In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

donderdag 30 april 2020

Van links naar rechts.....

Kruidentuin

Die enorme lente-groeikracht van de natuur! Elk voorjaar worden we ermee geconfronteerd. Eerst is het heerlijk, want alles wordt in rap tempo groen, er komen knoppen in de Rozen die weelderige bloemen beloven, de kruiden staan er weer vers en plukbaar bij en de eerste vruchtbeginselen van appelen en peren doen hopen dat er straks te oogsten valt. Maar dan slaat ineens de paniek toe. Want het gras en onkruid om de kruidenbakken heen groeien wel heel erg snel en belagen de jonge bladselderij en de maagdelijke uitlopers van oregano en venkel. De knoppen van de Rozen zitten ineens vol bladluis, de Tuinbonen dito, de bladeren van de Fruitbomen worden opgegeten of krullen om en de slakken vinden de weg naar bladeren die ik liever heel zou hebben gehouden. Brandnetels is ook zoiets. Als je even niet oplet blijken er ineens overal grote clusters te verschijnen, net als met de Berenklauw die overal opduikt, gevaarlijk voor dieren en mensen, dus moet weg, Jacobskruiskruid, mag niet in het hooi komen dus moet ook weg, en de Distels en klittenbollen hebben zich toch weer massaal uitgezaaid. Oh, en al die plukken onkruid tussen de voegen van terrassen en paden, en in het grind op de camping, bij de gite en voor de boerderij, dat is toch ook geen gezicht? En had ik de trappen naar het zwembad laatst al niet helemaal ontdaan van? Waar komen al die grasjes, Kleefkruid en zaailingen van de Es nou weer vandaan? De hele dag loop ik onkruid te plukken. Het groeit nu eenmaal vele malen harder dan alles wat we aanplanten. Zelden kom ik strak van A naar B, want elke keer zie ik weer wat en slinger van links naar rechts over het terrein. De hoopjes verlept groen die overal verschijnen verraden mijn wanhopige strijd tegen alles wat groeit op plekken waar ik het niet wil hebben. En met de regen van de afgelopen dagen in combinatie met de hoge temperaturen gaat het alleen nog maar harder groeien. Zucht! Onkruidbrigades, dat is wat we nodig hebben, 24/7! Je zou haast verlangen naar kurkdroge zomers waarin niets meer wil groeien.....

www.lacharviere.nl

woensdag 29 april 2020

Pubers.....

mangalitzabiggen

Die ontsnapbiggen hè..... Je komt ze nog steeds op de gekste plekken tegen. Vooral het weiland van de ezels is favoriet. Het is een raar gezicht, twee van die wollige varkens die tussen de ezels staan te grazen. Ze zijn inmiddels behoorlijk uit de kluiten gewassen, dus je zou zeggen dat ze een keer vastlopen in het schrikdraad en de omheining. Maar ze hebben zo hun plekjes waar ze onderdoor glippen. In de loop der tijd zijn ze ook minder schrikkerig geworden. Als je naar ze toeloopt schieten ze niet zo maar meer weg, maar nemen een afwachtende, haast uitdagende houding aan. Pas op een meter afstand, als je in je handen klapt en je stem verheft, rennen ze terug naar waar ze horen. Pfff, rellende pubers zijn het.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 28 april 2020

Helemaal happy.....

Pulletjes

Soms gebeuren er gewoon kleine wondertjes. Het verloren gewaande eendje zwom gisterenmorgen moederziel alleen in de mare. Wat ontzettend knap van dit kleine p(r)ulletje! Hij had zelf zijn weg uit de kippenren naar het water teruggevonden. Mama met de andere kleintjes was nog in de schuur, waar ze elke avond slaapt, maar eenmaal buiten zocht ze al snel de mare op. Wat volgde was een Disneyfilm-waardige hereniging. Vanuit zijn schuilplaats spotte het verloren kind moeder en de rest van de familie en zwom er als een gek op af. De rest van de dag is hij heel dicht bij mama eend gebleven. Helemaal happy! Eind goed, al goed, het zijn er weer acht.....

www.lacharviere.nl

maandag 27 april 2020

Klussen en klusjes.....

onweer op la Charvière

Dit is een foto van eergisteren, toen het de hele dag onweerde, hagelde en dreigde. Gisteren was het weer heerlijk weer, vandaag wordt weer een herhaling van onweer en regen. Barra staat op zijn vier benen. We konden daardoor de takels ietsje laten vieren. Hij staat nog wankel, maar hij staat. Dat was de winst van gisteren. Kijken of we vanmiddag, als de osteopaat komt, weer wat erbij kunnen sprokkelen. Verder rende één van de acht kleine pulletjes gisterenmorgen in de kippenren. Geen idee hoe hij daar kwam. De hele dag hebben we het beestje gezocht, telkens weer opnieuw. We hebben zelfs Obi nog laten zoeken. Maar de kippenren is groot, en de begroeiing hoog, het arme ding bleef spoorloos. Normaal gesproken piepen ze hard om hun mama, maar het pulletje bleef stil. Zo sneu..... Verder was het een dag van klussen en klusjes. Checken bij Barra, brood afbakken, aardappels aanaarden, onkruid wieden tussen de bonenstaken, en we zijn voor het eerst sinds ze aangekomen zijn de bijen ingegaan. Wat een plezierige verrassing, ze hebben heel hard gewerkt. In anderhalve week zijn ze van 5 raten naar 10 uitgebouwde raten vol broed en honing gegaan. De kasten waren vol! Dus diende het volgende klusje zich aan, raten maken en de honingbakken op de broedbakken zetten, zodat ze lekker verder kunnen bouwen en de honing naar boven kunnen brengen. Van het plan om nou eens vroeg de sauna aan te steken kwam dus weer niets. Zoals altijd was het een dag die om 6 uur begon en doorging tot een uur of 8 's avonds. En dan ben je eigenlijk zo moe dat je in slaap valt voor je er erg in hebt. Vandaag zal het niet anders zijn. Maar als alles gezond en wel door de dag heen komt zijn we dik tevreden.....

www.lacharviere.nl

zondag 26 april 2020

Winst.....

Ezel Barratin

Dit is waar we nu staan. Na een dag van continue met Barra bezig zijn. We hebben hem opgetakeld met behulp van banden, touwen, netten, dekens en de tractor. Eerst wilden geen van zijn benen, maar zijn voorbenen hervonden snel de kracht. Zijn achterbenen is een ander verhaal. Zijn onderbenen en hoeven zijn wel weer koud, de hitte van de ontsteking is eruit. Dat is goed. De hele dag zijn we bezig geweest met masseren, ice-packs en zijn benen in de juiste stand zetten. Tussen de onweersbuien door. Elke keer weer ging hij door de knieën en zette hij zijn hoeven op de punt neer. In de loop van de middag trok één been aardig bij en stond hij zelfs af en toe op drie benen. Dus we sloten de dag af met winst. Hij was van de vloer, rechtop, want een ezel die blijft liggen gaat dood, zo simpel is het. De circulatie stokt. Vannacht is hij dus, met extra controles, blijven hangen. Niet comfortabel maar van levensbelang, als we hem zouden hebben toegestaan weer te gaan liggen zouden we niet alleen terug bij af, maar nog verder van huis zijn. Vandaag gaan we verder met massages, ijs en zijn benen goed neerzetten. Morgen komt de osteopaat. Centimeter voor centimeter, dat is het devies. Vandaag verder waar we gisteren gebleven zijn en hopen op een beetje winst.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 25 april 2020

Tobben.....

Ezel Barratin

Het gaat niet goed met Barra. De hoefbevangenheid is ernstig. En misschien, dat denk ik eigenlijk wel, zijn er nog onderliggende gezondheidsproblemen die vooralsnog niet duidelijk zijn. Hoe dan ook, hij wil niet in de benen komen. Gisterenmorgen trof ik hem zelfs op zijn zij aan, niet een goede positie om te liggen. De dierenarts weer gebeld en die heeft hem een nog sterkere dosis ontstekingsremmers gegeven. We zijn de hele dag met hem bezig geweest. Hebben hem eerst terug gerold naar zijn buik, en hem daarna gestut met een constructie van pallets. En dat elke keer weer, want ook een paar pallets houden een ezel van tweehonderd kilo niet tegen als hij echt wil liggen. Met infraroodlampen en dekens wat warmte gegeven, want een koude vloer is ook niet alles. Een vers bed van stro voor hem gemaakt. Hij eet goed, heeft ook gedronken. We hebben doorlopend zijn voeten gekoeld met natte handdoeken. Diverse keren hebben we geprobeerd hem omhoog te krijgen maar het gaat niet. Hij geeft zijn poging al snel op. Hoefbevangenheid is vreselijk pijnlijk, zijn benen zijn helemaal verkrampt en hij wil ze niet gebruiken. Gisterenavond hebben we hem een grote bos verse brandnetels gegeven die hij met smaak op at. Brandnetels zijn ontstekingsremmend, bloedzuiverend en pijnstillend. Wellicht helpt het hem wat? Het is getob de hele dag, en zielig, onze Barra zo verslagen te zien. En Reglisse, die doorlopend voor de deur post en naar zijn oude vriend kijkt. We zien het, samen met de dierenarts, dit weekend nog even aan. Hopen dat de ontstekingsremmers en aspirine hun werk gaan doen. Maar als hij niet in de benen komt zullen we een beslissing moeten nemen. Hoe moeilijk en verdrietig ook. Te lang laten lijden is voor ons echt geen optie.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 24 april 2020

Baby's......

Baardkuifhoen met kuikens

Moeder Baardkuifhoen heeft met haar kuikens de vrijheid gekregen. In eerste instantie had ik haar met haar elf kuikens een hok apart gegeven. Ze waren nog te klein en kwetsbaar tussen al die grote kippen. Inmiddels zijn we een flink aantal weken verder, en heeft ze er nog negen. Eén ging er na twee dagen dood, waarschijnlijk door een aangeboren probleem, de tweede verloor ze aan een Marter. De andere kuikens doen het goed, en worden al groot. Allemaal beginnen ze een kuifje op hun hoofd te krijgen. Ze zijn goed ingespeeld op mama, dwarrelen als een wolk om haar heen, dus mogen ze de wijde wereld ontdekken. Inmiddels weten ze zich aardig te redden op het erf. Het is een leuk gezicht, zo'n trotse en waakzame moederkloek die haar koters de fijne kneepjes van het kip zijn leert. Ook in de hooischuur zijn er de afgelopen dagen baby's geboren; 8 schattige eendenpulletjes. Voor zover ik kon zien zitten er minstens 4 Loopeendjes tussen. Ik verwacht vandaag al hun eerste zwemles. Ik ben blij dat moeder eend dat van me heeft overgenomen. Ik hoef er deze keer niets aan te doen, alleen maar van ze te genieten.....

www.lacharviere.nl

donderdag 23 april 2020

Magie.....

Paardenbloempluis en Herderstasje

Deze periode van de lente vind ik altijd een magische tijd. Alles is zo ontzettend groen dat het haast zeer doet aan je ogen. Het groeit tegen de klippen op nu, en het maaien is niet bij te houden. In de achtertuin staat de klaver tot aan je enkels, bloeien dotten Paardenbloemen en beginnen de Boterbloemen nu hun gele bijval te verlenen. Als je daar in het mooie late middaglicht even op de grond gaat zitten is het magie op macroniveau. Kleine mugjes die om je heen dansen, jonge bijen die zich invliegen zoemen druk voor de kasten, de pluisjes van de uitgebloeide wilg dartelen als kleine lichtgevende elfjes door de lucht en de late zonnestralen spelen hun lichtspel met de Paaardenbloempluizen voordat een zuchtje wind ze meevoert. En kijk, Het Herderstasje geeft een hartvormig kusje aan een naburige pluizenbol. Verderop in het weiland roept de Hop zijn houp houp houp, terwijl een meute kibbelende mussen druk hun best doen hem te overstemmen. Een ieniemienie blauwtje fladdert naar de witbloeiende Judaspenning. En een net uitgekomen Meikever land ondersteboven op de grond. De geur is zwaar en zoet. Je zou van minder schoonheid al je adem inhouden. Het zijn momenten van verstilling. Van even zijn. Van de wereld uit een ander oogpunt ervaren. En ze zijn me lief, dat soort momenten. Lente-energie, het is magisch.....

www.lacharviere.nl

woensdag 22 april 2020

Bossche bollen en aspirientjes.....

Bossche bollen

Het was een rare dag gisteren. Zoon was jarig. Negentien.jaar geleden geboren in Bergen op Zoom en bijna 2/3 van zijn leven in Huijbergen gewoond. Hij is daardoor het meest Brabants van allemaal, dus bakten we samen Bossche bollen. Met de eerste rode aardbeien uit de kas erop. Natuurlijk mocht hij kiezen wat hij wilde eten, en ik zag de bui al hangen, ik moest de keuken in voor een stevige stapel pannenkoeken. Verder was het gewoon de orde van de dag. Na het eten liepen we nog even een inspectierondje. En zagen verderop in het weiland één van de ezels liggen. We konden zo ver weg niet direct zien wie het was. Nou doet Peppertje altijd een middagslaapje, en liggen ook de mannen wel eens lekker in de zon, maar een liggende ezel om half 8 's avonds, dat was raar. Dus toch maar even naar de ezelweide gelopen. Toen we riepen kwam Peppertje al bokkend en enthousiast aangerend, dus die was oké. Saphrane volgde ook op een draf. Maar waar bleef Barra? Toen we hem riepen antwoordde hij met luid gebalk en kwam vervolgens aangezwalkt. Hé wacht?  Aangezwalkt? Hij liep als een dronken man. Strekte zijn voorbenen te veel en had moeite met zijn achterbenen, die een beetje sleepten. Alsof hij ineens niet meer wist hoe hij moest lopen. Shit..... dat was niet goed..... iets neurologisch? Het is een oude ezel, we hebben geen idee hoe oud, en de schrik sloeg ons om het hart. Terwijl ega Barratin ophalsterde rende ik naar de boerderij om de dierenarts te bellen. Ze beloofde direct te komen. Ondertussen liepen we hem naar de stal, zo goed en wel als het ging. In een slakkengangetje en met hier en daar een pauze want hij stond zo onvast op zijn benen. In de stal ging hij van zijn hoeven en kwam niet meer overeind. Hij zag er verslagen uit. Gelukkig kwam de dierenarts snel. En ze constateerde dat hij naar alle waarschijnlijkheid hoefbevangen was. Hoefbevangenheid komt met name voor in het vroege voorjaar. Koude nachten, zonnige dagen, dan bevat het nieuwe gras heel veel fructose. Vezeleter als de ezel van oorsprong is, krijgt hij simpelweg teveel voedingsstoffen binnen die een soort van hoefontstekingen door afvalstoffen veroorzaken. Het is een metabolische ziekte. Het schijnt ontzettend pijnlijk te zijn en de hoeven zijn warm en ellendig. Barra kreeg een injectie met ontstekingsremmers, en vandaag moeten we een kilo aspirine ophalen, dat het bloed moet zuiveren. Een kilo, dat zijn héél veel aspirientjes! Twee keer per dag, gedurende vijf dagen, moet hij een dosis hiervan krijgen. Toen we na een uurtje even bij hem gingen checken stond hij gelukkig weer. Dit is de eerste keer dat hij hoefbevangen is. De enige verklaring die we kunnen bedenken is dat hij met Reglisse altijd aan het kibbelen en knokken was, en hij nu, in de weide bij Saphrane en Pepper, veel rustiger is en veel meer graast. Voorlopig zit dat er echter niet in voor hem. Hij gaat op een dieet van hooi en water, en daarna op gezette tijden naar de wei en even niet meer de hele dag. We zijn geschrokken, maar waren er gelukkig redelijk snel bij. Voorlopig zit Barratin even in de ziekenboeg. Vandaag de hoefsmid bellen om te kijken wat hij voor hem kan doen.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 21 april 2020

Teen versus pan.....


Vooropgesteld dat ik, vrouw als ik ben, altijd al van huis ging met een goedgevulde handtas, desinfectie-gel, handcrème, medicijnen, portemonnee, legitimatiebewijs, pepermuntjes, kauwgom, flesje etherische olie, haarelastiekjes en weet ik veel wat nog meer voor handigheidjes, de tegenwoordige trips vragen nog wat meer voorbereiding. En inschatting van risico's. Daarom blijven we ook lekker thuis. Maar ja, een bedrijfsongevalletje maakte een trip naar de eerste hulp onvermijdelijk. Vrijdag liet ik, terwijl ik met een hete en loodzware gietijzeren pan met brood in handen stond en met mijn elleboog probeerde de ovendeur open te doen, de pan glippen. Hij viel van anderhalve meter hoogte op mijn grote teen. In eerste instantie merkte ik niet zoveel, was meer opgelucht over het feit dat pan èn tegelvloer nog heel waren, maar toen begon de teen in kwestie te jammeren. En hoe! De rest van de dag klopte en gilde mijn grote teen, en hij werd dikker en dikker, en blauwer en blauwer. In eerste instantie besloot ik dat te negeren, maar de volgende morgen was lopen flink lastig en de teen niet om aan te zien. Daar moest naar gekeken worden. Met lood in mijn schoenen, want de eerste hulp van een ziekenhuis in een provinciestad is nu niet de plaats waar je wilt zijn. Onderweg werden we aangehouden door de gendarme, want twee personen in een auto mag niet, en kregen een standje. We hadden slechts één attestation de déplacement, en hadden er twee moeten hebben. Na het verhaal uit te hebben gelegd, en ze te hebben verzekerd dat het ècht een hele zware pan was geweest die mijn teen had aangevallen, mochten we verder. Bij  het ziekenhuis aangekomen bleek het allemaal prima geregeld. Bij aankomst stoven er twee gemaskerde verpleegkundigen uit de provisorische receptie-portocabin en werd er direct een thermo-dinges in mijn oor gestoken. Drie keer en aan twee kanten, want het ding weigerde dienst. Het mondkapje en de handschoenen had ik zelf al voorzien, anders zou ik ze hebben gehad. Dus werd ik binnen geleid, partner mocht niet mee, moest een vragenlijst invullen, hoesten nee, koorts, nee, neusverkouden nee, rillingen nee, en werd er een patiëntenfile aangemaakt. Ik mocht naar binnen en werd in een kamertje gezet. Ik zag verder niemand. Er was niemand. Het was doodstil op de eerste hulp. Er werd met een mobiel röntgenapparaat een foto gemaakt, en na een minuut of 10 kwam de arts binnen. Conclusie? Niet gebroken, wel scheurtjes. Mijn teen had geluk gehad. Tapeje erom en ik mocht gaan. Alles met zo veel mogelijk persoonlijke afstand en goed beschermd. Een pak van mijn hart! Op slippers, schoenen zijn even geen optie, over een stille parkeerplaats op zoek naar de auto en weer naar huis. En toch nog even mogen genieten van de Allier in voorjaarstooi. De Koolzaadvelden zo goed als uitgebloeid, die zijn aan ons voorbij gegaan dit jaar, maar alles zo groen en fris! Het is in sommige dingen nu anders, daar buiten, haast surrealistisch in een wereld van afstand, controles, temperatuurchecks, argwaan voor anderen, mondkapjes en handschoenen, maar het is ook geruststellend om te weten dat de lente gewoon doorgaat. De koeien en vogels gewoon doorgaan. Hij is er nog, de wereld, en hij is mooi.....

www.lacharviere.nl

zondag 19 april 2020

Opgelost.....

Indische Loopeenden bij de Fazanten

Het schrikdraadnet dat we om de vijver hebben gespannen werkt goed. Mevrouw Vos heeft geen eenden meer weten te verschalken. De eenden moesten eerst even wennen, maar weten nu dat ze 's ochtends moeten wachten tot we de stroom eraf halen en het poortje open doen. De twee Loopeenden die in de volière bij de Fazanten zitten doen het ook goed. Ze lijken de Fazanten prima te verdragen, en andersom. Ik weet zeker dat ze hun mare missen, maar tot er een evenwicht is tussen mannetjes en vrouwtjes, het is nu 7 mannen op 1 vrouwtje en dat gaat echt niet, moeten ze toch nog even in de volière blijven. Er wordt gewerkt aan een oplossing, de eieren waar mevrouw Muskuseend op zit te broeden kunnen elk moment uit komen. Spannend!

www.lacharviere.nl

Gel.....

Krulveer Cochinkrielen

Tja, dat heb je hè, als de kappers al langer dan een maand dicht zijn. Dan wordt een bad hairday standaard. Daar helpt geen pot gel tegenaan. En dan kunnen ze mij verwijtend aankijken (oké, ik geef het toe, ik moest gniffelen om zoveel ontplofte veren op een rijtje), maar ik kan er ook niets aan doen. Nog even geduld dames, na 11 mei mogen de kappers weer open....

www.lacharviere.nl

zaterdag 18 april 2020

Stilte.....

Lente op la Charvière

Het is stil op la Charvière. Iedereen heeft het goed begrepen. Er komen zelfs geen wandelaars voorbij. De buren op de hoek, ik hoor ze wel, maar waar normaal gesproken de kinderen regelmatig voorbij fietsen, wandelen, of de dieren komen aaien, zie ik ze nu niet. Ze hebben ongetwijfeld van hun mama de instructie gekregen niet verder te gaan dan waar de camping begint. Zo'n rare gewaarwording! Gisteren hebben we ze even een teken van leven gebracht. Een versgebakken zuurdesemboule met een pot abrikozenjam, roomboter, eieren en een stuk oude Hollandse kaas met een briefje erbij. Als het confinement voorbij is kletsen we wel weer bij. Ook de postbode komt en gaat als een dief in de nacht. Ze stopt de post in de brievenbus en weg is ze weer. Normaal staan we altijd wel even te kletsen over van alles en nog wat, maar dat zit er nu niet in. Pakketbezorgers zetten hun af te leveren pakketje bij de trap en rijden weer weg. Ik maak er maar het beste van. En geniet van de stilte die nog stiller is dan anders. Geen verkeer. Geen vliegtuigen. Geen mensen. Ik heb gisteren lang op het grind op de camping gezeten. Alleen. In het zonnetje. Onkruid plukken, een heidens karwei. Maar de Nachtegalen zongen me toe, de geur van de bloeiende Meidoorn was zoeter dan zoet en de nieuwe bijtjes hadden hun weg al zoemend gevonden naar Madelief en Paardenbloem. Geen druk, geen stress, gewoon plukje voor plukje de grasjes tussen de steentjes uitpeuteren. Wat er ook gebeurt, en hoe lang het confinement ook gaat duren, het grind op de camping ligt er straks weer strak bij.......

www.lacharviere.nl

vrijdag 17 april 2020

Bijendrive.....

Bijenvolken overzetten

Een paar dagen geleden ging de telefoon. Apiruche. Dat de twee bijenvolken die we in de herfst besteld hadden klaar stonden. Ze waren vroeger dan verwacht, door de zachte lente. Of we donderdagmorgen om 9 uur in Montlucon konden zijn om ze op te halen bij de drive. De bijendrive. Ja ècht, die bestaat sinds kort. Liep je vorig jaar nog gewoon in het magazijn naar binnen, nu hebben ze razendsnel hun bedrijfvoering aangepast. Kofferbak open, bijen erin en hoppa. Wij zijn er blij mee. Vier van de vijf volkeren waar we de afgelopen jaren mee imkerden verdwenen al in de herfst. Lege kasten, vol voedsel, een paar dode bijen op de bodemplaat en de rest van het volk, inclusief koningin, spoorloos. Het vijfde volk vloog in de lente wel vroeg uit, maar we vonden een dode koningin en geen broed. Dus ook einde volk. Uithuilen en opnieuw beginnen! Blij dat we die twee volken hadden besteld (we dachten eigenlijk dat ze in verband met de lockdown niet geleverd konden worden). Want we misten de bijtjes. Het even naar de kast lopen om de bedrijvigheid te zien. Even op een stoel erbij zitten om te genieten van het gezoem. Bij aankomst lieten we de volken rusten en daarna hebben we de raten overgezet in de schoongemaakte kasten die klaar stonden. Mooie, al flinke, volken. Prachtig broed erin, honing erom heen en een hele flinke hoeveelheid bijen. Wat heerlijk dat gezoem weer te horen! En ze vallen met hun neus in de boter, die bijtjes, want wat bloeit er al veel! Naast de varkensweide hebben we, al in maart, een verrassing voor bijen en vlinders ingezaaid, een strook van 3 meter breed, honderd meter lang, met Phacelia (Bijenvoer), Raapzaad, Boekweit, Marjolein en een wildmengsel voor bijen. De eerste plantjes staan al mooi boven de grond en de eerste bloei zal niet lang op zich laten wachten. Een soort van all you can eat voor insecten. Het is een welkome, positieve afleiding in deze onzekere tijd. Ik zal vandaag veel bij de bijenkasten te vinden zijn. Gewoon om te genieten.....

www.lacharviere.nl

donderdag 16 april 2020

Geknakt.....

Naburig weiland

Tja, die Vos hè. De eenden bleven gespaard, veilig achter het schrikdraad, maar 's ochtends troffen we mevrouw Pauw stilletjes voor het kippenhok aan. Bij inspectie bleek dat haar nest leeggeroofd was. Een ravage. Alle eieren weg. En een enorme berg veren. Blijkbaar was ze gepakt maar had ze net over het schrikdraad van de varkens kunnen vliegen en was zo ontkomen. Ze mistte al haar staartveren, die lagen als stille getuigen van het drama aan de rand van de varkensweide. Ze was aangeslagen, zocht de hele dag de troost van haar vier volwassen Pauwendochters. Dit was zo balen! We zijn aan het zoeken gegaan, in het weiland waar de Vos vandaan moet komen, hebben de paadjes gevonden, en de platgeslagen cirkels gras waar de jongen ongetwijfeld gespeeld hebben. We vonden de hoek waarin ze de doorsteek maken naar het weiland erachter. Daar in de bosschages zal ze ergens haar schuilplek hebben. Door een warm en broeierig weiland liepen we terug. En besloten tot een ontmoedigingsbeleid. La Charvière moet voor hen een plek worden om te mijden. Edwin Huge gaf aan dat vossen niet van mensen en van honden houden. Mooi, Obi flink naar buiten om op de gevonden routes geurvlaggen uit te zetten. De mannen ook. Ja ècht! Verder komen er op drie plekken ultrasone apparaatjes mèt stroboscoop en bewegingsmelder. En ook hebben we nog een paar emmers drab uit het microstation (vies verhaal, ik weet het) gehaald en die in het weiland langs haar routes verspreid. Alles om alle alarmbellen bij Vossen af te laten gaan. Want wat ik niet wist, ik dacht altijd dat Vossen solitaire dieren waren, is dat een vossengroep vaak bestaat uit meerdere moervossen. De Alpha-moer en haar volwassen dochters. En dus ook welpen van meerdere moeders kan bevatten. Dat is ineens andere koek! Een hele groep Vossen! Zoon heeft verder nog de opdracht vandaag een oud shirt flink in te zweten (zal wel lukken), zodat we repen stof met mensengeur op strategische plaatsen kunnen hangen. Het gaf een goed gevoel zo pro-actief bezig te zijn. Want kijkend naar de terneergeslagen mevrouw Pauw kreeg ik een knoop in mijn buik. 'S avonds kon ze niet in een boom komen. Door het verlies van haar staartveren is ze haar balans kwijt. Ze koos voor de onderste tak van de jonge Eik waar ze ook altijd met haar kuikens begint. Ze probeerde nog wel hoger te komen, maar het lukte haar niet. Ze zat te laag, dus hebben we uit nood een bypass van het schrikdraad van de varkensweide gemaakt. Om de boom heen. Om haar veilig te houden. Haar dochters waren solidair, en sliepen in dezelfde boom. Het gaat lang duren voor haar staartveren weer aangroeien, waarschijnlijk pas na de rui in de zomer. We hopen dat haar geknakte levenslust eerder is hersteld.......

www.lacharviere.nl

woensdag 15 april 2020

Zuurdesemstarter deel 8.....

Zuurdesemboule

Hoe is het met jullie zuurdesem-projekt? Handdoek al in de ring gegooid? Ik al bijna, want de eerste twee broden die ik bakte waren niet om over naar huis te schrijven. Ik kreeg geen ovenrijs. Ze bleven vrij plat en vloeiden uit. En al was de kruim van binnen mooi, en de smaak heerlijk, ik was verre van tevreden. En dan kun je twee dingen doen: het opgeven of proberen het proces ècht proberen te begrijpen en je receptuur aanpassen aan je gevoel. Bij mij constateerde ik dat de starter prima rook, en ook verdubbelde binnen 6 uur na het voeden. Toch besloot ik de starter actiever te maken door niet de verhouding 1:1:1 aan te houden, maar 1:3:3. Dat betekende dat ik 30 gram starter nam en hier 90 gram water en 90 gram volkorenbloem aan toevoegde. Verder rees het brood wel mooi, maar bleef het deeg te plakkerig. Te weinig glutenontwikkeling dus en misschien ook teveel hydratie. Door te weinig gluten heb je dan geen "harnas" voor de rijs, kun je je brood niet op spanning brengen, en wordt het deeg plat. Ik ging naar 65% hydratatie (recept even omrekenen) en ik verving een gedeelte van de bakkersbloem door tipo 00, dus lekker veel gluten. En tijdens het proces van stretchen en vouwen hield ik op gevoel goed in de gaten hoe de gluten zich ontwikkelden. Het deeg werd idd elastischer en minder plakkerig. Het derde brood dat ik bakte had eindelijk de mooie ovenrijs! Trimof! Yes! Toch was ik nog niet tevreden met de korst, die vond ik nog te zacht. Dus verwarm ik de oven nu voor op 275, en bak het brood, koud uit de koelkast waar het de nacht heeft doorgebracht,  20 minuten af met de deksel op de pan, en daarna verlaag ik de temperatuur naar 250 en geef het brood nog een kwartiertje. Et voilà, dit was het brood van vanmorgen. Het vierde brood dat ik met mijn starter heb gebakken. En al kan het altijd nog beter, ik ben voor dit moment dik tevreden! Al was het alleen al maar omdat ik het proces in mijn vingers begin te krijgen en meer bij kan sturen. En nu ben ik hartstikke benieuwd hoe het jullie vergaat?

www.lacharviere.nl

Onder stroom.....

Mare

Ik had ze al gehoord een maand of wat geleden. Na twee jaar van relatieve rust en alleen ver weg, hoorde ik voor het eerst weer een moeder Vos roepen en een aantal jongen die antwoorden. Te dichtbij, in het weiland. Maar de kippen werden goed opgehokt en de eenden sliepen bij de vijver. Van oudsher een veilige plek, waar ze bij onraad zo het water in vlogen. Er gebeurde niets. Tot vorige week, toen de Pauwen in hun slaapboom ineens afgingen in de vroege ochtend. En ook de Ganzen. Bij de headcount bleek ik drie Loopeenden te missen. Néé! Van de drie dames die ik had was ik er twee kwijt, en ook nog een wildkleur woerd. Op zoek naar sporen vond ik niet veel dat er op wees dat we nachtelijk vossenbezoek hadden gehad. Maar in de loop van de dag, toen ik na heel veel zoeken nog steeds de drie verloren eenden niet had getraceerd, moest ik het toch tot me laten doordringen: ze waren gepakt door de vos. Er was al geen evenwicht in de groep loopeenden, met al die mannen en slechts drie vrouwtjes, maar nu had dat ene overgebleven vrouwtje helemaal geen leven meer. Dus ging ze, samen met één woerd als gezelschap, in de volière bij de Fazanten. Geen ideale oplossing, maar tijdelijk. Want onder een broedende Barbarie-eend lagen zeven Loopeendeneieren pulletje te worden. De overige acht mannelijke Loopeenden, daar kon ik even niets voor doen. En dus verdwenen er nog twee, ieder met een interval van drie dagen. Daar moest een oplossing voor komen, want het is natuurlijk mega-zuur als je eenden zo gepikt worden, al snap ik dat mama Vos ook haar kinderen te eten moet geven. Ik zette, bij wijze van proef, de opgezette Vos uit de eetkamer op een strategische plek. In de hoop dat dat haar af zou schrikken. Gisteren kwam gelukkig de oplossing in de vorm van een net dat onder stroom gezet kan worden. Schrikdraad. Het staat nu rondom heel de mare. En het valt mee, omdat het groen is zie je het niet eens zo heel goed. Overdag zetten we het poortje naar de vijver open, 's avonds jagen we de eenden naar de oever van de mare en word het net gesloten en onder stroom gezet. Ik hoop dat het de oplossing is, want er komen natuurlijk ook nog jonge eendjes aan. En ik hoop dat daar vrouwtjes bij zitten, zodat het evenwicht hersteld kan worden. Zo lang moet de enige dame die we nog over hebben het doen met de volière en een kunststof badje in plaats van de mare. Die vossen hè! Mooie dieren, die hier horen en ook bestaansrecht hebben, maar liever blijven ze van ons pluimvee af.....

(Op de foto zie je het net haast niet, en let op de (opgezette) vos in rechts midden)

www.lacharviere.nl

dinsdag 14 april 2020

Omdenken.....

Bonenstaken van bamboe

Het is grappig, van een wereld waarin je heel gemakkelijk alles kunt kopen wat je nodig hebt, gaan naar zoveel mogelijk zelfredzaamheid. Niet even naar het tuincentrum voor plantjes of andere zaken, we doen het dit jaar met de overgebleven Geraniums en Goudsbloemen en laten de hanging baskets voor wat ze zijn. Als de aardbeien uitlopers gaan maken plant ik die er wel in. Niet even naar de bouwmarkt een half uur verderop voor schroefjes, planken en heel veel ander bouwmateriaal. We moeten het nu doen met wat er op en om ons domein te vinden is. Van oude rollen gaas en prikpaaltjes worden afscheidingen gemaakt om de groentetuin te beschermen, van pallets worden prachtige hekken gemaakt (en poortjes) en de zo verguisde bamboe die het sanitairgebouw omringd blijkt ineens heel handig. Bamboe genoeg, dus we kappen wat we nodig hebben en maakten daar prachtige bonenstaken van. Met veel plezier zien we onze groentetuin steeds mooier en functioneler worden. Klimmen maar met die Sperzie- en boterbonen, snijbonen en erwten! Sommige projecten blijven liggen. Zo stonden de tegels rondom het zwembad op de planning om vervangen te worden. Dat gaat nu even niet, want zo'n hoeveelheid tegels hebben we niet liggen, dus dan maar weer provisorisch repareren met specie. We verzinnen wat wel en niet kan op dit moment. Voor Pasen hebben we geen speciale boodschappen gedaan. We hebben verse eitjes genoeg, dus die hebben we geverfd met de levensmiddelenkleurstof die ik nog had, de croissantjes uit de vriezer hoefde ik alleen maar af te bakken, het vers gebakken brood staat hier elke dag op tafel, de huisgemaakte confiture hoefden we alleen maar uit de voorraadkast te halen, en ik toverde ook nog een diepgevroren (met Kerst gebakken) Kerststol om in een Paasstol! Het is omdenken, kijken naar wat je hebt liggen en hoe je dat kunt gebruiken. En niet voor elk wissewasje naar de winkel rennen. En tot nu toe lukt ons dat prima. Voorlopig is het confinement in Frankrijk verlengd tot 11 mei. Maar wij redden ons prima......

www.lacharviere.nl

maandag 13 april 2020

Energie.....

lente op la Charvière

Lente op la Charvière. En het is een mooie. De natuur heeft geen boodschap aan de Corona-crisis en gaat gewoon door in sneltreinvaart. De bomen lopen uit, de grassen in de weilanden staan alweer hoog, de kikkers melden zich, en de bermen bloeien met witte hoge bergen van Hoornbloem en gele dotten Paardenbloem. De baby's van mevrouw Pauw verwachten we begin mei, de jonge Fazanten ook tegen die tijd, en de eerste jonge eendjes verwachten we rond 21 april. De lucht is zwaar van de geurige bloesems van de Blauwe regen, en rond de Judaspenningen fladderen Oranjetipjes en Blauwtjes. De Dansmuggen dansen boven de mare. De eerste Meikevers helicopteren met zwaar gezoem 's avonds over je heen. En Blauwzwarte houtbijen doen datzelfde overdag. De Veenmol onder de waterbak van de geiten is weer druk aan het graven en de Zwaluwen zijn hun nesten aan het perfectioneren. Alles is weer wakker! Wat een energie.....

www.lacharviere.nl

zondag 12 april 2020

Vrolijk Pasen.....

Kuikens onder moeders vleugels

Deze Paasdagen lopen voor iedereen waarschijnlijk heel anders dan gepland was. Blijf lekker thuis, geniet van elkaar, in persoon of op afstand, wees dankbaar voor het feit dat we een veilig dak boven ons hoofd hebben en eten op de tafel. Wij wensen jullie hele fijne, maar vooral ook gezellige, Paasdagen.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 11 april 2020

Zoeter dan zoet.....

Borage, Komkommerkruid

Één van de voordelen van de zachte winter en het warme voorjaar: er zijn allerlei planten overgebleven óf heel vroeg. Op dit moment bloeit er al zoveel. De Borage heeft zich volop uitgezaaid en laat nu zijn blauwe bloemetjes zien, de Goudsbloemen bloeien volop, de Judaspenningen hebben zich massaal uitgezaaid op de camping en langs de paadjes, vooral de witte, en bieden nu voedsel aan de eerste Oranjetipjes. De eerste knoppen zitten in de Roos, en de koude douche na de sauna nemen we onder een appelboom beladen met roze bloesem. De Blauwe Regen maakt dat alles op en om het terras zoeter dan zoet ruikt en vannacht zong de Nachtegaal in de bijna uitgebloeide Kersenboom voor ons slaapkamerraam. Wat is de lente toch heerlijk.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 10 april 2020

Vijf eieren.....

Meneer Pauw in de bloeiende kersenboom

Het blijft een knapperd. En hij weet het! Hij kan even op zijn lauweren rusten nu mevrouw Pauw een plekje heeft gevonden en op haar 5 eieren zit. Vijf dagen geleden is ze begonnen met broeden, dus nu nog 25 dagen te gaan. Ze lijkt content, komt een paar keer per dag aan de achterdeur om eten vragen en we weten waar ze zit. Een strategische plek in een strook groen tussen de camping en achter de varkensstal. Heel slim, want vossen zullen wegblijven door de duidelijke aanwezigheid van onze Hongaarse Spekzwijnen. Althans, dat hoop ik. Intussen communiceren de vier jonge dames nu veel meer en luid en duidelijk met elkaar. Ze tonen ook bijzonder veel interesse voor het gebied waarin hun moeder haar nest heeft, maar of zij haar al gevonden hebben? Ze hebben in ieder geval door dat er iets aan de hand is.....

www.lacharviere.nl

donderdag 9 april 2020

Potager.....

Potager

Met die heerlijke temperaturen is het geen straf in de potager te werken. De eerste in de kas opgekweekte tuinbonen uitplanten, onkruid wieden, sla uitdunnen. De aardappelen in de aardappelzakken aanaarden. In de kas de komkommerplantjes en de courgettes oppotten. Het is leuk om te zien hoe alles nu opkomt. Wel met wisselend resultaat. Zo willen de broccolizaadjes niet kiemen en heb ik van de gezaaide prei ook nog niets terug gevonden, terwijl de spinazie gisteren al genoeg opleverde voor een spinazie-omelet. Want eieren hebben we ook genoeg! Aankomende dagen gaan we bonenstokken plaatsen, want ook de bonenplantjes gaan hard. En verder staat er nog heel veel meer te groeien in de kas. Van pompoenen tot peultjes. En dat moet straks allemaal een plekje vinden. Dus wordt de groentetuin alsmaar groter. Ergens bekruipt me het gevoel dat een teeltplan niet slecht zou zijn geweest......

www.lacharviere.nl

woensdag 8 april 2020

Ziggy.....

Polish haan

Zeg nou zelf: het is een knapperd. Ik moet altijd lachen als ik hem zie. Een soort van Ziggy Stardust vind ik hem. Ik heb wel de indruk dat hij niet zo heel slim is. Hij onderneemt ook niet zoveel. Heeft er geen behoefte aan om een kippie te scoren. Loopt maar een beetje rond het kippenhok te hangen. Geen idee eigenlijk waarmee hij zijn dagen slijt. Afgelopen week had hij zich wel in de nesten gewerkt. Toen ik het kippenhok binnen kwam zag ik hem ondersteboven boven in het kippengaas hangen. Het spoor van één van zijn poten was verstrengeld geraakt in het gaas. Even dacht ik dat hij dood was, zo stil hing hij. Maar toen kwam er toch beweging in. We hebben voorzichtig zijn poot los gemaakt. Er was gelukkig niets met hem aan de hand. Eenmaal weer met twee benen op de grond ging hij gewoon verder met waar hij gebleven was. Rondhangen in het kippenhok......

www.lacharviere.nl

dinsdag 7 april 2020

Zuurdesemstarter deel 7.....

Versgebakken brood

Even een update, want ik heb niet stil gezeten de afgelopen dagen. Ik heb na 8 dagen van het voeden van mijn starter de sprong in het diepe gewaagd. Je moet ergens een referentiepunt hebben toch? Mijn starter verdubbelde zich al een paar dagen en rook goed, dus hop, volgende stap. Wat ik 's ochtends overhield na het voeden heb ik in een apart bakje gevoed op dezelfde manier en lekker warm weggezet. Toen het verdubbeld was en mooi bubbelde ben ik aan mijn eerste brood begonnen. Ik keek daarbij de kunst af van dit recept met handige filmpje: Country sour dough loaf. (Met als extraatje een heerlijk Frans accent waar zoon en ik dikke pret om hebben gehad.) Natuurlijk werd het een plakboel, en al lijkt het vouwen en stretchen makkelijk, het is het niet. Alles bij elkaar is het een heel proces van mengen, vouwen, rijzen, en nog eens en uiteindelijk ging mijn deeg de koelkast in. Vanmorgen heb ik het afgebakken, en wat rook dat lekker! Ben ik blij met het resultaat? Het is nog verre van perfect, ik vond de rijs onvoldoende en de korst nog niet knapperig genoeg, maar het begin van de structuur is er, en volgens de heren is de smaak heerlijk. Morgen ga ik me er weer aan wagen, maar dan met een grotere hoeveelheid deeg om een mooie grote boule te maken. Ik ben zelf lid geworden van de Facebookgroep "Perfect sourdough". Meekijken met anderen, recepten, filmpjes, ik leer er veel van. Want dat is het tenslotte, een leerproces. Waarbij je begrijpt wat de omgevingstemperatuur doet met het rijzen, hoe je de smaak kunt manipuleren, hoe je het deeg moet bewerken zonder dat je het onder- of overbewerkt. Er gaan nog heel wat proef-broden komen hier. De grote boterhammen links op de foto zijn trouwens het gewone bruine brood dat ik dagelijks bak met gedroogde gist. Ik laat het kneden (en de eerste keer rijzen) door de broodmachine, vouw het daarna handmatig, leg het in de vorm en laat het nog een uurtje na-rijzen voordat ik het bak. Ook heel lekker! Ik ben benieuwd hoe het met jullie starters gaat? En wanneer waag jij de sprong in het diepe?

www.lacharviere.nl

Uitbreek-biggen.....

Buurkoeien

Buurkoeien. Ineens stonden ze allemaal langs het schrikdraad gebiologeerd naar iets te kijken. Wat was het? Het duurde even voor ik het zag. De twee uitbreek-biggen waren weer eens aan de wandel en waren nu langs het  Romeinse pad aan het banjeren. Uitdagend en nieuwsgierig met hun koppies omhoog liepen ze heen en weer langs de koeien. Stelletje boeven! Het maakt niet uit hoe vaak we het schrikdraad om de varkenswei controleren en herstellen, ze vinden altijd wel een gaatje. Zo lagen ze afgelopen week ineens onder de trampoline te slapen, of ze staan uitgebreid te wroeten tussen de ezels (die daar minder van gecharmeerd zijn). We laten het maar gaan. Ze komen aan het einde van de dag, met volgevreten buikjes, toch weer terug naar hun pa en moe. En er komt vanzelf een moment dat ook zij niet meer door de kleinste gaatjes passen.....

www.lacharviere.nl

maandag 6 april 2020

Terug.....

Vuurplaats

Het mooie weer is aangekomen. Net als de eerste Zwaluwen. Gisteren, toen ik langs de ezelstal liep, hoorde ik het meteen. Dat gekwetter, ze waren terug! Het mooie weer lijkt de eerstvolgende weken stabiel, met zelfs een 23 graden in het vooruitzicht, dus hebben we de vers geverfde banken van de vuurplaats maar weer opgehangen. Want het is zo'n lekker plekje om even te genieten. De Hop die roept in het weiland naast ons, de uitbundige glijvluchten in de lucht van de Zwaluwkoppeltjes en dan dat zonnetje op je bol! Instant zomergevoel. Volgens mij heb ik ook nog wel ergens een zak marshmallows liggen.......

www.lacharviere.nl

zondag 5 april 2020

Zuurdesemstarter deel 6.....

Pizzabodem van zuurdesemstarter

Ik heb Harry en Harriët weer aardig op de rit. Na het voeden gisteren verdubbelden ze in grootte. De starter die ik over had gebruikte ik voor het maken van pizzadeeg. Gewoon uit nieuwsgierigheid. Het pizzadeeg rees mooi, de dubbele hoeveelheid in 4 uurtjes tijd. Daarna uitgerold en nog weer even een half uurtje laten rijzen. De pizza's waren smakelijk, met een mooie luchtige korst. Al hadden de bellen in het kruim van mij nog wat groter mogen zijn en de korst wat knapperiger. Maar het is een begin en de heren mopperden niet. Om een uur of 9 krijgen Harry en Harriët weer eten, en van wat ik overhoud zal ik vandaag eens proberen pannenkoeken te maken. En dan maar op zoek naar nog meer recepten om de overgebleven starter te gebruiken. Al heb ik nu wel het idee dat ik nu overal bloem heb zitten en van 's ochtends tot 's avonds met rijzen en bakken bezig ben.....

www.lacharviere.nl

Verstoppen.....

Pauwenvrouwen

Ondernemende dames zijn het, de 4 jonge pauwenvrouwen. Gisteren betrapte ik ze in het weiland van de buurboer. Hun moeder heeft, na sinds vorig voorjaar over ze te hebben gemoederd, nu definitief afstand van ze genomen. Ze gaat haar eigen gang, en loopt vaak alleen of met meneer Pauw te struinen. Of ze nu op zoek is naar een geschikte plek voor haar nest, of dat ze al een aantal eieren gelegd heeft, daar zijn we nog niet achter. Ze weet zich altijd heel goed onzichtbaar te maken. Er komt binnenkort vanzelf een moment dat ze 's avonds niet in de nachtboom zit, en dan moeten we op zoek. Dus observeren we haar bewegingen nu al (waar mogelijk) dat scheelt straks heel veel tijd. Want ga op vijf hectare maar eens op zoek naar een goed verstopt pauwennest......

www.lacharviere.nl

Zuurdesemstarter deel 5.....

Zuurdesemstarter dag 5

Ik weet niet wat ik gisteren aan het rommelen was. Harry deed niet zo heel veel overdag, wel kleine belletjes maar niet de rijs die ik de dag ervoor had. Dus besloot ik 's avonds Harry nog een keer te voeden. En daar deed ik iets fout. Want Harry was ineens wel erg dun. Overpeinzend wat ik nou gedaan had begreep ik mijn misstap. Ik had 50 gram Harry genomen, de weegschaal niet gereset, 50 gram bloem toegevoegd en toen 100 ml. water. Oeps! Gelukkig had ik de tweede helft van Harry nog dus nog 50 gram bloem toegevoegd en 50 gram Harry. Boos op mezelf om zo weinig focus, ik had Harry haast vermoord, ging ik de nacht in. Vanmorgen bleek Harry op kleine bubbeltjes na niet zo actief te zijn geweest. Maar het restant wat in een schaaltje in de koude keuken stond wel. Dus startte ik met de betere helft van Harry, Harriët. Net iets dikker, minder waterig, want dan schijn je betere rijs te krijgen. De originele Harry voedde ik ook weer volgens het principe van de afgelopen dagen. Eega, die de keuken binnenkwam toen ik daar mee bezig was,  mopperde dat ik zo langzamerhand meer tijd aan Harry besteedde dan aan hem. Hij werd er wat jaloers van. Harry en Harriët gingen, naast elkaar, naar de eettafel voor de kachel, want warmte is hier, zeker 's ochtends als de houtkachel de woonkamer nog moet opwarmen, wel een ding.

Zuurdesemstarter dag 6

Inmiddels kan ik melden dat zowel Harry als zijn tweelingzus het goed doen. De bubbels zijn groter en na een uur of twee is er al behoorlijke rijs. Ook begint er zich nu een summiere alcoholgeur (haast bierig) te ontwikkelen. Vanaf vandaag ga ik de tweeling om de 12 uur voeden, even aansporen zodat ik ergens aankomende week het eerste brood kan gaan proberen te bakken. Met de rest van de starter heb ik nu trouwens pizzadeeg gemaakt, dat nu een uur of 4 moet rijzen. Vanavond pizza, althans dat hoop ik. Want die Harry, die is nog niet helemaal stabiel.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 4 april 2020

Avonturen.....

Ragdoll Beauty Solid's Doppio

Sinds een paar weken mag de jongste telg van de poezenfamilie, Doppio, naar buiten. Hij stond eigenlijk op de nominatie om gecastreerd te worden, maar door het confinement moet dat even uitgesteld worden. Niet dat het kwaad kan, want al onze poezen/ katers zijn geholpen, en in de verre omtrek zijn er geen poezen te bekennen. Hij taalt daar ook niet naar. Voorlopig is hij bezig met een ontdekkingstocht van ons domein. Elke keer verlegt hij zijn grenzen een stukje verder. Hij speelt tikkertje met de andere poezen, sluipt door het struikgewas, besnuffeld veertjes, roetsjt in bomen en reageert op alles wat ritselt. Tot het avond is, want dan moet hij naar binnen. Er moet ook geslapen worden zo af en toe. Niks niet 's nachts rondstruinen, daar is hij echt nog te jong voor. Ik geniet van het enthousiasme van deze jongeman. De hele wereld zit voor hem vol nog te ontdekken avonturen. Hij heeft geen weet van welke crisis dan ook en doet gewoon waar hij goed in is: een la Charvière poezenbeest zijn......

www.lacharviere.nl

Zuurdesemstarter deel 4.....

Zuurdesemstarter dag 5

Allereerst moet ik me verontschuldigen. Ik ben hier gewoon ingestapt met een random "recept" voor zuurdesem. Voor mij de eerste keer en een leerproces. Inmiddels ben ik in een Facebookgroep over sourdough aan het lezen geslagen, en leer gaandeweg. Zo kwam ik erachter dat het misschien beter was geweest met minder bloem te starten, dus ik heb mijn hoeveelheid desem aardig teruggebracht, maar daarover zo meer. Gisteren na een "gesprek" in de comments heb ik besloten dat mijn starter een naam moet krijgen, te weten Harry. Als in handige Harry, want het is hartstikke handig je eigen bron van gist voor het bakken van een lekker brood in handen te hebben. En hoe is het vandaag met Harry? Nou, ik kan je vertellen dat het meer dan goed met hem gaat. Hij probeerde zelfs te ontsnappen toen ik even niet oplette. Vanmorgen zag ik al dat Harry aardig bezig was geweest vannacht. Verdubbeld tot aan het randje van de pot! Een uurtje nadat de kachel aanging liep de pot over. Ik heb Harry nu terug gebracht naar 70 gram en weer 70 gram bloem en 70 gram water toegevoegd. Uiteindelijk zal Harry gaan verdrievoudigen door het rijsproces. De kleine belletjes zijn mooi verdeeld, en de geur wordt steeds delicater. Gisteren vroegen een aantal mensen naar het overschot. Je moet wel elke keer een deel af laten vloeien want anders kost het teveel bloem om je starter te voeden en heb je op het laatst een regenton nodig. Het schijnt dat je met de starter die je dan overhoudt allerlei dingen kunt bakken. Ik heb twee recepten voor jullie opgeduikeld, te weten voor pannenkoeken en voor pizzabodem: zuurdesem pannenkoekenzuurdesem pizzabodem. Voor mijn Harry is het nu dag 5, minimaal 2 tot 5 dagen te gaan voor ik mijn eerste brood kan gaan bakken. Eerst moeten we toe naar het stadium waarin we behoorlijke bellen zien en de starter verdrievoudigd. Tip: mocht je gele, roze of groene plekken zien dan heb je pech, en zijn er micro-organismes ontstaan die niet eetbaar zijn. Dan zit er nog maar één ding op: afscheid nemen van je starter en overnieuw beginnen. En nu ben ik nieuwsgierig. Hoe ga jij je starter noemen en hoe gaat het vandaag met hem of haar? Vergeet je starter vandaag niet te voeden en er even aan te snuffelen. Succes!

www.lacharviere.nl

vrijdag 3 april 2020

Confinement dag weet ik veel.....

wandelen

Ik weet niet tot in hoeverre jullie op de hoogte zijn van de spelregels van het confinement dat hier geldt tot zeker half april? Je mag alleen je thuis verlaten voor de eerste levensbehoeftes, zoals boodschappen, medische afspraken, werk als het niet anders (lees thuis) kan èn met een op naam gestelde en gedateerde, met het uur van vertrek, attestation. Verder mag je één keer per dag hooguit een uurtje naar buiten om de benen te strekken en dat mag maximaal 1 km van je huis. Autoritjes en fietsritjes zijn verboden. Onze regio heeft een speciale website, waarop je op Google maps kunt zien tot waar je mag lopen. Nieuwsgierig als ik ben heb ik ons adres ook maar eens ingegeven. En we mogen precies van de ene weg naar de andere weg aan de andere kant. Nooit geweten dat we hemelsbreed precies een kilometer van de doorgangswegen af wonen. Het rondje met de hond dat we altijd lopen valt gelukkig binnen de cirkel, want we lopen een rondje. Nu zijn de strenge maatregelen voor ons natuurlijk redelijk soepel te hanteren. En nee, we nemen geen attestation mee als we met de hond gaan wandelen. Want hier op de boerenpaadjes op la Charvière heen kom je echt niemand tegen. Toen de maatregelen net in gingen ineens wel. Want veel Parijzenaren zijn gevlucht naar familie of tweede huis op het platteland. En die liepen, als waren ze op vakantie, in groepjes over ons erf. Nadat we bij de erfgrenzen bordjes op hingen met "restez chez vous", was dat soort toerisme afgelopen. Want we zijn nu echt even gesloten en ook de dieren zitten in confinement. Het gekke is dat sommige mensen het heel goed begrijpen, die maatregelen, en zich er keurig aan houden. De dame van de egelopvang, die afgelopen week het egeltje kwam ophalen voor een medisch onderzoek, hield keurig 8 meter afstand en had een mondkapje voor. Het is even anders dan je gewend bent, zo op afstand met elkaar praten, maar we waren er beiden blij mee. De egel is overigens in overleg met de opvang opgehaald, omdat ik bij latere inspectie constateerde dat het arme diertje niet één, maar twee voorpootjes vanaf de knie mistte. Maar hij doet het goed, eet als een bootwerker, de wonden zijn schoon en verzorgd en waarschijnlijk kan hij straks gewoon weer naar buiten, al dan niet in een beschermde omgeving of misschien zelfs weer hier. De chauffeur die gisteren een pallet zout kwam afleveren voor het zwembad (want de voorbereidingen gaan gewoon door en het zwembad moet binnenkort uit winterslaap worden gehaald), begreep het niet. Hij banjerde gewoon, met pen uitgestoken, naar ons toe om zijn pakbon te laten tekenen. Toen ik hem verzocht om, in verband met mijn fragiele gezondheid, afstand te houden was hij beledigd want, zei hij, hij temperatuurde elke dag en was niet ziek. Hij vond het maar raar. Het voelde niet fijn en het was een onwerkelijke situatie. Want gastvrijheid en vriendelijkheid is normaal gesproken iets dat we hoog in het vaandel hebben staan. Normaal zou hij koffie hebben gekregen en de dame van de egelopvang ook. Maar die hebben we telefonisch nog uitgebreid gesproken en afgesproken dat ze hier in de toekomst opvangdieren als egels en eekhoorns uit kan zetten. Het is een rare tijd, voor iedereen, maar er komt weer een dag dat we met zijn allen gezellig aan de koffie kunnen.....

www.lacharviere.nl

donderdag 2 april 2020

Zuurdesemstarter deel 3.....

Zuurdesemstarter

En dan gaan we door naar stap 3. Wat we nu elke 24 uur gaan doen is wegen en voeden. Hoeveel Zuurdesemstarter heb je? Ik giet het uit de pot en ik was de pot even af. Dan doe ik de helft van de starter terug in de schone pot. De verhouding die we gaan hanteren is 1:1:1. Dus bij de helft van de starter doe je hetzelfde gewicht aan verse bloem en hetzelfde gewicht aan water.  Weer goed roeren en wegzetten. We hebben nu levende organismes, en die moeten we leren kennen. Je ziet bij mij in de pot al wat rijs ontstaan (bubbeltjes door de starter heen). Wat ook ontstaan is, is een klein laagje waterige substantie. Dit kan een aantal dingen betekenen: de zuurdesem is iets te nat, of moet heel nodig weer gevoed worden. Geen paniek, leer je zuurdesem kennen door te observeren en eventueel iets bij te sturen. En snuffel vooral ook regelmatig aan je desem. Die van mij begon eerst zurig te ruiken (fermenten die roken naar melkzuur), na het voeden rook hij weer neutraal en nu begin ik overduidelijk de zoetig/zure zuurdesemgeur te ruiken. Maar omdat het een levend proces is veranderd dat met het uur. Het is nu niet meer nodig om lauw water te gebruiken, fris water kan ook. En mocht je kraanwater erg gechloreerd zijn dan kun je kiezen voor flessenwater. Deze stappen, wegen, de helft wegdoen en voeden, gaan we zeker een dag of 7 volhouden. Observeer, kijk, ruik en leer je desem beter kennen. Succes!

www.lacharviere.nl

Gedonder in de ezelweide.....

Ezelweide

De laatste tijd was er gedonder in de ezelweide. Meer dan anders. In de ene wei staan Saphrane met haar, inmiddels alweer dik drie jaar oude en gecastreerde, zoon Pepper. In de andere weide staan twee ongecastreerde mannen, Barratin en Reglisse. Van beide ezels hebben we geen idee hoe oud ze zijn, ze zaten bij de boedel in. Hoe ouder de ezel, hoe gevaarlijker een castratie is, dus dat hebben we nooit aangedurfd. Vooral Reglisse is nogal pittig, en duidelijk een stuk jonger dan Barratin. Barra moest de laatste tijd nogal wat incasseren van hem. Reglisse loopt altijd uit te dagen en de confrontatie op te zoeken. Nu we Barra weer eens met een paar flinke bijtwonden in de wei zagen staan was de maat vol. We besloten hem om te weiden en bij Saphrane en Pepper te zetten. Even rust in de tent. Wel een spannend moment, want hoe zou Pepper reageren? De drie waren opgetogen elkaar nu eens aan hun kant van het schrikdraad te kunnen begroeten. Het ging goed gelukkig. Reglisse was woest nu Barratin ineens toegang had gekregen tot de enige dame van het stel. Onrustig heen en weer lopend langs het schrikdraad hield hij de boel in de gaten. Tja, eigen schuld! Toen we aan het begin van de avond nog even bij ze gingen kijken of alles goed ging werden we getrakteerd op een bonus. Eh, oké..... tja, dat was te verwachten. Het is de natuur hè. Dus zet 1 april volgend jaar maar vast in de agenda, want rond die tijd krijgen we er hoogstwaarschijnlijk een ezeltje bij....

www.lacharviere.nl

woensdag 1 april 2020

Zuurdesemstarter, deel 2.....

Zuurdesemstarter dag 2

'S morgens zag ik nog niks gebeuren. Een enkel bubbeltje misschien. Maar belangrijker nog, ik rook ook niets, behalve een zoete bloemgeur. Maar in een paar uurtjes tijd veranderde dat. Want toen ik 's middags de pot met zuurdesemstarter open maakte rook ik een duidelijke, zurige, fermentatiegeur. En het leefde! Het bubbelde en was wat gerezen. Tijd om de desem te gaan voeden. Honderd gram bloem erbij, dat kan een mengsel zijn van wit en volkoren, of andere melen, en 100 gram water. Weer goed roeren, afsluiten en in de woonkamer of keuken zetten. En, heel belangrijk, dat gaan we vanaf nu elke 24 uur doen. Volgens het principe 1:1:1. Dus, vanaf morgen gaan we wegen. Hoe is het jouw starter, zie je al wat?

www.lacharviere.nl

Stoorzenders.....

Quartier Latins Boule Mich' Maine Coon

We hebben best een grote eettafel. In deze dagen is de tafel gebombardeerd tot kantoor-/ werktafel, net als in veel gezinnen. En nu blijkt hij helemaal niet zo groot. Drie laptops, telefoons, en een zoon met een stapel boeken, mappen, rekenmachine en koptelefoon. Verder overal snoeren en kabeltjes en de 4G "wifipot" op tafel, want we vragen nog al wat van het net op dit moment. Op zich zou dat allemaal wel goed gaan, beetje schikken en schuiven, maar dan lopen er nog allerlei stoorzenders rond. In de vorm van vierbeners met snorharen die zich graag overal mee bemoeien. Pennen zijn er om op de grond te gooien, laptops om overheen te lopen, boeken om op te liggen en kabeltjes om op te kluiven. De brokkenbak, waar heel regelmatig uit getankt wordt, staat in verband met de hond ook op tafel, èn de tafel is ook nog eens lekker warm doordat hij recht voor de kachel staat. En oh ja, het raam achter studerende zoon dient als kattenluik, om de zoveel minuten wil er eentje (of meer) naar binnen of naar buiten. Na een tweetal weken is het een nieuwe structuur geworden. Passen, meten, opruimen, kabels uit de knoop halen, tafel leegruimen als we willen eten, alles weer terug zetten als we weer aan de slag gaan, ongekende toetsencombinaties herstellen als er weer eens eentje over je keyboard is gebanjerd, en luierende poezels van je papieren vegen. We zijn er maar druk mee. Maar het is wel héél gezellig!

N.B. Post eens een foto, hoe ziet jullie tafel er momenteel uit?

www.lacharviere.nl