In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

vrijdag 31 januari 2014

Het hout niet op.....


In een huis waar geen centrale verwarming is, maar slechts twee warmtepompen (die uitslaan als het vriest) en een grote open haard in de woonkamer, is het hard werken om het behaaglijk te houden. Het eerste wat we 's morgens doen is de haard aansteken (als die niet meer aan is) en in badjas een arm vol hout uit de houtschuur halen om het flink op te stoken. Wel even wat anders dan de thermostaat op 20 graden zetten. Als de haard mooi brandt kan er een flinke eiken stam op die het wel even uithoud. Toch loop je meerdere keren per dag te zeulen met blokken en stammen. Flinke armspieren krijg je ervan!  En omdat de barrelsauna, waar we regelmatig 's avonds inzitten, ook op hout gestookt is, èn erg hongerig, gaat het hard. Het hout vliegt er door. Dus weer nieuw hout halen en stapelen in het houthok. We hebben zo dagelijks heel wat hout in handen. Wat dan weer als bijkomend voordeel heeft dat al dat lichamelijke werk je warm houdt. Dat dan weer wel!

donderdag 30 januari 2014

Dapper paars....


Zoals ik gisteren al vertelde vond ik het eerste bloeiende Maarts Viooltje (Viola odorata) tussen de treden naar de kelder. De bloemetjes zijn zo klein dat je ze makkelijk over het hoofd ziet. Maar in deze kale tijden waar bruintinten van kale takken en modder de hoofdtoon voeren, valt zo'n dapper paars sterretje meteen op! Het wachten is nu op de Narcissen en Sneeuwklokjes die overal boven komen!

woensdag 29 januari 2014

Maart?


Het wil nog niet echt vlotten met de winter hier. Vorige week hebben we welgeteld 1 nachtje (hele lichte) nachtvorst gehad. Een dun laagje ijs op de vijver. Ook de veertiendaagse verwachting laat niets van vorst zien. Nu hebben we februari nog te gaan, maar dan zouden we de twee koudste maanden hier moeten hebben gehad. Behoudens de nattigheid van de afgelopen dagen hebben we niets te mopperen. De temperatuur gaat zelfs weer oplopen en de 14 graden raken. Niet gek dus dat ik gisteren tussen de traptreden naar de kelder een bloeiend Maarts Viooltje vond!

dinsdag 28 januari 2014

Kip....


Gisteren bleek, al vroeg in de morgen, dat we zonder elektriciteit zaten. Navraag leerde dat er aan kabels werd gewerkt in de richting van het dorp. En dat dat nog tot 's middags zou duren. Tja, en zonder elektra kun je niet veel dus hebben we er maar het beste van gemaakt; een tripje naar, alweer, een bouwmarkt in Montlucon. Zonder elektra ook geen log, maar vandaag gaan we gewoon verder waar we gebleven waren. Met een foto van Kip, het konijn. Zat deze dame op leeftijd  eerst in een (te klein) hok met een kleine, kale ren, nu huppelt ze vrolijk rond. Eenmaal uitgebroken wil ze niet meer terug naar haar benepen verblijf. En gelijk heeft ze. Ze blijft keurig in de buurt, komt naar je toe als ze je ziet, huppelt vrolijk tussen kippen en poezen en knabbelt aan al het groen dat er te vinden is. Als de kippen mais krijgen komt ze een hapje mee-eten, en later krijgt ze nog wat konijnenvoer in de hooischuur. Daar heeft ze, in het hooi, diverse holletjes gemaakt waar ze uitbuikt en slaapt.  En 's nachts veilig en warm blijft. Die Kip, zij geniet van haar zelfverkozen vrijheid en wij ook!

zaterdag 25 januari 2014

Spookhuis....


Nu de bomen kaal zijn zie je (ingezoomd met een sterke telelens) la Charvière pas liggen vanaf de weg. De hoofdboerderij, de grange. En, hè? Er staat een derde gebouw dat hoger is tussen de boerderij en de schuur? Waar komt dat nou vandaan? Ingezoomd en verscherpt lijkt er echt een derde huis te staan. Laten we wel wezen, er staat in werkelijkheid echt niets.  Spooky, dat is een ding dat zeker is. Of heeft iemand een verklaring?

Net niet hoog genoeg...


Gisteren is er zoveel nattigheid gevallen dat alles buiten één grote modderpoel is en de vijver op het hoogste punt staat. Gelukkig werkt de overloop goed. We zitten net niet hoog genoeg, een kilometer of 50 verderop is de neerslag gevallen in de vorm van sneeuw. Naar ik begrepen heb valt er volop te wintersporten daar!

vrijdag 24 januari 2014

Comfy....


Als het buiten met bakken uit de hemel valt, dan is er geen betere plek dan met een lekker dekentje op de bank. En je vriendinnetje natuurlijk, want dan hou je elkaar lekker warm. Onze Merlot hoef je dat niet te vertellen. Die weet echt zo'n regendag dag wel comfy door te komen....

donderdag 23 januari 2014

Glorieuze zonsopgang....


Gisterenmorgen, na een nacht met nachtvorst voor het eerst in langere tijd, was de Allier verstild en bedekt met een wit laagje rijp. De kou was maar van korte duur. Het regenfront dat binnen dreef zorgde voor een spectaculair spel van licht en wolken. Een glorieuze zonsopgang.....

woensdag 22 januari 2014

Vissen...


Het vismeer in de buurt van le petit Chaumont is, op een heldere dag als gisteren, een verstild vlak azuurblauw in het landschap. De witte basten van de Berken reflecteren de middagzon en het gele blad dat nog aan de bomen zit vormt een prachtig contrast met de blauwe lucht erboven. De immer grazig groene weides lijsten het geheel in. Een plaatje!

dinsdag 21 januari 2014

Stapels....


Voor de zitkamer van de gasten en de gang hebben we een partij oude tomettes op de kop getikt die we binnenkort gaan leggen. Aan mij nu de dankbare taak eerst het vuil van honderden jaren stuk voor stuk van de tegels te schrobben tot ze weer blinken. Mijn handen zijn chaos van het grès en de terracotta. Twee stapels gehad, nog een paar te gaan....

maandag 20 januari 2014

Ovenschaal....


Het is hilarisch om te zien hoe de Ganzen hun dagelijkse bad nemen in de waterbak van de geiten. Luid snaterend geven ze commentaar terwijl je met de gieter de bak vult. Binnen vijf minuten is het schone water veranderd in een poel van gras en modder. Er wordt gespetterd, gedompeld, gepoetst en als klapper op de vuurpijl zit er een hele Gans in de bak. Het doet me altijd denken aan een kant en klare ovenschaal. Even voorverwarmen en hup, de oven in....

zondag 19 januari 2014

Nieuwe bewoners....


Eergisteren zijn er twee nieuwe bewoners op la Charvière gearriveerd, de dames Ninou en Nanette. Twee prachtige dwerggeitjes van 7 maanden oud. In eerste instantie waren ze nog wat bang en vond bok Brac het nodig zijn tanden te laten zien. Bricje, ons andere dwerggeitje had al helemaal geen boodschap aan ze. Gisteren ging het al beter. Er werd wat gespeeld, gegeten en verkend. Ninou, de beige dame, is duidelijk de leider van het stel. Waar zij gaat volgt Nanette. Mooi gezicht, weer wat leven in de (geiten-)brouwerij!

zaterdag 18 januari 2014

Kringen....


Dankzij het prachtige weer van gisteren de hele middag buiten geweest. De lucht, die strakblauw was, stak fel af tegen het rood van de dakpannen van de boerderij. De eenden profiteerden volop van het vroege voorjaar en plonsden en doken fanatiek in de vijver. Wat dan weer de meest prachtige kringen en rimpelingen in het water gaf die de weerspiegeling van het dak en de lucht verstrooiden. Ja, met zoveel moois kom je natuurlijk nooit aan het werk......

vrijdag 17 januari 2014

Vloeibaar goud...


Een van de projecten die op stapel staan op Domaine la Charvière is dat Roelof het imkeren weer op gaat pakken. Het zaaien van bloemenranden hangt hier ook mee samen. Bijen moeten kunnen halen. We weten allemaal dat het slecht gaat met de bijen. Dus dragen wij graag een steentje bij. Met als bonus voor ons natuurlijk potten vloeibaar goud. Of het dit seizoen al lukt dat weten we nog niet. We moeten nog achter volkeren aan. Maar in seizoen 2015 is het zeker, dan worden de knapperige stokbroodjes van onze boulanger vergezelt van kakelverse scharreleitjes, homemade bramengelei èn onze eigen bloemenhoning. Mooi vooruitzicht!

donderdag 16 januari 2014

Schattig....


Kom ik gisteren in de hooischuur, blijkt dat onze eitjes een baby hebben gekregen. Of zouden de krielkipjes nu dan toch eindelijk ook zijn gaan leggen? Het is wel een schattig baby-eitje hoor!

woensdag 15 januari 2014

Voor de zekerheid...


Vandaag 11 graden en een klein beetje regen. Geen zon. Een stuk frisser dus dan het de afgelopen tijd was. En dat is weer even wennen. Er gaan zelfs geruchten over sneeuw vandaag. Maar buiten is het 1.8 en niet de verwachte -1 graden. Dus zal het met die sneeuw ook wel loslopen. Tripje naar Doyet vandaag, om een 20m2 oude tomettes op te halen. Ik denk dat ik toch maar mijn handschoenen meeneem. Voor de zekerheid....

dinsdag 14 januari 2014

Coup de coeur....


Het was een "coup de coeur", zoveel is zeker. Hoe kun je nou niet smelten bij de aanblik van deze, permanent lichtelijk verbaasd kijkende, wollebollen. Of we op la Charvière ooit zo'n fluitend beestje aan het dierenassortiment toevoegen is nog niet zeker. Maar de vele lama's en Alpaca's van les Lamas du Tilloux, in een aangrenzend dorpje, zijn de moeite waard om te bezoeken. Leuk uitstapje! Al blijft het vervreemdend om, in plaats van de eindeloze kuddes witte Charolais, ineens lama's te zien opdoemen in de grazige weides van de Allier.....

maandag 13 januari 2014

Bloemen-offensief....


Mensen die me al wat langer kennen weten het; waar ik ben zijn bloemen. Ik hou van hen, zij houden van mij. Overal waar ik tot nu toe heb gewoond heb ik een bloemenzee achter gelaten. En dus is ook hier mijn bloemen-offensief begonnen. Twaalf Hortensia's heb ik aangeplant, aan weerszijden van de stenen trap naar de boerderij, zodat je straks door een zee van roze en witte Hortensia-bloemen naar boven loopt. De Boerenjasmijnen staan nog in een pot, daar moet ik nog een plekje voor vinden. En verder staan er bij Vreeken 20 m2 oeverbeplanting, 100 m2 plukbloemen en 1000 Zonnebloemzaden in bestelling. Een border voor het huis is aangeplant met Zonneogen, Kattenkruid, grassen, vaste Korenbloemen en de Verbena Bonariensis om daar rijkelijk doorheen te strooien ligt al klaar. Op mijn lijstje staan nog Gallica rozen en heel veel Lavendel en Rozemarijn. En zo ben ik nog lang niet klaar. Een bloemenzee gaat het worden.....

zondag 12 januari 2014

Lucht....


Wat mij altijd opvalt, als ik onderweg ben in de Allier, is de weidsheid. Zeker bij helder weer kun je eindeloos ver kijken. Het zet je op zijn plaats. Laat je relativeren. Geeft je een idee hoe klein we zijn vergeleken bij de majestueuze natuur. Dat we als speldenprikjes op een hele grote groen-blauwe bol leven. En dat geeft ruimte, én lucht. Zo'n eindeloos stuk blauw met hier en daar een wolk geeft je ademruimte. Ik moet altijd even stoppen. En genieten. De weidsheid op me in laten werken. En na een diepe teug frisse lucht met de smaak van gras en hooi weer verder met mijn dagelijks geneuzel....

zaterdag 11 januari 2014

Knuffelen op de deurmat....


Ik heb het al eerder gemeld: de samenleving op la Charvière is multi-culti. Alles loopt door elkaar en niemand staat elkaar naar het leven. Waar anders vind je 's middags poes Chiquita al knuffelend met een kip in het zonnetje op de deurmat? Lief!

vrijdag 10 januari 2014

Vedergras en Lampenpoetsers....


Vertelde ik gisteren al te dromen van grazige bloemenweides, viel ik later op de dag met mijn neus in de boter. Bij de Gamm Vert, het lokale tuincentrum, bleek het uitverkoop.  Allerlei vaste planten, kruiden, siergrassen en struiken voor heel weinig. Met twee karren volgeladen gingen we weg. Coreopsissen, Korenbloemen, Margrieten, Marokkaanse munt voor de thee, Marjolein, Oregano, Boerenjasmijnen, Vedergras en Lampenpoetsers, Mara des Bois aardbeitjes voor de desserts en als klap op de vuurpijl 12 roze en witte Hortensia's. Aangezien het vandaag weer mooi weer beloofd te worden weet ik wat ons te doen staat: planten! Wat zal la Charvière bloeien deze zomer!

donderdag 9 januari 2014

Zomerdromen....


Het word nu de tijd om te gaan zoeken naar zadenmengsels van wilde bloemen waar we stukken van la Charvière mee willen gaan inzaaien. De Bolderik heeft een ruime keuze aan ecologische zaden. Het liefst zou ik aan de slag gaan met hun beweidingsmengsel en het hele veld achter het huis laten omploegen en inzaaien. Dan zouden we zomaar 1 hectare gras en bloemenwei hebben. Maar zaad voor 1 hectare, dan hebben we het al gauw over een kilo of wat, en daar hangt dan weer een behoorlijk prijskaartje aan. Een andere optie is het zaaien van randen langs de velden en het inzaaien van de bermen. En welk mengsel kiezen we dan? Het vlinder en insectenmengsel, het akkerbloemenpakket of gaan we misschien toch voor de plukbloemen? Kortom, we zijn er nog niet uit. En dromen nog even verder over wiegende Klaprozen en stralende Margrietjes. Er zijn vervelender dingen dan dat....

woensdag 8 januari 2014

dinsdag 7 januari 2014

Markant....


Een van de meest karakteristieke bomen van la Charvière, grenzend aan de ezelweide. Al jaren dood, maar wat er rest staat muurvast in de omheining. Ooit zal de stam een keer vergaan zijn en vallen, maar vooralsnog genieten we van dit markante punt in het landschap....

maandag 6 januari 2014

Winterrust.....


De eendjes zitten nu niet veel in het water. Alleen als het zonnetje schijnt trekken de jonge eenden een baantje. Het is ze te koud denk ik...

zondag 5 januari 2014

Kakelvers....


Ik moet de kippen krediet geven: ze zijn blijkbaar niet helemaal onbenullig. (Of ze hebben mijn log met ultimatum gelezen.) Een dag voor het nieuwe jaar begon vond ik maar liefst 9 eieren in de legnesten. Ik meende ook al een triomfantelijk gekakel "ik heb een ei" te hebben gehoord een dag eerder. De daaropvolgende dagen vond ik er weer elke dag een paar. Ze zijn weer in de productie! Een aantal kippen keren terug naar de legnesten in hun oude hok, anderen hebben een prachtig kuiltje achter een strobaal in de hooischuur gemaakt om hun ei kwijt te raken. De kippensoep-dreiging is bij deze opgeheven! Het is wel van het ene uiterste in het andere, van geen eieren in de koelkast tot een gestaag oplopende eierberg. Iemand nog kakelverse eitjes?

zaterdag 4 januari 2014

De Allier in de winter....


Even terug in mijn archief, deze foto is van een paar weken geleden. Zelfs in december zat er nog blad aan sommige bomen. Inmiddels niet meer, maar het gras blijft groen en de Maretakken en Klimop zorgen toch nog voor kleurige accenten. De Allier in de winter.....

vrijdag 3 januari 2014

Kijkdoos...


Het wil nog steeds niet winteren. Met temperaturen boven de 10 graden en af en toe een regenbui lijkt het meer op herfst. De windvlagen van de afgelopen dagen hebben eindelijk het blad van de bomen gejaagd en de Allier is ineens kaal. Een trip door de omgeving levert prachtig belichte vergezichten op. Het landschap, opgedeeld in zonnige en bewolkte stukken, lijkt wel een kijkdoos met verschillende dieptes. Elke keer zie je weer iets anders. Maar ook vanachter het raam is er genoeg te zien. De silhouetten van de machtige oude bomen steken prachtig af tegen de donkere luchten boven onze "achtertuin".

donderdag 2 januari 2014

Knorrepot.....


Yata, of jatje, zoals we hem liefkozend noemen, is een bewoner van la Charvière waar je, letterlijk, niet omheen kunt. Wat hij weegt weet ik niet, maar het is véél en hij is groot! In het gangetje naar zijn hok kun je maar beter even uit de weg gaan als hij eraan komt. Want een tank, dat is hij. Knorrend en mopperend baant hij zich een weg naar zijn favoriete plekje in het stro. Ik heb de indruk dat hij niet veel hoort, en evenmin veel kan zien. Logisch ook, als er een dikke spekrimpel boven je ogen hangt. Wel is Yata, sinds onze komst, behoorlijk afgevallen. Resten van de table d'hote zijn er nu niet, en mijn twee mannen geloven niet in kliekjes. Al kook ik elke dag voor een weeshuis, het gaat schoon op. En daarbij is meneer varken ook nog eens heel kieskeurig; rauwe groenten en fruitschillen blieft hij niet. Hem resten varkensbrokken, wat tarwe en mais en af en toe wat brood. Dus is hij nu behoorlijk wat gewicht kwijt. En dat staat hem goed. Waar hij eerst nauwelijks kon lopen en zijn dunne pootjes haast bezweken onder al die vetrollen, is hij nu weer kwiek en rap ter been. Je ziet zelfs weer wat oog! Binnenkort krijgt Yata gezelschap van een paar (bijna) soortgenoten: 3 minivarken-biggetjes. Ik denk niet dat het een goed idee is ze bij elkaar te plaatsen, maar we gaan wel zorgen dat ze kunnen buurten bij het hek. Kijken of we die oude knorrepot weer wat actiever kunnen maken!