In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

zaterdag 1 februari 2020

Lipfillers.....

Witje

When it rains, it pours.... We hebben nog een gesprek met de veterinaire gehad, toen we Murphy op gingen halen om hem in de tuin te begraven. Er was niets meer van hem over. Helemaal ingeteerd. Bij de autopsie bleek dat zijn buikholte, de dag ervoor nog schoon tijdens het kijken in zijn buik, vol zat met draderig vocht. Hij testte positief voor Fip. Verder was er sprake van endocarditis. Zijn dood zal, door de morfine, pijnloos en snel zijn geweest. Toch wacht de veto nog even de bacteriële uitslagen, ze verwacht ze dinsdag, af. Want er was zoveel dat niet op Fip wees dat het ook zo maar een sepsis door toch een bacterie kan zijn geweest. Hoe dan ook, arme Murphy was kansloos. En alsof de duvel ermee speelt, de dag dat we te horen kregen dat Murphy was overleden kreeg ik kiespijn. En die bouwde zich op tot een niveau van snerpende zenuwpijn die bonkte en jengelde. De volgende morgen had ik een grote bobbel op mijn kaak en was de pijn niet meer te harden. Gelukkig kon ik gisteren om één uur terecht bij een aardige, jonge tandarts in Montmarault. Die constateerde dat er een abces in mijn kaak zat. De kies moest eruit, maar niet voordat de ontsteking gekalmeerd was. Dus antibiotica. Het is al heel lang geleden dat antibiotica bij mij een immuunziekte triggerde, en voorzichtigheid is geboden, maar ik kom er niet onderuit deze keer. Op hoop van zegen! Dinsdag terugkomen en wordt mijn wang nog dikker moet ik me melden op de urgence van het ziekenhuis. (ècht niet!) Na een dag van helse pijn en koortsige wazigheid moet ik zeggen dat het vanmorgen best gaat. De pijn is gaan liggen, de zenuw waarschijnlijk dood. Alleen mijn wang en de helft van mijn lip zijn zo dik dat je haast zou denken dat een behandeling met lipfillers ergens in een achterkamertje vreselijk fout is gegaan. We moeten even kijken hoe het gaat vandaag. Koelen, spoelen, antibiotica en hopen dat er ergens een keerpunt komt. Neem het me even niet kwalijk als het op de weblog en Facebook even wat rustiger is. Temporarily out of order.....

www.lacharviere.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie posten