In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

donderdag 31 maart 2016

Authentiek....


Het was een heerlijke dag gisteren. Compleet met prachtige zonsondergang. De temperaturen waren heerlijk en de zon liet zich weer van haar beste kant zien. Tijd om buiten te klussen. Tot laat. Er werd druk geverfd en onderhouden zodat ons domein er straks weer strak bij ligt. De beestenboel vormt soms wel een obstakel omdat ze zich overal mee bemoeien. Menige verfklus wordt ontsierd door een kattenpootje of geitenafdruk. Dat maakt het authentiek zullen we maar zeggen....

dinsdag 29 maart 2016

Charroux.....


Als je geurkaarsjes op zijn, tja, dan moet je wel even naar Charroux. Het zonnetje liet zich volop zien en het middeleeuwse dorpje hoog op de heuvel stak prachtig af tegen de felblauwe lucht; dus dat was helemaal geen straf. Uiteraard waren er genoeg toeristen zo in het Paasweekend. Toch weer even genoten van al die mooie oude details.....

zondag 27 maart 2016

Kudde....


Ineens heeft zich een nieuwe kudde gevormd. Vier kleine geitenlammetjes hebben elkaar gevonden en rennen en huppelen de weg voor de boerderij op en neer. De mama's Joséphine en Ninou houden de boel vanaf een afstandje in de gaten. Goed voor de tuin is het niet; ze knabbelen aan alles. Valentientje had het ineens op de Narcissen voorzien. Ik heb het maar even zo gelaten, want wat is er nou Paseriger dan zo'n schattig lammetje tussen de gele kronen van de Narcissen?

donderdag 24 maart 2016

Schatje....


Prinses Joséphine's baby, kleine Lente, doet het als een zonnetje! Wat een ontzettend schattig droppie is het. Ze heeft een prachtige tekening; een gitzwart koppie met een klein wit hartje boven haar neusje. Om op te vreten.....

woensdag 23 maart 2016

Thuis......


Het was een verwarrende dag gisteren. Wakker worden de dag na de operatie, medicatie, infuuszakken, slechte nachtrust en pijn. En dan ineens het besef dat zich nu dit keer in België een ramp heeft voltrokken. Afschuw....  al die slachtoffers en hun familie, vrienden.... In de loop van de middag naar huis, al draaiend en bibberend. Maar als ik dan weer ons erf op kom, het erf van la Charvière, met alle dieren die scharrelen, de geiten-tweeling olijk spelend op de aanhanger en kersverse mama Joséphientje met haar prachtige koter in de stal, de eenden poedelend in het water en de kipjes scharrelend in het zonnetje ben ik weer thuis. Is er weer rust. Rust in een hectische wereld en de zo hard nodige rust voor een hectisch lichaam. Nog niet in mijn hoofd. De komende dagen nog flink herstellen. En de wereld maar niet te hard binnen laten komen. Op la Charvière is het leven goed......

maandag 21 maart 2016

BREAKING NEWS!!!!!


Met blijdschap kunnen we aankondigen dat onze prinses Joséphine vanmiddag om een uur of 4 de trotse mama is geworden van haar eigen kleine prinsesje. Mama en kind doen het hartstikke goed. Tegen alle verwachting in, Fientje heeft zelf niet echt een geiten-mama als rolmodel gehad, ze is door ons met de fles groot gebracht, is ze een uitstekende, lieve, trotse en zorgzame mama. Blij! Nu nog een naam voor de kleine spruit.....

Lentezon.....


Nu de lente officieel begonnen is werkt het weer de afgelopen dagen gelukkig ook weer meer mee. Het zonnetje liet zich volop zien en dus konden we buiten volop dingen doen. Zo langzamerhand begint het er weer op te lijken. De picknickbanken staan weer her en der verspreid en ook de terrastafels zijn van stal gehaald. Oude stoelen weg gekieperd en nieuwe ervoor in de plaats. De tafel op het overdekt terras kan wel een beitsbeurt gebruiken en ook de picknicktafels krijgen een likje mee, snoeiwerk is klaar maar nog genoeg kleine scharrelklusjes, dus kom maar op met die lentezon.....

vrijdag 18 maart 2016

Vaart.....


Safaritent 1 staat, en gelukkig komen er vandaag twee lieve mensen om te helpen met het frame en de buiten- en binnentent van nummer 2. De canvasdoeken zijn zo ontzettend zwaar, dat een extra paar handen heel hard nodig is. Vaart maken.....

donderdag 17 maart 2016

Hellup.....


Zo langzamerhand hollen we weer naar het seizoen toe. De eerste gasten arriveren binnenkort want de eerste gite is over week weer bezet. Dus veel te doen en de druk loopt op; onkruid wieden en snoeien bij de gites, de receptie, eetkamer en zitkamer in de voorjaarsschoonmaak, en aankomende week zijn we zeker twee dagen bezig om de gite weer seizoens-klaar te krijgen. Poetsen, raggen, gordijnen en beddengoed wassen, alles afwassen, kasten uitsoppen, sanitair weer fris en schoon. Dan de kamers die in april weer een aantal keren gereserveerd zijn weer strak trekken. Ondertussen loopt het project safaritenten ook nog gewoon door, die zijn eind april voor het eerst verhuurd. 1 tent staat zo goed als en kan straks ingericht worden, maar nog niet alle meubelen zijn klaar. Hellup! En dan ook nog even aanstaande maandag het ziekenhuis in voor een operatie die hard nodig is. Zo langzamerhand begin ik te denken dat we best wat hulp kunnen gebruiken..... iemand?

woensdag 16 maart 2016

Lente.....


De laatste dagen laat de zon zich weer van haar beste kant zien. Lente in de lucht! De temperaturen schieten meteen omhoog, en je ziet de knoppen zwellen. Het duurt niet lang meer voor de eerste groene waas weer zichtbaar is.....

dinsdag 15 maart 2016

Toppertje.....


De Japanse Kwee bloeit al sinds december en hij bloeit maar door. Door de koude periode na de warme decembermaand verwelkten de bloemen niet. En ook nu komen er nog steeds nieuwe knoppen uit. Toppertje dit jaar!

Trampoline.....


Danique probeert onkruid te plukken uit het grind van de grote gite. Een echt productieve sessie wordt het niet als de baby's komen helpen. De tweeling heeft de tijd van zijn leven: een levensechte mensen-trampoline......

zondag 13 maart 2016

Speeltuin......


Leuk, met zijn allen treintje spelen! De jonkies hebben elkaar gevonden. Er wordt gerend, gesprongen en gebokt. La Charvière is veranderd in een geitenspeeltuin......

zaterdag 12 maart 2016

Door de knieën....


Ze zijn er weer! De kleine paarse bloemetjes van de dappere Maartse Viooltjes vormen hele tapijtjes heerlijk geurende lentebodes. Daar ga ik graag (ver) voor door de knieën!

vrijdag 11 maart 2016

Blèren.....


Voedertijd voor de schuur. Zodra je buiten komt zetten ze de achtervolging in: de eenden, de kippen, de poezen, de Pauwen en de geiten. Wat niet los loopt blèrt gewoon zo hard als hij of zij kan. EEEETEN!

donderdag 10 maart 2016

Surrogaat.....


Zo goed als onze olijke adoptie-geiten-tweeling het heeft, met alle knuffels en flesjes melk, het kan niet tippen aan de opvoeding en verzorging van Valentientje. Mama knuffelt, mekkert haar terug als ze te ver gaat, roept haar als ze moet slapen, zoogt, wast en corrigeert. Valentientje wordt een echt zelfstandig geitje dat zich al prima thuis voelt tussen en zich weet te verweren tegen haar soortgenoten. En zo hoort het ook te zijn! Voor Toffee en Caramel gaat het een heel stuk langer duren vooraleer ze zelfstandig en niet meer zo afhankelijk zijn. En nooit zullen ze helemaal geit worden; het blijven huisdieren die niet goed samen gaan met andere geiten. Jammer, maar het is niet anders. Zonder ons als surrogaat-mama's hadden ze het zeker niet gered....

woensdag 9 maart 2016

Koud......


Terwijl we de kleine geitjes nog even buiten lieten spelen ging het zonnetje onder. Altijd weer een bijzonder gezicht. Wolken verdwenen en het werd een kraakheldere avond. Het werd meteen ook goed koud en de nachtvorst liet niet lang op zich wachten. Pas halverwege volgende week worden de nachten weer wat minder koud.....

dinsdag 8 maart 2016

Knabbelen......


De olijke geitentweeling doet het prima. Ze zijn al zeker 3x zo groot geworden en lurken grote flessen geitenmelk leeg. Voor de nodige lichaamsbeweging gaan ze regelmatig naar buiten. Het eten van vast voedsel gaat nog niet zo hard; ze knabbelen aan alles behalve wat eetbaar is voor geiten. Muren, takken, stenen, truien, mensen, dat is wat ze proberen. De geitenbix is totaal niet interessant. Zal nog wel komen, voorlopig is de melk nog genoeg...... (Met dank aan Danique de Gunst voor de foto.)

maandag 7 maart 2016

Volgers.....


Wandelen doe je hier nooit alleen. Terwijl je met de hond vertrekt kan het best zo zijn dat je onderweg volgers op doet. Poezen, geiten, kippen. Altijd wel heel gezellig!

zondag 6 maart 2016

Lazy.....


Niet helemaal wat ik verwachtte toen ik vanmorgen vroeg uit het raam keek. Sneeuw! Lang zal het niet duren, ik denk dat het zo weg smelt.Het wordt een grijze en waterkoude dag. Lang leve de warme kachel en lazy sundays.....

zaterdag 5 maart 2016

Momenten zoeken.....


Zo langzamerhand weer wat tuinklusjes doen bij de gites. Momenten zoeken, want het was de laatste dagen niet echt lekker buiten. Regen, harde wind en koud. Nog even een weekje doorbijten en dan is er 17 graden mèt zon voorspeld. Dus dan kunnen we echt naar buiten. De Rozen en de Hortensia's bij de gites zijn al gesnoeid, maar het onkruid heeft zich weinig van de winter aan getrokken. Dat wordt wieden dus. Maar als dat zonnetje mee helpt is dat niet echt een straf.....

vrijdag 4 maart 2016

Bloeiertjes.....


Voorzichtig komen er zo hier en daar al wat groene puntjes aan de bomen, en ook in het gras ontdek ik steeds vaker een bloeiertje. Wat Madeliefjes, een Paardebloem, Veronica. Deze Wolfsmelk is maar heel klein, maar het is een prachtige voorjaarsbode met zijn lente-groene kleur.....

donderdag 3 maart 2016

Borstel-proof.....


Na enige oefening is Macaron al het meest borstel-proof van de twee Shetjes. Hij geniet er zichtbaar van. Eclair is onrustiger en eigenwijzer, die heeft er snel genoeg van.....

woensdag 2 maart 2016

Ongewenste mede-bewoning.....


Op onze boerderij woont er van alles. En naar nu blijkt soms helaas ook onuitgenodigde gasten. Een paar dagen geleden klonk er ijselijk geschreeuw in de donkere avond. Zo om een uur of half 11. Even waren we met stomheid geslagen. Want wat was dat in vredesnaam? De uilen kenden we inmiddels al wel. Vechtende katten waren het ook niet. En ik kende niet één vogel die (en alleen al 's avonds) zo te keer gaat. De avonden daarna hoorden we het niet meer, dus hielden we het maar op onverklaarbaar. Toen ik eergisteren echter even op de (nauwelijks gebruikte ) zolder moest zijn om een document te zoeken, trof ik daar een enorme puinhoop aan. Glaswol in proppen op de grond, zand, rommel en een groot gat in het plafond staarde me aan. Dat en een duidelijk aanwezige dierenlucht. Iets had daar aardig huis gehouden! Maar wat? En ja hoor, diezelfde avond, weer rond half elf een ijselijke geschreeuw vanaf de nok van het huis. Het zouden toch niet....? Enig zoeken op het world wide web leverde snel resultaat. Daar was het, dat hoorden we! We schijnen bezoek te hebben gekregen van een stel Steenmarters, die, zonder dat wij het wisten, een kamertje geboekt hebben en overdag heerlijk liggen te slapen tussen de isolatie van het dak bij de zolder. Onze eerste gedachte; afvangen die hap, schijnt schier onmogelijk te zijn. Omdat ze niet in hun woonst fourageren zullen ze zich ook niet laten verleiden door lekkere hapjes in vangkooien. Gif is geen optie, niet voor ons en niet voor alle dieren, en alle gaten en kieren hermetisch afsluiten is in een boerderij uit 1800 onbegonnen werk, dus blijft alleen een ontmoedigingsbeleid over. Lichten aan, een radio die voortdurend speelt, en op zoek naar sonore marterverjagers. Toiletblok onder de motorkap van de auto's voordat ze hun naam eer aan doen en aan de bekabeling beginnen. Nog helemaal niet zo gemakkelijk op te lossen, deze ongevraagde en ongewenste mede-bewoning. Iemand nog tips?

dinsdag 1 maart 2016

Uitbrekers....


Omdat de papa en mama's van de, inmiddels rond gegeten en bijzonder opdringerige en lawaaierige, biggen doodmoe waren, en mager van alle zorg, hebben we ze dit weekend gescheiden. De biggetjes bleven achter in het grote veld in afwachting van hun vertrek naar hun nieuwe baasjes, de 3 volwassenen mochten (tijdelijk) even naar het zomerveld. So far so good, de biggen leken zich niets van deze ruwe scheiding aan te treffen, en de volwassen piggies hoorde je haast een zucht van verlichting slaken. Tot gisteren ineens een groep van 6 biggen ontdekte dat ze net onder de onderste draad van het schrikdraad door konden. Iets waarnaar ze al die tijd niet hadden getaald. Doorlopend stonden ze buiten hun veld. Rondom de sauna ontstond al een aardig omgewoelde bodem. Toen ze zelfs doodgemoedereerd in het pad naast de gite stonden te wroeten was het genoeg. Opgesloten in hun stal, mogen ze afwachten tot hun nieuwe, sterk verkleinde, veldje klaar is. Schrikdraad met een extra lijntje. Dat zullen ze wel een paar keer voelen als ze nietsvermoedend hun banjer-praktijken willen hervatten. Want dat soort zelfstandigheid wordt door ons niet op prijs gesteld.....