In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

dinsdag 31 maart 2020

Zuurdesem maken.....

zuurdesem maken

Ik vind het altijd leuk om nieuwe dingen te leren, processen onder de knie te krijgen. En dit stond al lang hoog op mijn lijstje: het ultieme brood bakken. Op de ouderwetse manier. Zuurdesembrood, met zelfgemaakte zuurdesem. In Frankrijk noemen ze dit levain. Het geeft een brood met een veel complexere en betere smaak dan met levure (bakkersgist) en een hele mooie structuur. Ik heb geen idee hoe het eindresultaat gaat worden, het kan natuurlijk ook jammerlijk mislukken, maar ik heb een stappenplan! Voor diegenen die het ook een leuk experiment vinden: ik zal elke volgende stap hier beschrijven. Met als resultaat, hoop ik, een eerste zuurdesembrood over 1 à 2 weken en een zuurdesem als starter voor vele lekkere broden.

Gisteren startte ik het begin van mijn zuurdesem-experiment met een schone weckpot (een schaal kan natuurlijk ook). Ik deed daar 100 gram volkorenbloem in, van de molen. Dit is een mooie natuurlijke en sterke bloem. Witte bloem kan ook, maar je moet daar wel minimaal 50% volkoren- of roggebloem aan toevoegen. Daar voegde ik lauw water aan toe totdat het de consistentie had van dikke verf. Goed roeren, afsluiten met een deksel of huishoudfolie en op een warme plaats wegzetten. Check je papje elke paar uur. De in de natuur overal aanwezige gisten gaan op een bepaald moment hun werk doen en leven. Dit zie je doordat er bubbels ontstaan en ook doordat de geur fermentatie aan gaat geven. Dit kan sterk ruiken, maar dat wordt vanzelf milder. Het kan, afhankelijk van vele factoren, een paar uur tot 7 dagen duren voor je dit punt bereikt. Dan gaan we de levain voeden, maar dat is stap 2. Zover zijn we nog niet. Voorlopig hang ik elke keer nieuwsgierig boven de weckpot, wachtend op een teken van leven. Ach, het houd je van de straat zullen we maar zeggen. En het is toch hartstikke koud hier. Laat je het even weten als je mee doet? Ik ben heel nieuwsgierig naar alle resultaten.....

www.lacharviere.nl

maandag 30 maart 2020

Elf stuks......

Baardkuifhoen met kuikens

De natuur hè, je kunt haar niet dwingen. Er worden nu steeds meer kippen broeds. En elke dag halen we de eieren onder ze vandaan. Want we zitten niet te wachten op nog meer kippen. En toch zit er zo af en toe een slimmerik tussen. Een broedse hen die onder de radar weet te blijven. Zo werd ik twee dagen geleden door ega gefeliciteerd met 11 kersverse kuikens. Hè? Hoe dan? Een snelle inspectie leerde dat één van de Baardkuifhoentjes een stil plekje in de ezelstal had benut als broedplek. Tja en dat hebben we even gemist. Dus 11 (ja 11!) kuikentjes probeerden zich nu staande te houden in het kippenhok. Met die grote hanen die erover heen banjerden leek dat me niet zo'n goed idee, dus heb ik mama met kroost maar even een hok apart gegeven. Want wat zijn ze klein! Allemaal zijn ze zwart, geheel of gedeeltelijk Kuifhoen, op ééntje na,die duidelijk een andere papa had. Of misschien zelfs ook wel een andere mama. Hoe dan ook het is een feit. We hebben er weer 11 bij, waarvan minimaal de helft hanen. Als de confinement straks voorbij is toch maar eens een advertentie plaatsen, want dit wordt echt te gortig......

www.lacharviere.nl

zaterdag 28 maart 2020

Uitkijken naar.....

Ezelstal

De Zwaluwnesten in de ezelstal en de schuren zijn nog leeg. Het is nog vroeg, maar ergens hoop ik dar de Zwaluwen, door de milde winter en vroege lente, dit jaar ook vroeg zijn. Het kan al best, er zijn insecten genoeg. De terugkomst van onze Zwaluwvriendjes markeert voor mij altijd de fijnste tijd van het jaar. Ze zijn met hun gekwetter en hun capriolen in de lucht altijd zo gezellig overduidelijk aanwezig. Als je in de schuur bezig bent zitten ze vanaf de slee die aan de muur hangt rustig naar je te kijken en commentaar te geven. Het markeert het einde van de winter. En het begin van nieuw leven als ze bedrijvig boven de mare vliegen en een hap modder nemen om hun nesten te bouwen. Ook de Hop en de Wielewaal zijn nog niet terug. Ik hoor ze nog niet in de velden en op de camping. Maar lang kan ik het niet meer duren. Ik voel het aan mijn water. Ik denk dat ik vanaf vandaag vast op de uitkijk ga staan......

www.lacharviere.nl

Voorraadkastkoken.......

apergesoep

Voorraadkastkoken, ik doe het veel op dit moment. Een favoriet èn snel soepje hier is een makkelijke lichtgebonden aspergesoep. Je maakt zo'n dampende kop romige aspergesoep in nog geen tien minuten, handig als je onverwachts gasten krijgt! Een paar grote potten asperges hebben we altijd wel in huis, evenals houdbare room. En omdat ik nog een paar plakken achterham had die op moesten gingen die er ook in. Evenals wat verkruimeld hardgekookt ei. Erbij een valsspeel-saucijzenbroodje, ook uit de voorraad. Kant en klaar bladerdeeg, worstvlees van een saucijs erin, dichtvouwen, bestrijken met geklutst ei, en dan 20 à 25 minuten in een voorverwarmde oven op 200 graden.  Een kind kan de was doen. Voor de liefhebbers volgt hier het recept:

Soep van asperges uit een pot:


1 grote pot asperges
2 groentebouillonblokjes
50 gr. bloem
50 gr. boter
( Hele) flinke scheut room (ik voeg altijd een pakje van 200 ml houdbare room toe)
peper uit de molen
snufje nootmuskaat
zout
verse fijngehakte peterselie
eventueel stukjes ham en eiermimosa

Smelt de boter in een pan op een lage temperatuur. Voeg de bloem toe aan de gesmolten (niet gebruinde) boter. Laat de bloem even garen (totdat hij lichter wordt) en giet daarna scheutje voor scheutje de bouillon toe terwijl je goed roert (roux). Doe daarna het vocht uit de pot asperges bij de soep. Snijd de asperges in stukjes, leg de helft van de stukjes met de hoofdjes van de asperges apart en doe andere helft ervan in de bouillon. Breng aan de kook en laat heel even zachtjes koken.
Pureer de soep met de staafmixer. Verwarm de soep vervolgens en roer er een flinke scheut room door. Breng op smaak met peper en zout.
Doe dan de aspergehoofdjes en -stukjes in de soep en roer voorzichtig door. Laat ze even in de soep warm worden, voeg een snufje nootmuskaat toe en schep de soep in kommen. Bestrooi met peterselie en garneer eventueel met ham en eier-mimosa.
Bon appetit!

www.lacharviere.nl

vrijdag 27 maart 2020

Relativeren.....

Boerderij

Een beetje een katerige dag gisteren. Ik haalde blijkbaar met mijn logje het nodige overhoop. Uiteraard is het nooit de bedoeling om wie dan ook tegen het zere been te schoppen. We proberen alleen een kijkje in ons leven te geven. En toch schrok ik wel van sommige pittige reacties. Het hield me de rest van de dag bezig. Er kwam eigenlijk niet zoveel meer uit mijn handen en dat hoefde ook niet want wij staan hier ook in één klap stil. Geen gasten, geen projecten. Aan het einde van de dag toch nog even naar buiten voor een filmpje. En ik zag al snel wat activiteit die de aandacht van de Pauwen trok. Wat hadden ze? Wat deden ze? Wacht was dat geen.....? Ja hoor, het was een egeltje. Een kleintje. Op klaarlichte dag. We hebben hier veel egels op ons domein, regelmatig ontmoeten we er eentje in de schemering. Maar een egeltje dat rondscharrelt op klaarlichte dag is nooit een goed teken. Hij leek gezond, glanzende stekels, geen vieze neus of oogjes, ademhaling oké, maar hij liep wat moeilijk. Ik haalde een schoteltje kattenvoer voor hem en terwijl hij at zag ik het: het arme ding was een stuk van zijn voorpootje kwijt. Een rood stompje. Het was niet bloederig, dus waarschijnlijk al eerder gebeurt, maar wel rood. De honger had het jonge egeltje waarschijnlijk uit zijn nest gedreven. Hij accepteerde het vlees met graagte. Halverwege heb ik het schoteltje maar weggehaald, niet te veel in één keer. Voorzichtig hebben we hem in een kooi met stro gezet, hij rolde zich goed op check. En dan hè? Want de egelopvang, waar we al eerder egeltjes naartoe brachten, zit in Clermont-Ferrand. Een uur verderop. En dan kan niet midden in een confinement. Dus de dierenarts gebeld voor advies. Konden we hem profylactisch antibiotica geven? Het stompje zag er droog uit, ook geen parasieten of maden, maar toch. De assistente nam contact op met de egelverzorger van de refuge pour mammifères. Want egels zijn beschermde dieren. En die nam weer contact op met een vrijwilligster in Vichy, die me belde. Ook zij kwam de stad niet uit. Moeilijk moeilijk. Ze vroeg me of ik een foto had van het pootje, ik stuurde een filmpje. Ze gaat met de soigneur overleggen vandaag, of hij echt specialistische hulp nodig heeft of dat wij hem zelf aan de amoxicilline kunnen zetten. Ik heb het in huis en moet de dosis dan aanpassen. Mocht hij toch naar de egelopvang moeten, dan zit er een vrijwilligster in Montlucon. En dat is haalbaar. Via de kleine, verlaten weggetjes en dan ergens afspreken net buiten de stad. En uiteraard afstand houden van de vrijwilligster. Het risico op een boete van 138 euro is er uiteraard, maar dat hebben we er wel voor over, want gewonde egeltjes hebben hulp nodig en hebben geen boodschap aan een confinement, dat zeker nog weken gaat duren. En het is niet zo dat we tijdens deze missie contact hebben met wie dan ook. Het zijn lastige tijden, maar we gaan hem helpen want hij heeft nog een heel egel-leven voor zich, zij het met drieënhalf pootje. Het deed ons goed iets voor het diertje te kunnen betekenen. Het hielp ons de dag te relativeren. Want dit is waar we het voor doen: voor la Charvière met al zijn bewoners en natuur. En voor onze gasten die daar gedurende een aantal maanden van het jaar van mogen meegenieten. Nu even niet, maar die tijd komt echt wel weer. Tot die tijd zorgen we goed voor dit bijzondere stukje aarde met al zijn bewoners...... (NB het filmpje van het egeltje komt in de loop van de dag op ons Youtube-kanaal.)

www.lacharviere.nl

donderdag 26 maart 2020

Supermarktmanager.....

Bocage Bourbonnais

Ik ambieer een baan als supermarktmanager. Als dit allemaal voorbij is. Een supermarktmanager met Nederlandse handelsgeest en proactieve, probleemoplossende houding. Waarom deze carrière move zul je je afvragen? Omdat ik gisteren tegen een knap staaltje Franse starheid aan liep. Ondanks het feit dat we zat in huis hebben om heel lang niet om te komen van de honger leek het me na twee weken wel handig weer wat verse groenten en fruit aan te vullen. Via de Carrefour drive in Cosne d'Allier, net als vorige keer. Wel zo handig: je besteld en betaald thuis online, haalt het op het aangegeven tijdstip op. Je kunt gewoon in de auto blijven zitten, een medewerker doet de achterbak open, zet de boodschappen erin en klaar. Zonder contact, wel zo veilig voor de medewerker en jezelf. Een prima oplossing in deze tijd van confinement. Alleen, op de website van de Carrefour bleek dat Cosne d'Allier de eerstvolgende twee weken geen enkele mogelijkheid meer had. Ik werd doorverwezen naar de Carrefour in Commentry. Een 25 minuten verderop. Die had nog wel een paar mogelijkheden. Eerstvolgende mogelijkheid: vrijdag 3 april tussen 4 en 5. Anderhalve week! Onvoorstelbaar! In deze regio waar mensen afgelegen wonen, waar veel ouderen zijn die dan dus noodgedwongen wel die supermarkt in moeten met alle risico op besmetting vandien! Ik krijg er mijn hoofd niet omheen. Als je als manager toch ziet dat de drive dichtslibt, dan vergroot je toch gewoon de capaciteit? Een kwestie van een paar medewerkers erbij om de boodschappen te verzamelen. De mensen die hun boodschappen via de drive afhalen komen ook de winkel niet in dus daar heb je minder mensen achter de kassa nodig. Ook geen pinapparaten of cash geld. Het lijkt me een win-win. Je medewerkers èn je klanten lopen minder risico. En je voorziet in een behoefte in een moeilijke periode. Zet een bezorgservice op voor oudere mensen. Want die mogelijkheid is er nu ook niet. Wees creatief. Anticipeer. Goed voor de klantenbinding toch? Maar dat is het nou net met veel Fransen. Ze doen het zoals ze het altijd gedaan hebben. Waarom zou je het anders willen? Vol=vol. Probleemoplossend en pro-actief is vaak niet iets dat je een doorsnee Fransman kunt verwijten. Wat betreft onze verse groenten? Tja, voorlopig redden we het wel en hebben we ook nog genoeg diepvriesgroenten. Ook prima. En zonder bananen, sinaasappeltjes en kiwi kan ook best die anderhalve week, we hebben nog appeltjes. Dus zo'n drama is het niet. Maar wel verbijsterend. En heel Frans. Dat wel.....

www.lacharviere.nl

woensdag 25 maart 2020

Mei in maart.....

Narcissen bij de mare

Je zou haast vergeten dat het nog niet eens april is. Alle Narcissen, zelfs de Dichtersnarcissen die normaal gesproken pas in mei op hun hoogtepunt zijn, bloeien nu tegelijkertijd. De Abrikoos, de Perziken, de Pruimen en zelfs de Kersenboom bloeit. Ik zag zelfs al de eerste bloemknoppen in de Perenboom en de Kweeperen. De Blauwe regen heeft ook al wat bloeiende bloemtrossen, tegen de warme muur in de zon. Ik spotte de eerste witte Judaspenning al vorige week, evenals wat gele Sleutelbloemen. De dieren hebben het flink in hun kop. De eerste kikkers kwaken in de mare, de Loopeenden gaan met elkaar op de vuist, mevrouw Gans heeft een gewonde vleugel, waarschijnlijk door een te brute paring, en ook de Pauwen zijn begonnen met hun paringsritueel. Het viel ons al op dat mevrouw Pauw wat meer afstand nam van haar koters. En waren we de vorige jaren nog gealarmeerd doordat meneer Pauw ineens in een andere boom ging slapen, nu weten we dat dat "playing hard to get" bij het ritueel hoort. Eergisteren zagen we meneer en mevrouw Pauw "het" doen. Dus verwacht ik zo maar dat ze binnenkort op zoek gaat naar een rustig plekje voor haar eieren. Het is vroeg allemaal. Heel vroeg. Een soort van mei in maart. En al is al dat leven heerlijk om te zien, ik houd mijn hart vast, want we zijn er nog niet. Vannacht heeft het aan de grond gevroren, en aankomende nachten wordt er -2 voorspeld. Als dat maar goed gaat.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 24 maart 2020

Dilemma......

Fazanten

Weten jullie nog? Dat we een tijdje geleden een paar Fazanten aanschaften in verband met een prachtig wild Fazantenmannetje dat hier al een tijdje rondhing? Die vervolgens de benen nam en ook nooit meer is teruggekomen? De drie vrouwtjes en één Fazantenhaan zitten nu in een grote volière. Naast een nachthok hebben we er grote takken ingelegd als schuilplaats. Het zijn en blijven angstige en schuwe vogels, die blijkbaar niet aan ons wennen. Vaak, als ik er zo rustig mogelijk langs loop en ze zo schrikkerig zie reageren denk ik: "ik laat ze los". Maar zo'n klein clubje zou redelijk kansloos zijn hier. Althans, dat denk ik. Plan is om ze voor nageslacht te laten zorgen zodat we een iets grotere groep uiteindelijk uit kunnen zetten in één van onze velden. Maar heel eerlijk, ik ben er dubbel over, want het is duidelijk dat het absoluut geen tamme vogels zijn. En dat een volière niet de meest wenselijke habitat is. Maar ik weet eigenlijk niet eens, want ze zijn opgegroeid in gevangenschap, of ze wel in staat zijn hun natje en droogje bij elkaar te scharrelen als ze de vrijheid krijgen. Zucht, het is een dilemma en we zitten er maar weer mee. En dat dankzij een wilde en ondankbare Fazantenpassant en dagdromen over de Fazanten-herpopulatie in de velden rondom ons. Bezint eer ge begint......

www.lacharviere.nl

maandag 23 maart 2020

Not so fastfood.....

Broodje falafel

Je moet het moraal van de mannen hoog houden, in deze rare tijden. En eten scoort hoog op hun lijst van geneugten. Ik probeer er zoveel mogelijk afwisseling in te brengen, en liefst ook nog vegetarisch. Dus ging ik gisteren voor het hapsnap "fastfood" uit de voorraadkast. Een pitabroodje met knapperige falafel. Fast zou zijn als ik kant en klare falafel en dito pitabroodjes uit de kast kon trekken. Maar dat was niet het geval. Maar falafel is echt niet lastig te maken, en de pitabroodjes ook niet. Dus eerst maakte ik de falafel, kikkererwten pureren, eitje en wat bloem erbij uitje, knoflook, kruiden en terwijl dat mengsel een uurtje rustte in de koelkast kneedde ik het deeg voor de pita's in de broodmachine. 6 mooie balletjes, uitrollen tot mooie platte broodjes en rijzen onder een doek. Daarna verder met de tzatziki, huisgemaakte yoghurt, twee teentjes knoflook, geraspte komkommer, wat citroensap, peper en zout en klaar was het sausje. Terwijl de falafel de frituur in ging en de pita's afgebakken werden roerbakte ik nog twee paprika's in stukjes en uiringen voor erbij. En sneed ik de andere helft van de komkommer in dunne plakjes. De falafel was super, de pita's ook, en de mannen tevreden. Vandaag als extra'tje een chocolademousse van de aqua faba (het kikkererwtennat) dat ik heb opgevangen en bewaard. Daar worden ze vast ook blij van..... Voor hen die recepten willen, stuur maar even een pb'tje, dan stuur ik je de recepten toe.

www.lacharviere.nl

zondag 22 maart 2020

Vacuüm.....

lente

De afgelopen week is het me meermaals overkomen dat ik heel hard moest nadenken welke dag het ook alweer was. We hebben nog wel een dagritme, maar een weekritme nu niet meer. De woensdagmiddag is hetzelfde als de dagen ervoor want zoon is thuis. En ook op vrijdagavond hoeven we hem niet meer van de bus te halen, laat staan naar de bushalte te brengen op maandagmorgen. Geen wekelijks boodschappenrondje, we hebben genoeg in huis. De dagen zijn nu allemaal gelijk. Elke morgen begin ik met het vullen van de broodmachine. We hebben even geen zin om elke dag het risico te nemen in een volle bakkerij te staan en thuis te komen met een brood waar weet ik veel wat mee is gebeurd. Dus bak ik nu zelf ons dagelijks meergranen- of campagnebrood. Ik laat het kneden en de eerste rijsronde aan de broodbakmachine over. Daarna haal ik het deeg uit de machine, sla het terug en doe het in de broodvorm. Nog een anderhalf uur rijzen onder een vochtige doek en dan afbakken. Je bent dan toch gauw een halve dag verder. Maar dan heb je ook wel heel lekker brood. Misschien wel te lekker want er gaat een heel brood per dag doorheen. Verder vermaken we ons met de schoonmaak, grote boerderij dus veel te poetsen, het verzorgen van de dieren, het verzorgen van de zaailingen in de kas en de groentetuin en wat kleine klusjes in en om het huis. Wat nu lastiger wordt want hoe kom je aan onderdelen? Vandaag las ik dat Amazon Frankrijk alleen nog eerste levensbehoeftes en medisch gerelateerde artikelen gaat leveren, de lockdown gaat weer een stukje verder. Steeds meer zijn we op onszelf aangewezen. Klussen met wat we in huis hebben. Maar goed, ook het verzorgen en bezorgen van pakketjes levert risico op dus ik snap het wel. Hout hebben we nog wel kunnen bestellen, want de voorraad ging hard en de kou is nog niet uit de lucht. Gewoon bij de buurman, via sms. Die de karren hout dan één voor één brengt, groet vanuit zijn auto en weer weg rijdt. De betaling hebben we in hun brievenbus gestopt. Het is allemaal even omdenken, maar we kunnen er maar beter aan wennen, want maandag horen we waarschijnlijk of de lockdown met nog eens twee tot vier weken verlengd wordt. Al die ludieke en hartverwarmende acties en initiatieven die nu uit nood geboren worden gaan aan onze neus voorbij. We kunnen om 8 uur 's avonds wel op het terras gaan applaudisseren, maar behoudens wakker geschrokken dieren is er niemand die het applaus in ontvangst neemt. En ook die serenades en gezamenlijke liederen zijn hier kansloos. Het is voor nu even zoals het is. En dat er een soort vacuüm ontstaat en je soms ineens niet meer weet wat voor dag het is, dat zal er wel bij horen. Er komen vanzelf weer drukkere tijden.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 21 maart 2020

Veren en pauwenpoep.....

Pluimvee

Pluimvee, het is wat. We hebben veel pluimvee. Loopeenden, Ganzen, Kippen en Pauwen. Er zijn dagen dat al dat gescharrel heel gezellig is. Altijd iets om naar te kijken. Een levendige have. Maar soms is het nèt even te veel. Zoals gisteren. Terwijl we alle drie buiten bezig waren, lekker in het zonnetje, vonden de vier jonge pauwendames het nodig om de boerderij eens van binnen te verkennen. Toegegeven, we hadden de voordeur open staan en blijkbaar ook de keukendeur, want toen ik naar binnenliep om mijn handen te wassen trof ik 4 pauwen in mijn keuken aan. Néééé! Het escaleerde al snel. Toen ik de keuken inliep om ze eruit te jagen raakten ze in paniek. Ik ook! Want de keuken veranderde in een claustrofobische ruimte met 4 enorme fladderende en springende vogels met behoorlijke klauwen. Er fladderden er twee op de wasemkap, één op het keukeneiland, en één hing er aan de airco terwijl de veren om me heen dwarrelden. Ik dook de bijkeuken in om de boel te laten bedaren. Roelof kreeg er 3 naar buiten, de vierde werd bij haar poten gegrepen, ondersteboven de keuken uitgedragen en de boerderij uit gebonjourd. Wat overbleef was een keuken bedekt met veren en stinkende pauwenpoep. Het duurde wel even voor de keuken weer strak was. Gelukkig geen schade, ook niet aan de wasemkap, want die klauwen hebben heftige nagels. En als je denkt dat de pauwen nu wel hun lesje geleerd hebben, dan zit je ernaast. Een kwartiertje later kwamen ze gewoon weer de receptie binnen gebanjerd, of er niets gebeurd was. Voorlopig houden we de voordeur maar even dicht. Die Pauwen zijn me iets te ondernemend.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 20 maart 2020

La Charvière-style.....

la Charvière

Social distancing la Charvière-style. Noah werkt nu een week thuis in plaats van in een overvol klaslokaal. En het bevalt hem eigenlijk prima. Hij krijgt de opdrachten door van zijn leraren en bewaakt een normaal dagritme. De catering is goed en contact met klasgenoten is er via de groeps what's app. Om half 7 gaat zijn wekker, opstaan en aankleden, met de hond lopen, ontbijten en aan de slag. Zo in zijn eigen tempo en zonder gestoord te worden gaat hij als een speer. Dus gisterenmiddag werd het bureau verruild voor een tuinstoel, en, omdat het vandaag weer net zo'n mooie dag gaat worden, neemt hij vanmiddag een middagje vrij. Hij is gestructureerd en gemotiveerd, maar merkt wel dat een aantal klasgenoten er meer moeite mee hebben. Er zijn er die de handdoek in de ring hebben gegooid, en anderen struggelen met de geautomatiseerde kant van zelfstudie. Noah niet, die laat zich niet uit het veld slaan. Doet zijn ding en past zich aan aan de nieuwe omstandigheden. Gelukkig! Want het zal je maar gebeuren, zo net voor je eindexamen, dat het hele dagelijkse leven op zijn gat gaat zonder dat je weet wanneer alles weer normaal zal zijn. Hij heeft zo hard gewerkt de afgelopen jaren! Of zijn examens straks doorgaan, en hoe of waar ze dan plaatsvinden weet hij niet. En toch ondergaat hij de veranderingen in alle rust en met vertrouwen. Pluim voor deze kanjer!

www.lacharviere.nl

donderdag 19 maart 2020

Pensioen.....

Poes in de zon

Genoeg tijd om handen nu. We hoeven geen rekening meer te houden met schooltijden, en ook niet op pad voor materialen, boodschappen, brood en dergelijke. Normaal gesproken zijn we aardig wat tijd kwijt aan ritjes her en der. En het uitlaten van de hond, maar dat doet zoon nu hij thuis is. Dus de dagen liggen voor ons als een onbeschreven blad. We hebben dan ook veel kunnen doen in korte tijd. De kassen zijn helemaal af en ingericht. De eerste komkommers en tomaten kiemen, de spinazie groeit, zo ook lente-uitjes, slaplantjes en radijs. Voor de kas hebben we een stuk omgefreesd, de eerste ui en knoflook komen al boven. De aardappelen ook. Om het gespuis uit de groentetuin te houden hebben we er gisteren een gaashek om geplaatst, met poortje. De potager is een feit. Nu is het een kwestie van bijhouden en wieden. De poezen zijn blij met alle extra mogelijkheden. Ze spelen verstoppertje tussen de kweektunnels, rollen in de vers omgefreesde aarde, en de plateautjes en trappetjes van de kas blijken een heerlijk slaapplekje in de zon. We voelen ons eigenlijk een beetje met pensioen nu. Inclusief gescharrel in en om het huis. Er hoeft even niets dringend te gebeuren, want morgen weer een dag. Vandaag wordt het 22 graden, dus misschien maar eens een stoeltje in de zon.....

www.lacharviere.nl

woensdag 18 maart 2020

Luisteren naar de lente.....

Lente

Wat een rare gewaarwording gisteren. Normaal is het al stil hier, al hebben we sowieso geen last van verkeersgeluiden. Soms, in de verte, als de wind uit een bepaalde hoek komt. Of de tractor van de buurboer, die een baal hooi naar zijn koeien brengt. Toch had ik het idee dat het gisteren nog stiller was dan anders. Het mooie van stilte is dat je allerlei natuurlijke geluiden veel beter waarneemt. Je hoort de diverse vogelgeluiden afzonderlijk van elkaar, in plaats van dat het slechts achtergrondgeluid blijft. De roep van een Buizerd, hoog in de lucht. De Tjiftjaf, die weer zo duidelijk aanwezig is. Een Specht die op een boom klopt in de verte. Kibbelende mussen in de Meidoorn, een groep Spreeuwen die kwettert in een boomtop, de schorre roep van de Eksters en de kreet van een Fazant een veld verderop. Elke zuchtje wind doet takken ritselen, en als je nu onder de bloeiende Pruimenbomen doorloopt gonst het boven je hoofd van de bijen. Dikke Hommels doen daar luid zoemend nog een schepje bovenop. De lente is hoorbaar, meer dan anders. Die staat niet stil, wij mensen wel. De komende dagen wordt het een graad of twintig. Als je me zoekt lig ik op mijn rug in het gras onder een bloeiende Pruimenboom. Te luisteren naar de lente......

www.lacharviere.nl

dinsdag 17 maart 2020

#Restezchezvous.....

het wagenpark

Ik was vroeg wakker vanmorgen. Om kwart over 4 hoorde ik het geroep van een vossenmama en het antwoord van haar welpen heel dichtbij. Dus hop het bed uit en de buitenlamp aan gedaan. Dat hielp, het geluid verwijderde zich snel. Daarna ben ik wel weer terug naar bed gegaan maar kon ik niet meer slapen. Want het is wel een gekke realiteit waarin we wakker worden vandaag. Frankrijk is in lockdown: #restezchezvous. Een sanitaire oorlog, volgens de president. Er wordt geadviseerd met max 5 personen per dag contact te hebben. Dat moet zeker lukken, want we zijn maar met z'n drietjes. Je mag eruit, voor boodschappen, medicijnen of fysieke activiteit, maar je moet wel eerst een formulier downloaden en ingevuld bij je hebben. En dat voor (voorlopig) 15 dagen. De grenzen worden gesloten en al zou je binnenkomen, dan nog mag je je nog niet zomaar verplaatsen. De quarantaine gaat om 12 uur vanmiddag in. Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat het vanmorgen nog wel eens druk zou kunnen zijn bij de lokale supermarkten. Wij hoeven er niet meer uit. We waren voorbereid. Hebben gisteren nog de laatste verse boodschappen online besteld en bij de Carrefour afgehaald. En hebben genoeg medicijnen gehad bij de apotheek. Ook voor de dieren hebben we drie weken eten in voorraad. Social distancing, we praktiseerden het al afgelopen weken. We hebben het geluk zo buitenaf te wonen. We kunnen gewoon met de hond lopen zonder iemand tegen te komen. Of aan de slag op ons domein. Maar je zal in Parijs wonen, en gisteren de legervoertuigen door de straten hebben zien rollen. Dat lijkt me heel bedreigend. Als ik hier naar buiten kijk is er niets veranderd. Geen politie of leger, geen wegblokkades of controles, maar fluitende vogeltjes, grazende koeien en verder niets. Gelukkig zijn we nog niet open, dat maakt het allemaal een stuk makkelijker. Het is een rare gewaarwording, zoveel chaos, angst en verdriet op heel veel plaatsen in de wereld, maar hier op het platteland gaat het leven soort van gewoon door. Al blijven de Land Rovers even geparkeerd, het andere wagenpark staat er klaar voor, want wij werkten altijd al thuis. Aan iedereen die op dit moment offers moet brengen, alle zeilen bij moet zetten, zijn leven moet aanpassen, geraakt wordt door deze pandemie: heel veel sterkte, we denken aan jullie. Er komt een moment dat dit weer voorbij is. De wereld gewoon weer verder gaat. Maar voor nu even: pas op de plaats.....

www.lacharviere.nl

maandag 16 maart 2020

Vloggen.....

Lente

Gisteren ben ik aan een nieuwe carriere begonnen. Ik ben vlogster geworden. Of, zoals zoon constateerde, "mam, je bent influencer". Het eerste probeersel, de rondleiding, was ook niet meer dan dat, een probeersel. En natuurlijk was ik er niet tevreden over. Maar het ging er even om dat ik het technische aspect van het uploaden van filmpjes op een Youtube-kanaal begreep. Voor het tweede filmpje ging ik gewoon zitten. Op de grond. En hield mijn mond. En dan gebeurd er vanzelf van alles. De komende tijd zal ik proberen elke dag een nieuwe vlog te plaatsen en die vindt je hier: https://www.youtube.com/watch?v=-y0gXbZUxkE&feature=share&fbclid=IwAR3CR_CZ8t80nBCL9GyX9tV4V70qtwdVjeF7sEZe38nQ9IUbO5htI49hMcI

Blijf komen met die suggesties, maar vooral: ga er ook even lekker voor zitten......

www.lacharviere.nl

zondag 15 maart 2020

Gratis vakantie.....


Tja, het ziet er naar uit dat er heel veel Europeanen voorlopig zo veel mogelijk thuis gaan blijven. Voor ons verandert er niet zo heel veel, behoudens het feit dat een ritje naar de bouwmarkt voor klusmaterialen er even niet meer in zit. Opgesloten gaan we ons niet voelen, want ons thuis is 5,2 hectare en dan nog uitgestrekte weilanden en verlaten paden eromheen. Het wordt pas lastig als we koeien moeten gaan vermijden in plaats van medemensen. Maar even alle gekheid op een stokje; dit gaat een grote impact hebben. Want de meeste mensen zijn een stuk kleiner behuisd dan wij. En ik kan me voorstellen dat de verveling dan toe slaat. Daarom hebben we besloten (gratis) virtuele vakanties op Domaine la Charvière aan te gaan bieden. Virtuele vakanties via filmpjes op een YouTube-kanaal. Aan jullie te vertellen waar je behoefte aan hebt. Wil je een keer virtueel meelopen als de dieren eten krijgen? Of een kijkje bij het groenonderhoud? Meekijken bij de inspectie van de bijenkast? Wil je een rondleiding of gewoon een filmpje van een half uurtje gescharrel op het erf? Meneer Pauw in volle actie zien? Of misschien letterlijk een kijkje in de keuken, middels een kookworkshop? Wij gaan de komende tijd ons best doen jullie wat broodnodige ontspanning te bezorgen. Even ergens anders te zijn. Dus denk met ons mee en roept u maar, wij draaien op verzoek.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 13 maart 2020

Thuis.....

Groententuin en kas

Tja, en dan is het ineens een feit. Emmanuel Macron kondigde gisterenavond de sluiting van alle Franse scholen voor onbepaalde tijd aan. Zoon zag de bui al hangen. Hij belde om een uur of 5 of we hem op konden komen halen. Diverse leraren hadden het al aangekondigd en hun leerlingen de lesstof voor de komende periode uitgelegd. Voorlopig wordt het zelfstudie. Terneergeslagen en moe stond hij in de gang. En kondigde aan dat hij na het eten wèl huiswerk ging maken. Om een uur of 9 gooide hij de handdoek in de ring en kwam de ontspanning. Zijn groepsapp explodeerde met honderden berichtjes van medeleerlingen. Hij accepteerde dat het even niet anders is. Het is niet te zeggen wat dit voor consequenties voor Bac gaat hebben. Het eindexamenjaar waar hij zo hard voor heeft gewerkt. Gelukkig heeft hij net zijn Bac blanc, het oefenexamen, afgesloten met hele mooie cijfers. En verder gaan we het zien, iedere Lycée terminale leerling in Frankrijk zit in hetzelfde schuitje nu. Voor ons veranderd er niet veel. Wij hebben nog genoeg projecten die onze aandacht vragen en gaan gewoon daarmee verder. Als er iets helpt te relativeren is het wel de rust en de ruimte van la Charvière. Want alles gaat gewoon door. Het gras moet gemaaid, de dieren verzorgd en er zijn tal van klussen en klusjes die op ons wachten......

www.lacharviere.nl

donderdag 12 maart 2020

Goud.....

Handen in de aarde

Is er iets fijner dan met je handen in de aarde bezig zijn? Verse rulle aarde is goud! De afgelopen weken hebben we onze tijd volop geïnvesteerd in de kas en de groentetuin. In de kas komen de eerste plantjes van de Rucola en de pluksla al op, evenals de bosuitjes. De Chioggia-bietjes laten hun eerste blaadjes zien. Een heel repertoire aan peulvruchten doet zijn best, net als komkommers en cornichons. Oh, en de spinazie, snijbiet, prei en radijsjes niet te vergeten! De tomaten, paprika, pepers, courgettes, butternut, meiknolletjes en broccoli hebben nog iets meer tijd nodig. Aan kruiden is ook gedacht: lavas, reuzenvenkel, platte peterselie, basilicum, kervel, dille, thijm, rozemarijn, alles heeft een plekje in de kas tot het naar buiten kan. In de volle grond in vers gefreesde aarde plantten we 3 soorten pootaardappelen, vroege, midden en late soorten, evenals gele en rode uien en knoflook. En onder tunnels hebben we gisteren het laatste zaaigoed de grond ingestopt. Andijvie, ijsbergsla, gele en rode bietjes, wortelen en radijs. Het zonnetje op je bol, vest uit want het werd te warm. En passant nog even genoten van de Pruimen- en Perzikbloesem, druk bevlogen door zoemende bijen want ze zijn weer heel actief en een rondje uitlopende fruitbomen gemaakt. Want wat is het heerlijk om al dat groen uit te zien lopen, plantjes te zien kiemen en zo onderdeel te zijn van een nieuwe seizoenscyclus. Weg met die winter, er zit weer groei in.....

www.lacharviere.nl

woensdag 11 maart 2020

Terrashangen......

Terrashangen

Je hebt van die dagen hè. Van die hangdagen. Althans, onze dieren hebben ze wel. Regenachtig en koud weer zorgt dat de tafel op het terras vol zit met pluimvee. Want je zit er droog, en uit de wind, maar kunt er toch alles in de gaten houden. Ben ik er blij mee? Nou nee, dat niet echt. Want uiteraard blijft er een ravage van kippen- en pauwenpoep achter op de tafel. Maar de tafel gebruiken we nu toch niet, en straks, als het mooie weer eraan komt en we lekker weer buiten kunnen eten, wordt de tafel weer minutieus schoongespoten geschrobd en flink in de chloor gezet. Dan heeft het pluimvee ook minder de behoefte aan terrashangen en komt alles weer goed. Dus ik kijk gewoon maar even niet naar de tafel. En ik ga me er zeker niet aan ergeren. Er komen andere tijden aan......

www.lacharviere.nl

maandag 9 maart 2020

Snippers......

Muffin in een doos

Er wordt hier nog wel eens wat bezorgd. De meeste koeriers kennen de weg nu wel. Met al die extra huishoudens en faciliteiten gedurende een gedeelte van het jaar, en alle renovaties en onderhoud, zijn we grootgebruiker van onderdelen en uitrusting. Je kunt natuurlijk niet voor elk boodschapje een uur of wat onderweg zijn, dus dan is het online shoppen heel handig. Je hoeft de deur niet uit en nog een bijkomend voordeel: de meeste goederen worden geleverd in een doos. Gek worden we er soms van, al die verpakkingen, maar de poezen voeren er een verbeten strijd om. Zodra ze een doos zien is hij bezet. Door één of meerdere poezen, terwijl de anderen allemaal zo hun eigen tactiek hebben: sommigen gaan keurig zitten wachten of de doos misschien weer vrij komt, anderen gaan er gewoon op en over en delen rake klappen uit. Want een doos, dat is toch wel het ultieme kattengenoegen. Deze keer was Muffin de eerste, de rest gaf het al snel op. Want klein als ze is, ze laat zich de kaas niet van het brood eten. En dat weten ze. Lang duurde het niet, want zoals altijd kwam Obi zich ermee bemoeien. Wat resulteerde in een heleboel snippers verscheurd karton. Want ook hij vindt dozen leuk, maar nèt even iets anders dan het poezenvolk.....

www.lacharviere.nl

zondag 8 maart 2020

Essentie.....

Macarons van la Duree

Samen met zoon keek ik laatst een uitzending van de Keuringsdienst van waarde. Over de macaron. Hele dure koekjes, dat was de insteek. Maar dat is een macaron natuurlijk niet, een koekje. Het is een bewerkelijk en exclusief staaltje Franse patisserie. Niet te vergelijken met een bastognekoek, of een mariakaakje waarvan je er gedachteloos een stuk of wat weg hapt bij een kopje thee. Ik heb ze ooit wel eens zelf gemaakt. Het was een dikke dag werk, en ook nog heel precies, eiwit, amandelmeel, kleurtje, smaakje, precies de juiste tijd laten drogen en bakken, maar toen had ik een stuk of 10 perfecte macarons. Het was eens maar nooit weer, volgende keer kocht ik ze wel. In Montlucon, bij le Monde du macaron, haalde ik ooit een doosje. Alleen al het kiezen uit al die smaakjes en kleurtjes was een opgave. En ze vielen zo tegen; ik vond ze taai, oud en muf. Ik liet de macaron maar voor wat het was. Beter geen dan een slechte. Tot de uitzending van de Keuringsdienst. Die vertelde dat je in Parijs een "tour de macaron" kunt boeken. Met als hoogtepunt een bezoekje aan La Duree, de macaronmaker bij uitstek. Handgemaakte stukjes patisseriekunst. Het deed me zuchten. Dat zou ik nou graag eens doen, bij la Duree (waarschijnlijk vertwijfeld) een aantal van deze ambachtelijke hoogstandjes uitzoeken en de ultieme macaron proeven. Dat ging op mijn bucketlist.

Gisterenmorgen, in alle vroegte, reed er een bezorger voor. Wij hadden toch niets besteld? Maar zoon dook naar buiten, want hij wist dat er iets afgeleverd zou worden. Met een blije grijns overhandigde hij me een doos. Een hele koude? Tot mijn verbazing zat er een mooi doosje van la Duree in. Met prachtige macarons. Vers en gekoeld vervoerd. Jeetje, wat ontzettend lief van hem! 'S middags, bij een kopje tisane van les 2 Marmottes, kwam dan het moment. Doosje open, en kiezen. Fruits de la passion, vanille, pistache, framboise, citron of....? Ik ging voor de rose. Mijn lievelingsbloem en lievelingsgeur verwerkt in een macaron. Ik werd niet teleurgesteld, het was zo veel meer dan ik verwachtte. De structuur was vederlicht, met een heerlijke frisse crème in het midden. De smaak van Roos subtiel maar toch overduidelijk aanwezig. Ik heb er met mijn ogen dicht wel zes hele kleine hapjes over gedaan. En het was een experience. Een moment om te koesteren. De essentie van Roos verwerkt in "een koekje". Ronduit geniaal! En dat dankzij mijn lieve zoon. Ik heb hem een dikke knuffel gegeven. En daarna voldaan een vinkje gezet op mijn bucket list.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 7 maart 2020

Bedrijvigheid.....

Mangalitsa's

Plattelandsromantiek. Twee welgevormde varkens duttend in het zonnetje en het verse lentegras bij een bloeiende Sleedoorn. De twee dames hebben het maar goed voor elkaar! Het was even een momentje, want ze zijn de hele week al jolig en actief. Of dat aan de storm van afgelopen week lag, ik heb geen idee. Maar regelmatig betrapten we ze op heel hard achter elkaar aanrennen, een paar keer het veld rond. Werd het modderbad weer eens lekker uitgediept. Of zagen we ze met dikke plakkaten gras en modder naar hun stal rennen om hun bed bij te werken. Ook werd het schrikdraad overal gecheckt want je weet maar nooit. Misschien deden ze het ook wel gewoon om warm te blijven, want zo aangenaam was het niet. Maar als dat zonnetje zich, tussen alle buien door, dan weer even liet zien was het ook direct gedaan met alle bedrijvigheid. Ik kon ze hier horen snurken. Je bent tenslotte een lui varken of niet.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 6 maart 2020

Ons leven op papier.....

Cochinkrielen, krulveer

Even twee dagen niet geblogd. Soms zijn gewoon de foto's en onderwerpen op en gaan allerlei andere zaken voor. En geen betere tijd daarvoor dan nu, terwijl de kippen de afgelopen dagen door de tuin waaiden en het pijpenstelen regende. De afgelopen maanden zijn we behoorlijk bezig geweest met administratie en regelgeving. Zo moest onze vergunning opnieuw worden aangevraagd. En dat is een heel gedoe. Een ellenlang dossier (permis d'amenagement) verheldert met situatieschetsen en -foto's, dat uiteindelijk door de mairie gestempeld en opgestuurd moest worden. En dat twee keer. de eerste voor de vergunning, de tweede voor een uitbreiding. En dan maar wachten. Eén à drie maanden. Afgelopen week kregen we de kersverse vergunning binnen, nu voor 25 campingplekken in plaats van de eerdere 15. De hele infrastructuur was er natuurlijk al, dus het was slechts een formaliteit. Er komen wel twee douches en toiletten bij. Tevens loopt er een aanvraag voor classificatie van de camping. Daardoor komen we namelijk in een lager BTW tarief terecht. Dat vereist ook een paar aanpassingen aan een sanitairruimte, die geschikt moet worden gemaakt voor mindervaliden. Het is een gedoe allemaal, regelgeving en paperassen, maar stapje voor stapje slaan we ons erdoorheen. En omdat we BTW plichtig zijn geworden hadden we natuurlijk ook nog de BTW aangifte over 2019 en het eerste kwartaal 2020 te regelen. We kunnen geen papier meer zien! Vandaag lijkt het weer zich beter te gedragen, de wind is weg en ik zie wat blauw in de lucht. Dus even het leven op papier laten voor wat het is en gaan het echte leven buiten opsnuiven. Want door alle rompslomp zou je haast vergeten dat je het daar voor doet.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 3 maart 2020

Schuiven.....

mooiste kip

Kijk, daar zit ze. Dat is mijn mooiste kip. Ze heeft prachtige diepbruine ogen waarmee ze je aandachtig aankijkt als je tegen haar praat. Een een heel mooi verenkleed met pootbevedering en een baard. Èn een zachtaardig karakter, en dat is een probleem. Ze heeft een haan, waarbij ze bescherming zoekt tegen de andere opdringerige heren, maar blijkbaar is hij haar niet altijd genoeg tot steun. En dus vind ik haar vaak alleen in een hoekje onder de trap, verstopt onder de Hortensia, waar ze dan pas weg gaat als het tijd is om op stok te gaan. En dat is sneu. Ze zou moeten scharrelen met zelfvertrouwen. Ik moet wat met haar, want dit kan zo ook niet. Dus denk ik erover om haar, samen met een aantal jonge zusterkippen, in de grote ren en het nachthok bij de Orpington's te zetten. De kippen en hanen die daar wonen zijn al wat ouder en vooral heel lui. Het hangt maar een beetje in een kluitje bij elkaar en de hanen vinden het niet meer de moeite met elkaar op de vuist te gaan. Ook daar zal ze dan weer even bevochten worden en moet ze haar plekje verdienen, maar op de lange duur is het misschien rustiger voor haar. Probleem is wel, dat als ik een aantal jonge, grote, kippen die nu vrij scharrelen in de ren zet, ik op het erf  te veel allenige hanen over houd. Daar is het evenwicht dan ook weer weg. Ik ben er nog niet uit, maar dat ik met het kippenbestand moet gaan schuiven en herverdelen, dat is zeker.....

www.lacharviere.nl

maandag 2 maart 2020

Paars, wit , roze en met sproeten......

Viola odorata, Maarts viooltje

Overal op ons domein bloeien nu de Maartse viooltjes. Hele plakkaten geurige paarse bloemetjes, maar we hebben ze op diverse plekken ook in het wit. Ik ben gek op deze kleine frèle maar oh zo dappere, schoonheden. Toen we uit Nederland vertrokken nam ik mijn lievelings Viola odorata "Freckles" mee. Een klein witbloeiend Viooltje met prachtige paarse verfspetters. Zo de moeite waard om voor door de knieën te gaan. Helaas was het maar een klein plukje dat al lang verdwenen is. Want dat is het ook met die Violettes; ze komen en gaan wanneer en waar ze willen. En laten zich niet dwingen. Dus toen ik vorige week bij het tuincentrum door de knieën ging voor een drietal potten Violettes met een prachtig roze bloemetje nam ik een risico. Maar alleen al die vertederende roze bloemetjes zijn het meer dan waard. Ik heb de drie behoorlijke pollen tussen de nieuwe Rozen geplant. Die beschermd zijn door gaas totdat ze voldoende groot zijn. Zo kan ik ze een beetje in de gaten houden. En veel naar ze kijken. Want wie het kleine niet eert.......

www.lacharviere.nl

zondag 1 maart 2020

Gehavend.....

Narcissen

Gelukkig is de wet van de grote getallen in werking getreden. Overal rondom de boerderij staan er nu grote groepen Narcissen te bloeien. De eerste Narcissen die hun mooie gele kroontjes laten zien zijn een frustratie. Want na een kleurloze winter valt die knalgele kleur natuurlijk op bij al het voetvolk dat hier rond scharrelt. Daar moet je even in pikken/ happen/ bovenop staan. Met als gevolg dat ik de eerste bloemen steevast geknakt en gehavend op de grond vind. Zo zonde! Maar nu zijn het er stomweg te veel. Een enkeling daargelaten heeft niemand meer echt interesse in de lentebloeiers en kunnen ze gewoon, al dan niet gehavend,  hun mooie gele ding doen. Gelukkig! En zo komt er steeds meer kleur bij, de eerste bloemetjes in de Pruimenboom achter zijn ook al open. En overal in de omgeving beginnen de Sleedoorns te bloeien. Wat kan ik genieten van die eerste lentebodes......

www.lacharviere.nl