In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

woensdag 24 juni 2020

Voornemens.....

Zwermende bijen

Ken je dat? Zo'n dag dat je je 's ochtends voorneemt om van het heerlijke weer te genieten, even in het zonnetje te zitten of lekker het zwembad in te duiken? En dat het, voor je het weet, al 9 uur 's avonds is en je nog bezig bent? En dat dat zonnetje, laat staan die frisse duik in het zwembad er niet van gekomen zijn? Gisteren was zo'n dag. We hadden 's ochtends nog besloten dat het een kleine-klusjes-dag zou worden. Brood bakken, de liter slagroom die haast aan de datum was verwerken tot hopjesvla en citroensorbetijs, de dagelijkse schoonmaakronde en dan even de moestuin in. In de moestuin bleken de aardappels klaar om te rooien. Dus een riek gezocht, waarvan de steel afbrak, dus eerst van een nieuwe steel voorzien. Grote wasmand erbij en oogsten maar die patatten! Het zal een uur of 11 zijn geweest dat ik toch wel heel veel gezoem registreerde en even ging kijken wat er bij de bijen aan de hand was. Ik haalde de kasten niet eens, want stuitte al heel snel op honderden bijen in de lucht. Shit, een zwerm? Al snel vormden zich twee klonten bijen in twee bomen. Twee zwermen? Al kijkend naar wat er zou gebeuren brak de tak van de grootste zwerm af en landde met bijen en al op de grond. Een poel van bijen. Op de grond. De in allerijl opgehaalde broedbak ernaast gezet en zo goed en wel als het ging de tak afgeklopt boven de bak. Dat leek te slagen, de bijen kropen de kast in. Dat ging wonderwel goed! De tweede zwerm was ineens weg, die bleek teruggeslagen op de kast. Een grote baard van bijen. Na de lunch bleek ook de geschepte zwerm foetsie, terug naar de kast. Dus pakken aan en de kasten in. In de bewuste kast vonden we inderdaad een vijftal moerdoppen. Bij de laatste inspectie, van een dikke week geleden, was er nog geen enkel teken van zwermlust geweest. Dus moerdoppen weggebroken, op één na, want het kan natuurlijk zijn dat de koningin er niet meer is. Verder een extra broedbak erop gezet. Maar ervaring leert dat een zwermlustig volk zich slecht laat weerhouden, dus vandaag de hele morgen bijenwacht om te kijken of ze nog een poging gaan wagen. Verder kregen we volop te maken met pauwenperikelen. De derde broedende pauw bleek 3 kuikens te hebben. Maar ze is onzeker, onervaren, en heeft duidelijk moeite haar rol te vinden. Terwijl ega bezig was zag hij vanuit zijn ooghoek dat er een ekster met een hard piepend pauwenjong vandoor ging. Hij gaf een harde schreeuw en de ekster liet het arme kuiken vallen. In de haag. Mama in paniek, kleintje hard piepend, maar het vond de weg niet terug. Dus doken wij de haag in. Na de nodige schrammen en gevloek werd het arme pauwenkind verenigd met zijn mama. Een uurtje later kwam zoon vertellen dat twee pauwenmama's op de camping elkaar in de haren vlogen. Gauw naar de camping dus waar één pauw in plaats van 5 ineens 8 kuikens achter zich aan had. De andere, nu kinderloze, pauw in paniek erachter aan, maar die werd steeds weggejaagd. Met enige moeite wist ik de kinderstroom weer in goed banen te leiden en had iedere moeder weer het goede aantal koters onder haar vleugels. Inmiddels was de dag al ver voorbij, dus de keuken in voor het avondeten. Tonijnsalade met eigen oogst komkommer, rucola en lente-ui met daarbij nog wat mooie chioggiabietjes. Na het eten, toen ik de ramen van de kas dicht ging doen, viel mijn oog op de achtergelaten riek en aardappels. Oh ja, die klus moest nog af. Dus verder met aardappels rooien. Het leverde een royale mand met verse piepers op. En terwijl de zon al langzaam zakte, en we constateerden dat de onfortuinlijk pauw toch nog één van haar kuikens was kwijt geraakt, kwam dan eindelijk de zo wel verdiende koude douche onder de appelboom. Vandaag wordt het weer zo'n warme dag. En maken we ons maar niet teveel illusies over een gereguleerde dagindeling. We zien wel hoe het loopt, vandaag. Misschien komt er een momentje dat we even in het zonnetje kunnen zitten. Maar misschien ook niet. We gaan het zien.....

www.lacharviere.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie posten