In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

woensdag 31 oktober 2018

Luciferhoutjes.....

Takschade

Wat in eerste instantie een mooi wit winterlandschap leek toen we naar buiten keken, al snel werd er bij een inspectierondje duidelijk dat deze winterse aanval in Frankrijk een enorme schade had veroorzaakt. Duizenden huishoudens in de Auvergne zaten zonder stroom, wij gelukkig niet, automobilisten in de noodopvang, en overal was er schade aan bomen. Zo ook bij ons op het perceel. De combinatie langdurige droogte, nog in het blad zitten door een gebrek aan herfst, de ijzel en vervolgens het dikke pak sneeuw was voor veel bomen de genadeklap. Afgeknapt als luciferhoutjes. Op de camping bleek de ravage het grootst. Het pad was onbegaanbaar geworden. Kruinen lagen op de grond, dikke takken afgebroken en overal hout. Wonder boven wonder was er niets op tenten of het sanitairgebouw terecht gekomen. Maar die arme bomen! Met een enorme kracht zijn hun ledematen gewoon afgescheurd. Nou is de groeikracht van de natuur groot, dat weet ik ook wel, en het komt voor de meeste bomen allemaal wel weer goed, maar wat een trieste aanblik.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 30 oktober 2018

Instant winter.....

sneeuw in oktober

En het viel! Maar niet in de vorm van regen. Was het gisteren de hele dag droog en leek het aan ons voorbij te gaan, in de loop van de vroege avond ging het regenen. De regen ging naadloos over in sneeuw en er viel toch zeker een centimeter of 5 à 6. Roelof en Danique, onderweg terug vanuit Clermont Ferrand, waren net op tijd terug om de chaos die op de snelweg ontstond te vermijden. Vanmorgen werden we wakker in een witte wereld. Maagdelijk wit bleef het niet lang. Obi's eerste kennismaking met sneeuw resulteerde in het als een gek rennen, rollen , glijden en happen naar dat witte spul totdat volledige achtertuin omgeploegd was. Vandaag wordt het 8 graden en het dooit nu al. De instant winter is weer voorbij.....

www.lacharviere.nl

maandag 29 oktober 2018

Vier centimeter......

droge mare

Vandaag wordt er voor hier een grote hoeveelheid neerslag voorspeld. Veertig millimeter, ofwel vier centimeter regen en natte sneeuw. Zou dat wat zijn? Als ik naar de buienradar kijk ben ik er niet gerust op. Het enorme front dat al die nattigheid met zich mee moet brengen lijkt zich onder invloed van het centraal massief net voor ons weer in tweeën te splitsen. We moeten nog maar zien dat het inderdaad nu eindelijk valt. Het zou mooi zijn als we weer eens een paaltje in de keiharde grond kunnen krijgen.....

www.lacharviere.nl

zondag 28 oktober 2018

Grijzel......

Kaardebollen

Ik weet het, we wachtten met smart op nattigheid. Maar ik had eerlijk niet verwacht dat het in deze vorm zou komen. Was het afgelopen vrijdag nog een heerlijke 20 graden met zon, nu is het ineens rond het vriespunt en het grijzelt. Grijzel, anders kan ik dat koude spul dat nu uit de lucht valt niet noemen. Een soort van ijsgruis is het, je hoort het vallen. Obi, die eigenlijk sinds hij geboren is nog geen echte neerslag mee heeft gemaakt, is door het dolle heen. Met zijn dikke, vocht-afstotende poolvacht is dit weer echt zijn ding. Wit gras, is dat wat! Wij zitten de dag maar even binnen uit. Lekker warm bij de kachel, want 16 graden verschil in nog geen 48 uur, dat is even wennen.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 27 oktober 2018

Motortje.....

Buzz, 4 weken

En dit is de laatste knapperd van het trio, stoere jongen Buzz. Nou ja, stoer.... Van allemaal was hij de hardste pieper. Zodra je hem oppakte ging hij vreselijk te keer. Nu gaat het een stuk beter en is het een dikke kroeldoos eerste klas. Nog steeds maakt hij veel lawaai maar nu als hij zijn motortje aanzet. Hij is koddig en rond en prachtig om te zien. Lieve Buzzzzzz.........

www.lacharviere.nl

vrijdag 26 oktober 2018

Blauwe oogjes.....

Kitten Woody, 4 weken

Vandaag stellen we graag het broertje van Dolly aan jullie voor: Woody. Hij kwam aan zijn naam doordat we hem in de koude houtschuur op de grond vonden. Inmiddels is Woody goed opgewarmd en groeit als een tierelier. Het is een vrolijk, gemoedelijk en ondernemend menneke, en door zijn Siamese genen een plaatje om te zien. Het grijs en bruin van zijn tekening zal in de loop van de volgende maanden donkerder en duidelijker worden, en die prachtige blauwe oogjes; die houdt hij naar alle waarschijnlijkheid. Stiekem heb ik zo'n zwak voor dit prachtige kereltje.....

www.lacharviere.nl

donderdag 25 oktober 2018

Spannend......

sanitairgebouw

En ondertussen gebeuren er spannende dingen in en om het sanitairgebouw. We gaan nog niet verklappen wat, maar alvast een puntje van de sluier..... Wordt vervolgd!

www.lacharviere.nl

woensdag 24 oktober 2018

Ruwe start.....

Dolly, 4 weken

Na een ruwe start, de bevalling overviel de paniekende mama buiten en we vonden een spoor van 3 onderkoelde en haast levenloze kittens in het donker die we opgewarmd hebben totdat ze bijgetrokken waren, ging het de eerste drie weken goed. Daarna kreeg mama poes een mastitis en voelde zich hartstikke ellendig. Zo ellendig dat ze haar drie kittens liet voor wat het was. Dus werd de fles ingezet en masseerden en poetsten wij babybuikjes. En verzorgden mama. Gelukkig gedijden de hummels, ondanks het gemis van de zorg van mams. Maar intensief is het wel, om de twee uur een flesje en tutten met die wurmende weesjes. Gelukkig zijn ze nu iets ouder dan 4 weken, gaan ze zelf op de kattenbak èn, als klap op de vuurpijl, besloot de inmiddels herstelde mama vannacht weer bij haar kindjes te gaan liggen. Ondertussen zijn wij aardig verknocht geraakt aan dit schattige gespuis. Vandaag stellen we het enige meisje voor: Dolly. Het is een plaatje om te zien en wat een lief rustig dametje. Met bijna 400 gram is ze de kleinste, maar in alles het snelst. Ze is zo leuk......

www.lacharviere.nl

dinsdag 23 oktober 2018

Belegerd.....

eenden

Kijk, en dit is nou precies waarom we niets moois kunnen hebben. Het arme fruitboompje, vorig jaar al geteisterd door geiten, kaalgegraasd en daarna afgebroken door poezenbeesten, kwam dit jaar niet alleen een sloop-grage pup tegen, maar werd gisteren ook nog even belegerd door een kudde jonge eenden. En hij doet zo zijn best. Hoe het ooit nog wat moet worden met dit jonge appelboompje is me een raadsel. Het word een creatief model, dat wel.....

www.lacharviere.nl

maandag 22 oktober 2018

Mysterieuze deken.....

herfstmorgen

En ineens doet het herfstig aan. De ochtenden starten een flink stuk kouder en in een dikke laag mist.  Zodra de zon hoger komt jaagt hij de flarden nevel weg. Het is een prachtig gezicht die mysterieuze dikke deken over de weilanden en de zon die alles in zijn oranje licht baadt. Zo begin ik de morgen graag......

www.lacharviere.nl

zondag 21 oktober 2018

Lui.....

Chai

Van die luie varkens, daar hebben we er een paar van rond lopen. Maar wat mij betreft verdienen onze geiten hetzelfde predikaat. Dommelen in het zonnetje op een berg hooi, dat is zo'n beetje de favoriete dagbesteding. En geef ze eens ongelijk......

www.lacharviere.nl

zaterdag 20 oktober 2018

Pinnig.....

Orpington kip

Deze woest uitziende dame is één van mijn Orpingtons. Ze is groot, heel groot. En door haar ietwat verwaaide kapsel ziet ze er behoorlijk indrukwekkend uit. Pinnig, zeg maar. Ik kan me voorstellen dat je bang wordt als je haar zo naar je ziet kijken. Toch is dat slechts uiterlijk. Gelukkig is het een hele makke en gemakkelijke kip die mij en ook haar soortgenoten geen strobreed in de weg legt. Ze heeft alleen haar gezichtsuitdrukking niet altijd mee. "Resting bitch face" noemt dochter het altijd. Hebben we allemaal wel eens last van toch?

www.lacharviere.nl

vrijdag 19 oktober 2018

Van die dagen.....

Claire en Macaron

Sinds we hier wonen verlopen sommige dagen regelrecht chaotisch. Met zoveel dieren is het lastig je planning te volgen, want er is altijd wel wat. Woensdagmiddag in allerijl met mama poes naar de dierenarts, want ze had buikpijn en zat zielig in een hoekje zonder zich met haar 3 baby's te bemoeien. Pijnstiller en antibiotica, èn een blik kittenmelk want we zagen de bui al hangen. Met mama gaat het inmiddels stukken beter, maar haar 3 kittens van bijna 4 weken oud, daar heeft ze geen zin meer in. Dus een regime van flesjes, wat gelukkig prima gaat. Om de drie uur drinken ze iets meer dan 10 ml, ze hebben nog kleine buikjes, en ze krijgen 1x per dag speciale hoogwaardige paté van de veterinaire. Daar zitten we nog wel een paar weken aan vast, ze zijn nog zo klein. Dus het geplande bezoek met z'n tweetjes aan Montlucon gisterenmorgen, werd een bezoek voor één. Roelof moest de morgen zoet zien te brengen in de stad terwijl de schokbrekers van de Land Rover vervangen werden, en ik had kitten- en huishoudelijke dienst. Nu had ik onze hoefsmid Marie-Sarah al gebeld over een licht mankende Pepper, ik had me niet gerealiseerd dat de paardjes- en ezelpedicure uitgerekend gisterenmorgen zou zijn. Verrassing! Dus, met een kittenvoeding tussendoor en een gammele rug aan de slag met halsters en longeerlijnen. De ezels gedroegen zich voorbeeldig, op Peppertje na, die een abces in zijn achterhoefje bleek te hebben. Ik moest stevig orendraaien terwijl Marie Sarah de hoef schoonmaakte en een pansement met betadine aanbracht. Ook Clairtje, een echt Shetje, wist zich niet te gedragen, maar uiteindelijk was de klus in twee uurtjes geklaard en waren alle 24 hoeven weer gesoigneerd. Tijd voor de volgende kittenvoeding en de lunch, want ook Land Rover en baas waren inmiddels weer thuis. Je hebt van die dagen, en dat was er zo één, dat je het gewoon maar over je heen moet laten komen en de ene voet voor de andere moet zetten. Er komt vanzelf een einde aan de dag. Never a dull moment op la Charvière.....

www.lacharviere.nl

woensdag 17 oktober 2018

Saai.....

Meidoorn

Het is zo saai buiten. De droogte heeft alle kleuren verbleekt. Alles is bruin, grijs en dor. Alleen de eikenbomen hebben nog groen blad. Aan fotomateriaal is er echt niets meer te vinden. Geen mooie indian summer kleuren, geen bloemen, geen zwammen en paddenstoelen. Stro en zand en hopen knisperend en verdord blad op de grond. We hebben la Charvière zo nog niet eerder mee gemaakt en worden er een beetje triest van. Het is nog steeds warm, de warmte laat zich maar niet verdrijven, en terwijl sommige delen van Frankrijk hevige wateroverlast hebben valt er hier nog steeds geen drup. De enige struik die zich nog een beetje aan het herfstprotocol houdt is de meidoorn aan de rand van de mare. Voorzichtig kleurt hij geel en zijn rode besjes geven nog wat vrolijkheid. Daar moeten we het dan maar mee doen deze herfst.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 16 oktober 2018

De mooiste......

zonsondergang

Gisteren kwam er op Facebook een bericht van het departement 'd Allier voorbij. Een fotowedstrijd met als thema zonsondergang in de Bourbonnais. In de vijf jaar dat we hier nu wonen heb ik er talloze gefotografeerd. Want mooie zonsondergangen en -opgangen, die hebben we hier volop. Maar om al die duizenden foto's nou door te gaan spitten op zoek naar de mooiste? Ik doe het gewoon wel even met de laatste serie van vorige week, gewoon op ons eigen stekkie.....

www.lacharviere.nl

maandag 15 oktober 2018

Indringer.....

Allier

Wat een stormachtige dag gisteren. De wind was er ineens in de nacht en ging vreselijk te keer. De dorre blaadjes en takken van de verdroogde Essen vlogen om je oren. Onrustig word je daar van, van die harde wind die aan alles trekt en doorlopend deuren en ramen doet klapperen. Gewend aan de stilte en de rust van de Allier is de bulderende wind een brute en lawaaierige indringer. Geen fijne dag om buiten te zijn, al was het verder heel mooi weer. Gisteravond werd het ineens weer stil en was de wind gevlogen. Beter, veel beter. Als we wind willen gaan we wel naar Nederland......

www.lacharviere.nl

zondag 14 oktober 2018

Stampede.....

koeien

Hoe snel kunnen dingen veranderen. Schreef ik gisterenmorgen nog een logje over het gezapige leven van onze varkens op het Franse platteland, pak 'm beet een uurtje of twee later moesten ze vechten voor hun leven. Van achter mijn laptop keek ik even naar buiten en constateerde dat ik aangestaard werd door een 8-tal koeien. Koeien? In onze achtertuin? Daar ging iets niet goed! Terwijl ik dochter riep voor assistentie ging het ineens van lodderig ogende bakbeesten naar een oncontroleerbare stampede. Omdat de koeien van ons schrokken sprongen ze over het schrikdraad de varkensweide in en zetten de aanval in op de twee nietsvermoedende dames. Ze werden door de furieuze kudde het hele weiland meermaals rond gejaagd en moesten rennen voor hun leven. Wat te doen? De varkens konden geen kant op en even kwamen wij ook in het nauw toen de woede van de kudde zich op ons richtte. Schreeuwend en gewapend met pannendeksels en metalen drinkbakken (voor al dat lawaai gingen ze wel op de loop) wisten we ze genoeg terug te dringen om de veren van het schrikdraad los te gooien om zodoende de varkens een ontsnappingsroute te geven. Eén varken vloog dwars door het schrikdraad de bosjes in, de ander ontsnapte naar de voorkant. Dat was van later zorg. Omdat we geen idee hadden waar de koeien vandaan kwamen en dus ook niet welke boer we moesten bellen bleven we, weliswaar binnen, maar afwachten. En uiteindelijk verdween de hele kudde aan de achterkant van de varkensweide, waar het schrikdraad inmiddels helemaal kapot was getrapt, naar het achterliggende weiland. En toen op zoek naar de dames die in paniek weg waren gerend. Enig zoekwerk leverde niets op, evenals roepen. Ze waren spoorloos! Dan maar de Landrover om de buurt uit te pluizen. Achter de schuur viel het me op dat alle ezels en poney's gehypnotiseerd staarden naar.... En ja hoor, daar liep de eerste dame, op het Romeinse pad in de verste hoek van de ezelweide. Gelukkig reageerde ze op ons geroep en maakte pas op de plaats. Mak als een lammetje liet ze zich daarna met een emmer voer terug leiden naar waar ze hoorde. Dat was één! Van de andere dame, die hoogstwaarschijnlijk de camping op was gedoken, geen spoor. Ook het rondrijden en zoeken leverde niets op. Hopend dat ze zelf weer de weg terug zou vinden, op zondag wordt er druk gejaagd en daar moesten we even niet aan denken, gaven we het maar even op. Want waar moet je zoeken? Na een uurtje kwam er ineens een harig en hijgend hoofd de hoek om zetten. Gelukkig, daar was dame nummer twee. Ook zij liet zich gedwee terug brengen naar haar zus. De hijgende dames doken meteen het modderbad in om af te koelen en hebben daarna héél lang in het zonnetje liggen slapen. Ik vraag me af of ze nog nachtmerries hebben gehad......

www.lacharviere.nl

zaterdag 13 oktober 2018

Pensioen.....

Mangalitzavarken

De twee oorspronkelijke Mangalitza-dames zijn met pensioen. Dat wil zeggen; er staat geen beer meer bij, dus er komen van hen geen biggen meer, en ze hebben alleen voor zichzelf te zorgen. En dat ze dat goed doen is ze beiden aan te zien. Ik weet niet hoeveel ze nu wegen maar ze zijn groot. Heel groot! En hebben substantiele onderkinnen, dat ook. Hun leven bestaat uit eten, omwoelen van de hectare weiland die ze hebben, badderen en vooral héél veel slapen in het zonnetje. Leven als varken in Frankrijk, zeg maar.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 12 oktober 2018

Hangen.....

Charolaiskoeien

De dagen glijden als vanzelf voorbij. We staan op, beginnen met de ochtendroutine van schoonmaak en dierverzorging en pakken daarna kleine klusjes op. Het vervangen van een band, de auto's naar de keuring, het repareren van de ezelruif (die ze helemaal opgegeten hebben), boodschappen doen, twee verkochte biggen vangen, kinderen wegbrengen c.q. ophalen, een koelkast in de camper inbouwen, met Obi naar de veterinaire voor z'n vaccinaties. Je komt de dag wel door met allerlei werkzaamheden. De tijd gaat zo snel! Totdat je door je rug gaat natuurlijk, en noodgedwongen temporarily out of order moet gaan bank- en bedhangen. Dan staart een lange, vervelende dag je aan. En kruipen de minuten voorbij. Stil zitten is nou eenmaal niet ons sterkste punt. Frustrerend, want dan hopen al die kleine klusjes zich snel op. Iemand een wondermiddel om die wervel weer snel in het gareel te krijgen?

www.lacharviere.nl

donderdag 11 oktober 2018

Onstuimig.....

zonsondergang

Een onstuimige dag gisteren, met dreigluchten en stormachtige (warme) windvlagen waarbij de eikels en takken om je oren vlogen, werd bekroond door een prachtige zonsondergang. De donkere wolkenpakketten werden van onderaf oranje gekleurd door de ondergaande zon. Op de camping heb ik er een tijd naar staan kijken. Wat een spektakel! Het waait nog steeds fors, en de verwachting geeft vandaag 26 graden aan. Over de regen die elke keer voorspeld word maar niet valt gaan we het niet meer hebben.......

www.lacharviere.nl

woensdag 10 oktober 2018

Onze eigen olijf- en mandarijnenboom....

olijf

Vanaf gisteren is Domaine la Charvière gaan crowdfarmen. We hebben een Spaanse olijfboom in Alcala de Chivert geadopteerd die onze naam nu draagt. Want die twee olijfboompjes die ons terras sinds kort sieren doen ook niet meer dan dat. Er zal geen olijf vanaf komen, daar zijn de olijfbomen in de Spaanse zon veel beter in. In ruil voor de adoptie krijgen we één keer per jaar 8 liter koudgeperste extra vergine olijfolie van uitstekende kwaliteit. Kijk, daar worden we nou blij van! Naast een olijfboom adopteerden we van een andere kleinschalige producent in Valencia onze eigen mandarijnenboom. Ergens in december krijgen we 2x een levering van tien kilo mooie oranje madarijnen. (Meer kan op afroep maar dat word een beetje veel.) Ze worden op de dag van pluk verzonden, dus verser kan het niet. Veel van die mandarijntjes zullen we gaan verwerken tot zoete mandarijnenjam. Het concept crowdfarming is een mooi concept. Eén dat ons past. Door adoptie is de boer verzekert van inkomsten en weet hij zeker dat wat hij produceert ook verkocht is. Dat levert bestaansrecht aan kleine, bevlogen boeren. En hoe mooi is het korte lijntje; rechtstreeks van producent naar consument zonder tussenkomst van handelaren of grootwinkelbedrijven. Wij verheugen ons vast op deze mooie producten maar hebben er wel een nieuwe zorg bij: het weer in Spanje......

www.lacharviere.nl

dinsdag 9 oktober 2018

Waar ben je Charlie.....

Charlie

Ergens in augustus verdween je zomaar, lieve Charlie. En we waren onmiddellijk ongerust. Geboren als onooglijk klein kitten dat altijd wat achter liep, deed je het dankzij je vechtlust en je Zen zijn boven verwachting goed. Je wist je prima te redden en was one happy cat. Voor ons bleef je de baby, net als voor alle andere poezels op la Charvière. Je had nooit strijd met wie dan ook en iedereen gaf je de knuffels die je altijd zo graag op zocht. Zelfs met diva Muffin kon je het prima vinden. Maar het liefst hing je in de achtertuin rond met vriendje Moos. Je leven was één groot avontuur waarover je je elke keer leek te verbazen. Moos loopt nu al weken alleen rond te scharrelen want jij bent spoorloos. We hebben je overal gezocht, en geroepen, al luisterde je nooit naar je naam of wat dan ook. Dat klikje deed het niet, zeg maar. Wat er gebeurd is, of waar je bent, of je er nog bent, we kunnen alleen maar gissen. Hebben velden uitgekamd en weggetjes gelopen en rond gereden. Het is onbegonnen werk. Ben je ergens van geschrokken in het hoogseizoen en verdwaald? Of was jij het die wat raten uit een wespennest bij het pad hebt gehengeld en daarvoor een prijs heeft betaald? Ben je ergens vast komen te zitten, in een auto beland? Heb je jezelf verwond of was het een vos of een slang? Was je bang of heb je geleden? We weten het niet. Maar we missen je. We missen ons grote kitten. En Moos mist je ook, dat weet ik zeker. En je broer Davey, die nu extra veel knuffels komt halen. We zullen niet ophouden je te zoeken. Niet zo lang we niet weten wat er met je gebeurd is. Maar de kans dat je uit jezelf terug komt word wel steeds kleiner, en als ik daaraan denk doet mijn hart zo zeer.....

www.lacharviere.nl

maandag 8 oktober 2018

Niks.....

droogte

Beginnend vanaf afgelopen vrijdag en durend tot zondagmiddag stond ons departement onder code geel. Een cycloon kwam via de Golf van Biskaje over Frankrijk en zou zorgen voor veel wind, onweer en substantiële regenbuien. De voorspellingen gaven 100% op 13,5 mm neerslag. Eindelijk wat water in de mare! De wolkenluchten in de verte waren loodzwaar en prachtig, en beloofden heel wat. Maar viel geen drup. Niet één spatje. Bliksemen deed het heel ver weg en de wind bleef warm. De radarbeelden lieten zien dat er inderdaad een draaiende cycloon boven Frankrijk lag. Het westen kreeg zaterdag zijn portie, het zuiden en oosten zondag. Maar wij zaten in het oog, en bleven daar. En je zag het gebeuren, boven je hoofd. Zon en blauwe lucht. En om ons heen, ver weg, bijna zwarte luchten, draaiend en kolkend. De droogte is nu meer dan zorgelijk te noemen. Het valt gewoon niet! Aankomende week weer tussen de 22 en 25 graden en droog. De hoop is nu gevestigd op volgende week, die als natte week wordt aangemerkt. Misschien brengt dat de zo broodnodige regen en kan ik eindelijk de Narcissenbollen planten die al weken klaar staan.....

www.lacharviere.nl

zondag 7 oktober 2018

Beter.....

Boul Mich'

Het gaat goed met Boul Mich'. Beter dan verwacht. Nadat hij steeds stiller werd, afviel en steeds meer sliep, werd er uiteindelijk na een aantal bloedtesten en foto's geconstateerd dat zijn heupen finaal versleten waren. De arme man had enorme artrose en pijn. In overleg met de dierenarts werd hij op een onderhoudskuur Metacam gezet. Elke morgen krijgt hij deze pijnstiller/ ontstekingsremmer. Is Boul normaal gesproken een moeilijke patiënt, hij trapt echt niet in een stukje lekkers met een pilletje erin, als het om de Metacam gaat komt hij er zelf om vragen. Zou hij het weten? Het spuitje met de 3,5 ml word minutieus door hem leeg geslobberd. Soms lijkt hij wel een junkie die om zijn shot komt vragen en voel ik me de dealer die hem faciliteert. Ik vind het prima. Heb er vrede mee. Want het is fijn om onze grote man weer buiten te zien rond hobbelen en zijn ding te zien doen. Ik weet dat het uitstel van executie is, eens zal de Metacam ook niet meer toereikend zijn, maar tot zover zijn we content. We gunnen onze grote neuzenreus nog héél veel jaren levenslust zonder pijn.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 6 oktober 2018

Winterbijen.....

inwinteren bijen

Ook al is het nog mooi weer, de bijen moeten worden ingewinterd. Als het goed is heeft de darrenslacht plaatsgevonden en bij de laatste inspectie vonden we nog maar weinig broed. Bijen brengen hun volk zelf terug naar een klein volk winterbijen dat straks in de kast moet zien te overleven. Dus nu nog maar een kleine kast per volk waarvan de raten, als het goed is, vol zijn gestopt met het suikerwater dat we ze aanbieden. De grote potten bovenin de kast worden door de bijtjes leeggehaald en het suikerwater wordt door hen in de raten opgeslagen als voedsel voor de winter. Aan het einde van het seizoen zijn we niet onverdeeld gelukkig met hoe de volkeren erbij staan. Het sterkste volk, de zwerm met de oorspronkelijke koningin dat we in mei geschept hebben, doet het nog altijd het best. Het volk dat overbleef is nooit meer echt goed op dreef gekomen en de vraag is of daar weer een goede koningin in is ontstaan. De vele kilo's honing die we niet konden oogsten omdat de raten zo raar uitgebouwd waren bleken verdwenen. We gaan zien hoe en of dit volk de winter doorkomt. Het derde volk, de tweede zwerm die we schepten en die uit een andere bijensoort bleek te bestaan (zwarte bijen) doet het goed maar blijft maar heel klein en heeft nagenoeg geen honing geproduceerd. Ik denk dat de aanhoudende hitte en de droogte al vrij vroeg in de zomer hebben gezorgd voor een tekort aan nectar. Er bloeide immers niets meer, waardoor de bijen zelf hun honing zijn gaan opeten. Ook hingen er opvallend veel wespen en hoornaars in de buurt van de kasten. Imkeren blijft lastig, omdat je met zo veel aspecten van de natuur te maken hebt. Liever winterden we drie sterke volkeren in, omdat de wintersterfte in Frankrijk sowieso al 1/3 van de volkeren treft. Het wordt spannend, we moeten wachten tot volgend jaar april en mei voordat we weten hoe het onze drie volkeren is vergaan.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 5 oktober 2018

Geen stro maar water.....

modderbad

En ja het is nog steeds zomers. Gisteren een warme dag en vandaag staat er 27 graden op de rol. Dus nog lang geen behoefte aan winterbedjes van een dik pak stro en knorren in je stalletje, maar gewoon nog een lekker verfrissend modderbad. Het is nog altijd kurkdroog, dus dat bad moeten we, zolang het weer niet omslaat, elke dag opnieuw aanvullen. Ik ben benieuwd naar de waterrekening!

www.lacharviere.nl

donderdag 4 oktober 2018

Binnendoor.....

uitzicht over de vulkanen

De terugweg naar huis vanuit Salers deden we binnendoor. We hadden alle tijd. Via de puy de Sancy, Mont-Dore en het lac de Guery zakten we langzaam af naar Clermont Ferrand. Het viel op hoe druk het nog was op de Sancy. Volop wandelaars en sporters. Het zal niet zo lang meer duren of de eerste sneeuw gaat daar vallen en het wintersportseizoen gaat van start. Maar eerst nog de herfst. Zo hier en daar begint er wat te kleuren, maar voorlopig zijn de voorspelde temperaturen nog boven de 20 graden.

www.lacharviere.nl

woensdag 3 oktober 2018

Tinkelen......

Salerskoe

Hier in de Bourbonnais hebben we vleeskoeien. Grote witte Charolais runderen. Af en toe een keer een bruine Aubrac, maar het overgrote gedeelte is wit en plomp, zoals Charolais nu eenmaal zijn. In het andere gedeelte van de Auvergne dat we bezochten, de Cantal, is er veel melkvee. Logisch, want er worden daar nogal wat regionale kazen geproduceerd. Veruit het populairste runderras is daar de Salers. Prachtige hazelnootkleurige koeien met behoorlijk lange vachten. Heel enthousiast werd ik van de bellen die ze om hadden. Wat een heerlijk dromerig en melodieus geluid maken die tinkelende bellen! En het draagt ver, je hoorde het daar overal. Nu weer thuis mis ik dat geluid. Wat zou ik graag zo'n kudde tinkelende koeien in de buurt van la Charvière hebben......

www.lacharviere.nl

dinsdag 2 oktober 2018

Zwarte parel in het groen.....

Salers

Het einddoel van ons korte uitstapje dit weekend was Salers. Gelegen tussen de Dordogne en de Puy Marie (1783 meter). Het wordt ook wel de zwarte parel in het groen genoemd, dit prachtige Middeleeuwse stadje in de Cantal. We waren er zondagmorgen vroeg en het was er nog heerlijk rustig. Slenterend door de straatjes waar de eerste winkeltjes werden geopend en de zon zich door de ochtendmist probeerde heen te wurmen. We vielen van de ene verbazing in de andere. Al die prachtig bewaarde oude details, de kleine deuren, het hang- en sluitwerk, de torentjes, steegjes, poortjes en trappetjes. Het was niet moeilijk je voor te stellen hoe het er in de Middeleeuwen aan toe moet zijn gegaan. Het tempeliershuis, nu een museum, was helaas nog niet open. Een mooi excuus om Salers nog eens met een bezoekje te vereren....

www.lacharviere.nl

maandag 1 oktober 2018

Hoge vulkanen.....

Chateau de Val

Wat hebben we genoten afgelopen weekend. Op zaterdag rond een uur of 9 vertrokken om met z'n tweetjes de hoge vulkanen van de Auvergne te ontdekken. Via Clermont Ferrand zijn we binnendoor van Bort les Orgues door de Cantal gereden richting Salers. De ene na de andere col met prachtig uitzicht en eindeloze bochten. De gorges van de Dordogne diep onder ons. Heel veel watervallen en rotspartijen. Onze oren zitten nog dicht van alle overbrugde hoogteverschillen.  Maar wat een pareltjes hebben we gezien. Wat is de Auvergne toch ongelooflijk mooi! Dit vraagt om meer en vaker....

www.lacharviere.nl