In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

dinsdag 14 juli 2020

Royaal.....

Tomaten in de kas

De kas is veranderd in een oerwoud van tomaten-, paprika-, basilicum en komkommerplanten. Je komt er haast niet meer doorheen. Ik vrees dat we ook hier iets te royaal zijn geweest. De eerste tomaten hangen er nu aan. Het staat allemaal door elkaar, dus ik heb geen idee wat waar staat. Trostomaten, cherrytomaatjes, Coeur de boeuf, San Marzano, en nog zo wat soorten. Er zitten spannende exemplaren bij, en de planten zijn tot ver boven ons hoofd gegroeid. Ik blijf de dieven weghalen, want het groeit als kool. Tijdens het dieven ontdek ik in het woud van blad steeds meer tomaten in wording. Allemaal nog groen. Ik kan niet wachten tot ik het eerste rood spot.....

www.lacharviere.nl

maandag 13 juli 2020

Rustig.....

Kruising Barbarie en Indische Loopeend

De eerste eenden die uit een kruising Muskuseend/ Loopeend zijn geboren zijn inmiddels een stuk groter. En dus kun je nu een beetje zien hoe ze opdrogen. Ik moet eerlijk zeggen, ik vind het mooie eenden. Ze hebben prachtige koppies met een hele zachte uitdrukking. Lieve oogjes dat hebben ze. Ze hebben het zware lijf van de Muskuseend met de kop van een Loopeend, en ze missen de kenmerkende rode knobbel bij de snavelaanzet van de Barbarie. De twee Loopeenden uit hetzelfde nest snateren dat het een lieve lust is. Je hoort ze de hele dag kletsen. De Mulards (zo noemt men de kruising met een Muskuseend) echter geven geen kik. Niets. Nog niet één klein piepje. Als je kijkt naar hun verentooi zou je zeggen dat het alle drie mannen zijn. Maar aan de andere kant weet ik ook niet hoe de vrouwtjes er dan uit zouden moeten zien. Waarschijnlijk gaan ze nog veranderen als ze de volwassenheid bereiken. Ik ben wel heel benieuwd hoe ze er uiteindelijk uit gaan zien. Één ding is zeker: ze zijn een stuk rustiger dan hun Loopeendzusjes. En daar is ook wat voor te zeggen.....

www.lacharviere.nl

zondag 12 juli 2020

Vacuüm.....

de boerderij

Zo, ons hoogseizoen is nu echt begonnen. De twee families, die prachtig weer krijgen aankomende week, zijn geïnstalleerd. Conform de Covid-19 normen hebben we alles ruimschoots voorzien van gel hydroalcoolique, zeep, en reinigings- en desinfectiemiddelen. Niet dat het vaak gebruikt hoeft te gaan worden, ze hebben ieder één kant van de camping en ook ieder één kant van het sanitair. Een safaritent op een plek van 1 hectare waar vindt je dat nou? Natuurlijk is het jammer dat de gebruikelijke hoogzomer-gezelligheid, de buzz, er niet is dit jaar. Geen table d'hote, geen groepen kinderen die van alles organiseren, geen apero-terras. Maar aan de andere kant is dit wel uniek. Zoveel Coronavrije ruimte en de volledige rust om je helemaal over te geven aan je natuurlijke ritme. De vogels te horen, de vlinders te zien fladderen, de zon te voelen, de geur van de zomer te ruiken en geen enkel moment op de afstand hoeven te letten. Geen verkeer, geen muziek, geen andere mensen, geen luchtverkeer, geen lucht- en lichtvervuiling maar gewoon zelf zijn. Een heerlijk zwembad voor jezelf, en volop verse en gezonde groente en kruiden uit de gulle groentetuin. Langs lopende pauwen met hun kleintjes en rondhangende poezels. Ik zou het heerlijk vinden. Maar oh wacht, wij zijn zo gelukkig dat we die stilte en gulheid altijd mogen ervaren en zouden niets anders meer willen. Het is een uniek jaar, 2020. Vakantie ten tijde van een pandemie waardoor alles anders is. En hoe onze gasten dit gaan ervaren, we gaan het horen. Van de drukte in Nederland en België naar een vacuüm op het Franse platteland.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 11 juli 2020

Webwinkel.....

Potjes voor honing

Ergens aankomende week gaan we honing oogsten. De bijenkasten zitten hartstikke vol. Bij de laatste inspectie een week geleden, schatten we dat er zeker 60 kilo verzegelde honing in moet zitten. Of meer? Hoe dan ook, het vereist wat planning. Het slingeren van de honing en het afvullen en etiketteren van de potten, daar zijn we wel een dagje mee zoet. En er zijn natuurlijk heel veel potten en etiketten nodig. De etiketten zijn binnen, de potten ook, op die van een kilo na, maar die verwacht ik nog wel binnen te krijgen. Qua eieren, groenten, fruit en honing is dit een jaar van overvloed. Van gasten niet. Maar gelukkig is honing onbeperkt houdbaar. Of moeten we maar een webwinkel starten?

www.lacharviere.nl

vrijdag 10 juli 2020

Stiekem.....

Moeder eend met pulletjes

Het is één van de twee Barbariedames toch weer gelukt. Stiekem broeden achter een strobaal. Met als resultaat 7 kleine p(r)ulletjes. Gisterenavond kregen ze al hun eerste zwemles. Ze zijn allerschattigst. Weer die kruising Barbarie/Loopeend, waarvan ik geen idee heb hoe ze opdrogen. Zitten we straks weer met heel veel eenden. Ik was net zo blij dat er gisteren door de buurjongen 7 jonge Baardkuifhoenders op gehaald werden. Het resultaat van een illegale broedactie van een Baardkuifhoentje dat zich in de ezelstal had verstopt. Het valt niet mee om je pluimveebestand een beetje in te krimpen als er allerlei dames je toch weer te slim af zijn en je onverwacht confronteren met hun kroost. Zucht! Allemaal aan de pil dan maar?

www.lacharviere.nl

donderdag 9 juli 2020

Water.....

Zomerweides

Het is hoogzomer op la Charvière. En het is warm. Vandaag rond de 32 graden. Dat betekent dat de diertjes regelmatig water moeten krijgen. Twee rondjes per dag. Ondanks het feit dat het dit jaar vaker geregend heeft dan de twee voorgaande kurkdroge jaren zie je het niveau van de mare weer snel zakken. De eenden hebben nu strandjes aan de zijkant van het water. Ook voor ons is water een welkome afleiding. Na het schoonmaken van het sanitairgebouw, ondanks het vroege beginnen toch al een warme klus, de laatste poetsbeurten van het zwembad op het heetst van de dag. Gewapend met schuursponsjes en doekjes het water in dat alles behalve koud is. Geen vervelend klusje! Nu is het zwembad nog even voor ons, volgende week dragen we het spic en span over aan onze gasten. Dan beperk ik me maar weer tot de koude douche in de achtertuin.....

www.lacharviere.nl

woensdag 8 juli 2020

Bac 2020.....

Bac2020

Gisteren om 9 uur 's ochtends zouden eindelijk de definitieve examenuitslagen online worden gezet. Noah keek er al dagen naar uit. Toch stiekem een beetje zenuwachtig, want welke mention zou het worden? Gelukkig crashte de servers niet zoals gewoonlijk en wist hij al na 5 minuten de uitslag. Een gemiddelde van 16,42 van de twintig. Hij heeft zijn mention très bien, de hoogste mention die je kunt behalen. Wat een ongelooflijk knappe prestatie! Daarna voor de één na laatste keer naar het lycée om zijn cijferlijst op te halen. In oktober nog één keer terug voor zijn diploma. Zijn welverdiende vakantie begint nu pas echt. Wat zijn we trots op deze kanjer! Pas op Clermont Ferrand, hij komt eraan.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 7 juli 2020

Pokken-kippen...

Kippenpokken

Het viel me ineens op, een week of wat geleden. Twee haantjes met behoorlijk gemangelde kammen. Maar omdat ze behoorden tot de groep die laag in de pikorde staan nam ik aan dat het verwondingen waren. De zwarte plekken waren waarschijnlijk opgedroogd bloed na een confrontatie. In de loop van de dagen kwam er nog een haantje bij, en nog één en toen een kip. Een vechtende kip komt zelden voor, dus dat was vreemd. Even Googelen leverde niets op. Het rare fenomeen bleef zich uitbreiden, steeds meer kippen hadden die rare zwarte vlekken op hun kammen en lellen. Verder oogden ze gelukkig niet ziek, al waren sommigen niet om aan te zien! Ze waren even levendig als anders, aten goed en leken er geen last van te hebben. Toch nog maar even opnieuw Googelen leverde het antwoord: de kippen hadden pokken. Pokken? Dat klonk serieus! Het is een virusinfectie, vaak overgedragen door wilde vogels, en komt endemisch voor. Niets aan te doen, alleen in de gaten houden dat er geen secondaire infecties bijkomen aan bijvoorbeeld ogen, want dat zou wel met antibiotica behandeld moeten worden. Inmiddels zijn we een paar weken verder en lijkt het virus op zijn retour. De meeste kippen zijn weer "schoon" en er is niets meer van te zien. Geen secondaire infecties ook. Ik denk dat je het maar een beetje moet zien als Waterpokken bij de mens. Tja, die virussen en bacteriën, je moet op je hoede blijven, zeker als het om je diertjes gaat. Gelukkig liep het deze keer met een sisser af.....

www.lacharviere.nl

maandag 6 juli 2020

Niet normaal.....

Zomeravond

Het zijn zomeravonden op la Charvière. Het is nog lang licht en en warm. De Krekels en Cichaden zingen hun avondlied. De diertjes gaan langzaamaan slapen. En toch voelt het niet als anders. We kunnen er niet van genieten. Het voelt een beetje als een tijdsvacuüm. Normaal ontvangen we de zomer met open armen, dit jaar zijn we er soort van ongemerkt ingegleden. De Boomkikkers, die normaal in mei beginnen met hun massale avondzang en een soort van ijkpunt waren dat de zomer eraan kwam, waren er dit jaar niet. Vorige jaren waren er honderden te horen rondom de mare en in de struiken. Nu hebben we er eentje gehoord. Twee keer. Daarna was hij weg. Het is een raadsel waar die honderden kikkers gebleven zijn. Normaal ook telden we de dagen af totdat zoon zomervakantie kreeg. Ergens half juni was meestal zijn laatste schooldag waarna de zomer pas echt begon, tot 1 september, de rentrée. Nu is hij al vanaf maart thuis, en al is zijn zomervakantie officieel begonnen, ook dat ging ongemerkt. Normaal ook startte het zomerseizoen rustig in juni en bouwde het zich verder op tot hoog-hoogseizoen vanaf midden juli. Nu hebben we slechts één stel te gast gehad in een safaritent. Vanaf 11 juli verwachten we een tweetal gezinnen, daarna een drietal, en zo suddert het door. In totaal 9 gezinnen dit jaar in plaats van de circa 140 die we normaal zouden verwelkomen. We krijgen aanvragen genoeg, maar hebben besloten dat we in verband met het Coronavirus geen reserveringen meer aannemen dit jaar. De officiële sanitaire protocollen liegen er niet om. En dat maakt het publieke leven op een camping lastig. Met max 3 gezinnen kunnen we iedere familie die hier verblijft privésanitair aanbieden. En privétijd in het zwembad. En houden we alles te doen als het gaat om afstand en veiligheid zodat onze gasten toch ontspannen vakantie kunnen vieren. Normaal zouden we de weersvoorspellingen checken, nu doen ze er eigenlijk niet toe. Normaal zouden we al volop table d'hotes hebben gehad, speciaalbieren en wijnen hebben ingekocht, dit jaar blijven de keuken èn het terras gesloten en privé. Normaal zouden we al ruimschoots van te voren ons domein hebben klaar gemaakt zodat alles er tiptop bij lag, de afgelopen week, en aankomende week, zijn we nog bezig met het snoeien, schoonmaken en het sanitair in gereedheid brengen. Met een Tork met papieren handdoekjes, een speciale Covid-prullenbak voor mondkapjes en dergelijke, alcoholgel en looprichting- en instructieborden. Desinfectant en reinigingsproducten in iedere badkamer. Normaal zouden we bungalow- en Belltenten moeten opzetten, maar die zijn dit jaar niet nodig. We hebben aan twee van de vier safaritenten genoeg. Normaal zouden we het terras moeten inrichten met de tafels en stoelen die in stock staan, maar die blijven daar dit jaar. Ook geen ligstoelen bij het zwembad. Het is allemaal anders dit jaar. En vreemd. En stil. En dubbel. Er kan heel veel niet dat vorige jaren wel kon. Met de schrik om het hart zien we het aantal besmettingen wereldwijd exponentieel toenemen. En houden ons hart vast voor de vakantieperiode die voor Europa op de stoep staat. Al die mensen dicht op elkaar in zwembaden, aan het strand en op terrassen. Al die verplaatsingen. Het is te hopen dat er snel een vaccin komt. Want aan dit nieuwe normaal kunnen we niet wennen.....

www.lacharviere.nl

zondag 5 juli 2020

Gedoe....

Pauwenmoeder met kuikens in boom

Alle Pauwenmama's, èn hun kuikens, slapen inmiddels in de Kersenboom voor de boerderij. Wel zo veilig, hoog in de boom, weggestopt onder moeders vleugels! Mevrouw Pauw heeft ze alle 4 nog, en omdat zij door ervaring een relaxte moeder is, maakt zij zich niet al te druk. Ze weet ons te vinden voor eten en water en hangt het grootste gedeelte van de dag in de achtertuin. Haar kuikens maken dus geen kilometers en eten doorlopend van de Pauwenkruim wat resulteert in grote, en ook redelijk tamme kuikens. De andere mama heeft er nog 4, eentje is er verdwenen, al redelijk snel in het begin. Ook zij lijkt de zaken goed op orde te hebben. En dan hebben we nog de derde Pauw. Zij begon met drie kuikens, en heeft er nu nog maar eentje. Ze zit doorlopend in de problemen en heeft duidelijk moeite. In het begin was ze vaak haar kuikens kwijt. Liep al veel te snel veel te veel. Elke keer als ze haar zus tegenkomt gaat het fout. Haar enigst kind voegt zich bij de andere vier kuikens van zus en hobbelt achter de verkeerde mama aan. Die dan vervolgens vijf kuikens verdedigd en de rechtmatige en totaal in paniek zijnde onbeholpen pauwenmoeder weg jaagt. Wat dan volgt is een hartverscheurend tafereel, elke keer weer. Een huilende en hijgende pauw die wanhopig op zoek is naar haar enigst kind. Elke keer grijpen we in en proberen we de wegloper te isoleren van de groep en terug te loodsen. Omdat het zo zielig is. Wat een gedoe! Inmiddels is Pauw 4 ook aan het broeden geslagen, al een week of twee geleden. We weten waar ze zit, en wachten rustig af. Al dat Pauwengrut houd ons aardig aan het werk, al was het alleen maar omdat we dwangmatig steeds kuikens tellen. Wat moet dat worden als ze straks allemaal een stuk groter zijn? Dan hebben we 14 pauwen rondlopen, plus wat nog geboren gaat worden. We hopen maar dat we voor 11 van hen tzt een goed huis kunnen vinden. Want als dat allemaal op je dak zit blijft er geen dakpan meer heel.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 4 juli 2020

Terug van weggeweest.....

Huisgemaakte friet met verse mayo

Ik was prettig verrast toen ik, tijdens het rondneuzen door het enorme assortiment pootaardappeltjes en niet weten welke soort te kiezen, op Bintjes stuitte. Echte Bintjes in Frankrijk, die gingen mee! Omdat ik nog wist dat de, vroeger oh zo populaire, Bint uit de supermarktschappen verdween doordat er zo ontzettend veel bestrijdingsmiddelen nodig waren, was ik wel wat argwanend. Ziektegevoelig gewas? Nou ja, het was me het risico waard. Want zijn er lekkerder aardappels dan Bintjes uit de klei? Tot mijn verbazing waren, van de drie aardappelsoorten die we aanplantten, de Binten degenen die het mooist erbij stonden. Afgelopen week rooide ik de eerste paar planten. De rest mag nog even doorgroeien. Wat een mooie oogst! Wat gaven ze veel! De grote aardappelen gingen apart en die gebruikte ik gisteren voor wat ik al zo lang van plan was: huisgemaakte frieten. Want met Bintjes maak je de lekkerste! Uit de tuin kwam een pondje sperzie- en boterbonen voor het gezonde groen op het bord. En uiteraard maakte ik een grote pot verse mayonaise met verse scharreleitjes. De frieten waren door het hoge zetmeelgehalte van de Bint zoals ze hoorden te zijn: knapperig en smaakvol. En zeker voor herhaling vatbaar. Home made patat van pootaardappel tot eindresultaat. Het is even wat werk, maar voor ons is de Bint terug van weggeweest! Volgend jaar planten we er nog veel meer van aan, dat staat als een paal boven water.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 3 juli 2020

Ground zero.....

Klei

Het is echt waar: varkens houden van modder. En water. En badderen als het warm is. Dankzij hun nijvere wroetwerk mag er dan een zee van Kamille zijn onstaan, maar aan het begin van het veld, waar hun waterballet ooit begon met slechts een waterbak, is het ground zero. Ze begonnen met een klein plasje, dat plasje werd een poeltje, en dat werd vakkundig vergroot tot een enorme bad- en modderkuip die vele vierkante meters beslaat. Die modderkuip kromp en breidde zich weer uit naargelang de regenval of het vergeten dat de kraan bij de varkens open stond. En wat er, nu het allemaal opgedroogd is, tevoorschijn komt is niet fraai. Grote platen steenharde modder met diepe voren. Er wil niets op groeien, zo dichtgeslagen is de grond. Een kwestie van het juiste moment met de goede hoeveelheid regenval afwachten en dan proberen de boel om te frezen. En dan eventueel weer inzaaien met een weidemengsel. Nou ja, we zien het wel. Voorlopig gaat het op ons lijstje. Er zijn andere prioriteiten. En intussen genieten we gewoon van een veld vol kamille.....

www.lacharviere.nl

donderdag 2 juli 2020

Gekruist.....

Kruising Muskuseend en Loopeend

Ergens in het voorjaar stopte ik Loopeend-eieren onder een broedse Barbarie eend. Ik legde ze erbij en haalde haar eigen eieren niet weg. Achteraf gezien had ik dat misschien wel moeten doen. Want ondanks het feit dat we geen Muskuseend-mannen meer hadden bleken ze toch bevrucht. Door een Loopeend. Naast de twee, gelukkig vrouwelijke, Loopeendjes die we er aan over hielden hebben we nu ook drie kruisingen Loopeend/ Barbarie eend rond lopen. En het zijn mooie, maar wel ietwat rare, eenden. Ze proberen rechtop te lopen als een Loopeend, maar hebben het zware lijf van de Barbarie. Zwemmen gaat prima, al zijn ze wel minder goed in duiken en onderwater zwemmen dan de ranke Loopeenden. Of het vrouwtjes zijn of mannetjes en hoe ze er uiteindelijk uit zullen gaan zien, het is een grote verrassing. Één ding is wel zeker: ze zijn steriel, dus kuikens komen er niet van. Ik heb geen idee waar het naar toe gaat, dus we wachten gewoon af......

www.lacharviere.nl

woensdag 1 juli 2020

Geknakt.....

Gladiolenbollen

Vorig jaar plantte ik Gladiolenbollen. Ze zaten in een gemengd bloembollenpakket, tussen Irisjes en Alliums, en kwamen in mijn kleine stukje kleurrijke tuin. Ze kwamen goed op en tegen de tijd dat ze bloemknoppen kregen waren ze behoorlijk hoog. Te hoog en daar wrong nu precies de schoen. Want met alles wat er overheen banjerde of sprong, lees poezen, pauwen en eenden, bleef er niet één overeind staan. De ene na de andere lag geknakt op de grond. Een succes werd het dus niet. Toch was ik consciëntieus genoeg om ze in de herfst uit de grond te halen. Althans degenen die ik nog terug kon vinden. Ik parkeerde ze even tijdelijk in het raamkozijn van de buanderie (laundry room) zodat ze konden drogen. En toen werden ze een gevalletje "oh ja, ik moet nog", want daar liggen ze nu nog. Van de week viel mijn oog ineens weer op de vergeten bollen. Ik verwachtte ze weg te moeten gooien, want het heeft best wel eens gevroren afgelopen winter. Maar tot mijn verbazing waren er een aantal met een groene punt. Dat vond ik eigenlijk best wel zielig. Ze deden zo hun best. Dus overweeg ik nu toch maar ze weer in de grond te zetten. Kijken of het nog wat worden wil. Maar waar op dit domein vind ik in vredesnaam een plekje zonder vliegend of springend gespuis......

www.lacharviere.nl

dinsdag 30 juni 2020

Dilemma.....

Kamillezee

Net als vorig jaar is de varkensweide één grote zee van Kamillebloemen. Maar dit keer ongerept, want de Mangalitza's die er stonden zijn er al een paar maanden geleden verhuisd. Vorig jaar peinsde ik er niet over om Kamille te oogsten. Ik bedoel, er liepen 3 varkens overheen. Maar dit jaar ben ik aan het twijfelen. Want de planten kwamen op ruimschoots nadat de bewoners van het veld weg waren. En de bloemen hebben natuurlijk nooit de grond geraakt. Dus zou het een optie zijn om ze te plukken. Toch? En als ik ze dan droog, zou ik mezelf er überhaupt toe kunnen zetten om er een kop thee van te trekken? Zonder beelden van varkens of de hoogstwaarschijnlijk ingebeelde varkensgeur? Eigenlijk, mezelf kennende, denk ik van niet. Dus zal ik nog een jaartje wachten voor de zekerheid? De vraag is, als we het veld gaan omfrezen zoals we van plan zijn, of die Kamillezee ooit weer terug komt. En of ik niet spijt heb als haren op mijn hoofd volgende zomer. Want zo'n veld vol prachtige Kamille is natuurlijk wel bijzonder. Zo zonde om geen gebruik te maken van die gulle gift van Moeder natuur. Ik kom er niet uit. Dilemma......

www.lacharviere.nl

zondag 28 juni 2020

zoek.......





Ja maar baas, naar wat dan......? Oké, ik doe m'n best......

Moestuinkunst.....

Moestuinkunst

Elke ochtend even de moestuin in. Kijken wat er die dag geoogst moet worden. Het voelt een beetje als schatzoeken. En daarna met de ontdekte schatten de keuken in. Ik leg de oogst van die dag dan even op het houten blad van het keukeneiland. En bedenk wat ik er 's avonds mee zal gaan koken. Toen ik gisteren de oogst van die dag bekeek, een knapperige krop ijsbergsla, een frisse lente-ui, strakke komkommertjes en kleurige bietjes, trof me ineens de schoonheid. Al die versheid en die kleuren! Zo esthetisch verantwoord dat ik besloot om er een stilleven mee te maken. Om de groentjes van die dag te eren voordat ze verworden waren tot een salade voor bij de schnitzel Stroganoff met krieltjes, en de voor vandaag geplande geroosterde bietjes met feta en balsamico. Ondertussen verheug ik me op nog meer kleur uit de moestuin. De gulle giften van Moeder natuur. Als de radicchio rosso en de regenboog-snijbiet zich voegen bij de reeds bloeiende Pronkbonen. Zoveel versheid, zoveel kleur, daar word ik instant gelukkig van.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 27 juni 2020

Uitvliegen.....

Jonge Fazantenhaan

De eerste batch Fazanten die ik uitbroedde is behoorlijk gegroeid. Je kunt nu aan de beginnende kleuren zien of het hanen of hennen zijn. Drie hanen en drie hennen, naar nu blijkt. De hanen beginnen nu rode kopvlekken en bruinrode veren te krijgen. De Fazantjes hebben hun eigen rennetje buiten. Zo kunnen ze vast wennen aan poezen, kippen en pauwen. Het mini-Fazantje, dat maar niet wilde groeien, heeft het niet gered. Na zijn eerste dag buiten ging het beestje hemelen. Hun ouders, vader Fazant en drie hennen hebben inmiddels de vrijheid gekregen. We horen de haan regelmatig roepen in de ezelweide of aan de achterkant van de boerderij. Nog een paar weken, dan zal zijn handmatig uitgebroede kroost ook groot genoeg zijn om uit te vliegen. En dan maar hopen dat het ze allemaal goed vergaat en dat ze zich weten te handhaven op en rondom la Charvière......

www.lacharviere.nl

vrijdag 26 juni 2020

Binnen.....

Hooi binnen halen

Tot gisteravond laat was er volop bedrijvigheid. De boeren waren in allerijl bezig om hun rollen hooi binnen te halen. Voor vandaag is er namelijk onweer voorspeld. Een weersomslag na een paar bijzonder warme dagen. (37 graden gisteren in Clermont) Het onweer kwam vannacht al, om een uur of vier en werd ingeluid door heftige windvlagen die ons wakker maakten. Het bed uitgejaagd door heftige ontladingen, hagel en stortregens zitten we nu vroeg aan de koffie. Straks, als het licht is, kijken wat de eventuele schade is aan de groententuin en overige. ( Die arme baby-pauwtjes in de boom!) De bijkeuken is weer droog gedweild. Nog maar een koffie dan, want voor nu zit slapen er even niet meer in. In tegenstelling tot de boeren, want die kunnen gerust blijven liggen; ze hebben hun hooi droog en wel binnen.......

www.lacharviere.nl

donderdag 25 juni 2020

Te royaal.....

Courgettes uit de moestuin

Kilo's courgettes komen er momenteel uit de moestuin. In allerlei kleuren, maten en vormen. We hebben veel ruimte, dus groot gedacht en iets te royaal gezaaid. Dit is de courgette-oogst van twee dagen. De buren hebben al een tas met courgettes meegenomen, evenals komkommers en sla. Een courgette is snel verwerkt in de keuken, in sauzen, ovenschotels en soep, je kunt er altijd wel eentje in je gerecht kwijt. Of twee. Maar dan nog. Het zijn er véél te véél. Weggooien is ook zo zonde. Dus deze courgettes snijd ik in blokjes en vries ze per pond in. Makkelijk voor courgettesoep of door de pasta. Ik denk zo dat er nog veel zakjes zullen volgen en we de hele winter voorzien zijn van courgettes. Een gedeelte van de courgettes, evenals een aantal komkommers, ga ik in het zoetzuur zetten. Potten genoeg! Hoe dan ook, de courgettestroom houdt voorlopig niet op en dus ben ik nog wel even onder, eh boven, de pannen. Volgende keer misschien iets minder enthousiast zaaien?

www.lacharviere.nl

woensdag 24 juni 2020

Voornemens.....

Zwermende bijen

Ken je dat? Zo'n dag dat je je 's ochtends voorneemt om van het heerlijke weer te genieten, even in het zonnetje te zitten of lekker het zwembad in te duiken? En dat het, voor je het weet, al 9 uur 's avonds is en je nog bezig bent? En dat dat zonnetje, laat staan die frisse duik in het zwembad er niet van gekomen zijn? Gisteren was zo'n dag. We hadden 's ochtends nog besloten dat het een kleine-klusjes-dag zou worden. Brood bakken, de liter slagroom die haast aan de datum was verwerken tot hopjesvla en citroensorbetijs, de dagelijkse schoonmaakronde en dan even de moestuin in. In de moestuin bleken de aardappels klaar om te rooien. Dus een riek gezocht, waarvan de steel afbrak, dus eerst van een nieuwe steel voorzien. Grote wasmand erbij en oogsten maar die patatten! Het zal een uur of 11 zijn geweest dat ik toch wel heel veel gezoem registreerde en even ging kijken wat er bij de bijen aan de hand was. Ik haalde de kasten niet eens, want stuitte al heel snel op honderden bijen in de lucht. Shit, een zwerm? Al snel vormden zich twee klonten bijen in twee bomen. Twee zwermen? Al kijkend naar wat er zou gebeuren brak de tak van de grootste zwerm af en landde met bijen en al op de grond. Een poel van bijen. Op de grond. De in allerijl opgehaalde broedbak ernaast gezet en zo goed en wel als het ging de tak afgeklopt boven de bak. Dat leek te slagen, de bijen kropen de kast in. Dat ging wonderwel goed! De tweede zwerm was ineens weg, die bleek teruggeslagen op de kast. Een grote baard van bijen. Na de lunch bleek ook de geschepte zwerm foetsie, terug naar de kast. Dus pakken aan en de kasten in. In de bewuste kast vonden we inderdaad een vijftal moerdoppen. Bij de laatste inspectie, van een dikke week geleden, was er nog geen enkel teken van zwermlust geweest. Dus moerdoppen weggebroken, op één na, want het kan natuurlijk zijn dat de koningin er niet meer is. Verder een extra broedbak erop gezet. Maar ervaring leert dat een zwermlustig volk zich slecht laat weerhouden, dus vandaag de hele morgen bijenwacht om te kijken of ze nog een poging gaan wagen. Verder kregen we volop te maken met pauwenperikelen. De derde broedende pauw bleek 3 kuikens te hebben. Maar ze is onzeker, onervaren, en heeft duidelijk moeite haar rol te vinden. Terwijl ega bezig was zag hij vanuit zijn ooghoek dat er een ekster met een hard piepend pauwenjong vandoor ging. Hij gaf een harde schreeuw en de ekster liet het arme kuiken vallen. In de haag. Mama in paniek, kleintje hard piepend, maar het vond de weg niet terug. Dus doken wij de haag in. Na de nodige schrammen en gevloek werd het arme pauwenkind verenigd met zijn mama. Een uurtje later kwam zoon vertellen dat twee pauwenmama's op de camping elkaar in de haren vlogen. Gauw naar de camping dus waar één pauw in plaats van 5 ineens 8 kuikens achter zich aan had. De andere, nu kinderloze, pauw in paniek erachter aan, maar die werd steeds weggejaagd. Met enige moeite wist ik de kinderstroom weer in goed banen te leiden en had iedere moeder weer het goede aantal koters onder haar vleugels. Inmiddels was de dag al ver voorbij, dus de keuken in voor het avondeten. Tonijnsalade met eigen oogst komkommer, rucola en lente-ui met daarbij nog wat mooie chioggiabietjes. Na het eten, toen ik de ramen van de kas dicht ging doen, viel mijn oog op de achtergelaten riek en aardappels. Oh ja, die klus moest nog af. Dus verder met aardappels rooien. Het leverde een royale mand met verse piepers op. En terwijl de zon al langzaam zakte, en we constateerden dat de onfortuinlijk pauw toch nog één van haar kuikens was kwijt geraakt, kwam dan eindelijk de zo wel verdiende koude douche onder de appelboom. Vandaag wordt het weer zo'n warme dag. En maken we ons maar niet teveel illusies over een gereguleerde dagindeling. We zien wel hoe het loopt, vandaag. Misschien komt er een momentje dat we even in het zonnetje kunnen zitten. Maar misschien ook niet. We gaan het zien.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 23 juni 2020

Baarden.....

Bijenbaard

In een bijenkast heerst een constante temperatuur. Er zit natuurlijk volop broed in dat beschermd moet worden tegen te grote temperatuurwisselingen. Die temperatuur ligt zo rond de 35 graden.  Nu het buiten warm is, en de kasten heel druk met grote volken, ontstaan er 's middags baarden van bijen op de vliegplank en de kast. Wapperend met hun vleugeltjes zorgen ze voor een continue luchtstroom om zo de kast te koelen. Het is een indrukwekkend gezicht. Hele trossen bijen dicht opeengepakt op de kast. De bedrijvigheid is enorm, het is een gezoem van jewelste. Ik heb er even van staan te genieten. Wat heb ik respect voor deze nijvere werksters......

www.lacharviere.nl

maandag 22 juni 2020

De eerste gasten.....

Limburgse asperges

Kijk, dit is het resultaat als je lieve mensen op de camping hebt, die als verrassing prachtige Limburgse asperges voor je mee hebben genomen. En we hoefden ze niet eens te schillen, dat was al voor ons gedaan! Varkenshaasje met salie gerookt, nieuwe aardappeltjes uit de tuin erbij en de dag krijgt een culinair randje. Een mooie manier om de langste dag èn de eerste gasten van dit jaar te vieren. Lizette en Bart, dank je wel.....

www.lacharviere.nl

zondag 21 juni 2020

Vertrouwen.....

Jonge Pauwtjes

Mevrouw Pauw loopt nu openlijk en heel zelfverzekerd met haar kuikens door de achtertuin en over de camping. Het verbaasd me altijd weer hoe vol vertrouwen ze in ons is. Ze komt ook gewoon regelmatig naar me toe om eten of water te vragen voor haar en haar kuikens. En dat is fijn, want dan leren de kleintjes ook meteen dat die twee-beners niet eng maar handig zijn. Haar dochter van vorig jaar echter, die nu ook 5 kleintjes heeft, denkt daar heel anders over. Die blijft ver bij ons uit de buurt. Gisteren liep ze in de ezelweide, maar als ze je in het vizier krijgt neemt ze de benen. Blijkbaar wil ze het alleen doen. We zien haar met haar koters wel weer een keer verschijnen als ze wat groter zijn. Het wachten is nu op pauwenvrouw nummer 3, die ook op zes eieren zit onder de artisjok en de rozemarijn. Het zou fijn zijn als ze uitkomen en we de andere helft van de kruidentuin ook kunnen fatsoeneren. Zo maar weer even bij haar kijken of er al wat uitgekomen is, want dat verwachten we ieder moment.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 20 juni 2020

Zomerstand.....

naburig weiland

Na een paar dagen flink doorpakken ligt het hele domein er weer strak bij. Van de uitbundige lente- naar de meer ingetogen zomerstand. Er is altijd een omslagpunt waarop het lentegroen door is geschoten en zomergeel wordt. En dan is het maaien en snoeien geblazen. Containers vol zijn er weggehaald. Ook de buurboeren hadden hetzelfde idee; de velden om ons heen zijn gisteren gemaaid. Wat nog wel even een benauwd moment opleverde. De jonge Pauw die net over de heg naast het pad heeft zitten broeden heeft namelijk 5 kleintjes gekregen. En ik had haar 's ochtends nog aan de rand van het weiland gezien met haar kroost. Toen ik de maaier hoorde heb ik een sprintje getrokken, want oh jee! Gelukkig liep ze door het pad, en niet meer in het weiland en liep ze later op de dag achter de schuur. Negen kleine pauwtjes nu dus in totaal. Nu is het nog wachten op de pauw die broedt in de kruidentuin (die nu dus maar half gesnoeid is om haar niet te verstoren). Vanmorgen nog even het terras schoonmaken met de hogedrukreiniger en de laatste rommel naar de stort, en dan zijn we er klaar voor. Alles opgeruimd, check, jonge dieren, check, bloemetjes, check, zwembad, check, de geur van vers hooi, check, weersverwachting van 31 graden, check, een gulle moestuin die blijft geven, check, het is nu echt zomer......

www.lacharviere.nl

donderdag 18 juni 2020

Quarantainehond.....

Finnish Lapphund mont d'Heragonne's Obiwan

Onze Obi is een echte quarantainehond geworden. Hij vindt het heerlijk om iedereen doorlopend om zich heen te hebben. En dat er dan ook nog regelmatig tijd wordt gemaakt voor een potje voetbal, of gooien met de zijn baseball, dat is natuurlijk helemaal koren op zijn molen. Zijn afkomst verloochent hij niet; het is een hoog-energieke hond. Hij kan mega-hard rennen en is een pro als het om manoeuvreren met een bal gaat. Wel is hij redelijk snel afgeleid, als je hem even aan de aandacht laat ontsnappen staat hij verderop molshopen uit te graven, jaagt hij de poezen de stuipen op het lijf door heel hard op ze af te rennen of volgt hij spannende sporen door de ritselende bamboe. Na al dat rennen klokt hij een bak water leeg en staat dan alweer bij de deur. Of we nòg even een rondje willen. Pffff. Één ding is zeker, als zoon straks naar Clermont vertrekt en hij het met slechts ons tweetjes moet doen wordt het afkicken voor hem. Misschien een leuke Samojeedpup erbij?

www.lacharviere.nl

woensdag 17 juni 2020

Privé-badkamer.....

badderende kipjes

Onze kippies hebben allemaal een favoriet stofbad-gat in de tuin. Een soort van privé-badkamer zeg maar. Op een zonnige dag wordt er druk gegooid met zand, heftig gewoeld en worden veren daarna weer keurig gerangschikt. Deze twee krulveerdametjes delen hun badkamer. Ze badderen altijd samen. Onder toeziend oog van hun haan. Want hij gunt zijn dames wat onbekommerde privacy zo nu en dan. Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat de gaten steeds dieper worden en dat het een hachelijke onderneming is geworden in het donker naar de sauna te lopen. Dat is nu eenmaal de prijs die je betaald als je loslopende kippies in je tuin hebt. Maar in ruil voor dat ongemak leggen ze lekkere eitjes, en eten ze slakjes en ander ongedierte. Dus als zij happy zijn ben ik het ook.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 16 juni 2020

Terug naar "normaal".....

Vliegende Honingbijen

De twee nieuwe bijenvolken doen het ongelooflijk goed. De broedbakken zitten mooi vol met broed en de honingbakken zo goed als. Nu wachten tot ze de honing verzegeld hebben, en dan kunnen we de honing gaan slingeren. De bijtjes weten zelf heel goed wanneer de honing het juiste vochtpercentage bereikt heeft. Pas als de honing de perfecte consistentie heeft wordt hij verzegeld met was. Vandaag maar weer eens even tijd maken om in de kasten te kijken. Ik hoop dat het lukt. Omdat we eerder dan verwacht, aankomend weekend de eerste gasten ontvangen, maar we onze prioriteiten afgelopen tijd ergens anders hadden liggen, is het nu even aanpoten. Gisteren pas zijn de eerste twee winterhoezen van de safaritenten afgehaald. En afgelopen weekend is het toiletgebouw weer functioneel gemaakt. Nu alles een goede poetsbeurt en de in allerijl aangeschafte bloemetjes een plekje geven. Het was voor het eerst in bijna 4 maanden dat ik weer voet zette in het plaatselijke tuincentrum, en de oogst viel tegen. De meeste van de rode Hanggeraniums hebben de overwintering niet overleefd, dus wilde ik nieuwe kopen, maar dat was een typisch gevalletje te laat. Dus zo goed als lege bakken dit jaar, het is niet anders. ( Sorry Lizette en Bart het is wat kaler!) Het scheelt een hoop in water geven. Zo goed en wel als mogelijk starten we het "normale" leven weer op. En het voelt nog wat onwennig na zo'n lange quarantaine. Voor het eerst ook weer naar de huisarts voor verlenging van mijn driemaandelijkse recept. Vorige keer kon dat telefonisch maar nu hebben we elkaar weer (lang) gesproken. Buiten wachten in plaats van in de wachtkamer, wij met chirurgische maskers, hij met FFP masker en veiligheidsbril. Bij het tuincentrum markeringen op de grond, eerst handen reinigen met alcoholgel, afgeschermde kassa, alcoholgel bij het pinapparaat en iedereen met mondkapjes. Het was er zo goed als uitgestorven, net zoals in veel winkels hier. Het nieuwe normaal, nog niet iedereen is eraan gewend. Maar de zomer komt eraan, de velden kleuren geel, de temperaturen stijgen en la Charvière is vanaf dit weekend weer soort van up and running.....

www.lacharviere.nl

maandag 15 juni 2020

Gigant.....

Vliegen hert, mannetje

Ik had hem al eerder gezien, een paar dagen geleden. Een Vliegend hert. Het is, met zijn negen centimeter, een joekel van een kever. Gisteren kroop hij rond op de achterdeur en de drempel. Niet veilig voor poezen, kippen, en grote voeten, dus besloot ik hem naar een rustiger plekje te transporteren. Ik liet hem voorzichtig op een stuk schors lopen en bracht hem naar een oude Eikenboom op de camping. Toch even wat informatie opgezocht over deze gigant. Het was een mannetje, dat was duidelijk te zien aan zijn "gewei". Ondanks het feit dat dat hij er indrukwekkend uitziet is hij tamelijk hulpeloos. Zijn kaken kan hij nauwelijks bewegen, laat staan om te bijten, en vliegen doet hij slecht.  Dit in tegenstelling tot het vrouwtje, dat wel degelijk heel gemeen kan bijten, een stuk kleiner is en wel goed kan vliegen. Een vrouwtje (hoeveel geluk kun je hebben op een dag) vonden we even later in het gras. Die hebben we voorzichtig, want bedacht op haar kaken, naar dezelfde boom op de camping gebracht. Ze begon direct driftig te snuffelen aan de plek waar we het mannetjesexemplaar hadden neergezet, feromonen, dus wie weet vinden ze elkaar en komen er mooie dingen van! Het Vliegend hert wordt steeds zeldzamer. De larven, die leven in rottend hout van een stam die gedeeltelijk boven en gedeeltelijk onder de grond staat, doen er 4 tot 8 jaar over om groot genoeg te worden om het popstadium te bereiken. Dat verklaart ook zijn fragiele status. Weer wat geleerd! In de achtertuin hebben we een paar van die stompen. En die laten we vanaf nu dan ook lekker staan ter bescherming van de biotoop van onze Vliegende herten. Want wat zijn ze bijzonder......

www.lacharviere.nl

zaterdag 13 juni 2020

Blauw.....

Bijenvoer Phacelia

Ergens in het vroege voorjaar freesden we een hele strook naast de varkensweide om. We zaaiden er van alles: van Raapzaad tot Klaver en Bijenvoer (phacelia) , maar ook kruiden. Inmiddels bloeit het Bijenvoer volop. En het doet zijn naam eer aan. De strook, zo'n 100 meter lang en zeker goed voor 250 vierkante meter aan bloemen, zoemt en danst van jewelste! Niet alleen onze bijtjes hebben de weg naar de blauwe bloemetjes gevonden, maar ook honderden Hommels, Zweefvliegen en vlinders. Zelfs de Kolibrievlinders snoepen mee. Dat er genoeg rondvliegt hier, dat wisten we. Maar zoveel? Al met al kunnen we stellen dat het een geslaagd experiment is. Het draagt bij aan de biodiversiteit op la Charvière. En onze eigen Bijtjes belonen ons straks weer met lekkere honing van eigen perceel. En daarbij is zo'n uitbundige blauwe strook ook nog eens een lust voor het oog. Dus ik zou zeggen: win-win. Misschien moet ik vast weer zaden bestellen voor volgend jaar.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 12 juni 2020

Kraambezoek.....

Pauw met kuikens

Kijk, daar zijn ze. De vier kersverse kuikens van mevrouw Pauw. En ze doen het goed. Zoals verwacht houden moeder en kinderen zich op in de bosschages, ver van al het andere gepeupel. De twee niet broedende dochters van vorig jaar zijn al even op kraambezoek geweest, maar mama Pauw houdt ze goed op afstand. Dichtbij komen mogen ze niet. Vandaag wordt het een slechte dag voor het jonge gezinnetje, er is 25 mm regen voorspeld. Het is te hopen dat ze ergens een droog plekje weten te vinden.....

www.lacharviere.nl

donderdag 11 juni 2020

Uitzicht.....

Mangalitza's

De dames hebben hun slaapkamer gesloopt. Met hun lompe en logge lijven. Want zo'n houten rand daar kun je zo lekker tegenaan schurken met je volle gewicht. Ze hebben nu een slaapkamer met uitzicht, omdat de hele achterkant van hun stal aan één zijde naar beneden is gekomen. Ze lijken niet onder de indruk en schurken gewoon lekker door. Hé dames: hoe gaan we dat oplossen? Hebben jullie nog ergens een handig mannetje in je adresboekje staan?

www.lacharviere.nl

woensdag 10 juni 2020

Blij.....

achtertuin

Blijkbaar was mevrouw Pauw toch net even iets eerder begonnen met broeden. Want toen ik gisterenavond in de achtertuin naar het kippenhok liep, kwam ik haar tegen. In het zonnetje met 4 kersverse Pauwenkuikens. Ach gossie! Gauw haalde ik een bak water en wat pauwenkruim, wat met graagte werd geaccepteerd. Een foto van het grut heb ik nog niet gemaakt. Dat komt nog wel. De eerste weken gaat mama Pauw zich ophouden in de bosschages in de achtertuin. Verdekt opgesteld in verband met roofdieren. Totdat de kleintjes groot genoeg zijn om op de onderste tak van "haar" boom te springen. Ze is heel voorzichtig, onze mevrouw Pauw. Inmiddels is dit de derde keer dat ze kuikens heeft, en is inmiddels door de wol geverfd. Ik ben blij voor haar. Na de vossenaanval een maand of wat geleden, waarbij ze haar staartveren en haar eieren verloor, heeft ze het nu toch maar voor elkaar gekregen. Chapeau mama Pauw!

www.lacharviere.nl

dinsdag 9 juni 2020

Kraamkamer.....

broedende pauw

Kijk, daar zit ze. Verstopt onder de artisjok in de kruidentuin. Het is één van de drie pauwen die nu zitten te broeden. Mevrouw Pauw is al eerste begonnen. Zij zit nu op dag 28 van de circa 30 dagen broedtijd. Zoals gewoonlijk liggen er vijf grote eieren in haar nest. De andere twee dames zijn wat later begonnen met broeden en hebben ieder 6 eieren. Het is niet te hopen dat ze allemaal uitkomen want dan komen er zo maar 17 jonge pauwtjes bij. Hellup! Aan de andere kant, zoon heeft een studio gevonden! Aanstaande vrijdag tekent hij zijn eerste huurcontract. En hij boft, het is een net gerenoveerde studio. Alles is gloednieuw en prachtig afgewerkt. En luxe, dat ook nog. Een keuken met oven, inductiekookplaat, nieuwe koelkast, vaatwasser en wasmachine. Verder een mooie badkamer, een kleine woonkamer, een grote slaapkamer en een grote kelderbox. Dat alles op een minuut of 10 lopen van het oude centrum van Clermont Ferrand. Na de vakantie komt er dus nog een kamer vrij op la Charvière. Misschien dat we die als kraamkamer voor 17 baby-pauwtjes kunnen gaan gebruiken.....

www.lacharviere.nl


maandag 8 juni 2020

Aardbeienijsje....

Rosa Delbard "Marc Chagall"

Het was een natte bedoening de afgelopen dagen. Niet erg, want regen in juni is welkom. Ook de temperatuur dipte, met 17 graden was het een stuk frisser dan de weken hiervoor. Toch heeft alles weer een groeispurt doorgemaakt en wieden we ons suf. Steeds meer van de nieuw aangeplante Rozen laten hun eerste bloemen zien. Dit is de Rosa Marc Chagall, uit de schilderscollectie van Delbard. Tweekleurig en gestreept, het is net een aardbeienijsje. Hij hield zich prima tijdens de natte dagen, geen spoor van verlepte vaatdoeken, dus dat is voor mij een heel groot pluspunt. En met druppeltjes erop was hij nog onweerstaanbaarder. Weer zo'n Roos waarvan ik blij ben dat ik hem heb aangeschaft. Intussen is de vierde kooi gevuld; er kwamen dit weekend negen Fazantjes uit het ei gekropen. Werk aan de winkel dus. Vijf tot zes keer per dag eten en drinken verversen, groenvoer geven, meelwormpjes voeren, èn de vier kooien verschonen. En intussen hangen er kilo's rijpe kersen in de boom te vragen om geplukt en verwerkt te worden. De potten en de suiker staan klaar, nu nog tijd vinden. Tussen de bedrijven door tussen de courgettes wieden en ook in de kas moeten we nodig aan het werk. Vanmiddag met zoon weer in Clermont Ferrand zijn, deze keer heeft hij drie afspraken, tussen 3 en 7 uur, om studio's te bezichtigen. Hopen dat er eentje tussen zit voor hem. Zo is onze dag alweer gelopen, toch zo maar eens aan de slag gaan.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 6 juni 2020

Zoektocht.....

focaccia

Gisteren, aan het einde van de middag, had zoon een afspraak in Clermont Ferrand. Voor het bezichtigen van de tweede studio. De eerste die hij bezocht was prima, ware het niet dat een vlakbij gelegen spoorlijn, de doorgaande drukke weg voor de deur, èn de buurman die duidelijk zijn muziekkeuze liet horen, het onmogelijk maakten ook maar één raam open te zetten. Deze studio was rustiger gelegen en zag er tiptop uit. Omdat ik niet wist hoe laat ze terug zouden zijn werd het een soepje uit de vriezer, en ik besloot er een focaccia bij te bakken. Dat had ik al lang niet meer gedaan, en ik was eerlijk gezegd vergeten hoe gemakkelijk èn lekker het was. Toen ze thuis kwamen kon het belegde en gerezen brood zo de oven in om af te bakken. En man, wat rook dat lekker! Dolenthousiast was zoon, over de bezichtigde studio, hij zou einde van de week horen of hij een kans maakte, want er waren nog een stuk of twintig meer gegadigden. Zo lang hoefde hij echter niet te wachten, hij kreeg al een uur na thuiskomst een kortaf telefoontje dat hij niet de moeite hoefde te nemen een dossier (bestaande uit eindeloze papieren en garanties) samen te stellen; hij was uit de selectie gekieperd. Een opgaaf van reden kreeg hij niet. Was het omdat hij van origine niet Frans was? Omdat we in het toerisme werken? Hadden ze liever een vrouwelijke huurder? We zullen het nooit weten, vandaag maar weer verder met advertenties uitpluizen. Makkelijk is het niet, geschikte woonruimte te vinden. Gelukkig hebben we nog tot september.....

Voor diegenen die zich ook willen wagen aan het bakken van zo'n heerlijk Italiaans brood volgt hier het recept:

- 500 gram broodbloem (eventueel 400 gram bloem en 100 gram semolina)
- 9 gram zout
- een zakje gedroogde bakkersgist
- 300 gram handwarm water
- 1 theelepel suiker

Zelf doe ik alle ingrediënten in de broodmachine en laat die voor me kneden en rijzen, maar handmatig kan het natuurlijk ook. Meng dan de bloem met het zout, los de instantgist op in het handwarme water met de suiker, voeg het gistmengsel bij de bloem en kneed het minimaal 5-10 minuten tot een soepel deeg. Laat het deeg afgedekt, in een ingevette kom, op een warme plek 30-45 minuten rijzen totdat het volume van het deeg is verdubbeld. Sla het deeg dan terug en druk het uit tot een lap van ca. 2 cm dikte op een met bakpapier bedekte bakplaat. Druk met je vingers flinke kuiltjes in het deeg en beleg het met de topping van je keuze. Ik mengde gehalveerde kleine tomaatjes met een rode ui in halve ringen, drie tenen knoflook in plakjes gesneden, verse oregano, een scheut balsamico een een scheut olijfolie. Over de topping grof gemalen zeezout en hier en daar nog een flinke scheut olijfolie. Laat de belegde focaccia nog 20/30 minuten rijzen terwijl de oven voorverwarmd op 200 graden. Bak het brood in ca. 20 minuten goudbruin. Verdeel er nog wat verse basilicum over. Bon appetit!

www.lacharviere.nl

Vers.....

Nieuwe aardappeltjes

De eerste nieuwe aardappeltjes, hmmm, met zeezout en verse Rozemarijn in de oven. De eerste knapperige komkommers (en er gaan er nog heel veel komen), courgettes, sla, radijzen, andijvie, heerlijk geurige Basilicum met mooie kleurtjes, frisse Dille en de snijbiet gaat ook hard. Ik zou ook de eerste bietjes al kunnen oogsten, maar ik laat ze nog even gaan. We moeten dooreten, anders komen we om in de verse groenten......

vrijdag 5 juni 2020

Abricovidjam.....

abrikozenjam

Ik wist dat ze zouden komen, twee dozen van ieder 5 kilo biologische abrikozen, rechtstreeks van de Spaanse teler. Net als vorig jaar. Dat was zo goed bevallen dat ik onze adoptie van twee bomen weer verlengd had. Maar dat was ver voor we het seizoen voor onze ogen zagen verkruimelen. De abrikozenboer had klimatologisch gezien een rampjaar achter de rug met een te warme winter, excessieve regenval en zware hagel. Het grootste gedeelte van zijn oogst ging verloren, en toen ze gingen plukken bleek er nog eens heel veel beschadigd. De abrikozen waren zacht en behoorlijk gemangeld door het transport, en moesten dus direct verwerkt worden. De keuken in dan maar. Potten steriliseren, abrikozen sorteren, wassen en ontpitten en vier keer een grote pan jam koken. Een plakkerig gebeuren dat de hele ochtend kostte. Met z'n drieën. Maar toen stonden er ook 38 grote potten abrikozenconfiture af te koelen op het aanrecht. Met humor. Want volgens zoon was het dit jaar abricovidjam. Voorlopig gaan de potten de kelder in. Donker en koel. En dan zien we wel weer verder. Gelukkig zijn ze heel lang houdbaar. Voor de nieuwsgierige aagjes die proberen te ontwaren wat er allemaal voor geheime ingrediënten voor in mijn fameuze abrikozenjam klaar staan een tipje van de sluier: limoensap, een snufje kaneel, een snuf gemberpoeder en kardemom en een flinke scheut Mandarine Napoleon. En toen de limoensap op was ging ik over op citroenzuur. Ondanks het feit dat de abrikozen dit jaar zo gemangeld waren, mèt excuusmail van de wanhopige Spaanse boer die aangaf dat we een refund konden krijgen, zou ik het volgend jaar zo weer doen. Want net als wij heeft hij ook een slecht jaar door overmacht. Ik stuur hem vandaag een mailtje met een foto van het resultaat en een bedankje voor zijn zorg. Want vriendelijkheid kost niets en wij hebben toch maar mooi weer 38 potten heerlijke abrikozenjam waar we blij mee zijn! Enneh, Cor en Corrie: jullie pot komt eraan hoor!

www.lacharviere.nl

woensdag 3 juni 2020

Cadeautje......

Rosa Delbard Soeur Emanuelle

Van de Delbard Rozen die we vorige herfst aanplantten bloeien er nu een aantal. Sommigen waarvan ik hoge verwachtingen had vallen, dit jaar want ze moeten zich nog ontwikkelen, een beetje tegen. Een kleine bloem of kwetsbaar blad. Maar één roos waar ik me niet zoveel van had voorgesteld heeft absoluut mijn hart gestolen. Het is de Soeur Emanuelle. Prachtige scharlakenrode knoppen, die heel mooi contrasteren met de grote rose gevulde bloem die neigt naar lila, en een geur die ik zo in een flesje zou willen stoppen. Ze ruikt overweldigend naar klassieke Parfumroos. De struik is stevig en het blad gezond. Daar zou ik wel een perk vol van willen aanplanten. Veel Rozen zitten nog in de knop. En het is spannend. De eerste kennismaking met een Rozenvariant van knop naar bloem. Net of je een cadeautje langzaam uitpakt. Ik zou er dan ook het liefst de hele dag met mijn neus bovenop zitten.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 2 juni 2020

Groot en stoer.....

Ragdoll Beauty's solids Doppio

Onze kleine grote man Doppio vermaakt zich opperbest. Nu de ramen lekker openstaan is hij zo goed als de hele dag buiten. Heel af en toe komt hij even een knuffel halen en gooit zich dan dramatisch voor je voeten. Want hij is eigenlijk heel lief, al probeert hij heel hard als de grote stoere kater over te komen. Hij waarschuwt met een kinderlijk miauwtje als een andere kater te dicht bij komt en deelt wel eens een tik uit. Gebaseerd op zijn norse kop zou je dan ook bang van hem worden. Maar wij weten beter.....

www.lacharviere.nl

Geslaagd.....

Cochinkriel kuikens

Zoals beloofd. Hier zijn ze dan! Zeven allerschattigste kuikens uit de geredde eieren van vorige week. Twee kleintjes die gisterenavond en afgelopen nacht zijn geboren drogen nog op in de broedmachine en mogen later vandaag naar hun broertjes en zusjes onder de lamp. Eén eitje over in de broedmachine, of dat nog wat gaat worden weet ik niet. Dus voorlopig staat de stand op negen. In allerlei kleurtjes. In de loop van aankomende weken zal duidelijk worden welke kleur ze krijgen en of er krulveertjes tussen zitten. Voorlopig zijn ze super amusant met hun onwennige pootjes en verbaasde gescharrel. Het is ook wat als je net uit een ei bent gekropen en al helemaal kip moet zijn! En omdat dat supervermoeiend is en ze nog heel klein zijn gaan ze ook regelmatig gewoon uit. Alsof de batterijtjes ineens op zijn. Zo leuk om naar te kijken, dit kleine spul. Ik ben dik tevreden; de reddingsactie is meer dan geslaagd en mama kip is inmiddels ook weer helemaal de oude..... Kooi nummer drie!

www.lacharviere.nl

maandag 1 juni 2020

Stroom.....

ochtend in mei

Mijn hoofd zit niet zo vol met blije verhaaltjes de laatste tijd. We piekeren en we struggelen. De email met protocollen is opgesteld en verstuurd. Onze dagen zijn, tussen de bedrijven door want alles heeft gewoon zijn gebruikelijke aandacht nodig, gevuld met het beantwoorden van vragen per telefoon en email. Daar nemen we uitgebreid de tijd voor. Er komt maar geen einde aan de stroom emails. Mensen vergeten soms dat ze de enigen niet zijn, wij ontvangen gemiddeld zo'n 150 gezinnen per jaar en waren volgeboekt. En iedereen wil een oplossing of is op zoek naar antwoorden. Annuleringen worden afgehandeld, voorstellen worden gedaan, vragen zo goed mogelijk beantwoord. Het is dit jaar moeilijk, zeg maar gerust onmogelijk, om iedereen tevreden te stellen of om antwoord te geven op alle vragen. We hanteren de algemene voorwaarden als norm maar hebben ook begrip waar redelijk, voor de bijzondere situatie. Sommige mensen zijn verontwaardigd en voelen zich tekort gedaan, andere mensen zijn blij en tevreden met de oplossing die we ze aanbieden. Er zijn mensen die met ons communiceren over de mogelijkheden, er zijn ook mensen die de tweede termijn gewoon niet betalen, wat ook gelijk staat aan een annulering zonder restitutie. De Franse overheid heeft een decreet uitgevaardigd dat stelt dat terugbetaling nu niet aan de orde is maar dat er verplicht een voucher moet worden aangeboden. Dat we toch bij (tijdige en rechtmatige) annulering een bedrag conform de betalingen terugstorten, is iets dat ons potentieel verderop in de problemen brengt. Maar je wilt de mensen die hun vertrouwen in je hebben gesteld ook niet tekort doen. Iedere situatie wordt hier uitgebreid besproken en naar beste eer en geweten afgehandeld. De gesprekken gaan alleen nog maar over dàt. Van het wakker worden tot het slapen gaan. Het is moeilijk psychisch niet gedraineerd te raken. Of 's nachts niet eindeloos te draaien en te piekeren. We doen ons best, maar kunnen niet op alle vragen antwoord geven, omdat het gewoonweg nog steeds niet officieel is dat de grenzen opengaan en ook het sanitaire protocol moet nog goedgekeurd worden en kan nog aangevuld worden met andere maatregelen. Laat staan dat we nu al antwoorden kunnen geven op vragen over seizoen 2021. Eerst dit jaar maar eens door. Voor zoon zit er gelukkig weer wat voortgang in. Omdat de cijfers nu definitief naar boven worden afgerond heeft hij zijn cum laude, zijn mention très bien, binnen. Hij is opgeschoven naar de 4e plaats in de wachtrij en morgen hebben we een afspraak om een mooi gerenoveerde, lichte en best ruime studio in Clermont Ferrand te gaan bekijken. Spijkers met koppen! Zijn autorijschool is weer open en hij gaat een snelcursus doen zodat hij in ieder geval voor het einde van de zomervakantie zijn rijbewijs heeft. Voor hem komt er weer licht aan het einde van de tunnel.....

www.lacharviere.nl

zondag 31 mei 2020

Bakkerij.....

versgebakken brood

Inmiddels staat de eetkamer vol met zakken met diverse soorten bloem. Bakkersbloem, biologische witte bloem, volkoren bloem, farine de blé bise (minder ver uitgemalen en met veel mineralen), bloem van oergranen en half volkoren. Ik ben druk aan het experimenteren met de verschillende soorten. En met de hydratatie. Er wordt wat afgebakken hier. Ik kan zo een bakkerij beginnen. Het standaard bruine brood bak ik elke dag, soms een knip wit,  daarnaast 2x per week een boule de campagne van zuurdesem, in het weekend bruine weekendbollen, en afgelopen week een volkoren rozijnenbrood, Fries suikerbrood en kaneelbrood. Waar het allemaal blijft? Tja, zoon alleen eet al een brood per dag. Het wordt in ieder geval gewaardeerd. Het enige waar ik niet aan toe kom is het experimenteren met glutenvrij. Mijn 3 boterhammetjes per dag komen uit het glutenvrije schap in de supermarkt. En ze zijn, tja, hoe zal ik het zeggen, niet te eten? Dus moet ik het doen met de geur van versgebakken brood en de herinnering aan de smaak. Eén voordeel: je komt er niet van aan, er hoeft geen beleg op en je kunt er ook niet teveel van opsnuiven.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 30 mei 2020

Seizoen 2020....

Cochinhanen

De afgelopen dagen is er hier hard gewerkt. Gewerkt aan een sanitair protocol voor 2020. Nu de wereld geconfronteerd is met een pandemie die vele levens heeft gekost, er dagelijks nog steeds vele mensen ziek worden en overlijden en vele samenlevingen tot stilstand werden bracht, gaat vakantie dit jaar niet worden wat het voorgaande jaren was. De juichende berichten in de Nederlandse kranten over het feit dat Frankrijk op 15 juni zijn grenzen gaat openen voor toeristen, iets dat trouwens helemaal nog niet zeker is, vergeten te vermelden dat deze beslissing niet zo simpel is als het lijkt. Al dalen in Europa de cijfers, het virus is niet weg en er is nog steeds sprake van een pandemie. De FNHPA, de Federation Nationale de l'hotellerie de plein air, heeft een uitvoerig sanitair protocol opgesteld en aan de overheid overhandigd. Mede door dit protocol en het vertrouwen dat de branche het serieus aan zou pakken heeft de regering besloten positief te staan tegenover het heropenen van de campings. Het sanitaire protocol houdt veel in, en we zijn druk doende dit te vertalen naar ons bedrijf. In geval van calamiteiten of controle moeten we de door ons genomen maatregelen mbt Corona aan de autoriteiten kunnen overhandigen. Dit protocol beschrijft de gang van zaken voor het sanitairgebouw, de receptie, aanpassingen mbt het zwembad, wasservice, beddengoed, maar houdt ook onder andere in dat de kleine gite beschikbaar wordt gesteld als quarantaine faciliteit indien er sprake is van een verdenking van Covid-19 bij een gast. Totdat de medische diensten het overnemen zijn we verplicht de gast in quarantaine te houden, evenals de mensen waarmee hij of zij in contact is geweest. Gasten die aankomen met ziekteverschijnselen, verkoudheid, braken, diarree, koorts, zullen niet toe worden gelaten tot het terrein. En iedereen die tijdens zijn verblijf hier ook maar de geringste klachten heeft moet dit melden. Het is zo maar een voorbeeld van het maatregelenpakket dat hoort bij dit rare seizoen. Verder zijn er nog vele restricties en aanpassingen maar daarover zullen we dit weekend communiceren met onze gasten. Het is raar, zo'n pakket maatregelen te moeten opleggen aan onze gasten. Liever zouden we, net als onze voorgaande 6 seizoenen, een feestje ervan maken. Een ongedwongen en laagdrempelig gastgezin zijn. Want je bent tenslotte op vakantie toch? Helaas is dat dit jaar niet mogelijk. Ongedwongen en laagdrempelig gaat het zeker niet worden. We kunnen niet anders. Het gaat om de veiligheid en gezondheid van onze gasten en onszelf, waar wij verantwoordelijk voor zijn. Twintigtwintig is een jaar dat we niet snel zullen vergeten.....

donderdag 28 mei 2020

Best goed.....

Korenbloemen

Mijn eerdere besluit om dit jaar geen eieren in de broedmachine te leggen en kuikens uit te broeden verloopt best goed. Niet weer dat gedoe met kuikens meerdere keren per dag eten en drinken geven, kooien schoon houden, dat gaf lucht. Maar Fazanten zijn geen kippen, en toch leuk om eens te proberen. Het resulteerde in 7 Fazantenkuikens. Dat was kooi één. Te overzien. En ze waren zo leuk dat ik van de weeromstuit nog maar een stel eieren in de broedmachine legde. Toen vond ik een Bantam eitje dat aan het uitkomen was en druk piepte, en mama was al van het nest. Dus bij de Fazanteneieren in de broedmachine en voilà, een klein zwart, allerschattigst, kuiken. Hij bleef niet lang alleen. Een kleintje dat niet goed mee kon komen met de voortvarende mama en verdwaasd in het gras zat kwam erbij. Een paar dagen later nog eentje, want de Eksters hadden de buiten scharrelende kuikens ontdekt. Twee verdwenen er, en de Eksters bleven maar proberen. Na de zoveelste poging tot doodslag heb ik ook dat kuiken meegenomen en bij zijn andere twee gezinsgenoten in de kooi gezet. Dat was kooi nummer twee. Toen ik gisteren ging kijken bij een Cochinkrieltje dat al een week of wat op haar eieren zat, zag ik al snel dat het niet goed met haar ging. Ze zat opgebold voor het nest, de eieren koud. Mama voorzien van een warm plekje in de zon, eten en drinken erbij en kijken of ze wilde opknappen. De eieren meegenomen om te schouwen. Er zaten al grote kuikens in, zeker een dag of 17 oud. Maar ze bewogen niet en waren steenkoud. Om ze toch een kans te geven haalde ik een oude broedmachine van zolder en legde ze daar snel in. Niet dat ik ze veel kans gaf, want koude eieren is niet goed. Maar omdat de kuikens al groot waren konden ze wel wat hebben, dus de moeite waard om te proberen. En jawel, een paar uur later, toen ik de inmiddels opgewarmde eieren nog eens schouwde, zag ik beweging. Nog een dag of 4? voor ze uit moeten komen. Een stuk of 8-10 kuikens. Dat wordt kooi nummer 3. Ik zat er niet op te wachten, maar je laat kuikens die al bijna klaar zijn om geboren te worden toch ook niet dood gaan. De Fazanteneieren in de broedmachine zitten op dag 15. Ze moeten nog een kleine tien dagen. Voordat ik ze in kooi nummer 4 stop. Nummer 4? Yep, ik heb straks 4 kooien met klein grut na te lopen. Wat dat betreft houd ik me stug aan mijn eerder dit jaar genomen besluit. Geen kuikens, geen kooien, geen gedoe..... De intentie was er, volgend jaar beter mijn best doen dan maar......

www.lacharviere.nl

woensdag 27 mei 2020

Tegenvallers.....

kampvuurplaats

Het zijn spannende tijden voor zoon. Via Parcoursup, het Franse toewijzingssysteem voor universitaire opleidingen en hoge scholen, zijn vorige week de plekken verdeeld. Iedere leerling kon meerdere opties aangeven en via een ingewikkeld systeem van algoritmes en beoordelingen word er over hun lot beschikt. Zoon gaf drie opleidingen op, zijn eerste keuze, een back up, en een opleiding die hij minder aantrekkelijk vindt. Voor de laatste twee werd hij aangenomen, wat betreft de opleiding van zijn keuze kwam hij op de wachtlijst, op nummer 30. Een tegenvaller, maar all is not lost. Leerlingen gaan nu namelijk opleidingen accepteren of afwijzen, dat kan tot in juli. Elke nacht om 3 uur wordt Parcoursup bijgewerkt. Hij is al opgeschoven naar plaats 11, dus het kan nog steeds. Zijn zus stond destijds op iets van de 53e plaats, en werd uiteindelijk toch nog aangenomen. Dus hij hoopt, en wacht. Wetend dat circa 42% van de leerlingen überhaupt geen voorstel heeft ontvangen van Parcoursup, en dus nog geen vervolgopleiding heeft, staat hij er nog niet eens zo slecht voor. Maar leuk is anders. En inmiddels is zijn tweede keuze al vol. Dus als het niet lukt wordt het een opleiding die hij eigenlijk niet wil. Het is natuurlijk al een heel gek einde van zijn eindexamenjaar. Afgelopen maandag moest hij zijn spullen ophalen van het internaat. Op afspraak, met mondkapje, en slechts één persoon tegelijk naar binnen. Omdat het internaat is gebruikt om verpleegkundigen van het nabije ziekenhuis op te vangen stonden zijn spullen klaar in een vuilniszak op de gang. Hij heeft nog wel wat bekenden gezien, maar op afstand. Geen examens, geen afscheid van zijn vrienden en leraren. Hij is geslaagd, maar voor de mention tres bien (cum laude) kwam hij, omdat zijn examen Nederlands door het Coronavirus niet doorging en hij voor dat vak nog geen cijfer had, 0,05 punt tekort. Hij haalde net de 16 van de twintig niet. Maar omdat het ministerie van educatie heeft aangegeven dat cijfers naar boven toe afgerond gaan worden is er alsnog een kans dat hij de mention tres bien wel heeft. Ik hoop het zo voor hem, hij heeft er afgelopen twee jaar keihard voor gewerkt! Alles bij elkaar loopt het niet zoals hij voor ogen had. Het zit even niet mee, zeg maar. De ene tegenvaller na de ander. En al is hij er gelaten onder en maakt hij er geen drama van ik had hem zo graag anders gegund.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 26 mei 2020

Anders.....

Fazantenkuikens

De jonge Fazantjes groeien als kool. Ze zijn nu een paar weken oud en doen het prima. Zeven zijn het er en we denken dat het 3 mannetjes en 4 vrouwtjes zijn. Leuke vogeltjes zijn het. Toen ze uitkwamen was er eentje bij die niet helemaal zelf uit het ei kon komen. Het eitje was ook iets kleiner dan de andere en lichtblauw in plaats van olijfgroen. Of het nu toeval was of niet, het Fazantje dat eruit kwam is ook anders. De eerste dagen kon het beestje niet zo heel goed op zijn pootjes staan. Hij was een beetje onhandig en wankel. Hij sliep ook meer dan de rest. En hij groeide minder. Soms heb je dat, een kuiken dat het niet goed doet. Waar wat mis mee is. En vaak gaan ze na een paar dagen dood. Elke ochtend verwachtte ik dan ook het kleintje niet meer levend aan te treffen. Maar tot mijn verbazing gebeurde dat niet. Hij (het is een haantje) heeft aardig de geest gekregen. En het is een grappig beestje. Groeien doet hij niet goed, hij is zeker de helft van de anderen. En hij blijft raar, en onhandig. Hij gedraagt zich meer als een kip dan als een Fazantje. Zodra ik een schoteltje fazantenkruim in de kooi zet staat hij er middenin, en begint als een gek te krabben zodat alles in no time door de hele kooi ligt. In eerste instantie was dat alles wat hij at en bedankte hij voor de gedroogde meelwormpjes en het groenvoer. Nu eet hij dat ook. Hij slaapt als de rest niet slaapt, hij is wakker als de rest dat niet is. En zelfs slapen doet hij anders. Waar de anderen opgebold slapen ligt hij languit, met zijn pootje uitgestrekt, te knorren. Af en toe heb ik het idee dat hij ook qua Fazantenverstand minder goed bedeeld is. Hij kijkt een beetje verbaasd uit zijn oogjes maar is voor de duvel niet bang. Waar het naar toe moet met dit mini-Fazantje, en waarom hij zo anders en zo heel veel kleiner is dan de rest, ik heb geen idee. Voorlopig heeft hij bij mij een streepje voor en geniet ik van zijn capriolen.....
(Op bovenstaande foto staat hij vooraan.)

www.lacharviere.nl

maandag 25 mei 2020

Pierre......

Eden Roos "Pierre de Ronsard"

Rozentijd! De Eden Roos "Pierre de Ronsard" bloeit. Tegen de muur en pierre. Tijdens de eerste bloei produceert hij een waterval van prachtige roze gevulde bloemen. Genieten van zoveel moois! Ik schreef het al eerder: het is een prachtige Roos. Glanzend donkergroen blad. Niet gevoelig voor aantastingen. Groeit ongelooflijk snel. Minpuntjes: hij ruikt niet. Tegenvaller. En de bloemen kunnen niet goed tegen regen. Dan eindig je met frummelige vaatdoekjes. Ook laat hij, eenmaal uitgebloeid, de bloemblaadjes niet vallen. Straks, na die eerste bloei, moet ik er met de ladder bij klimmen om al die bruine verdorde bollen er één voor één uit te knippen. Een naar klusje, want je komt er niet goed bij en de doorns zijn venijnig. Maar Pierre is dankbaar, want hij beloont je daarna de hele zomer lang, èn de herfst, en zelfs tot in december nog, met zijn mooie bloemen. Dus mocht je nog een Roos zoeken: aan Pierre heb je een goeie.....

www.lacharviere.nl

zondag 24 mei 2020

Beestjes.....

moestuin

De eerste sla en radijzen uit de moestuin werden gisteren een feit. Met een vers geoogste en prachtig groene krop frisée onderweg naar de keuken. Dat voelde goed, eer van je werk! Gepaneerd visje erbij, aardappelpartjes met rozemarijn en zeezout in de oven, et voilà! Natuurlijk de sla minutieus gewassen want naast veel zand kwamen er ook twee slakjes uit. Die melding viel niet goed bij zoon die vervolgens elke hap salade op zijn vork argwanend bestudeerde en bedankte (dat gebeurd anders nooit) voor een tweede portie. Let wel, met een bord escargots met knoflookboter heeft hij geen enkel probleem. Ach, opgegroeid in een tijd dat appels wormstekig konden zijn, aardbeien doorgesneden moesten worden omdat ze aaltjes konden bevatten en bloemkool eerst in zout water moest worden gezet om de rupsjes en ander gespuis eruit te drijven en sla vol kon zitten met luis, heb ik wel wat eelt op mijn ziel gekweekt als het gaat om beestjes in. En ben ik niet onder de indruk van een slakje of twee. Want dat valt eigenlijk best mee. Gewoon een kwestie van elk blaadje goed wassen. Of zoon het slakkenverhaal naast zich neer kan leggen? Het is voor hem te hopen want er staan nog heel veel verse kroppen sla te wachten in de moestuin.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 22 mei 2020

Anders.....

kampeerveld

Gisteren weer even een rondje over de camping gelopen. Het is er heerlijk. Twee Groene spechten vlogen over mijn hoofd, er zitten volop Nachtegalen hun mooie lied te verkondigen, de Meesjes zijn bezig, de Wielewalen zijn druk aan het fluiten en antwoorden als je terugfluit, de roep van de Koekoek klinkt als, tja, een ouderwetse koekoeksklok. Er fladderen volop vlinders en tientallen Zweefvliegjes bezoeken het bloeiende Fluitekruid. Zonnetje op je bol, het was zo'n 28 graden gisteren, en genieten van het groen. Alles is extra groen dit jaar. De bloeiende Vlieren ruiken zoet. De paadjes van en naar de camping groeien alweer dicht. Want er zijn geen gasten. Alles staat nog in winterstand. De hoezen nog over de tenten, het sanitairgebouw nog dicht. Als we nog wat overhebben aan gasten, en dat zijn er niet veel meer, dan is het afwachten of, wanneer en hoe, er een seizoen is. De Franse overheid komt niet eerder dan 15 juni met een beslissing. En bij die beslissing over het wel of niet open gaan voor Nederlandse en Belgische reizigers, hoort waarschijnlijk een stringent eisenpakket. We hebben al even geneusd in het sanitaire protocol dat opgesteld is door de Franse campingbond. Markeringen op de grond in openbare ruimtes, zeer regelmatige desinfectie van sanitair, speeltuin, en andere openbare ruimtes, extra chloor in het zwembad, tijdsloten en online afspraken voor het gebruik van het zwembad  èn sanitair. Het dragen van mondkapjes in de openbare ruimtes, en gastencontact zoveel mogelijk digitaal. Geen table d'hote, geen terras, geen wasservice, waarschijnlijk ook geen zwembad. Eigen beddengoed en hoofdkussens verplicht. Contact met gasten strikt via de app. Receptie gesloten. Dieren mogen, zolang er nog te weinig bekend is over de overdraagbaarheid van het virus van mens op dier en dier op mens, niet geaaid of gevoerd worden door gasten. Niets van de laagdrempeligheid en de gastvrijheid die we zo hoog in het vaandel hebben staan. We piekeren, door alle onzekerheid. Geen idee hebben van wat je te wachten staat. Wat er van je verwacht wordt. Natuurlijk willen we doen waar we goed in zijn, mensen een fijne vakantie bezorgen. Maar hoe kun je de veiligheid van je gasten garanderen als dit zo besmettelijke virus nog steeds rondwaart? Hoe kun je jezelf beschermen, met mondkapje en vizier? Het is twijfelachtig of alle maatregelen echt afdoende zijn. Zeker als je dan weer een onderzoeksrapport leest wat aantoont dat virusdruppeltjes zo'n 14 minuten in de lucht kunnen blijven hangen. Waar veel mensen bij elkaar zijn, loop je risico. Is dat verantwoord? Veel mensen, veel vragen, wij dito, maar vooralsnog kan niemand er antwoord op geven. Eén ding is zeker: vakantie gaat dit jaar niet worden zoals het voorheen was. Het is afwachten.....

www.lacharviere.nl

donderdag 21 mei 2020

Overal eieren behalve in de koelkast.....

lente

In mei leggen alle vogels een ei. Het is een waarheid als een koe. Nadat mevrouw Pauw een tweede poging opstartte en nu zit te broeden op vijf eieren, ontdekten we gisteren dat één van haar dochters van vorig jaar een nest in de kruidentuin heeft gemaakt. Onder de Artisjok en de Borage en tussen het gras (dat ik nog weg moest halen, maar nu voorlopig even niet) zit ze op vier eieren. Geen handige plek. In het kippenhok achter zit een Cochinkriel al een week of twee te broeden, en in het andere hok zijn er twee allerschattigste zwarte Cochinkrielkuikens geboren. Nou ja, het waren er eigenlijk vijf. Maar ééntje was aan het uitkomen en werd door mama in de steek gelaten waarna ik hem in de broedmachine bij Fazanteneieren schoof. Wonderwel kwam er een mooi zwart en levendig kuiken uit. Die de volgende dag gezelschap kreeg van een klein familiegenootje dat niet zo heel goed mee kon komen met de druk scharrelende mama. Een derde kuiken verdween spoorloos, we denken dat de dader een ekster was. Verder zijn bijna alle grote kippen broeds. In het nachthok is elk plekje bezet met in zichzelf gekeerde kip. Eieren liggen er niet onder, die hebben we weggehaald. Anders eindigen we met een ongewenste explosie van pluimvee. Maar de eierproductie ligt nu stil. We zijn gegaan naar dozen vol eieren per week naar een zielig doosje met een paar eitjes in de koelkast. Daar moeten we het voorlopig dan maar even mee doen. Verder doen de zeven Fazantenkuikens onder de lamp het prima, en ze zijn zo leuk dat ik nog een stuk of twintig eieren in de broedmachine heb gelegd. Ik doe gewoon mee met broeds zijn. Ach, die lente-energie hè, je ontkomt er niet aan.....

www.lacharviere.nl