschappen, rollen hooi halen voor alle dieren, de kou (die nu uit de lucht is), het hielp allemaal niet mee. We zijn zo de hele dag bezig en de dagen vliegen om, maar er gebeurt niets dat ons verder brengt dan de dagelijkse gang van zaken. Die boom ligt nog steeds naast de gite. Noah begint op te knappen en gaat maandag weer naar school. En een aantal administratieve processen lopen nu en hebben tijd nodig. Hopen dat dat weer genoeg ruimte geeft om verder te gaan met waar we mee bezig waren.....

www.lacharviere.nl

Klimberg.....

Werken aan de natuurspeeltuin

Waar wat mopperen in een logje al niet goed voor is. Gisteren, in de loop van de ochtend, werd de gevelde boom die al twee weken bij de gite lag, naar het kampeerveld gesleept. Het ging relatief makkelijk, dus 's middags vol goede moed door met het vellen van de tweede boom. Dat was nog spannend, de boom helde over naar het dak van de gite. dus werd hij met spanbanden bevestigd aan een buurboom en werd er een spanband aan de tractor bevestigd. De één zagen, de ander met de tractor de boom in de juiste valrichting trekken. Het ging naadloos en de gite is nog heel. Daarna alle takken eraf zagen en ook deze boom werd, zij het iets minder makkelijk want hij bleef een aantal keren steken, naar het kampeerveld gesleept. Het begon al te schemeren toen de beide boomstammen in elkaar werden gemanoeuvreerd met behulp van de tractor. Maar we zijn tevreden met het resultaat. Vandaag nog een derde boom vellen en erbij leggen, en de klimberg is klaar. Wel gaan we hem nog, voor de zekerheid, hier en daar met een paal fixeren. Tevreden gingen we de avond in. Want wat is het leuk als je hetgeen je bedacht hebt voor je ogen ziet ontstaan. Hier gaan vast de nodige kinderen  veel klim- en klauterplezier aan beleven.....

www.lacharviere.nl

donderdag 5 december 2019

In mijn hart.....

Stitch

Onze Stitch, inmiddels al weer een jaar of 5, geniet van het buitenleven. Van alle huispoezen is hij het meest uithuizig. Hij dwaalt kilometers ver door de weilanden en slapen doet hij bij voorkeur niet binnen, dat vindt hij te druk, maar in de hooischuur. Op de hooizolder of gewoon beneden in een nestje van geurig hooi. Met de andere poezen heeft hij niets, hij doet gewoon zijn eigen ding. Soms zien we hem twee dagen niet, dan is hij op pad, alleen, avonturen beleven. Nu het kouder is komt hij wel een aantal keren per dag buurten. Eerst even een paar dikke knuffels, dan brokken eten, en dan opwarmen voor de kachel. Dat neemt hij heel serieus, dat opwarmen. Hij zit haast in de loeihete kachel. Als hij weer helemaal warm en comfy is komt de onrust weer. En wil hij naar buiten. Of naar de stilte van de hooischuur. Het is een lieve kater onze Stitch. Evenwichtig, vol zelfvertrouwen, gedoseerd, maar wel een vrije geest. Ik heb hem in mijn hart gesloten.....

www.lacharviere.nl

woensdag 4 december 2019

Zakdoeken en thijmthee......

Herfstsfeer

Dit zijn de saaie dagen op la Charvière. Het is koud, en dus bestaat een groot deel van de dag uit de kachel brandend houden. Buiten werken is niet echt lekker en tevens is het een soort van ziekenboeg hier. Zoon nam drie weken geleden een heftige verkoudheid mee naar huis en komt daar niet echt lekker door. Dus vorige week al naar de huisarts, die een virale bronchitis constateerde en het nodige meegaf aan hoestdrank, neusspray en een verwijzing voor de fysio. Met zijn hemiparese heeft hij verminderd ophoest-vermogen aan de rechterkant en lopen zijn longen snel vol. Hij wilde toch naar school en de fysiotherapeuten in Montlucon hadden geen plaats. Gisteren gooide hij, na nog een proefwerk, de handdoek in de ring en we haalden hem op. Hij had al dagen hoofdpijn en sliep nauwelijks. Weer naar de huisarts, een vervanger want de onze is op vakantie, en die constateerde een bronchitis en holteontstekingen. Antibiotica, Prednison en een afspraak bij een fysiotherapeute om 8 uur 's avonds. Vandaag blijft hij thuis en gaat hij weer naar de fysio. Uiteraard zijn wij nu allebei ook snipverkouden en aan het hoesten en doet slikken vreselijk zeer. Een mottige familie dus. En terwijl buiten door de kou de bomen hun laatste blaadjes laten vallen zitten wij aan de zakdoeken en kopjes thijmthee. En dropjes. Bij de kachel. Het is in Frankrijk in de winter niet anders dan in Nederland.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 3 december 2019

Wintermorgen.....

Wintermorgen op la Charvière

En ineens is er de kou. Overdag maar een paar graden en 's nachts vriest het. Brrr.... Het is nu nog vroeg in de koude morgen en nog donker, maar straks kan het er zo maar eens zo uitzien als op deze foto van een eerdere wintermorgen. Maar er is zon beloofd, dus buiten lonkt! Straks dik aankleden en kijken of er meer van zulke mooie plaatjes te schieten zijn.....

www.lacharviere.nl

maandag 2 december 2019

Nog één.....

Bij op Knautia

Spittend door fotomappen kom ik eindeloos foto's van zweefvliegen en insecten tegen. En van bijen, heel veel bijen. Extra wrang, want gisteren moesten we helaas concluderen dat er nog een kast leeg was. Het derde volk dat in een paar weken tijd verdwenen is. Het is hetzelfde verhaal, kast met raten vol met voedsel, geen bij meer te bekennen. Er resten ons nu nog slechts twee volkeren van de vijf, maar we houden ons hart vast voor kast nummer 4. De zwarte bijen, begonnen met een kleine zwerm die we twee jaar geleden in de kersenboom vonden, vliegen volop, zelfs al is het onder de tien graden, en zijn druk het voedsel uit de lege kasten te halen. Dat volk lijkt het wel goed te doen. Vandaag maar een opruiming houden en de lege kasten op zolder zetten. Het verhaal van stuifmeel en winterbijen zit nog steeds in ons achterhoofd, maar ergens vragen we ons af of er niet een buurboer is geweest die insecticide heeft gebruikt op zijn veld. Zeker in verband met het tempo waarin we nu 3 van de 5 volkeren zijn kwijt geraakt. Dat zou zuur zijn. Het blijft gissen.....

www.lacharviere.nl

zondag 1 december 2019

Chill.....

Ragdoll Beauty Solid's Doppio

Kleine Ragdoll Doppio is nu een paar weken bij ons. En hij heeft zich naadloos aangepast aan het dagelijkse leven op la Charvière. Zelfs met hond Obi, waar hij in het begin zo bang voor was, heeft hij vrede gesloten. Want die hondenbrokken zijn wel erg lekker! Obi heeft er geen problemen mee te delen met zijn nieuwe vriendje. Hij doneerde eergisteren zelfs zijn kluif aan Doppio door hem voor hem neer te leggen. En op zijn beurt peutert Doppie hondensnoepjes uit het zakje in de kast en gooit die op de grond voor Obi's neus. Met de andere poezels gaat het ook prima. De meesten nemen de komst van weer eentje ter kennisgeving aan. Maar met de jongste van het stel, kater Buzz van een jaar oud, rent hij regelmatig door de woonkamer en samen met Muffin speelt hij met het ballencircuit. Wel is het zaak nu ramen en deuren goed dicht te houden, want meneer heeft ontdekt dat er buiten spannende dingen wachten. Toch zal hij nog een tijdje geduld moeten hebben en een stuk groter groeien voor ook hij de buitenboel mag gaan verkennen. Doppio blijkt een onverstoorbare, zelfverzekerde en erg chille Ragdoll te zijn, die ook nog regelmatig een kroel komt halen en altijd blij op je af komt lopen als je binnen komt. Of zoon helpt met zijn huiswerk door er bovenop te gaan liggen en de pen vast te houden. Nu al is hij niet meer weg te denken, alsof hij hier altijd al heeft gewoond. Hij past hier, en dat is fijn.....

www.lacharviere.nl