In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

vrijdag 7 februari 2020

In de lucht.....

Mangalitsa varken

Mijn gezicht is weer geslonken tot normale proporties, de antibiotica heeft de ontsteking eronder gekregen. De boosdoener, een slechte kies, zit nog op zijn plek, de tandarts bleek mijn verhaal over heftige reacties op de normale verdoving niet serieus te hebben genomen, ik kon nèt voorkomen dat hij er toch in ging, die spuit, maar heeft nu een ander middel besteld en aankomende week proberen we het opnieuw. Maar alle tandartsperikelen even terzijde: we zijn druk geweest afgelopen dagen. Of het in de lucht zit, ik weet het niet, maar het leek wel of alle dieren aan de wandel gingen. Beginnend met de 3 grote varkens voor met hun twee biggen. We hebben ze een aantal dagen achter elkaar overal vandaan gevist. Dan maar nieuw schrikdraad spannen. En terwijl het schrikdraad werd herzien doken ze het weiland van de buurboer in en verdwenen met de Noorderzon. Nergens te vinden! Na een middag zoeken en weilanden doorbanjeren stonden ze tegen de avond weer doodleuk onder een Eikenboom in het naburige weiland te grond om te woelen. Het kostte even wat moeite, want ze lieten zich de gewonnen vrijheid niet zo maar afnemen, maar uiteindelijk kregen we ze weer in hun eigen veld. Victorie! En toen belde zoon dat hij, tijdens het uitlaten van de hond, ezel Saphrane tegen het grote lijf liep. Op het pad, welteverstaan. Appeltjes mee en hop, ook daar werd het één en ander aan omheining hersteld. Neem daarbij nog twee van de vier geiten die een gaatje hebben gevonden dat wij nog niet hebben weten te traceren en het plaatje is compleet. Het zijn slopers, die dieren, allemaal! Doorlopend zijn we bezig de door hen aangerichte schade aan omheiningen en schrikdraad te herstellen. Afgelopen week hadden we er in ieder geval een dagtaak aan. Ik denk dat de lente in de lucht zit, dat kan haast niet anders.....

www.lacharviere.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie posten