In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

zaterdag 30 november 2013

Niet knipperen....


Terwijl in Nederland nog vol verwachting het hart klopt, heeft de kerstperiode hier definitief zijn intrede gedaan. In elk dorp werden er de afgelopen week feestverlichting opgehangen, bomen geplaatst en kerstversieringen aangebracht, en ook de nep-kerstmannen die tegen gevels van huizen klimmen en knipperende snoeren zijn ineens alom aanwezig. In Frankrijk is het motto bont, bonter, bontst. Genieten dus, van zoveel kleurige overdaad! Ook aan ons terras hebben we de lampjes opgehangen. Jawel, wit met blauw, wel even wennen, maar alleen wit behoorde niet tot de opties. Ik ben allang blij dat ze niet knipperen!

vrijdag 29 november 2013

Lover on the loose....


Het was een enerverende dag gisteren. Niet alleen werd Roelof 48, we kwamen er ook achter dat je een ezel nooit moet onderschatten! Terwijl Roelof even de mest wilde weg scheppen ontdekte Barratin dat de deur van de stal op een kiertje stond. Hij dook onder de beugel door en nam de kuierlatten. Toen manlief me riep en ik doorkreeg wat er aan de hand was kon ik nog net Barra's dikke kont het wandelpad naast de gite in zien schieten. In een vlaag van helderheid gauw in de schuur een halster mee gegrist en er achter aan dus. Maar Barratin had duidelijk een missie en had de sokken er aardig in. Op een smal wandelpad met aan weerszijden overhangende bramentakken en los hout een ezel in draf achterna rennen bleek weinig effectief en al snel had ik zefs zijn kont niet meer in het vizier. Gelukkig stond hij bij de kruising even stil, wat mij de kans gaf weer wat in te lopen en Roelof snel naar huis ging om auto en brood te halen. Maar zodra ik dichterbij kwam ging hij er weer met een drafje vandoor. Dat Barra donders goed wist wat hij deed bleek pas kilometers verder, nadat allerlei noodscenario's door mijn hoofd waren gegaan over aanrijdingen met auto's, verdovingspijlen, en de paniek toch lichtelijk de kop opstak; ineens stond hij stil aan de rand van een weiland, liet zijn beste gebalk horen, gevolgd door een paar knetterende scheten. En toen zag ik haar, en kon niet anders dan hem gelijk geven. Een prachtig ezelmeisje! Dat moest de derde balk zijn die ik af en toe in de verte hoorde antwoorden op de conversatie die Barratin en Reglisse regelmatig hebben. Nadat ze de lover on the loose had geantwoord draaide ze zich parmantig om en gaf hem het nakijken. Een gedesillusioneerde Barratin in een aangrenzend weitje achterlatend. Hij begreep het. Geloof ik. En kalmeerde. Kwam naar me toe toen ik hem riep en terwijl ik hem een stukje brood gaf kon ik hem zijn halster aandoen en het touw dat we onderweg gescoord hadden er aan vast maken. Mak als een lammetje is hij de vele kilometers terug naar huis met me meegelopen. Zo nu en dan even omkijkend naar zijn onbereikbare vlam. Met pijn in zijn hart, dat kon ik zien. En ik had met hem te doen. Misschien toch maar eens op zoek gaan naar een eigen ezelinnetje. Terug op stal, wat waren we opgelucht, ging hij verder met het hooi dat hij gekregen had. Een laat ontbijt. En wij aan de koffie. Moe, maar voldaan. Never a dull moment!

donderdag 28 november 2013

Défense d'entrer......


Gisteren was het een koude, maar heldere dag. Heerlijk weer! Dus toch maar even, niet al te ver van huis en haard, op zoek gegaan naar Maretakken. Een bord défense d'entrer, twee keer prikkeldraad en één keer cloture (schrikdraad), maar dan heb je ook wat! Een helder, klaterend, riviertje, grazige weides en hoge Essen vol met bollen Mistletoe. Even genieten!

woensdag 27 november 2013

Grindpad....


Helaas weten de kippen (en eenden, en poezen) waar ik woon. Dus ben ik niet op tijd voor de voederronde, gaan ze gewoon allemaal op de stoep staan wachten. Wel een mooi gezicht! En gisteren was zo'n dag. Ik zat al heel vroeg bij het cabinet médicale voor een stevige cocktail en 's middags bij de echo in Montlucon was de boosdoener snel gevonden. Een niersteen van 0,5 cm blokkeert de boel. Gelukkig wel bijna aan het einde van het traject, dat dan weer wel. Helaas is hij erg vasthoudend. Bij controle van nieren werd een aardig grindpad gevonden. Als appeltje voor de dorst, zeg maar. Voorlopig moeten de kippies het maar even met Roelof doen.

maandag 25 november 2013

Rust....


Regelmatig kom ik langs eeuwenoude begraafplaatsjes in ingeslapen kleine dorpjes. Ze zijn zonder meer de moeite waard om even te bekijken. Sommige hebben hele oude graven. En dat alles omkaderd door de prachtig groene omgeving van de Allier. Rust!

zondag 24 november 2013

Snow ducks......


Inmiddels heeft de wittigheid plaats gemaakt voor nattigheid en is het minder koud. Aankomende week wordt het helder, en dus vorst, gevolgd door meer sneeuw. De winter is vroeg!

zaterdag 23 november 2013

Animal Farm....


Een paar dappere Dodo's inspecteerden de sneeuw, terwijl de rest rillend in de hooischuur een warm en droog plekje zocht. Toen ik de deur van de schuur open deed en daar een aantal kippen, 4 poezen en een konijn gemoedelijk bij elkaar zag zitten kreeg ik heel even het idee naar een scene uit Animal farm van George Orwell te kijken...

vrijdag 22 november 2013

Lastig....


Liep ik vorige week nog zonder jas buiten, dat is nu wel even wat anders. Een witte deken bedekt het landschap en het is rond het vriespunt. Vandaag wordt er weer meer neerslag verwacht, maar of dat (natte) sneeuw gaat worden of regen, dat moeten we nog zien. Gelukkig hebben we de ezels van een dikke laag stro in hun stal voorzien, de geiten idem dito, en schuilen kippen, losgebroken konijnen en poezen gemoedelijk samen in de grote hooischuur. Wat ons betreft: we zijn van ons geloof gevallen en hebben een elektrische deken aangeschaft. Wel lastig om je bed uit te komen als je zo lekker warm ligt!

donderdag 21 november 2013

Verbond....


De jonge eend op de foto, die met de identiteitscrisis waarover ik al eerder blogde, is nu bijna groot en begint al mooi op te kleuren. Toen de kittens er nog waren, en alles gebroederlijk bij elkaar lag liet ze zich volop aaien en knuffelen en was meer poes dan eend. Noah heeft haar (of hem) zelfs een naam gegeven: WC-eend. Inmiddels, nu de kittens uitgevlogen zijn en ze zich weer onder de goede bevolkingsgroep heeft gevoegd, is ze minder toegankelijk. Maar haar verbond met de poezen blijft bestaan. En ook Chiquita, mama poes op de foto, heeft een warme verstandhouding met eenden. Leuk! Ik verheug me nu alweer op de grote schare gele donsjes van volgend jaar!

dinsdag 19 november 2013

Zin in een kerstboom....


De weerberichten kloppen hier in Frankrijk. Als ze sneeuw voorspellen komt er sneeuw. Vanmorgen verrast door een wit poederlaagje. En er komt meer, nog een paar dagen. Ik krijg spontaan zin in een kerstboom!

Wellness-sausje....


Hard gebuffeld de afgelopen dagen, maar het resultaat mag er zijn: op één tafel en één lamp (die we morgen in Montlucon ophalen) na, is de salle à manger klaar. Gedekt en al want vanavond een Franse dame te gast op kamers. Die en passant ook nog even de barrelsauna een bezoekje wil brengen. Lekker eten, een prachtige kamer met een wellness-sausje erover heen; laat niemand zeggen dat we onze gasten niet in de watten leggen! Zou ze morgen wel op tijd zijn voor een lekker ontbijtje?

maandag 18 november 2013

Gelegenheid....


De aanleg van de nieuwe riolering heeft aardig wat sporen nagelaten. Genoeg te doen buiten. Her en der hebben we meteen van de gelegenheid (lees graafmachine) gebruik gemaakt om uit te dunnen en te kappen wat teveel was. Dat geeft ruimte! En, niet in de laatste plaats, hout in de houtschuur! Laat die winter maar komen!

zondag 17 november 2013

Als de kippen...


Inmiddels, met nog een paar nèt niet grote eendenkuikens van afgelopen nazomer erbij, lopen er 11 eenden op het erf. Nu het kouder is zijn ze niet zo veel meer in de vijver te vinden. Totaal gewend aan mensen, katten, geiten, kippen en hond, scharrelen ze stoïcijns hun kostje bij elkaar en zijn ze alom aanwezig. Ook voor je auto als je weg wilt, en haast om opzij te gaan hebben ze niet. Als ze denken dat er iets te eten uitgedeeld wordt zijn ze er als de kippen bij. Eerlijk: ze zijn hartstikke gezellig. Al vraag ik me wel af of 11 niet te veel is. Misschien toch maar eens een advertentie zetten....

zaterdag 16 november 2013

Wintervel...


De ochtenden zijn koud en heiig. Het heeft al een aantal keren stevig gevroren. Her en der in de Auvergne zelfs al sneeuw. Aankomende week dalen de temperaturen nog verder. Even weer wintervel kweken!

vrijdag 15 november 2013

Jeukende vingers....


Het terras buiten, in de zomer de favoriete hangplek, wordt op dit moment niet veel gebruikt. Veel te nat en te koud nu. Het ziet er een beetje ongezellig uit. Dus jeuken mijn vingers en heb ik stiekem al gekeken naar kerstverlichting voor aan de overkapping en ben ik al aan het dromen van kersttakken en kransen. Een beetje, vroeg ik weet het. Dus hou ik me nog maar even in. Misschien toch al maar vast mooie takken en Rozenbottels verzamelen?

donderdag 14 november 2013

De laatste kleuren....


Als je nu onderweg bent zie je het landschap veranderen. Het is duidelijk herfst. Het vreemde is dat het proces hier zo ongelijk verloopt. Sommige bomen staan te gloeien in de mooiste tinten rood en geel, anderen zijn nog volkomen groen, en weer anderen zijn al helemaal kaal. De indrukwekkende, knoestige, structuren van de eeuwenoude Eiken met hun dik bemoste takken en stammen en de grote bollen Maretak die hun kronen bewonen worden nu weer overal zichtbaar, wat voor prachtige statements in het landschap zorgt. Ik blijf er maar naar kijken....

woensdag 13 november 2013

Details....


Vandaag maar weer eens naar Montlucon, Kamer van Koophandel. En maar weer eens uitleggen dat we, na tig keer onverrichterzake zijn langs te geweest, én na het ontvangen van een lijstje met benodigdheden voor de inschrijving (die we hebben), ons nu niet nog eens weg laten sturen omdat we eerst nog weer een overschrijving van de license petit restaurant van de mairie moeten tonen, die we pas kunnen krijgen na het volgen van een 1-dags stage (12 december), maar die slechts een formaliteit is en niet belangrijk voor de inschrijving omdat onze commerciële activiteiten zich richten op de camping, gites en chambres...Zucht... Details....

maandag 11 november 2013

Helder....


Dankzij de koude start gisteren konden we wederom genieten van een prachtige zonsopgang. De rest van de dag is de zon niet meer verdwenen. Heerlijk herfstweer! Gisteravond was het wederom heel helder en koud. Doe mij nog maar zo'n dag!

zondag 10 november 2013

Koud!


Buiten vriest het behoorlijk. Onder een heldere hemel bezaaid met duizend sterren kraakt het gras onder mijn voeten. Met de laatste rozen zal het nu wel snel gedaan zijn. Met het vallen van het blad ging het nog niet hard, en veel bomen zijn nog groen. Toch zal dit, na deze nachtvorst, ook wel rap veranderen. Vandaag beloofd het in ieder geval een prachtige dag te worden. In de verte, achter de heuvels, gloort oranje ochtendlicht. Zon!

zaterdag 9 november 2013

Zondag....


Even een gewone zondag vandaag. Buiten kunnen we niet zoveel doen, het regent en waait hard. Al is de Wilde Wingerd al helemaal in herfsttooi, hij weet toch nog een trosje bloemen eruit te persen. Mooi contrast!

vrijdag 8 november 2013

De blaadjes zijn altijd groener.....


Doordat er wat reparaties en  aanpassingen aan de omheining van de geitenwei gedaan moesten worden kregen de drie geiten tijdelijk een dagje vrijheid. En ze namen het er goed van! De blaadjes zijn natuurlijk altijd groener aan de andere kant van het hek. Dus werd er druk geknabbeld en gegraasd. Helaas voor het driespan was de vrijheid maar tijdelijk en moeten ze het nu weer doen met wat er in hun weitje groeit...

donderdag 7 november 2013

Betere verstandhouding...


Drie hebben we er. Ganzen. Grote, indrukwekkende, blazende en gakkende Ganzen. Ik weet dat ze blazen om te imponeren. En dat blaffende honden (lees Ganzen) niet bijten. Maar toch. Het werkt wel. Ik heb nog niet de moed op kunnen brengen de Ganzenwei in te gaan. Ik hoop op een iets betere verstandhouding mettertijd. Want tenslotte krijgen ze van mij toch elke morgen eten en fris water. En een Gans is ook niet gek. Toch?

woensdag 6 november 2013

Ondoorgrondelijk....


Tja, ik kan er kort over zijn: water, water en nog eens water. Lieslaarzen zijn op dit moment geen overbodige luxe. Al ziet de ochtendlucht er vandaag een stuk veelbelovender uit. Vandaag dus maar naar Montlucon, alweer naar de Chambre de commerce. Hopen dat we nu alles hebben. De administratieve wegen van de Fransen zijn ondoorgrondelijk!

dinsdag 5 november 2013

Verschil van mening....


Terwijl ik, in alle vroegte, deze log plaats, ligt er een hondebeest naast me in zijn bench zwaar te mopperen. Natuurlijk heeft hij eten gehad en natuurlijk is hij al naar buiten geweest, maar hij zou nu het liefst de poezenschoteltjes inspecteren en aflikken om vervolgens achter de katten aan te gaan en even flink met ze te dollen. Ik wil dat niet. Ik wil, in alle rust, mijn log kunnen schrijven, een kop koffie kunnen drinken, de vaatwasser uit kunnen ruimen en brood willen bakken. En dus doe ik net of ik niets hoor van het gepiep en gemopper naast me. We verschillen wel vaker van mening, Merlot en ik. Hij is van mening dat hij best uit de glazen mag drinken die op tafel staan. Ik niet. Hij vindt ook dat het eten van drollen uit de kattebak een legitieme bezigheid is. Ik gruw daarvan. Merlot helpt me graag met het vouwen van wasgoed. Hij trekt het voor me uit de mand en sleept het mee naar zijn kussen. Ik doe dat liever alleen, want vouwen op de tafel, dat gaat iets vlotter. En als ik buiten de dieren eten geef leg ik hem ook liever vast, al vindt hij dat hij best alle dieren voor me op één hoop kan jagen. Ik denk sokken aan te trekken voor lekker warme voeten, hij is van mening dat ik ze niet nodig heb en trekt ze dus weer even hard uit. Evenals onze pantoffels. Zo zijn er meerdere meningsverschillen op één dag. Over sommige dingen echter zitten we volkomen op één lijn: stokbrood is lekker, waterflessen zijn leuk, en een wedstrijdje hardlopen om wie het eerst thuis is na een lange wandeling is een must. Gelukkig!

maandag 4 november 2013

Waterrijk...


De streek kenmerkt zich door allerlei (vis-)vijvers, beekjes en meertjes. Alleen al op ons erf zijn er drie. Als het geregend heeft hebben ze een onbestemde bruine kleur door de klei die erin gespoeld is. Moeder natuur heeft hier een ingenieus systeem van afwatering; greppels en stroompjes. Na een flinke bui hoor je dan ook overal om je heen water stromen of sijpelen.... Dit meertje bij Sazeret leek kraakhelder en diepblauw in de namiddagzon. Plaatje!

zondag 3 november 2013

Warm licht....


Dankzij de weersomslag van gisteren, waar we nu de natte vruchten van plukken, was het licht dat over het landschap viel fenomenaal. Intense kleuren en felle contrasten in een warm licht. Via Sazeret naar Voussac gereden en heel veel ademloze fotomomenten gehad. Wat is het hier toch mooi!

zaterdag 2 november 2013

Tonnetje rond....


Gisteren was het dan eindelijk zo ver; er kon gebouwd worden aan de barrelsauna. Uiteraard deden de mannen het zware werk. Het red cedar vloog je om je oren. Aan het einde van de dag was hij tonnetje rond. Vandaag de kroon op het werk; de houtkachel inbranden en plaatsen, lekker aufgussje uitzoeken en uitproberen natuurlijk!

vrijdag 1 november 2013

Zomerdromen....


De graafwerkzaamheden zijn klaar. De nieuwe riolering is aangelegd, de oude fosses septiques gesloopt en het microstation zit in de grond. Gisteren werd de boel (eindelijk) geëgaliseerd. Wat overblijft. is een kale vlakte van platgereden klei. Vandaag komt er een mannetje eggen om de grond weer wat losser te maken. Helaas is het te laat om gras in te zaaien. Door de vertraging die de werkzaamheden opliepen (oh, hoe Frans...) zijn de dag- en nachttemperaturen te laag voor een goede kieming en groei. Dat wordt in het voorjaar dus. Kunnen we meteen de bloemenranden zaaien. Gelukkig hebben we onze groene dromen nog want als ik naar buiten kijk ziet het er heel anders uit!