In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

dinsdag 11 februari 2020

Gewoontjes.....

kip van de brocante

In september vorig jaar vond ik een moederziel-alleen kuiken in de hooischuur. Uitgebroed door een eend. Per ongeluk, welteverstaan. (Zie http://lacharviere.blogspot.com/2019/09/kippenhandeltje.html )
Ik nam het kuiken mee naar binnen en gaf het een plekje in een kooi onder de lamp. Maar omdat alleen ook maar alleen was moest ik op zoek naar een maatje voor het kuiken. Dat maatje vond ik op een brocante. Daar stond een meneer met een mamma kloek en een vijftal kuikens. Op mijn vraag naar het ras werden er in allerijl rassen opgenoemd, Cou nu, Serama, Brahma, Araucana, kortom, hij wist het ook niet. Het was een mengelmoes. En al was het niet moeders mooiste, het was een allerschattigst kuiken dat onderweg naar huis liever warm in mijn hand zat dan in het doosje, en dat me tijdens de hele rit beloonde met zacht en lief gepiep. Inmiddels zijn we een maand of vijf verder. En is het kuiken onderweg naar volwassenheid. Ze is duidelijk heel anders dan de andere kippen die hier rond lopen. En nog steeds niet een toonbeeld van kippen-elegantie of -schoonheid. Ze is niet groot, maar ook niet klein, ze heeft wat pootbevedering, maar toch ook weer niet. Ze is niet wit, maar ook niet echt gevlekt. Ze heeft een kam, maar die is klein. Haar koppie is een beetje kalig en ook haar staart weet niet wat hij wil. Kortom, ze is het allemaal nèt niet. Eigenlijk is ze gewoon lelijk, of misscien moet ik zeggen "gewoontjes". Tussen alle plofkonten, mega-kippen, bevederde voeten en spannende kleurtjes valt ze uit de toon. Ze kan er niets aan doen. Het zij haar vergeven. En wie weet, legt ze, als ze zover is, wel de mooiste eieren van de hele wereld......

www.lacharviere.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie posten