In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

vrijdag 31 mei 2019

Planning......

de Allier in de vroege morgen

Het is nog vroeg, maar het wordt een mooie dag. De lucht is strak blauw, de zon is aan het klimmen en het wordt een graad of 25, dus we hopen dat de table d'hôte vanavond lekker buiten kan plaatsvinden. Vroeg de keuken in om alvast de rode uienmarmelade te maken voor de uientartelettes met geitenkaas èn de dubbele koffie-panna cotta met chocoladesaus zodat hij ruimschoots de tijd heeft om op te stijven. De kalkoen voor de kalkoenfricassee en de bijbehorende lentegroentjes gaan we straks vers halen. Verder gaan de 8 loopeendbroedeieren in lock down (ze worden niet meer gekeerd en de luchtvochtigheid wordt verhoogd in afwachting van het uitkomen over een dag of drie), en gaan de Loopeenden die inmiddels oud genoeg zijn naar hun buitenverblijf met nachthok. De chambres zijn allebei gevuld met overnachters vanavond, dus aankomsten en even bijkletsen en dan om 7 uur aan tafel. Het vraagt om een strakke planning vandaag! Gelukkig hebben we extra handjes en zijn de taken goed verdeeld. Hopen dat we tussen de bedrijven door nog even de tijd hebben om te genieten van het zonnetje.....

www.lacharviere.nl

donderdag 30 mei 2019

Experimenteren.....

chocolademousse van aquafaba

Koken blijft ontdekken, en leren. De laatste jaren zijn er zoveel nieuwe producten en wereldse smaken bijgekomen. De afgelopen maanden gooide ik me op de vegetarische keuken als studie-object, en werd dit gezin van flexitarisch zo goed als vegetarisch, wat de avondmaaltijd betreft dan. Beter voor de aarde en door alle kleurige groenten en peulvruchten ook nog eens heel gezond. Nu hebben we weer een nieuwe uitdaging, want Hayley, onze stagiaire en bonusdochter tot eind juli, is uit duurzaamheidsoverweging, vegan. En dat is even omdenken. En al is ze heel makkelijk en flexibel, wij doen gewoon met haar mee. Maar er moet wel lekker en goed gegeten worden. Was er eerst de paniek van geen kaas en eieren (hoe dan?) gaandeweg vindt ik oplossingen die ik nog niet kende. Zo ging ik aan de gang met aquafaba. Het klinkt heel exotisch, maar het is niets anders dan het nat van kikkererwten. Als je dit kooknat opvangt en met de mixer opklopt krijg je prachtige pieken eiwit, niet van echt opgeklopt eiwit te onderscheiden. Je kunt er meringues van maken maar nu ging er ging gesmolten chocolade door, wat vanille en suiker en hoppa, we hadden vegan chocolademousse die heerlijk was van smaak èn structuur. Voor mij een openbaring die ik veel vaker ga gebruiken, want dat gedoe met rauwe eiwitten zag ik nooit zo zitten. Ik had veel, dus deed ik de rest bij wijze van experiment in een plastic bakje en vroor het in. Het bleek geniaal chocolade-ijs te worden. Geen ei, geen zuivel, maar gewoon drie ingrediënten: aquafaba, pure chocolade en suiker. Voor mij als lactose-intolerant persoon eveneens een oplossing. Je schijnt met aquafaba ook gewoon verse mayonaise of aioli te kunnen maken, wederom zonder het risico van het gebruik van rauwe eieren.  Ik ben prettig verrast door alle mooie vegan-maaltijden die hier nu met veel enthousiasme aan tafel ontvangen worden. Er wordt goedkeurend gesmakt en alles gaat schoon op. Volgende experiment: tofu. Want daar heb ik geen kaas van gegeten, zeg maar. Nog nooit geprobeerd. Vanavond maak ik in de oven geroosterde pakketjes biet met rode ui, komijn, tijm en blokjes tofu in plaats van de feta die ik normaal gebruik. Lekker met rozemarijn/zeezout aardappeltjes uit de oven. Want wat is het leuk om te experimenteren meet een heel nieuwe stijl van koken. En de vegan-challenge is maar tijdelijk, die gehaktbal komt er echt wel weer een keertje. Wat betreft onze gasten, don't worry, wij blijven gewoon koken zoals we altijd hebben gedaan. Met vlees en vegetarisch op verzoek. Maar het kan zo maar zijn dat de aquafaba chocolademousse op het menu komt, maar dan met drie kleuren chocola. En met slagroom, dat dan weer wel.....

www.lacharviere.nl

woensdag 29 mei 2019

Vermaak.....

jonge Indische Loopeenden

In afwachting van hun nieuwe verblijf, een ren met nachthok voor 's nachts, brengen we de duckies elke dag naar buiten. Groot is hun ondernemingslust nog niet. We zetten simpelweg een mini-poedelbadje voor ze neer en dat is genoeg vermaak. De hele dag hangen ze in en om het poedelbadje, liggen wat in het zonnetje, grazen wat grasjes en gaan niet verder dan een meter of drie van het badje af. Lekker makkelijk, want je vindt ze waar je ze neer hebt gezet. Nu moeten ze 's avonds nog in een kooi om binnen te overnachten, maar daar hopen we voor het einde van de week, als hun nieuwe woonst klaar is, ook vanaf te zijn. Ze worden te groot en hun nekkies te lang voor de grote caviakooi èn het zijn ontzettende kliederaars en viespeuken, dus het wordt de hoogste tijd. Wel jammer dat ik ze dan minder ga zien, dat het contact minder intensief wordt nu ze op zichzelf gaan, maar ach, that's life. En gelukkig hebben we de 8 eieren in de broedmachine nog. Dag 23, dus over een dag of vijf begint het hele circus weer opnieuw.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 28 mei 2019

Mooi......

jonge Zwaluwen

Toen we gisterenavond om een uur of 8 de kippen gingen ophokken zag ik ze al vanuit mijn ooghoek; de eerste twee uitgevlogen jonge Zwaluwtjes van dit jaar. Dus nadat ik de kippen welterusten had gezegd en de deur dicht had gedaan, gauw naar binnen om mijn camera te pakken. En ik had geluk: net toen ik mijn camera scherp had kwamen de ouders aangevlogen met vers gevangen insecten. En hup, daar gingen de bekkies, wagenwijd open. Wat een prachtig gezicht. Het derde kleine Zwaluwtje was er niet bij, die bleek nog op het nest te zitten. Die komt misschien nog? Voorlopig wordt het in ieder geval weer genieten van vlieglessen en gekwetter over en weer. Wat een mooi moment.....

www.lacharviere.nl

maandag 27 mei 2019

Extra handjes......

la Charvière

Zo langzamerhand begint het weer een beetje. Dit weekend hadden we mensen op kamers, wat aanwaaiers op de camping en mensen in de gite. En natuurlijk onze vaste bezoekster Keesje met haar baasjes. Maar we zijn ook nog volop bezig met de aanloop naar het seizoen. Dus extra handjes zijn bijzonder welkom. Dinsdag halen we vier extra handjes op in Clermont. Dochter heeft haar eerste jaar Europese studies erop zitten en een Britse vriendin van haar die nog twee weken stage moest lopen komt dat hier doen en blijft tot eind juli, als ze weer terug gaat naar de UK. Een lange vakantie met genoeg vrije tijd en af en toe de handen uit de mouwen. Gezellig ook, dochter èn een extra "vakantiedochter" in huis. Nog een week of twee en dan is ook zoon klaar. En dat is maar goed ook, want de warmte komt eraan. Volgens de weersvoorspellingen gaan we volgende week proeven van de zomer met temperaturen van zo'n 28 graden. Heerlijk! Dus lekker buiten eten, teenslippers uit de kast en ijsblokjes in je glas. Op naar een mooie zomer.....

www.lacharviere.nl

zondag 26 mei 2019

Crisiskooien.....

Damastbloem met Oranjetipje

Zoals gebruikelijk lopen de dingen weer eens anders dan gepland op la Charvière. Proberen we in allerijl Loopeendjes en kuikens groot te krijgen om zo het aantal kooien dat zorg nodig heeft te verminderen, is er nu weer een kooi extra bij gekomen. Het begon allemaal met kuiken Pieps, uitgebroed door een eend en moederziel alleen gevonden in de hooischuur. Hup, in een kooi, onder de lamp, maar alleen was ook maar alleen en dus kochten we op een pluimveebeurs en 4-tal kleine Bantamkuikens om hem gezelschap te houden. Dat waren er dus al vijf meer dan gepland, en voorlopig kunnen ze het kippenhok nog niet in. Mevrouw Pauw's verwachte "bevalling" stond geregistreerd om en nabij 24 mei. Dus toen we terugkwamen uit Nederland verbaasde het ons niet dat er al twee pauwenkuikens om haar heen liepen. Maar ze zat nog op het nest, dus hoe het de andere 3 eieren verging was nog een vraagteken. De dag erna was mevrouw Pauw verhuist naar de kas, en liepen er 4 schattige kuikens van een dag of 2 à 3 om haar heen. Het laatste steenkoude ei, dat niet uitgekomen was, nam ik mee naar binnen om met een schouwlamp te kijken of ik kon ontdekken waar het fout gegaan was. Het lukte me niet om er veel van te maken, en ik wilde het ei al weggooien, toen het plotseling begon te piepen. Chips! Er zat een heel levendig kuiken in dat de luchtcel al aan had gepikt! Gauw een broedmachine van de zolder gehaald, flink wat water in de bakjes om de luchtvochtigheid hoog te krijgen, en het ei erin. En toen werd het stil, en piepte er niets meer. Het leek me vrij kansloos. Tot een uur of twee later het ei ineens werd aangepikt. Sterker nog, binnen 10 minuten had het kuiken een complete zaagsnede gemaakt en kwam het uit het ei. Niets mis mee, een mooi, sterk kuiken dat al snel op zijn pootjes stond. Nadat het opgedroogd en bijgetrokken was zette ik het pauwtje bij Pieps en de Bantamkuikens. Kuiken Pieps, zelf een vondeling, had weinig begrip voor de situatie van de nieuwkomer en pikte in tenen en naar vleugeltjes. Dus hop, een tweede crisiskooi erbij, waar Pieps en nog een vriendje in werden gezet, zodat het pauwenkuiken met de kleinste drie kuikens kon hokken. En het gaat prima met hem. Hij eet, drinkt, fladdert en kan mega-lui "zonnen" onder de lamp. Reageert op mijn stem, want ik ben de eerste die de nieuwgeborene zag. Babypauwtjes zelf groot brengen is lastig. Ze zijn heel gevoelig voor vocht en kou in het eerste jaar. En bij mama Pauw aanschuiven gaat hem niet worden. Die zal het kuiken niet meer accepteren. Dus jullie mogen ons feliciteren: we zijn de trotse ouders geworden van een babypauw. Kraambezoek op afspraak. Het advies is, omdat ze zo kwetsbaar zijn, een Pauwenkuiken zo lang mogelijk binnen te houden. En dat gaan we dan ook maar doen. En dan zien we wel hoe het verder gaat. Weer een nieuwe uitdaging! Maar hoe het kan dat dit zo op het oog gezonde pauwtje een dag of drie later uitkwam dan de rest is mij echt een raadsel....

www.lacharviere.nl

zaterdag 25 mei 2019

Vliegjes en vliegles.....

jonge Zwaluwen op nest

De Zwaluwtjes in de gereedschapsschuur hebben, nauwelijks een paar weken terug uit Afrika, al een aantal monden te voeden. Er wordt af en aan gevlogen met vliegjes en mugjes om de kleine snaveltjes die over de rand steken gevuld te houden. Een ander Zwaluwtje, blijkbaar vrijgezel, is met onverminderde geestdrift bezig een nieuw nest te bouwen. Hij vliegt continue op en neer van de mare naar de schuur om met de hapjes modder zijn behuizing klaar te krijgen. Ze zijn druk, druk, druk, deze kleine vogeltjes. En dit jaar heel goed vertegenwoordigd en aanwezig op la Charvière. Dat het er zoveel zijn deze keer doet me deugd. Want wat geniet ik intens van die capriolen in de lucht en de glijvluchten over de weilanden en de mare. Nu nog hopen dat ik erbij ben als de eerste jongen van dit jaar hun vlieglessen krijgen.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 24 mei 2019

Leverworst en zure matten.....


Vorige week werd ik wakker met een opgezette hals en kaak. Klierende klieren, koorts, en een bultje op het tandvlees onder een afgebroken kies. Een fistel duidde op een fikse ontsteking waar ik flink ellendig van was. In het weekend, uiteraard. Maandag direct de tandarts gebeld, ik kon niet eerder dan 3 juli terecht. Drie juli? Dat ging hem niet worden! Ik kon pleiten wat ik wilde, de dame aan de telefoon was onvermurwbaar. Na nog wat telefoontjes her en der, die me niet verder brachten, onze vertrouwde tandarts in Nederland gebeld. En die had wel plaats. Dus vertrokken we dinsdag op woensdagnacht om 12 uur van la Charvière. En reden naar Nederland, waar we mooi op tijd aankwamen. Er was zelfs nog ruimte om diverse winkels in Hoogerheide aan te doen en in te slaan. Het was stiekem weer een beetje thuis komen in het mooie Huijbergen. Vertrouwde gezichten op straat, de bossen, de huizen, ons huis waar we 13 jaar zo fijn hebben gewoond, niet veel veranderd. Geen tijd voor bezoekjes en bijkletsen helaas. Enigszins wiebelig schoof ik om kwart over 11 de tandartsstoel in, waar de tandarts een gkc'tje constateerde , gevalletje kaakchirurg. Van de kies ben ik dus nog niet af, maar een aantal andere kiezen zijn weer keurig gerepareerd. En toen weer terug naar huis, waar we om half 10 's avonds landden, met een auto vol Nederlandse boodschappen. We hadden een dikke 1700 kilometer in 22 uur erop zitten. Gisteren nog brak en een zoem in onze oren, maar we hebben nagenoten met een Hollands dagje. Witte bolletjes met Beemsterkaas, krentenbollen, frikandelbroodjes, Kips leverworst, gekookte worst, komijnenkaas, dropjes, zure matten voor zoon, gevulde koeken, en als klap op de vuurpijl zuurkoolstamppot met Hema rookworst en Brabantse Wal aardbeien met slagroom na. Voorlopig genieten we nog even verder van al dat lekkers en ook nog van kokosbrood, roze koeken, speculoospasta en nog veel meer kaas en drop. Die kies, daar moet ik alsnog een Franse kaakchirurg voor gaan zoeken (veel succes en hellup), maar het was goed om weer even in mijn oude, nog steeds vertrouwde, omgeving te zijn. Al was het dan maar héél kort.....

www.lacharviere.nl

woensdag 22 mei 2019

Gestalkt.....

Jonge loopeenden

Ik heb een probleem. Nee ècht, ik heb een probleem! Nu de temperaturen eindelijk weer wat hoger zijn neem ik de Loopeendjes elke dag even mee naar buiten. We besloten dat het een goed idee was om ze per dag even een uurtje los te laten op de speelweide tegenover de boerderij, om ze zo te kunnen laten wennen aan alles wat er rond loopt. Al voorzag ik dat de mogelijkheid bestond dat ze er zo snel ervandoor zouden gaan dat het lastig werd ze weer te pakken te krijgen aan het einde van hun speeltijd. Niets was minder waar. Ik heb er een paar toegewijde stalkers bij. Ze volgen me overal en als ik stil sta gaan ze op en om mijn voeten liggen, gezellig kletsend en pikkend aan grasjes en mosjes. Totdat ik weer in beweging kom, dan volgt mijn trouwe schare fans me angstvallig op de voet. Alleen het uitzicht op de mare, dat leidde ze even af. Gebiologeerd stonden ze te staren naar zóóóveel water. Totdat ik ze riep, en ze zich weer hard rennend bij me voegden. En nu? Hoe los ik dit nou weer op? Zie je het voor je, in het hoogseizoen, een cappuccino uitserveren op het terras, met een  kudde rennende Loopeenden achter me aan? Of toeristische informatie geven met stemverheffing om boven het gesnater van mijn adoptiekinderen uit te komen? Binnenkort krijgen ze een eigen ren, met bad en nachthok. En dan mogen ze elke dag even een tijdje met me op patrouille. Even, zodat ik daarna weer mijn ding kan doen. Want eens zullen ze toch moeten uitvliegen, ook al vliegen ze niet, om op eigen flappers te leren staan. Maar nu nog even niet, want dit is eigenlijk veel te leuk.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 21 mei 2019

Piekeren en twijfelen.....

Salade Niçoise

Met een nieuw seizoen table d'hôte voor de deur wordt er weer heel wat afgepiekerd en uitgeprobeerd in de keuken. De uien tarte tatin met geitenkaas en Thijm komt terug, maar in een ander jasje, als uientaartje met rode uienconfiture en buche de chèvre èn een drupje honing van onze eigen bijtjes.. Een aantal desserts, zoals flourless chocolatecake met frambozencoulis, een dubbele koffie pannacotta en chocolate lavacake met een hart van caramel en zeezout mag zich genomineerde noemen, en zo nog een paar ideetjes.
Zelf eten we graag, zeker in de zomer, een mooie maaltijdsalade. De Niçoise is één van die mooie, Franse salades waar iedereen in dit gezin blij van wordt. Gestoomde aardappeltjes, beetgare sperziebonen, zoete tomaatjes, pittige rode ui, olijven, tonijn, kakelverse eitjes van eigen kipjes, peterselie uit de kruidentuin, en dit alles op een royaal bord met een dressing van huisgemaakte wijnazijn, goede biologische olijfolie, wat Dyonmosterd, persillade en peper en zout. Het zonnetje op je bord!En dan weer dubben en twijfelen. Zouden we dit onze gasten ook kunnen aanbieden? Met wat knapperig stokbrood en een goed glas rosé na een zondoorstoofde dag? Of die lauw-warme ratatouillesalade van gegrilde groenten met burrata die we laatst aten? Wij worden er blij van, maar onze gasten ook? Iemand?

www.lacharviere.nl

maandag 20 mei 2019

Niks.....

broedende gans

Het lijkt wederom niet te lukken met gans nummer twee. Zat ze vorig jaar al geduldig op een nest met onbevruchte eieren, ook dit jaar blijken de eieren onbevrucht. We hadden een stille hoop, dat, nadat de twee mannen uit waren gebroken en de dame te grazen hadden genomen, in ieder geval een gedeelte ervan wel bevrucht zou zijn en haar lange zitten beloond zou worden met baby's. Die hoop vervliegt verder elke dag dat ze langer zonder resultaat op het nest zit. Wij kunnen niets voor haar doen. Behalve gewoon maar afwachten tot ze het opgeeft en haar gescharrel weer hervat. Maar sneu is het wel......

www.lacharviere.nl

zondag 19 mei 2019

Pech.....

Appelbloesem

Dankzij de twee late episodes met nachtvorst kunnen we de fruitopbrengst voor dit jaar alvast afschrijven. Uit alle jonge bomen zijn de vruchtbeginselen/ vruchtjes verdwenen. Wat een tegenvaller. En al zo vroeg in het seizoen. Dus geen regelmatige inspectie om te zien hoe het fruit zich ontwikkeld en geen plannen wat ik met dat fruit zal gaan doen. Zo jammer! Ik heb alleen nog hoop op peren, kweeperen en appels uit de grote bomen, want dat lijkt wel goed te zijn gegaan. Maar die confiture moet wel gemaakt worden, dus heb ik tien kilo zondoorstoofde Spaanse biologische abrikozen besteld via Crowdfarming. Zo ergens eind juni komen ze plukvers naar ons toe. Toch fruit om te verwerken. Ik verheug me nu al op een zoet geurende keuken waar vele potten heerlijke abrikozenjam worden bereid.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 18 mei 2019

Déviation.....

camping

Het is nog heerlijk rustig op de camping. Dit jaar geen aanwaaiers in mei. Wat wij prima vinden, want dat geeft ons de tijd gestaag door te gaan met alle voorbereidende klussen. Waar de stilte aan ligt? Waarschijnlijk aan de omleiding door de werkzaamheden aan de RCA. (De route centre atlantique) Het viaduct over de A71, op de weg van Montmarault naar la Charvière, is afgesloten tot half juli. Nou staan er wel borden déviation, maar onze camping is toch iets lastiger te vinden voor wie op goed geluk zoek is naar een slaapplek voor één nachtje. Dus kunnen we gewoon nog lawaai maken wat we willen. En daar is ook wat voor te zeggen.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 17 mei 2019

Kopzorgen en puzzelen.....

mobilhome

Soms zit het mee. De renovatie van de twee mobilhomes leverde hier en daar nog wel wat kopzorgen en praktische problemen op. Zo moesten er speciaal kookplaten in de UK worden besteld in verband met het formaat, gingen we op zoek naar passende spoelbakken, moesten er passende rolgordijntjes komen, speurden we het internet af op zoek naar nieuwe ventilatieroosters en ga zo maar door. Al met al een heel gepuzzel, veel tochtjes naar de bouwmarkt en veel bestellen op het wereldwijde web. Nu de onderkant was afgetimmerd moesten we bepalen welke kleur de betimmering zou krijgen. Een whitewash? een houtkleur? Of toch maar dekkend blauw? Nah, dat was het allemaal nèt niet. Dus weer naar de Brico voor inspiratie. De eerste pot die ik pakte was een houtlazuur in provencaals groen. En laat dat nu net de kleur van het houtwerk van het interieur zijn! Wist ik veel dat dat een bestaande kleur was. Voor mij was het houtwerk in de mobilhome eerder blauw dan groen. Maar het kon niet missen, het moest die lazuur worden. Het opzetten van de eerste streken provencaals groen was spannend. Maar het klopte als een bus, die kleur! En het is een plaatje! Soms heb je mazzel..... dat mag na zoveel kopzorgen en gepieker ook wel eens een keer.....

www.lacharviere.nl

donderdag 16 mei 2019

Wiegen....

broedmachine

Ik begon mijn carrière als broedse kloek met de meest simpele broedmachine die er bestond. Een klein Chinees rond geval waarbij je de temperatuur kon instellen en verder alles zelf moest doen. De luchtvochtigheid op peil houden door middel van het vullen van één of meer waterbakjes (ondanks een hygrometer bleef het grof natte vinger werk), en het 5 keer per dag draaien van de eieren. Een hoop gedoe. En waar ik de eerste twee jaar hele goede resultaten haalde, dit jaar was het broedsucces een stuk minder. Maar het was een leerproces, dat ik nu wel onder de knie heb. En dus beloonde ik mezelf met deze volautomatische broedmachine. Waar nu 9 eieren van zwarte en chocoladekleurige Loopeenden in staan. De machine doet alles zelf. De luchtvochtigheid die je hebt ingesteld wordt keurig op peil gehouden met een klein pompje, je kunt een dagelijkse koelfase instellen en, dat is het mooist, de eieren hoeven niet meer te worden gedraaid maar worden doorlopend heel zachtjes heen en weer gewiegd. Dat gaat heel gelijkmatig en zacht. In principe hoef ik er 25 dagen niet naar om te kijken voordat ik de luchtvochtigheid hoger instel, en de eieren in de uitkomstlade leg. Wel weer spannend om zo'n nieuwe broedmachine te leren kennen. Maar het kan niet anders of er komen kuikens uit die heel zen zijn. Want je leven als kuiken in alle rust beginnen met zacht heen en weer gewiegd worden, daar wordt je vast mega-rustig van......

www.lacharviere.nl

woensdag 15 mei 2019

Broedse ellende....

Broedse kippen

Broedse kippen, ik word er gek van! Deze twee Cochin-dames zijn echt al weken achter elkaar broeds. Ik heb al twee keer eerder de eieren weg gehaald als ze het nest verlieten, de eieren geschouwd en ze weggegooid omdat er geen kuiken in zat. Want ze broeden wel maar hebben er geen kaas van gegeten. En toch weten ze elke keer weer aan nieuwe eieren te komen. Het betere jatwerk, zeg maar. Ze weten gewoon niet van ophouden. De onderste dame zat alweer geruime tijd op het legnest rechts, en elke keer wordt ze eraf gebonjourd door een andere kip die haar ei kwijt moet. Met als resultaat dat er weer een ei bij ligt dat niet in onze koekenpan belandt. Zo ook gisteren, maar toen besloot mevrouw dat ze beter op het legnest links kon gaan zitten. De inmiddels steenkoude eieren weer geschouwd, en op twee na allemaal onbevrucht, de twee waar wat inzat bewogen niet, dus alles weer hop de kliko in. En nu ben ik het zat, en vandaag gooi ik de twee dames gewoon het hok uit. Naar buiten, deurtje dicht, klaar. Afkoelen die handel. En mochten ze, als ze weer binnen zijn, toch nog ergens een ei scoren dan pak ik dat af. No mercy! Broedse kippen, pffff......

www.lacharviere.nl

dinsdag 14 mei 2019

Onvoorspelbaar.....


Gisteren hebben we weer even in de bijenkasten gekeken. Alles gaat rustig zijn gang. De twee jongste zwermen die we afgelopen weken een nieuw onderkomen hebben gegeven zijn lekker aan het bouwen. Wel zat er verbazingwekkend weinig honing in. We wijten dat aan de koude periodes van afgelopen maand. Er zijn een paar dagen geweest dat de bijtjes volop haalden, maar ook heel veel dagen dat het te koud voor ze was om te vliegen. Dus de honing die er al in zat hebben ze zelf weer geconsumeerd. Blijkbaar zit lentehoning er dus niet in, maar we hopen in de zomer volop te kunnen oogsten om onze gasten, èn onszelf, van lekkere honing van eigen bijtjes te voorzien. Imkeren is een stukje natuur dat niet altijd gaat zoals je het in gedachten hebt. Te koud, te warm, te droog, het heeft allemaal invloed. Maar laat dat stukje onvoorspelbaarheid nou net de charme zijn......

www.lacharviere.nl

maandag 13 mei 2019

Druk.....

lente

De Margrietjes bloeien weer volop en maken van het talud voor de boerderij een zee van bloemen. Dankzij de regenbuien van de afgelopen dagen zit de groei er nu goed in. Het weiland tegenover de camping begint ook aardig te kleuren door Boterbloemen en Pinksterbloemen, en tussen de wuivende grassen zingen de krekels en cicades uit volle borst. Vogels vliegen af en aan met wormpjes en rupsjes voor hun kroost en dames Gans en Pauw naderen het einde van hun broedtijd. De natuur heeft het druk! Het zonnetje laat regelmatig voelen hoeveel kracht ze al heeft. De lente..... ik hou ervan.....

www.lacharviere.nl

zondag 12 mei 2019

Je kunt niet alles hebben....

Zwaluwen op draad

Zeker een stuk of 10 zwaluwtjes zijn er uiteindelijk teruggekomen dit jaar. En ze zijn zeer aanwezig! Ze scheren over de mare en kwetteren in de bomen of op de draad tussen boerderij en schuur. Helaas hebben we sinds vorige week een Zwaluwtje minder. Blijkbaar was het beestje naar binnen gevlogen, of meegenomen door één van de katten, maar ik viste het arme diertje uit de mond van hond Obi, die er mee liep te paraderen. Het arme vogeltje leek zo op het eerste oog intact, maar aangeslagen. Nadere inspectie leerde dat hij toch wel wat bijtgaatjes had in zijn rug en nek. Toen hij niet na een tiental minuten bekomen was, heb ik hem op advies van de vogelopvang in Clermont onder de warme lamp in een doosje gelegd, met de afspraak hem te brengen als hij de nacht door zou komen. Helaas heeft het Zwaluwtje de nacht niet gehaald. Verdrietig, maar je kunt niet alles hebben, het egeltje dat we een week of twee geleden naar de opvang brachten doet het goed, en we mogen haar (blijkbaar) binnenkort weer ophalen. Nu maar hopen dat de rest van onze Zwaluwtjes ongeschonden de zomer op la Charvière doorkomt.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 11 mei 2019

Natuur laat zich niet dwingen.....

Borage, Komkommerkruid

De eerste Boragebloemetjes bloeien in de kruidentuin. Ik ben gek op dit Komkommerkruid, vanwege zijn ongelooflijke schoonheid. En ook omdat je de mooie blauwe bloemetjes kunt gebruiken in salades en dergelijke. En vanwege de Hommeltjes en bijtjes die het aantrekt. Alleen laat het zich bij mij niet dwingen. Er komen elk jaar wel één of twee planten op op een plek waar ik ze niet gezaaid heb. Waar ik het wel zaai komt het gewoon niet op. Ook dit jaar strooide ik weer een zakje zaad van wit en blauw Komkommerkruid, maar tot nu toe zie ik (alweer) nog niet veel gebeuren. Ik zou er graag een heel veldje van hebben. Maar op één of andere manier lukt dat maar niet. Natuur..... het laat zich niet dwingen! Dus ben ik al blij met de twee planten die spontaan naast of in de kruidentuin opkomen. En koester ik die paar prachtig blauwe bloemetjes......

www.lacharviere.nl

vrijdag 10 mei 2019

Toewijding.....

Broedende Toulousegans

Gans nummer 2, de loslopende gans, zit nu al een dag of 25 te broeden. Wat een toewijding! Ze komt nauwelijks van het nest. Heel af en toe, als ik 's middags een kippenrondje doe, komt ze hard snaterend en met haar vleugels wijd op me af. Imponerend, maar ik weet dat ze het niet zo bedoeld en alleen maar wil eten. Als ik een hand legkorrel naar haar gooi stort ze zich daar op. Gauw, gauw eten, dan rennen naar de mare voor een snel bad, onderweg een paar happen gras meegraaiend, en dan snel weer terug op haar eieren. De afgelopen dagen waren geen pretje voor onze broedende mevrouw Pauw en Gans. Veel stortbuien, fris en harde wind. Vandaag blijft het gelukkig droog. Laten we hopen dat het niet allemaal voor niets is geweest en dat er over een dag of 5 mooie gansjes uit het ei komen. Want of de eieren bevrucht zijn is niet zeker....

www.lacharviere.nl

donderdag 9 mei 2019

Gewoon volgens planning.....

Blauwe regen

Gisteren was het eindelijk weer eens een rustige dag. Voor zover dat opgaat voor een dag op la Charvière. Maar in ieder geval even geen onverwachte, planning-ruïnerende, gebeurtenissen. Gewoon van ochtendschoonmaak, en het verzorgen van hond, poezen, jonge eendjes, kuikens, dieren buiten, naar wat extra klussen. Zo heeft jongste katertje Buzz een auto-immuunuitslag op beide oortjes dus moet hij twee maal daags medicijnen en zijn oortjes zalven, hebben er 21 poezels een pipetje Stronghold in hun nek gehad, moeten de geiten tesamen elke dag 12 gram vitaminepreparaat, en moet mevrouw Pauw eten krijgen zodra ze haar dagelijkse pauze van het broeden neemt. En natuurlijk regelmatig weer opnieuw een rondje kuikens/eendjes en hun dagelijkse badje. (Van de eendjes dan.) Daarnaast konden we nog posters voor de mobilhomes op platen lijmen en het stapelbed voor de mobilhome lakken en opnieuw monteren. Na al die kleine klusjes is je dag zo om en voor je het weet ga je de avond weer in. Maar wel een dag volgens planning. En dag met voortgang. En dat is lekker! We gaan zien hoe het vandaag weer verloopt.....

www.lacharviere.nl

woensdag 8 mei 2019

Een speld in een hooiberg.....

Nazwerm bijen

Na alle reuring van het weekend gingen we maandagmorgen dapper aan de gang met onze to do lijst. Na de ochtendschoonmaak aan de administratie want er lag een behoorlijke berg op ons te wachten. Dat ging goed tot een uur of 11, toen de veterinaire naar de rare kale plekken van geit Ninou kwam kijken, en en passant ook nog even de draainek van het eendenkuiken bekeek. Ninou kreeg vitamines met veel zink en jodium, eendenkuiken blijkt scheef gegroeide nekwerveltjes te hebben, maar daar over later meer. Intussen was het tijd voor de lunch, voor ons altijd even een rustmomentje. Zo zittend aan tafel, naar buiten kijkend, vroeg ega ineens: "zijn dat muggen of bijen?" Een snelle blik leerde dat het bijen waren. Bijen die als een gek rondvlogen bij de struiken naast het kippenhok. Ships, dat waren er heel veel! Even hoopten we nog dat het een oefenzwerm was, want ze hadden immers een week of twee geleden al gezwermd. Maar in no time kwam er een tros in de struiken te hangen. Nou stond inspectie van de kasten wel op ons lijstje deze week, maar blijkbaar waren we te laat. Ter plekke zag het er niet fraai uit, er hingen een stuk of wat kleine zwermpjes in de struiken. Blijkbaar waren  er heel veel jonge koninginnen geboren. Een nazwerm met allemaal jonge koninginnen dus! Nu hadden we na de eerste zwerm wel heel snel een paar raten geïnspecteerd, maar niet allemaal. (Tijdgebrek, zoals altijd.) Nu doken we de kast in en vonden zeker 7 opengebroken moerdoppen en een aantal dichte die we meteen verwijderden. En dan? En allemaal kleine volkjes heb je niets. Daar moet je weer één groot volk van maken. Dus dan moet je in de kleine zwermen de koninginen gaan zoeken. En dat valt nog niet mee met al die krioelende bijen die over elkaar heen lopen in een grote bol. Het is letterlijk zoeken naar een speld in een hooiberg! Maar met veel geduld vonden we een aantal koninginnen en knepen ze dood. De bijen zoeken dan een andere zwerm op. Uiteindelijk hielden we één grote zwerm over, en een kleintje. De reservekast hadden we al opgebruikt, dus zat er maar één ding op: in de auto naar Montlucon, waar we bij de apiculturewinkel de nodige inkopen deden. We kwamen met twee tienraamskasten en een kleine kast voor de zwarte bijen, èn twee volledige dichte imkerpakken terug. Eerst de zwarte bijen naar een kleinere kast verhuisd, want dat volk blijft heel klein, toen de gebruikte kast met een aantal uitgebouwde raten onder de grote zwerm gezet, een flinke klop op de tak, en hop, daar gingen ze. Het kleine zwermpje zat inmiddels in een mand, en die hebben we op de vliegplank geveegd. We waren net te laat om de koningin te pakken, die we nog wel snel de kast in zagen lopen. Twee koninginnen in één kast, dat knokken ze zelf wel uit. Omdat we toch bezig waren, meteen een mooi houten onderstel gemaakt voor de twee nieuwe volkeren en hun kasten èn de zwarte bijen. Brengt het totaal op 5 volkeren. Maar dat zwermen moet stoppen, eerst nou maar eens die volkeren laten groeien en ze ruimte geven. Dus staat er nu op ons wekelijkse to do lijstje op maandag een inspectie van de kasten. Om moerdoppen eruit te breken en zo het zwermen te voorkomen. Al met al was het weer een heftige middag, en zoals altijd ongepland. Die administratie, daar zijn we gisteren mee verder gegaan, en het maaien is inmiddels ook gebeurd Vink..... Nu vandaag verder met de mobilhomes. Dat wil zeggen, als er weer niet iets tussen komt....

(Een uitgebreid fotoverslag vindt je op onze Facebookpagina
www.lacharviere.nl

dinsdag 7 mei 2019

Moderne cowboy.....

Shetlandpony's Macaron en Eclair.

En we maakten op zondag nog zo mooi een planning voor aankomende week. Even doorpakken, zeiden we nog. Maar de dieren dachten daar anders over en houden ons de laatste dagen aardig bezig. Neem nou zondagavond. Na een dag gevuld met kleumende kuikens en gestreste Loopeendjes ging zoon nog even een rondje lopen zoals hij altijd doet. Tien minuten later ging de telefoon. Zoon aan de lijn. Hij was op het pad ingehaald door twee galopperende pony's. Onze pony's! Snel griste ik twee halsters uit de schuur en zette het op een lopen. Maar na een tiental minuten kwam ik erachter dat ze toch wel verder waren dan ik dacht en keerde om om de Land Rover en ega te halen. De pony's bleken al helemaal aan het einde van het pad te zijn en waren een leeg weiland ingedoken. Gelukkig kwamen ze direct naar ons toe toen we ze riepen. Maar daarmee hield het meewerken van Macaron en Eclair ook wel op. Bij de eerste blik op de meegebrachte halsters galoppeerden ze het weiland weer in. Na een kwartiertje flemen, loodsen en uitgelachen te zijn door de twee Shetjes, die nou eenmaal heel hard kunnen lopen, was ik het zat en pakte de Land Rover. Wat toen volgde was een stukje modern cowboy-vakwerk. Al crossend en hotsebotsend door het weiland en steeds schuin achter ze blijvend dreef ik ze naar het hek en weer het pad op. Yiiiiihaaa! Zo stonden de twee ettertjes in no time weer in hun eigen weitje achter het inmiddels provisorisch herstelde hek. En wij waren voldaan! Lang leve de 4x4. Volgende keer neem ik mijn lasso mee.....

www.lacharviere.nl

(met excuses voor de kwaliteit van de foto, hij is gemaakt met de telefoon van zoon)

maandag 6 mei 2019

Kleumende kuikens....

Bantamkuikens

Het kleine kuiken dat ik vond in de schuur bovenop verlaten eendeneieren deed het prima. Maar och arme wat was hij alleen in die grote kooi. En andere kuikens om erbij te zetten had ik niet. De oplossing, een spiegel in de kooi, werkte goed. Hij pikte en scharrelde met het kuiken in de spiegel en sliep snavel aan snavel. Maar het was een tijdelijke oplossing. Gisteren was er een grote pluimveebeurs zo'n drie kwartier verderop. Druk en met een buitentemperatuur van slechts 1 graad! Maar broedeieren, kippen, eenden, en kuikens van allerlei leeftijden in twee grote tenten. Vier piepkleine Bantamkuikens van twee dagen oud gingen in een doosje mee. De arme kleintjes zaten in een kooi, zonder een lamp in de ijskoude tentoonstellingstent. Zo ook twee witte Indische Loopeendkuikens van een maand oud die murw door alle heisa zaten te bibberen in een open kooi in een tochtige hoek van de tent. Die arme eendjes! Dus al was het niet de bedoeling, hop, ook in een doos en mee. Verder scoorde ik nog een dozijn broedeieren van chocoladekleurige en zwarte Loopeenden en nog een zevental frisée Bantamkuikens in allerlei mooie kleurtjes. (Zet mij niet op een pluimveebeurs, da's net een snoepwinkel!) De auto in met de verwarming op de hoogste stand om de kleumende kuikens op te warmen en naar huis om ze snel onder een warme lamp te kunnen zetten. Eenmaal thuis kostte het de aangeslagen diertjes een paar uurtjes om bij te trekken. De nieuwe vriendjes voor kuiken Pieps (leuk zijn ze hè dames van Haaren-Berens?) werden met blijdschap ontvangen. Het scharrelt nu gezellig met zijn vijven in de kooi. De twee Loopeenden zijn nog steeds super gestresst als ze een mens zien. Het gaat even wat tijd en TLC vergen om ze aan mij te laten wennen. Voorlopig staat hun kooi zij aan zij met die van de andere eendjes en zitten ze gezellig naast elkaar. Dus staat de stand nu op 8 Indische Loopeenden en is het afwachten wat er van de broedeieren gaat uitkomen. Al met al ben ik de eerstvolgende weken aardig aan de beurt met 4 kooien kuikenverzorging totdat alles groot genoeg is om buiten hun plekje in te gaan nemen. Maar ach, anders verveel je je ook maar toch?

www.lacharviere.nl

zondag 5 mei 2019

Sneeuw.....

la Charvière

Het begint er al weer aardig op te lijken. De Blauwe Regen bloeit, de Eiken zitten weer in het blad, de kersenboom zit vol met veelbelovende kleine kersjes en de eerste Rozenknoppen staan op uitkomen. De groei zit weer aardig in het gras, de Meidoorn bloeit en de Margrieten volgen. Maar koude dagen! Was het afgelopen woensdag nog 21 graden en werd er gezwommen, gisteren aan het einde van de middag sneeuwde het grote vlokken (natte) sneeuw en kukelde de temperatuur naar een schrale 2 graden. Een arctisch koudefront over Europa dat hopelijk dinsdag weer verdwenen is. De warmte heeft wat opstartproblemen, maar lijkt er einde van de week dan toch aan te komen. Gelukkig, want op winter zit niemand meer te wachten.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 4 mei 2019

Dromen.....

waterplanten in de mare

Bij het boodschappen doen stuitten we afgelopen week op een partij waterplanten voor een prikkie. Nu de Barbarie-eenden weg zijn, en de Loopeenden voorlopig eerst op moeten groeien, durfden we het wel aan. Een experiment. Zou het lukken om die Waterlelie's, Kalmoes, Lisdodden, Zwanenbloemen en Snoekkruid te laten groeien in de mare? Het is in ieder geval de moeite om het eens te proberen. Dus gingen er 22 sets waterplanten mee naar huis. Gisteren plantten we de mandjes, strooiden ze af met grind en lieten ze middels een ingenieus systeem, grijpertjes van ijzerdraad aan een koord en een lange bamboestok, voorzichtig zakken in de mare. Met jong publiek, dat hoopte op een nat pak. Maar dat gebeurde niet, operatie waterplant verliep voorspoedig. En nu maar af wachten. En duimen. Want onze pogingen om la Charvière zo bloemrijk mogelijk te maken worden nogal eens ingehaald door de realiteit. Lees droogte en dieren en.... Maar ach, hoop doet leven. Voorlopig dromen wij van prachtige Waterlelies.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 3 mei 2019

Lief.....

Babygansjes

De twee babygansjes, nu een week oud, doen het prima. Ze worden uitermate liefdevol verzorgd door hun ouders en hobbelen gezellig mee. Slapen doen ze op de rug van hun moeder, lekker warm weggestopt onder haar vleugels. Ze zijn zo leuk om naar te kijken.....

www.lacharviere.nl

donderdag 2 mei 2019

Suikerkick.....

Kampvuur en marshmallows

Gisteren was het de mooiste dag van de week. Met 21 graden en een prachtig zonnetje een heerlijke dag. 'S middags werd er volop gezwommen, de eendjes werden gebadderd en ook met het eieren rapen kreeg ik hulp. Dan is er natuurlijk maar één manier om de dag goed af te sluiten: met een kampvuur en twee zakken marshmallows. Ze gingen er grif in en zorgden daarna voor zo'n suikerkick dat er door de kinderen bergen takken en hout gesprokkeld werden om het vuur zo lang mogelijk brandend te houden. Meivakantie 2019, wat een gezellige opening van het seizoen.....

www.lacharviere.nl

woensdag 1 mei 2019

Zorgen....

Camping

Gisteren gebeurde er, op zijn la Charvière's, weer ineens van alles tegelijk. Na de dagelijkse zorg voor alle dieren, waaronder de high maintenance jonge loopeenden, èn het voorbereiden van het voedermoment van zoon, kwamen er in rap tempo een tweetal extra zorgbehoeftigen bij. Terwijl ik bezig was met de pasta a la putanesca kwamen de kinderen van de camping melden dat ze een egeltje hadden gevonden. Egeltjes op klaarlichte dag die niet vluchten is nooit een goed teken, dus gaf ik ze een schoteltje kattenvoer mee en beloofde ze te komen kijken als ik klaar was met koken. Een kleine tien minuten later liep ik naar de camping, en het egeltje dat ik daar aantrof was bijzonder sneu. Eten deed hij niet, en oprollen nauwelijks. dus met het zieke egeltje in de hand èn een schare kwetterende kinderen om me heen liep ik terug naar de boerderij, scharrelde een kooi op waar ik de egel inzette, en liep naar de hooischuur voor wat stro. In de hooischuur hoorde ik gepiep. Gepiep? Bovenop een berg eendeneieren, mama eend was even luchten, stond een heel klein zwart kippenkuiken heel hard te piepen. Een kip die een ei tussen de eendeneieren had gesneakt, en dat was uitgekomen. Omdat mama eend bij terugkomst gewoon weer verder zou broeden tot haar eieren uit zouden komen (wat ze niet gaan doen omdat ze niet bevrucht zijn) was het kuiken kansloos. mama eend zou het kuiken zeker niet meenemen om te eten en te drinken. Dus naast een hand met stro kwam ik ook met een heel klein kippenkuiken de schuur uit. En toen maar even hulp ingeroepen van de heren die nog aan de pasta zaten. Voor kuiken werd een krat, een rode lamp, en eten en drinken geregeld, wat meteen in goede aarde viel want het kippie had duidelijk honger, voor de egel ook een plekje onder de lamp en een rustig holletje in het stro, ver van nieuwsgierige kinderen. De egel leek behoorlijk kansloos. Half opgerold, oogjes dicht, onder de parasieten en al ver weg. De ORS die ik met een pipetje in zijn bekje gaf liet hij er gewoon weer uitlopen. Dus maar met rust gelaten en eigenlijk in de veronderstelling dat ik het beestje de volgende morgen dood zou aantreffen. Maar vanmorgen bleek hij zijn hele bordje leeg te hebben gegeten en had hij een holletje gemaakt in het stro. De ORS en kattenpaté die ik hem net weer aanbood werd ook met graagte genuttigd. maar hij is slapjes, loopt slecht, niest wordt geplaagd door vlooien en teken en heeft zijn oogjes dicht. De dichtstbijzijnde egelopvang is in Clermont-Ferrand, zo leerde ik na enig gegoogle. Straks maar even bellen, ik voorzie een ritje naar Clermond vandaag. Egelopvang is zo gespecialiseerd, het verzorgen van zo'n zieke egel, daarvoor heb ik niet genoeg kennis in huis. Het kuiken heeft mij inmiddels geadopteerd als zijn nieuwe mama, en scharrelt, pikt en doet kippige dingen, afgewisseld met een hoop gepiep als hij zich alleen voelt. Het is weer een dierenopvang in de receptie, met kooien en lampen, gepiep, gesnurk en gekwaak. Op zijn la Charvière's dus.......

www.lacharviere.nl