In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

zaterdag 1 augustus 2020

Opluchting.....

Onweer

Aan de bloedhete en benauwde dag waarbij de thermometer net niet de 40 graden aantikte, kwam aan het einde van de middag een einde. Een onweersbui van een paar uur die zelfs bekroont werd met wat regen. Wat een opluchting! Veel viel er niet, maar de grond werd een beetje nat. Dat is al heel wat! Vandaag gaan we weer richting de 30 graden, maar we beginnen de dag heerlijk fris. Gisteren ben ik nog op bezoek geweest bij Lucy. De dierenarts heeft haar baarmoeder, waar een grote massa in zat, verwijderd. Op mijn vraag of ze een biopt had genomen antwoordde ze dat ze op mij had gewacht om te laten zien hoe groot het was. Ze maakte de massa open waar ik bij was. Een heel groot hematoom, veel gestold bloed (vandaar de bloedarmoede), en in het midden inderdaad iets dat waarschijnlijk de tumor was. Het is opgestuurd naar het lab, over een paar dagen hopen we de uitslag te krijgen. Loezepoes was moe, en zwakjes, maar heel blij ons te zien. Ze probeerde te kletsen maar was heel schor. Ze lag nog aan het infuus en kreeg elke twee uur wat eten met een spuitje. Pas als ze weer zelfstandig kan eten mag ze naar huis. Straks ga ik er weer langs, om te kijken hoe het met het oude besje is en haar te laten weten dat we haar niet vergeten zijn. Arme, arme Loes, ze heeft een paar hele zware dagen achter de rug. Ik hoop dat ik haar straks wat monterder aantref. Maar wat ben ik blij dat ze toch de kracht heeft weten te vinden om naar huis te komen.....

www.lacharviere.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie posten