In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

zondag 2 juni 2013

Monsieur Ragondin


Op een boerderij hoort een konijn. Dus ook op la Charvière. En dat is er dan ook: Kip. (Maar da's een ander verhaal!) Naast dit tamme konijn hebben we ook een ander konijn: monsieur Ragondin. Een Waterkonijn, ofwel Beverrat. En nee, geen familie van de rat en ook geen Bever, is dit dier verwant aan de Cavia. Van oorsprong is hij niet inheems. Het is een exoot uit Zuid-Amerika, hierheen gehaald om te fokken als pelsdier. Enkele exemplaren zijn de dans ontsprongen en bleken hier wonderwel te gedijen in het wild. Het is een behoorlijk zoogdier met imposante tanden dat geen vlieg kwaad doet. In tegenstelling tot zijn onterechte reputatie is hij een planteneter die zich voedt met wortels en waterplanten. Zijn holen bouwt hij in de oever en een enkele keer vindt je hem wat verderop op het land om een maiskolfje te verschalken.

Mijn eerste kennismaking met monsieur Ragondin was verrassend. Alsof je een dierentuindier in je achtertuintje vind, ik wist niet wat ik zag! Heel relaxt peddelde hij in het zonnetje door de poel, totaal niet onder de indruk van ons bezoek. Wat een mooi beest! Zijn knaloranje tanden verraadden dat het hier om een mannelijk exemplaar ging. Uitgebreid keek hij ons aan om vervolgens te verdwijnen onder water. Zijn rustige en majestueuze houding maakte een dipe indruk op me!
Ik denk dat ik hem maar eens met een dagelijks bezoekje moet vereren, er gaat een hele rustgevende werking van hem uit. Waarschijnlijk is hij zich totaal niet bewust van de vele recepten (met hem in de hoofdrol) die op het wereldwijde web circuleren. En terecht, want ook wij doen geen vlieg kwaad. Voor ons geen terrine of ragout de Ragondin. Leven en laten leven. Zou hij dat voelen?

Nog niet....


Op la Charvière is het voorjaar begonnen. Al een tijdje. De eerste gasten zijn alweer warm onthaald, Bric, het kleine geitje oefent zijn bokkensprongen, 4 kraakverse kittens liggen in hun nestje van hooi tevreden bij hun mamma te drinken, en ook het konijn moedert wat af. Het zwembad is weer schoongemaakt, geverfd en gevuld in afwachting van de eerste dagen waarop de verkoeling van het heldere water onmisbaar is. De kersen groeien razendsnel naar hun uiteindelijke bestemming in de jam. De campingvelden gemaaid en alles gesnoeid; het domein is klaar voor weer een seizoen genieten van al het goede dat het Franse platteland biedt. Helaas zijn wij er niet bij nu. Nog niet. Volgend jaar, dan is dat voorjaar op la Charvière voor ons. Nu nog even aftellen en duimen dat alles zo voorspoedig gaat als het vanaf december 2012 is gegaan. Nu nog in Nederland, regelend, onze planning afwerkend, en verlangend uitkijken naar Hèt moment dat we hier onze deur dichttrekken en beginnen aan ons nieuwe leven. Boer op ons eigen Franse domein, het kan slechter!