In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

maandag 7 september 2020

Hereniging.....

Domaine la Charvière, Saint Priest en Murat

Wat ik niet voor mogelijk hield is toch gelukt. Het kleine Loopeendje dat ternauwernood een moeilijk nacht overleefde en sindsdien onder de lamp in een kooi moest aansterken, is terug bij zijn mama. De situatie, alleen in een kooi, was verre van ideaal. Bovendien bleef het kleintje heel hard piepen als hij de andere eenden hoorde. Dus toen we hem een schone kooi en een bad hadden gegeven en het eendje, gewikkeld in een handdoek, weer reageerde op het gekwaak van zijn soortgenoten buiten, besloot ik hem mee naar buiten te nemen. Het groepje Loopeenden met daarbij zijn mama stond vlakbij. Toen ik het kleintje op de grond zette rende het hard piepend naar zijn moeder, die even verbaasd leek maar toen blij haar verloren kind herkende. De rest van de middag hebben we regelmatig gecheckt, en het leek goed te gaan. Heel zorgzaam was mama eend niet, het was meer een kwestie van het pulletje dat heel hard achter haar aan rende om haar bij te houden. Ze vergat hem steeds. Aan het einde van de dag waren zijn pootjes op. Niet meer gewend zo hard te moeten rennen stond het arme ding te bibberen op zijn vermoeide flappertjes. Die nacht sliep hij toch maar weer binnen. En dat was ook tevens de laatste nacht, want hij is nu weer full time bij moeders. Het was voor haar weer even wennen, maar nu gaat het goed. De dappere dodo rent, zwemt en piept dat het een lieve lust is en blijft heel strak bij zijn moeder. In de week opvang heeft is hij aardig bijgespijkerd en flink gegroeid, en nu mag hij zelf de rest doen. Mooi dat het zo kon gaan.....


www.lacharviere.nl 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten