In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

zaterdag 5 september 2020

Punthoofd.....

 

Domaine la Charvière, Saint Priest en Murat

Leuk hoor, kippen. Het is gezellig, dat gescharrel en ze leggen ook nog eens lekkere eitjes. Toch krijg ik er regelmatig een punthoofd van. Van dat drukke gedoe van de hanen, en de strijd die continue plaats vindt tussen het pluimvee onderling. We hebben een prachtig nachthok, met héél veel ruimte en ladders om op te slapen, maar toch. De hiërarchie is moordend. Je kunt als kip of haan niet zo maar naar binnen lopen als je rustig aan de avond wilt beginnen. Het moment van binnenkomst luistert heel nauw. De pikorde bepaalt wie er als eerste zijn slaapplekje mag innemen. Hoe lager je rang, hoe minder je verzekerd bent van een goede plek voor de nacht. Als kip loop je ook nog eens het risico dat je genadeloos genomen wordt door een haan of twee als jouw ega lager in die pikorde staat dan zijn collegae. Dat heeft geresulteerd in een paar kippen, èn hanen, die die dagelijkse strijd op hebben gegeven. Ze mijden het nachthok en slapen in de enorme Hortensia bij de voordeur. Diep verscholen tussen de takken en bloemschermen zijn ze verzekerd van een rustige nacht. Of ik er blij mee ben? Nee, natuurlijk niet. Niet alleen lopen ze het risico opgemerkt te worden door een passerende vos of marter, maar ook slopen ze de Hortensia volledig. De eens zo mooie en uitbundige bloeiende struik is nu volledig uit elkaar aan het vallen. De takken buigen door onder het gewicht van deze nachtploeg en hangen kaal en zielig tot op de grond. Er zit denk ik niets anders op dan de megastruik in het voorjaar fors terug te snoeien. Met als resultaat dat jaar niet tot nauwelijks bloemen. Zucht..... Kippen, ik krijg er regelmatig een punthoofd van......


www.lacharviere.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie posten