In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

vrijdag 14 februari 2020

Scheef.....

Appelboom

Tijdens de (zoveelste) storm van afgelopen zondag (ja, wij kregen er hier ook een tik van mee) keek ik vanuit de sauna naar buiten. En vond ineens dat de onderste tak van de appelboom wel heel erg laag hing. Maar omdat mij wel vaker ineens dingen opvallen die ik niet eerder zag was ik er niet helemaal zeker van. Hing die tak nu echt lager? Nu was hij kaal, maar als daar in de zomer blad en appels aan zouden zitten dan kon je er toch niet meer onderdoor? En dat was toch niet eerder zo? Buiten zag ik dat de stam nu wel heel erg overhelde, meer dan normaal. En er zat, als je tegen de stam duwde, behoorlijk wat beweging in. Ook zag ik wat zwammen zitten op een stomp aan de stam, met een zwarte plek in de schors eronder. En losse stukken schors hier en daar. Dat was geen best teken. Arme appelboom! We zijn erg aan die boom verknocht, want hoe luxe is het om in de lente af te douchen in een wolk van appelbloesem. En in de zomer met appeltjes boven je hoofd. Dat is rijkdom! Maar zoals altijd laat de natuur zich niet dwingen. En is de natuur veranderlijk. Bomen, dieren, planten, ze komen en gaan. Gisteren stormde het weer, en ik ben toch even gaan kijken bij de boom. Hij stond nog, gelukkig. Al had ik het idee dat hij nog weer wat schuiner stond. Mocht hij de lente halen en weer vol zitten met die prachtige zachtroze bloesem ga ik daar extra van genieten. Want de volgende storm kan zomaar eens zijn laatste zijn.....

www.lacharviere.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie posten