In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

dinsdag 28 februari 2017

Kleine tijger met opstartprobleempjes.....

Mama en kitten

Een paar weken geleden vertelde ik al over het kleine kitten, dat zo hard zijn best deed bij te groeien. Veel te klein geboren, en in mijn ogen kansloos, liet hij een enorme vechtlust zien. Met resultaat, Charlie is nu de zwaarste van het stel. Zodra zijn mama er is ligt Charlie te drinken. Wel hebben we het idee dat Charlie qua cognitieve ontwikkeling achter loopt op zijn broer en zus. Hij doet alles gewoon wat later. Terwijl de rest al rond hobbelde in de doos, kon Charlie nog nauwelijks op zijn pootjes staan. Maar ook dat kwam goed en inmiddels klimt en loopt hij net als zijn nestgenootjes, zij het lichtelijk onhandig omdat zijn motoriek niet je van het is. Zo gedreven als hij is als het om eten gaat, zo rustig, naïef en "clueless" is hij als het om de rest gaat. Wij hebben het idee dat Charlie een verstandelijke handicap heeft. Hij ondergaat de wereld vol verbazing. En veel initiatief ontplooit hij niet. Of hij ooit naar buiten kan is maar de vraag, ik denk dat hij de weg naar huis kwijt raakt en in zeven sloten tegelijk gaat lopen. Maar voorlopig is daar toch nog geen sprake van. Knuffeldoos als hij is geniet hij intens van het knuffelen met zijn moeder, broer en zus, en ook op schoot zitten vindt hij heerlijk. Waar de andere twee geen rust hebben en willen ontdekken is kleine Charlie de liefste schootgenoot die je je kunt wensen. En stillekes, want gillen en mauwen zoals de andere twee lukt hem niet. Verder dan af en toe een schorre piep reikt zijn verbale vermogen niet. Even was ik nog ongerust over het overschakelen naar vast voedsel, maar ook die zorgen heeft Charlie ruimschoots weggenomen. Plat op zijn buik op het schoteltje, met vier poten wijd, lag de kleine tijger met opstartprobleempjes te schransen van de paté, onderwijl grommend naar zijn concurrentie. Want eten, tja, dat zal, als kleinste vechter van het nest, altijd een ding blijven......

maandag 27 februari 2017

Vondeling.....

Bok Ali B

Tijd om onze Ali B eens in het zonnetje te zetten. Zo'n anderhalf jaar geleden gedumpt op het erf door iemand die een bok "en route" had gevonden, er mee is gaan leuren en vervolgens het arme dier nergens meer kwijt kon. Dumpen op la Charvière dan maar en dan snel wegrijden! Dus stond deze vondeling op een goede dag zo maar tegen onze dames te snuiven en te blaten. Na enige tijd zijn eigen verblijf parallel aan de geitenwei te hebben gehad mocht hij in de groep, en dat beviel hem prima. Inmiddels is Ali gecastreerd en een stuk relaxter naar de dames toe. Met bok Brac is hij dikke vriendjes geworden. Het is een prachtig exemplaar en wij zijn blij dat Ali hier zijn thuis heeft gevonden.......

zondag 26 februari 2017

Slechte dag voor het kippenbestand....

Geitenbaby's

Eergisteren gewoon naar bed gegaan, niets aan de hand, om vervolgens om half 2 's nachts wakker te worden in een pikkedonker huis. Geen elektriciteit. Bij een korte inspectie bleek ook de gite, die op een apart net zit, zonder te zitten. Stroomstoring. De volgende morgen was de Edf al om een uur of acht paraat, maar het duurde tot rond het middaguur voor we weer stroom hadden. De twee broedmachines, die nog maar 4 dagen te gaan hadden, heb ik zo leeg kunnen gooien. Koude eieren met dode kuikens erin. Veertien stuks. Later op de dag overleed ook de hinkhaan, die al een tijdje op en ziek was. Het was een slechte dag voor het kippenbestand. Gelukkig was het heerlijk weer en liepen de twee kersverse geitenbaby's te springen en te ontdekken in het zonnetje. Na een onwennige start gedijt mama Nanette nu helemaal in haar moederrol. De terrassen zijn weer schoon gespoten en de nieuwe kippenhokken komen eraan. Dat dan weer wel.....

vrijdag 24 februari 2017

Gillende geitenbaby's.....

Geitentweeling

Twee kleine erwtjes, het bliken een jongetje en een meisje, in de geitenstal hadden gisteren toch nog wel een moeilijke start. Mama Nanette was lief, likte ze en doorstond hun pogingen om te drinken, maar later op de dag glipte ze de stal uit, de geitenweide uit en vergat dat ze kindjes had gekregen. Twee gillende geitenbaby's als resultaat. Uiteindelijk mama weer terug gezet en ingesloten bij haar baby's. Vandaag even kijken hoe het gaat en of ze genoeg de kans krijgen om te drinken. Dat moederinstinct, dat zal toch wel indalen bij haar?

donderdag 23 februari 2017

Hèhè.....

Geit Nanette

 Die Nanette. Na een dag opsluiting in de hooischuur omdat ze op het punt stond te bevallen, hebben we haar maar weer laten rond scharrelen. Haar protest was niet om aan te horen. Ook gisteren waggelde ze nog braaf achter mama Ninou en de twee baby's aan. Geen gezicht. Zo topzwaar dat ze nauwelijks nog uit de voeten kon. Arme geit. Zoeven even gecheckt in de geitenstal, omdat de rest al aan de wandel was maar Nanette ontbrak. En ja hoor, in de vroege ochtend zijn er twee blakende geitenbaby's geboren. Eindelijk! Vorig jaar beviel Netje voor het eerst en zorgde ze niet voor haar koters. Die hebben we met de fles groot moeten brengen. Nu lijkt het erop dat ze de baby's wel accepteert. Ze ging ervoor staan om ze te beschermen. Dat is goed. Ik ben maar weer heel stil weg gegaan om de boel niet te forceren. Ik ga zo nog wel even kijken. Het zou me niets verbazen als er nog een derde komt......

woensdag 22 februari 2017

Bergen karton.....


De verbouwing van de keuken is in een andere fase beland. Stonden de eetkamer en gasten zitkamer eerst helemaal vol met bouwpakketten van kasten en lades, ze zijn de afgelopen dagen dankzij druk monteerwerk een stuk leger geworden. Wat rest is een enorme berg karton en plastic. Lang leve de gemeentewerf! Nu aan de gang met inruimen van de nieuwe keuken. Al zijn we nog in afwachting van de wandtegels en moet er nog getegeld worden. En daarna de lichtlijsten gemonteerd en zo nog het een en ander aan afwerking. Maar het begint er op te lijken en er gaat eindelijk een einde komen aan weken lang leven in stof en rommel......

dinsdag 21 februari 2017

Blokje om.....

Stier

Je hebt ze er hier tussen. Van die hele grote jongens. Soms kom je een stier tegen waarbij je denkt: "ik loop maar een blokje om".....

maandag 20 februari 2017

Lekker.....

Sneeuwklokjes

De afgelopen dagen is het heerlijk lente-achtig weer. En dan weet ik weer hoe lekker het is om in hartje Frankrijk te wonen. Het leed dat winter heet is hier veel vroeger vergeten. Niet dat het niet alsnog weer kan gaan winteren, we hebben ook weer een beetje nachtvorst, maar voorlopig genieten we van dagen met een temperatuur van 13 graden. Dan is het in het zonnetje al gauw heerlijk en ben je het liefst buiten. De Sneeuwklokjes bloeien, de Narcissen zitten in knop en de Hortensia's laten al groene knoppen zien. Het duurt niet lang meer of alles barst weer los. Geit Nanette hebben we gisteren in de hooischuur opgesloten, ze kan elk moment bevallen. Voorjaar op la Charvière......

zondag 19 februari 2017

Stil staan en diep adem halen.....

Hooischuur

Na drieënhalf jaar Frankrijk heeft ons leven ook weer het stramien van gewoontes en vaste routines bereikt. Net als in Nederland gaat ook hier het huishouden, zorg voor gezin met twee pubers en alle dieren gewoon door. Buiten het seizoen is er ook altijd genoeg om je mee bezig te houden, van huis- tuin- en keukenzaken tot onderhoud en nieuwe projecten. Ook in Frankrijk moeten er vaatwassers worden uitgeruimd, eten worden gekookt, wassen worden gedaan, boodschappen worden gehaald, schoon worden gemaakt, kachels worden gevuld, tja, net als in ieder gezin gaat het gewoon de hele dag door. Maar er zijn van die momenten die je even uit het dagelijks geneuzel halen. Mama Ninou die met de twee kleine geitenkinderen loopt te spelen en te rennen, een fantastische zonsondergang die de hemel alle tinten roze kleurt, de zon die met de weerspiegeling van de mare speelt, de geur en de energie van de lente in de lucht. Van die kleine verwondermomenten. Die maken dat je even stil staat en diep adem haalt. Het binnen laat komen. Voor mij is het altijd weer bijzonder de oude hooischuur binnen te stappen. Het ruikt er naar hooi en stro, de duiven koeren op het dak, er dwarrelt stof in de stralen zonlicht, je vindt er een kakelvers gelegd, nog warm eitje als trofee, en dan al die oude details, het verweerde hout, de roestige ringen en kettingen. Ineens wordt je oog getrokken door een paar oude rieken in de hoek die je doen beseffen hoe mooi het leven op een boerderij in Frankrijk is. Wat een bofferd je bent zoveel ademruimte en moois om je heen te mogen hebben. En teruglopend naar de boerderij die je aanschouwt in al zijn glorie is er die dankbaarheid en is daar het besef dat je in een eeuwenoude boerderij in Frankrijk woont. Hoe bijzonder is dat.....

zaterdag 18 februari 2017

Schichtig en voorzichtig.....

Witje poes

Kleine Witje. Het is echt een schat van een poesje. Zo voorzichtig en zacht. Al heeft ze ons nu geaccepteerd als de twee-beners die goed volk zijn en van wie je brokken en kroeltjes, en die heeft ze graag, krijgt, ze blijft schichtig en voorzichtig. Ik hoop dat ze deze keer niet te ver weg vlucht als het seizoen begint en er weer, voor haar, allerlei vreemde mensen en kinderen op het domein lopen.....

vrijdag 17 februari 2017

Eierdief.....

ei

Op het favoriete legplekje van de kippen, in de hooischuur, hebben we een hard plastic nep-ei neergelegd. Om aan te geven dat ze daar hun eitjes kwijt kunnen. Doen we dit niet dat kunnen we eieren gaan zoeken omdat de dames elke keer hun voorkeur wijzigen. Gisterenmorgen kwam ik in de schuur om te constateren dat het nep-ei verdwenen was. Verdwenen, huh? Even gevoeld of het niet ondergeschoffeld was of weg gerold, maar nee hoor, niets. Weg! Mijn speurtocht door de schuur leverde resultaat op; ik vond het nep-ei terug net voor de spleet onder de schuurdeur aan de achterkant. Dat kan niet anders dan het werk van een marter geweest zijn die verheerlijkt met zijn smakelijke buit aan de rol is gegaan en toen tot de conclusie kwam dat het ei niet onder de spleet door paste. Stiekem moest ik lachen, dat zal dat arme dier wat tandjes hebben gekost......

donderdag 16 februari 2017

Romeinse pad.....

Romeinse pad

Op het Romeinse pad is wel weer het een en ander aan opruim- en snoeiwerkzaamheden te doen. De storm van een aantal weken geleden heeft flink huisgehouden. Afgebroken takken en los hout her en der. Mooi klusjes voor april......

woensdag 15 februari 2017

Pronken......

narcissen

Met temperaturen van 16 graden en redelijk wat zon groeien de Narcissen hard. Je kunt aan alles merken dat er een zweem van lente in de lucht hangt. De dieren zijn een stuk actiever en hebben soms al een beetje de kolder in hun kop. Het eerste eendenei is gevonden en de Pauw blijft zich suf pronken. Het liefst op het terras aan de achterkant van de boerderij, waar we vaak als sluiproute gebruik van maken nu we onze tijdelijke keuken in de bijkeuken hebben. Lastig, want zodra je de deur uitstapt stap je in een waaier van veren die met je meedraait bij elke stap. Eigenlijk best sneu voor meneer Pauw, want niemand is onder de indruk van zijn verwoede pogingen de mooiste te zijn.....

dinsdag 14 februari 2017

Aan de wandel......

geitjes

Chai en Mocca, de geitentweeling, worden al groot. Ze zijn de hele dag met mama Ninou en tante Nanette aan de wandel. Hier wat grazen, daar wat knabbelen en natuurlijk heel veel springen op stenen, de waterput en het talud. Ze vermaken zich prima......

maandag 13 februari 2017

Vossenholen......

Ezelweide

Gisteren even een ronde in en om de ezelweide gemaakt. Inclusief de vennetjes en het Romeinse pad. Gewoon een inspectieronde want we komen er niet vaak. De ezels liepen gezellig een stukje met ons mee maar waren al snel hun interesse kwijt en bekeken onze wandeling van een afstandje. Aan het einde van het Romeinse pad, in de bocage tussen ons en het aangrenzende weiland, waar boomstronken in de loop van de tijd zijn opgevuld met aarde, hebben we grote gaten gevonden. Op twee plekken. Het kan niet anders of daar huist een vos. De veren voor de ingang laten weinig te raden over. Toch eens zien dat we een infraroodcamera met bewegingsmelder aanschaffen. Voor de vossen is het nu paartijd en over een week of 8-10 worden de eerste jongen geboren. Regelmatig horen we 's nachts een vos blaffen, maar weten dat de kippen nu veilig opgehokt zitten. Waakzaamheid blijft nodig met twee vossenholen zo vlakbij.....

zondag 12 februari 2017

Veel beter.....

Orpington haan

 En toen viel er gisteren zomaar ineens weer wit spul uit de lucht. En was het slechts een paar graden boven nul. Geen zin meer in. Vandaag wordt er gelukkig heel ander weer voorspeld: 14 graden. Verderop in de week zelfs 16 graden en zon. Kijk, dat is véél beter...........

zaterdag 11 februari 2017

In shape.....

Geitenyoga

Even een zen momentje voor Nanette. Elke morgen doen onze dieren yoga. Nanette oefent een nieuwe positie. Met je hoofd achterover en je hoorns in je nek. Je moet er wat voor over hebben om in shape te blijven.....

vrijdag 10 februari 2017

Onrustig nachtje.....

poes op dak

Ik ben een poezenmens, dat weet iedereen. Ik ben gek op katten. Het zijn heerlijk eigenzinnige, onafhankelijke zielen. Met typische gedragingen, dat zal elke kattenbezitter beamen. En soms word ik een beetje gek van die "kattendingen". Dat ik overdag wel tig keer de deur voor ze moet opendoen, of het raam, omdat ze naar binnen willen, of naar buiten, of meteen weer naar binnen, of toch maar niet..... Katten kunnen gewoon niet tegen dichte deuren en ramen, dat is het. Net of ze elke keer weer vergeten wat er aan de andere kant is. Dat is een bekend gegeven en daar kan ik, of liever gezegd moet ik, mee leren leven. Maar dat ze middenin de nacht heel hard miauwend op de terrasoverkapping voor je slaapkamerraam eisen naar binnen te worden gelaten, en daar ook niet mee ophouden, dat frustreert me wel. Deze keer was het Merle, die de nachtelijke rust kwam verstoren en die ik dus maar binnen heb gelaten en naar beneden heb getransporteerd. Een uurtje later was het Jake, die ook hard toe was aan een nachtelijke snaai uit de brokkenbak. Het werd een onrustig nachtje. Soms zou je ze ook......

donderdag 9 februari 2017

Lentebodes.....


Stiekem ben ik al op zoek naar de eerste lentebodes. Ze zijn er wel hoor, maar het gaat nog niet zo hard als ik zou willen. De Narcissen staan al een behoorlijk stuk boven de grond en als het zonnetje schijnt hoor je al heel veel meer vogeltjes zingen. Pauwen en hanen doen al extra hun best voor de dames en als ik héél goed kijk, echt goed, dan zie ik de eerste sprietjes van de Sneeuwklokjes boven de grond piepen.......

woensdag 8 februari 2017

Dikke winterjas.....

mini Shetland pony Eclair

Mooie Eclair in haar dikke winterjas. Wat zijn Shetlanders toch ontzettend leuke pony's. Claire is moeilijk te fotograferen, want zodra ze je in het vizier krijgt komt ze naar je toe voor een dikke knuffel.......

dinsdag 7 februari 2017

Banjer......

Mangalitsa big

Ik schreef het gisteren al, er liep een vreemd object in de geitenweide. E'n van de biggen heeft een gaatje ontdekt in de grillage en ook het schrikdraad neemt hij voor lief. De geitenweide is leuk, en spannend, en er is een mooie stal met een dik pak stro, en vers groen, onomgewoeld gras. Deze banjer weet dat hij strafbaar bezig is, want zodra hij lucht krijgt van de in aantocht zijnde baas rent hij hard terug naar de varkenswei. We laten hem maar een beetje begaan. Omwoelen van de geitenweide is wel eens een keer goed. En dat doet hij met verve......

maandag 6 februari 2017

Zoekplaatje.....

dieren

Het is een soort van zoekplaatje zeg maar, elk keer als je naar buiten kijkt. Wie is waar en hoeveel zijn het er? Ik zie drie nieuwsgierige ezels op hun plek, check. Krielkippen op het erf, 9 stuks, check. Eenden badderend in de vijver, 7 stuks, check. Twee babygeiten, bok Ali en....huh? Die geit heb ik nog nooit eerder gezien. Een geit met krullen? Met zijn neus in de grond? Oh verdorie, er is weer een piggie on the loose! Roeloooof........

zondag 5 februari 2017

Waaiend pluimvee......

erf

Gisteren waaide het pluimvee door de tuin. We hadden te maken met een cycloon die zorgde voor enorme windvlagen in heel Frankrijk.  In eerste instantie renden alle dieren weer hard naar binnen, zeker toen het ook nog begon te miezeren. Pas in de middag waagden ze zich naar buiten. Schulend achter struke en in bosjes. En ineens, net zo onverwacht als hij gekomen was, was hij weer weg, de wind. En scharrelde alles weer zoals vanouds over het perceel......

zaterdag 4 februari 2017

Haarbal op pootjes....

Kater Pinot

Onze Pinot noir, al opa inmiddels. De fantastische pluizige, grijze kittens komen door zijn genen. Pinot zal het worst wezen als hij zijn kroeltjes maar krijgt. Nog nooit heb ik zo'n aanhalig exemplaar gehad. Op schoot zitten doet hij niet, maar als er kroeltjes en aaitjes te halen zijn drukt hij al kletsend iedereen aan de kant. Dat hij voor de helft Maine Coon is herken ik niet in hem. Hij is heel anders, veel rustiger dan onze Coons. En spelen, daar doet Pien niet aan. Het moet dan wel die andere helft Ragdoll zijn die zijn lieve en easy going karakter bepaalt. Het is en blijft een bijzonder exemplaar, deze fluffy haarbal op pootjes......

vrijdag 3 februari 2017

Mini-kitten.....

Kittens 1 week

Vorige week, op mijn verjaardag, heeft Streepje, één van de poesjes die we ooit onder in een oude vriezer vonden, kittens gekregen. De eerste die geboren werd was grijs, dus net als papa Jake, De tweede die geboren werd was een cypertje, en iets kleiner. Nummer drie kwam er pas later achteraan en die was klein, heel klein. Net een mini-kitten. Ik gaf het kitten weinig kans, het leek ook wat suffer en er zat weinig pit in, maar besloot niet in te grijpen en de natuur zijn gang te laten gaan. Geen bijvoeding te geven. Mama had tenslotte maar 3 kinders, dus tepels genoeg. En wonderwel doet de kleine man het goed. Een knokkertje. De helft van zijn grote grijze zus, maar vastbesloten zijn plekje te veroveren aan de melkbar. Mama zorgde ook goed voor hem en hij klimt er steeds lekker bij. Na een week heb ik pas de weegschaal tevoorschijn gehaald. Ik vond het eerder niet nodig want ik zag ze groeien en tevreden zijn. Grijze poes woog bijna 190 gram, mooi dus. Cypers katertje 1 woog 145 gram, licht, maar mama is ook maar heel klein, maar katertje 2, het grijze streepje, haalde maar net de 120 gram. Wat echt maar iets boven een normaal geboortegewicht is. Een dag later was hij al opgeklommen naar 140 gram, dus groeien doet hij goed. Toch blijft het typisch om te zien, hoe het kleine menneke naast grote zus ligt. Ze schelen zo in formaat. Ben benieuwd of hij een inhaalslag gaat maken, of gewoon een mini-katertje blijft.......

donderdag 2 februari 2017

Gemoedelijke reuzen.....

fauve Cochin haan

Een andere kippensoort die ik heb rondlopen is de fauve Cochin. Eén van de grootste kippenrassen die er zijn. Van het broeden heb ik uiteindelijk 1 haan en 2 kippen overgehouden. Het zijn prachtige kippen om te zien, met enorme, bevederde, poten. En absoluut de liefste en rustigste kippen die ik heb. Ze zijn tevreden met een klein stukje om te scharrelen en een comfy nachthok. Gaas van 1 meter hoog is al genoeg voor de ren, want vliegen doen ze niet. Ze laten zich aaien en komen graag naar je toe. En wat ik zelf altijd weer een bijzonder moment vind is het ophokken 's avonds. Zodra ze door hebben dat het bedtijd is zakken ze door hun poten, gaan voor me zitten en laten zich oppakken om in hun nachthok te worden gezet. Het blijkt alleen dat meneer haan zijn werk niet naar behoren doet; de eieren zijn niet bevrucht. Jammer, want van deze gemoedelijke reuzen wil ik er nog wel een paar......

woensdag 1 februari 2017

Schommelkippen.....

Orpington haan

Eén van de rassen die we vorig jaar met de broedmachine hebben uigebroed is de Orpington. Enorme grote kippen en hanen met een fluffy achterwerk en een aristocratisch uiterlijk. Ze zijn mega-enthousiast als ons zien. Komen een paar keer per dag even buurten om te kijken of er een beschuitje of wat zonnebloempitten gedoneerd kan worden. Als ze rennen schommelt hun enorme lijf alle kanten op. Ik moet er elke keer weer om lachen......