In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

vrijdag 31 juli 2020

Schrik.....

Wilde peen, Daucus carotus

Ondanks het feit dat we heel veel poezenbeesten hebben, heb ik altijd een feilloos gevoel voor wie ik te lang niet heb gezien. Een soort van katten-alarmbelletje. Afgelopen week ging het af. Onze oudste dame, onze Maine Coon Lucy van 12 jaar jong, had ik de hele dag nog niet gezien. 'S ochtends was ze komen eten, maar daarna had ze zich niet meer gemeld. Ook de volgende dag was ze niet present. Bezorgd zochten we op haar favoriete plekjes, geen spoor. Het werden drie dagen, vier dagen. Geen Loes. Roepen en zoeken, maar waar begin je hier in die eindeloze ruimte? Wat was er gebeurd? Vorige week was ze nog aan het flikflooien me de rode buurkater. Zou ze hem gevolgd zijn en de weg kwijt zijn geraakt? We maakten ons grote zorgen. Gisterenmorgen, tijdens een gesprek met onze accountant aan de picknicktafel op het terras, zag ik haar ineens vanuit mijn ooghoek aan komen wankelen. Ze was enorm verzwakt, kon nauwelijks op haar pootjes staan, vermagerd, en haar normaal zo praatgrage stem kwam niet verder dan een schor gepiep. Snel mee naar binnen waar ik haar bij de waterbak zette. Ze wilde drinken maar kwam niet ver. Oh, dit was helemaal niet goed! Dus als de wiedeweerga de dierenarts gebeld, ze kon direct gebracht worden, dus hop in een kooitje, in de auto en gaan. Gelukkig hebben we een oneindig lieve en kundige dierenarts, en al deed het me zeer haar zo ziekjes achter te moeten laten, ik wist dat ze bij Christine in goede handen was. Ik gaf haar vrij spel om alle testen te doen die nodig waren. 'S middags belde de dierenarts. Het nieuws was niet goed. Alle bloedtesten waren in principe oké maar Lucy had ernstige bloedarmoede en ze zag op de echo een grote massa in haar buik. Ze dacht aan een tumor in de milt of de baarmoeder. Ze zou haar, omdat ze zo uitgedroogd en zwak was eerst tot de avond aan het infuus houden en daarna wilde ze, zodra ze dacht dat Lucy het aankon een laparoscopie doen om te kijken wat het was. En zou me daarna bellen om te bespreken wat de opties waren. Er volgde spannende uren. Uren waarin ik er sterk rekening mee hield dat we Lucy moesten laten gaan. En natuurlijk was ik net niet op tijd om de telefoon op te nemen dus had ze ingesproken. Ze heeft een enorme cyste ter hoogte van de baarmoeder gevonden. Meer weet ik nog niet, vandaag verder. As het een onschuldige cyste is verklaart het nog niet de bloedarmoede. Er valt nog veel uit te zoeken. Arme, arme Loezepoes. Ik ga vandaag in ieder geval bij haar kijken. Wordt vervolgd.....

www.lacharviere.nl

donderdag 30 juli 2020

Arme Sjaak.....

Jake

Jake, in de wandelgangen Sjaak, is nooit ver weg. Het is één van de katers die niet zo heel erg ondernemend zijn, maar die graag een beetje rondlummelen in huis of in de achtertuin. Sjakie is soort van Noah's kat. Ze delen een grote liefde voor pindakaas. Bij de ochtendboterhammen is Sjaak dan ook altijd present voor zijn deel van het ochtend-pindakaas-ritueel. Hoe dat moet als zoon in september naar Clermont-Ferrand verhuist? Er is dan niemand meer in dit huishouden die van dat kleverige goedje houdt. Ik denk dat we maar een potje achter moeten houden voor Sjakie's dagelijkse stukje brood. Of is dat erg raar? Hoe dan ook, de weg naar zelfstandigheid is weer een stukje verder veroverd; zoon slaagde gisteren voor zijn theorie en ook zijn proefexamen speciale verrichtingen heeft hij glansrijk doorstaan. Hij ligt stevig op schema. Arme Sjaak.....

www.lacharviere.nl

woensdag 29 juli 2020

Zongestoofd.....

onderweg in de Auvergne

Zoon is druk. Druk bezig met lessen om zo voor het einde van zijn vakantie zijn rijbewijs op zak te hebben. Vandaag doet hij zijn theorie-examen en deze week heeft hij in totaal 5 uur rijles. Bij een rijschool in Riom, die gespecialiseerd is in het lessen voor mensen met een beperking. Door zijn hemiparese lest hij in een automaat, met een speciale knop op het stuur waarop veel bediening zit. En het gaat hem prima af. Gisteren had hij twee uur les, en omdat Riom tegen Clermont-Ferrand aan ligt hebben we meteen de camper volgeladen om alle huisraad die hij vergaart heeft naar zijn appartement te brengen. Nog even naar Ikea voor een bank, tafeltje en dekbed, en terwijl hij in de lesauto zat hebben wij vast wat spullen gemonteerd en van verpakking ontdaan. Het is een fijn appartement, hij boft! In een gezellige wijk, op de begane grond. Het appartement heeft grote ramen dus veel licht en lucht, en alles is strak geschilderd en als nieuw. Zelfs een gezamenlijke cour waar hij zijn was kan drogen of even buiten kan zitten. Het was warm, dus ramen open en wapperende gordijntjes. Af en toe wat Frans gebabbel op de achtergrond. Terrasje om de hoek vol en gezellig. Daarna zoon weer ophalen en door een zongestoofde Auvergne weer naar huis. Blauwe lucht, zonnebloemvelden, drogende hooibalen en uitgebleekte velden door groen omkaderd. De vulkanen van de Chaine des puys op de achtergrond. Wat is de zomer hier toch mooi.....

www.lacharviere.n

dinsdag 28 juli 2020

Feestje....

Bloeiende artisjok met Hommels

De artisjokken bloeien, en wat zijn ze mooi! Ik zie ze liever zo dan op mijn bord, dus laat ik ze altijd gewoon hun gang gaan. Het is een feestje voor de Hommeltjes, dus mocht ik artisjokken willen eten, dan koop ik ze wel.....

www.lacharviere.nl

maandag 27 juli 2020

Hitte en knoflook.....

Drogende knoflookvlecht

Het was best een lastige klus, eerst de gedroogde knoflookbollen en stelen bijwerken om ze daarna te kunnen vlechten. Het vlechten is best een uitdaging, met de knokige bollen die zwaar zijn en weg rollen. Maar het is gelukt, en er hangen nu twee strengen knof verder te drogen aan de schoorsteenmantel. Dit is de kleinste, de tweede werd haast dubbel zo groot. Het is een mooi gezicht, en ik geniet ervan, want ik ben er best trots op. Zelf gekweekte knoflook, zoveel leuker dan in de winkel gekocht! Ik ben benieuwd hoe lang ze houdbaar zijn, want ze zijn natuurlijk niet bespoten met anti-schimmel en meer van dat soort rommel. Vandaag zal het drogen hard gaan, want het wordt dik boven de 30 graden. Zomer in la douce France, met hitte en knoflook, ik zou niet anders meer willen.....

www.lacharviere.nl

zondag 26 juli 2020

Bezoeker.....

rups van Koninginnenpage

Op de Dille kwam ik deze bezoeker tegen; de rups van de Koninginnenpage. Wat grappig is, want die zie ik hier eigenlijk niet zo vaak vliegen. Wel de Koningspage, dat is een vaste gast in de kruidentuin. We hebben genoeg voedselaanbod voor de Koninginnenpage, die van schermbloemigen houdt. Wilde peen, Venkel, Dille, het staat hier volop. Of deze vondst betekent dat we nu ook de Koninginnenpage vaker op bezoek krijgen? Ik ben benieuwd.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 25 juli 2020

Houtduifje.....

Hommel in Gladiool

Toen we een paar dagen geleden terug kwamen van het boodschappen doen, zat er een stukje van ons huis een jonge Houtduif op de weg. Het diertje vloog niet weg, dus stapte ik uit. Al snel zag ik dat het vogeltje gewond was. Het probeerde nog wel weg te komen, maar kwam niet verder dan één fladder van een centimeter of twee. En omdat je zo'n gewond jong dier niet midden op de weg kan laten zitten, klaar om overreden te worden door onze redelijk snel rijdende postbode, schepte ik het duifje op en nam het mee. Bij inspectie bleek het een aantal verwondingen te hebben, aan zijn oogje, zijn koppie en bij de vleugelaanzet. Aangevallen door een poes? Roofvogel? Hop in een kooitje met wat gebroken graantjes en water, en toen de vogelopvang gebeld. Daarvan kregen we een automatisch bericht terug, ze waren druk, maar zouden zodra het kon contact opnemen. Het vogeltje leek wat alerter en at en dronk ook nog een beetje. De vogelopvang belde niet terug. Niet te bereiken. Dag twee zag ik bij inspectie het wondje op zijn hoofd wat bloeden en bewegen. (Vies verhaal) Oh nee, dat was niet goed! Dus het diertje op een handdoek gezet, de wondjes schoongespoeld met Biseptine en Betadine, en minitieus de maden verwijderd. Dat het pijnlijk was, was goed aan het vogeltje te zien. Het arme ding! Plakkerig van de Betadine ging hij terug in zijn kooitje, moe en zielig. Linnen doeken erover om vliegen geen kans te geven. Maar na een paar uurtjes knapte hij zowaar behoorlijk op en begon in de kooi te ijsberen. At nog wat graantjes en was duidelijk van zijn pijn af. Gisteren weer gecontroleerd, en de wondjes zijn schoon en aan het helen. Wel is het Duifje zijn vertrouwen in ons kwijt. Was hij eerst redelijk meegaand, nu zijn wij de Bad guys die hem zeer doen. Maar dat moet dan maar even. Hoe het verder moet? Geen idee. Hij is nog jong, zit net in de veren met hier en daar nog een pluisje dons. Maar te jong om zich te kunnen redden. Hij blijft zeker totdat de wondjes echt genezen zijn in de bescherming van de kooi. En daarna misschien de volière in totdat hij zichzelf weer kan bedruipen. En misschien dat hij, zelfs met één oogje, want het gewonde oogje is denk ik reddeloos, op den duur de vrijheid kan herkrijgen op de camping. Stapje voor stapje dan maar, we gaan het zien.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 24 juli 2020

Verse knof.....

Vers geoogste knoflook

Het is hoogzomer, bijna augustus, en de moestuin wordt steeds leger. De drie bedden met aardappelen zijn gerooid, de kolen liggen in kelder en koeling, de knoflook ligt te drogen op tafel (plattelands-romantiek) alvorens ik ze ga vlechten, en de uien zijn ook bijna aan de beurt om geoogst te worden. De courgettes zijn over hun hoogtepunt heen en leveren nu een stuk minder op. In de kelder, naast de aardappelen, ook een mooie hoeveelheid kleurige bietjes. Wat nu rest is voornamelijk wintergroente; boerenkool, spruitjes, winterbloemkool (de naam is misleidend want je oogst ze in het vroege voorjaar) en Chinese kool. In het veld liggen mooie pompoenen en patissons te rijpen, en zelfs één hele Butternut! En verder natuurlijk nog de snij- pronk- en sperziebonen. Sla zaai ik steeds opnieuw, en verder heb ik nog Radicchio rosso gezaaid, èn regenboogwortelen maar dat zijn nog maar kleine plantjes. Net als de Koolrabi en een nieuwe generatie Snijbiet en bietjes. De groei is eruit, het is te droog, ondanks het dagelijkse sproeien. Maar ik mopper niet, de moestuin heeft, op de Tuinbonen na, fantastisch opgeleverd en alles wat er nu nog komt is een toegift! Het is een rare gewaarwording om in de supermarkt de groentenschappen gewoon voorbij te lopen terwijl je intussen loopt te bedenken wat je met die overdaad aan vers geoogste knof allemaal kunt gaan doen......

www.lacharviere.nl

donderdag 23 juli 2020

Walhalla.....

Kleine parelmoervlinder

Vlinders, het zijn er veel dit jaar. Koningspages, Kolibrievlinders, Blauwtjes, Koolwitjes, Distelvlinders, dat zijn zo maar een paar van de vinders die ik hier dagelijks tegenkom. Of dit mooie wezentje; de Kleine parelmoervlinder. De kruidentuin, die momenteel volop bloeit, trekt een enorme hoeveelheid insecten aan. De Lavendel, het Kattenkruid, de Oregano, de Borage en de Salie zijn een Walhalla voor de nectarminnende soorten. De bedrijvigheid is ongelooflijk. Daarnaast heeft er in een zadenmengsel dat ik ooit zaaide Wilde Marjolein gezeten, en ook die duikt nu op een aantal plekken op. Wolken vlindertjes en dikke zoemende Hommels, het is genieten.....

www.lacharviere.nl

woensdag 22 juli 2020

Beauntjes.....

sperziebonen

Elke 2 a 3 dagen pluk ik er zeker een kilo of twee van. Haricots verts, ofwel sperziebonen. En we zijn er blij mee, want in Frankrijk liggen ze niet zo vaak in de schappen als in Nederland. Of het moet gaan om de dunne en al slappe naaldboontjes zonder smaak of kraak. Maar zowel de stok- als de stambonen in onze moestuin doen het voortreffelijk. Ze leveren prachtige, knapperige en groene bonen en ook de boterbonen zijn een plaatje. Ze ruiken al heerlijk als je de puntjes eraf haalt voor het koken! En omdat ze zo mooi zijn, èn omdat ze van Franse bodem komen, noem ik ze vanaf nu beauntjes. Gewoon omdat het kan. Het gros van de beauntjes blancheer ik en vries ik in, dus er liggen al heel wat zakjes in de vriezer. En natuurlijk staan ze nu ook regelmatig op tafel. In een salade Nicoise bijvoorbeeld, of door de paella. Lekker! Er gaan nog heel wat kilo's vanaf komen, dus hou ik me aanbevolen voor lekkere recepten. Wij plukken nog wel even beauntjes......

www.lacharviere.nl

dinsdag 21 juli 2020

Covid-boerderijwinkeltje.....

boerderijwinkeltje

Sinds dit weekend hebben we een bord bij de weg staan. Bienvenue à la ferme, boerderijproducten te koop. Miel, confiture et condiments. Ik weet niet wat ik er van verwachtte, maar het loopt niet storm in ons Covid-boerderijwinkeltje. Terwijl de potten honing, jam, courgettes en uien in het zoetzuur, komkommers in het zoetzuur, Atjar tjampoer, bieten in het zoetzuur en chutney keurig in het gelid staan blijft het doodstil. De eerste klant moet nog komen. Af en toe een verdwaalde auto, maar niemand in ons winkeltje. Het is een dagelijks terugkerend grapje geworden in dit huishouden: "waar was je nou, ze stonden drie rijen dik en ik stond alleen achter de kassa". Intussen zijn we zelf maar aan het consumeren van onze eigen waar geslagen. Zoon is gek op de ingelegde komkommerschijfjes en heeft zijn ochtendboterhammen pindakaas vervangen door kaas met een flinke lepel van dat zoetzuur, en wij hebben ons gisteren tijdens de lunch gewaagd aan boterhammetjes met kaas en de courgette/uienzoetzuur. Zo lekker! En die atjar, vanavond maar een flinke portie saté en nasi maken, ik durf te wedden dat er zo een pot doorheen gaat. We moeten dooreten voor de kast het begeeft, want die gulle moestuin blijft maar geven......

www.lacharviere.nl

maandag 20 juli 2020

Prikkelbaar.....

Kaardenbollen

Waaraan het ligt? Wie zal het zeggen. Maar dit jaar is een echt disteljaar. Overal staan ze nu te bloeien. De afgelopen jaren hebben we een waar gevecht geleverd tegen die stekelige gevallen, door ze stelselmatig te verwijderen uit de achtertuin en langs de schuren. Dus waar deze explosie aan distels nu ineens vandaan komt? Akkerdistels, Kruldistels, ze staan meters hoog. En al zijn ze aantrekkelijk voor vlinders en Hommels, we hebben er toch maar weer zoveel mogelijk verwijderd voordat ze zaad gaan zetten en de pluizen zich verspreiden. Een uitzondering maken we voor de Kaardenbollen, want die worden nergens lastig en zijn zo mooi om te zien. Zucht, zijn het de brandnetels niet, dan zijn het wel de Distels, of de bramen, of de Sleedoorns, of de Berenklauwen. In ieder geval alles wat prikt, zelfs door je handschoenen heen. Je zou van minder prikkelbaar worden.....

www.lacharviere.nl

zondag 19 juli 2020

Vroeg.....

Indische Loopeend

Elke ochtend ben ik om een uur of zes, of zoveel eerder, wakker. Dat is de prijs die je betaald voor het slapen met de ramen wagenwijd open op de boerderij. De wereld om je heen reageert op het ochtendgloren met luid gekraai van de hanen, wakker wordende, piepende jonge pauwtjes in de boom voor je raam en sinds kort ook de Loopeenden de gezellig meedoen met het ochtendritueel van het verwelkomen van een nieuwe dag. Bij de Loopeenden die uitgebroed werden door moeder Barbarie, en die inmiddels al aardig volwassen beginnen te worden, zitten namelijk twee dames. En dames Loopeenden snateren. Hard! Dit in tegenstelling tot de heren die slechts een schor gepiep voortbrengen. De twee nieuwe dames kunnen er wat van. Voor diegenen onder ons die vroeger graag naar Disneyfilmpjes keken: het klinkt als een van woede ontploffende Donald Duck. Of een hysterische lachaanval van één of ander satanisch beest. Nou ja, je snapt het, het is in ieder geval niet iets waar ik makkelijk doorheen slaap. Het is dat ik zo geniet van de zomer met zijn zon en zijn warmte, want anders zou ik haast verlangen naar de donkere wintermaanden waarbij de ochtenden donker beginnen en alle dieren nog in diepe slaap zijn......

www.lacharviere.nl

zaterdag 18 juli 2020

Alleenrecht.....

pauwenkuikens

Ze groeien als kool, de babypauwtjes. Inmiddels is er weinig sprake meer van onder de radar blijven en verstoppen, alle drie de mama's hebben de voordelen van de achtertuin ontdekt. De hele dag zijn we bezig met het vullen van de water- en voerbak, want er wordt wat gegeten! De kippies komen daarbij nauwelijks nog aan de beurt, de pauwendames claimen het alleenrecht. Ook de poezen worden hardhandig weggejaagd, soms zelfs tot door het kattenluik! Naast eten wordt er geluierd, in het zonnetje gedoezeld, en worden er uitgebreide stofbaden genomen. Regelmatig loopt de hele boel door elkaar, en het duurt altijd weer even voor alles weer bij de rechtmatige moeder en andere gezinsleden is. Zo ook 's avonds, als de hele meute zijn slaapplek voor de nacht opzoekt in de boom. Het is een prachtig gezicht, die kleine pauwtjes die over de takken trippelen en uiteindelijk een lekker plekje onder hun mama's grote vleugels vinden. Negen pauwenkuikens, het is een voorrecht ze te mogen zien opgroeien.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 17 juli 2020

Niet mèt en niet zonder.....

Stitch en Jake

Dit zijn twee portretten! Ze kunnen niet mèt en niet zonder elkaar leven. Stitch, de grijs/witte kater, is een echte piraat. Hij zwalkt door de weilanden, in zijn uppie, en laat zich meestal maar één keer per dag, maar soms ook enkele dagen, niet zien. Hij heeft zo zijn eigen plekjes buiten die geen van de andere katten kennen. Hij bemoeit zich nooit met de rest van het gespuis. Jake, de grijze kater, daarentegen, is meer een "om het huis hanger". Hij is er 's ochtends op tijd bij voor het blikvoer, hangt dan nog even wat rond voor het stukje boterham met pindakaas dat hij van zoon krijgt, is nooit ver weg en kan met iedereen goed door de bocht. Zodra Stitch binnen echter komt staat hij op scherp. Hij mauwt en hij dreigt en laat Stitch geen moment uit het zicht. Stitch ondergaat het gelaten. Het is altijd al zo geweest, dus hij is er niet meer van onder de indruk. Soms haal ik ze uit elkaar. Word ik moe van dat gedreig en gemauw. Zwiep Jake naar buiten zodat Stitch even rustig kan eten en kroelen. En soms, zomaar ineens, vind ik ze samen diep slapend op het kussen. In pais en vree. Alsof het de dikste maatjes zijn. Katten.... je moet ze snappen.....

www.lacharviere.nl

donderdag 16 juli 2020

Koekjes en bietenblad.....

Mangalitzavarken

Nu de andere varkens weg zijn, zijn de twee grote dames in het veld achter de enige ontvangers van restjes en lekkere hapjes. En niets menselijks is hen vreemd; ze zijn dol op zoet, vet en zout. De zakken marshmallows die we over hadden van vorig jaar en die over de datum waren, waren een succes. Net als restjes pasta of rijst met saus. Oud brood, of koekjes die over de datum zijn omdat niemand ze hier eet, ze zijn er gek op! Toch zijn ook zij nu op de gezonde toer. Het veld grenst namelijk aan de groentetuin, en dat is heel handig. Tot mega-proporties uitgegroeide courgettes, doorgeschoten sla, het blad van de geoogste bietjes, zwiep ik allemaal zo over het schrikdraad. Zeer tot genoegen van de dames. Het nadeel is, dat rustig werken in de moestuin verleden tijd is. Zodra we nu gespot worden tussen de groentes komen ze hard aan rennen. En hebben middels veel geknor luidkeels commentaar op de werkzaamheden. Vooral de courgettes zijn favoriet. Tot nu toe gedragen ze zich nog, maar ik hoop dat er niet een dag komt dat ze beseffen dat er tussen hen en het pompoenenveldje slechts een dun draadje schrikdraad loopt. Want ik neem zo maar aan dat ook een zoet pompoentje er bij hen best in zal gaan.....

www.lacharviere.nl

woensdag 15 juli 2020

Goudgele overdaad......

honingoogst 2020

Het was een doodvermoeiende klus gisteren, maar het is gelukt! Direct na de ochtendronde van schoonmaak en dieren togen we naar de kasten en haalden de honingbakken eraf. Loodzwaar waren ze. En toen kwam het echte werk: het met een kammetje verwijderen van de waszegeltjes om daarna de raten te slingeren. In eerste instantie buiten op het terras, maar nadat steeds meer bijen ons wisten te vinden verplaatsten we onze activiteit naar binnen. Het werd een klus die tot ver in de middag duurde. En toen moest alles natuurlijk ook nog in potten. Alles plakte, want voorkomen dat je knoeit lukt nauwelijks. We eindigden met de ongelooflijk mooie opbrengst van zo'n 52 kilo goudgele honing. We vulden maar liefst 98,5 potten van 475 gram, en nog een aantal kleintjes. De kast in de receptie, reeds gevuld met het nodige zoetzuur en chutney, bezwijkt bijna onder de last. Wat hebben de bijtjes hun best gedaan dit jaar! Ik had wel met ze te doen, want tenslotte beschadig je wel hun zorgvuldig uitgebouwde raten en ga je er met hun voorraad vandoor. Maar dat maakten we goed door elk van de kasten 6 kilo bij te voeren. En de zaden voor de honderden vierkante meters drachtplanten zijn alweer besteld voor het volgende jaar. Ook heb ik nog een aantal dames gered van een schone dood; ze waren in de honingemmer gevlogen en kwamen niet meer uit die plakkerige overdaad. Voorzichtig heb ik ze eruit geschept en bedekt in honing op de buitentafel gelegd. Binnen de kortste keren werden ze geholpen door mede-werksters die hen minutieus schoon likten. Het zijn wonderlijke wezentjes, bijen. En als je nu weet dat iedere werkster in haar leven ongeveer één theelepel honing verzameld, en dat afzet tegen de kilo's honing die we gisteren mochten oogsten, dan kun je niet anders dan een diepe buiging maken......

www.lacharviere.nl

dinsdag 14 juli 2020

Royaal.....

Tomaten in de kas

De kas is veranderd in een oerwoud van tomaten-, paprika-, basilicum en komkommerplanten. Je komt er haast niet meer doorheen. Ik vrees dat we ook hier iets te royaal zijn geweest. De eerste tomaten hangen er nu aan. Het staat allemaal door elkaar, dus ik heb geen idee wat waar staat. Trostomaten, cherrytomaatjes, Coeur de boeuf, San Marzano, en nog zo wat soorten. Er zitten spannende exemplaren bij, en de planten zijn tot ver boven ons hoofd gegroeid. Ik blijf de dieven weghalen, want het groeit als kool. Tijdens het dieven ontdek ik in het woud van blad steeds meer tomaten in wording. Allemaal nog groen. Ik kan niet wachten tot ik het eerste rood spot.....

www.lacharviere.nl

maandag 13 juli 2020

Rustig.....

Kruising Barbarie en Indische Loopeend

De eerste eenden die uit een kruising Muskuseend/ Loopeend zijn geboren zijn inmiddels een stuk groter. En dus kun je nu een beetje zien hoe ze opdrogen. Ik moet eerlijk zeggen, ik vind het mooie eenden. Ze hebben prachtige koppies met een hele zachte uitdrukking. Lieve oogjes dat hebben ze. Ze hebben het zware lijf van de Muskuseend met de kop van een Loopeend, en ze missen de kenmerkende rode knobbel bij de snavelaanzet van de Barbarie. De twee Loopeenden uit hetzelfde nest snateren dat het een lieve lust is. Je hoort ze de hele dag kletsen. De Mulards (zo noemt men de kruising met een Muskuseend) echter geven geen kik. Niets. Nog niet één klein piepje. Als je kijkt naar hun verentooi zou je zeggen dat het alle drie mannen zijn. Maar aan de andere kant weet ik ook niet hoe de vrouwtjes er dan uit zouden moeten zien. Waarschijnlijk gaan ze nog veranderen als ze de volwassenheid bereiken. Ik ben wel heel benieuwd hoe ze er uiteindelijk uit gaan zien. Één ding is zeker: ze zijn een stuk rustiger dan hun Loopeendzusjes. En daar is ook wat voor te zeggen.....

www.lacharviere.nl

zondag 12 juli 2020

Vacuüm.....

de boerderij

Zo, ons hoogseizoen is nu echt begonnen. De twee families, die prachtig weer krijgen aankomende week, zijn geïnstalleerd. Conform de Covid-19 normen hebben we alles ruimschoots voorzien van gel hydroalcoolique, zeep, en reinigings- en desinfectiemiddelen. Niet dat het vaak gebruikt hoeft te gaan worden, ze hebben ieder één kant van de camping en ook ieder één kant van het sanitair. Een safaritent op een plek van 1 hectare waar vindt je dat nou? Natuurlijk is het jammer dat de gebruikelijke hoogzomer-gezelligheid, de buzz, er niet is dit jaar. Geen table d'hote, geen groepen kinderen die van alles organiseren, geen apero-terras. Maar aan de andere kant is dit wel uniek. Zoveel Coronavrije ruimte en de volledige rust om je helemaal over te geven aan je natuurlijke ritme. De vogels te horen, de vlinders te zien fladderen, de zon te voelen, de geur van de zomer te ruiken en geen enkel moment op de afstand hoeven te letten. Geen verkeer, geen muziek, geen andere mensen, geen luchtverkeer, geen lucht- en lichtvervuiling maar gewoon zelf zijn. Een heerlijk zwembad voor jezelf, en volop verse en gezonde groente en kruiden uit de gulle groentetuin. Langs lopende pauwen met hun kleintjes en rondhangende poezels. Ik zou het heerlijk vinden. Maar oh wacht, wij zijn zo gelukkig dat we die stilte en gulheid altijd mogen ervaren en zouden niets anders meer willen. Het is een uniek jaar, 2020. Vakantie ten tijde van een pandemie waardoor alles anders is. En hoe onze gasten dit gaan ervaren, we gaan het horen. Van de drukte in Nederland en België naar een vacuüm op het Franse platteland.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 11 juli 2020

Webwinkel.....

Potjes voor honing

Ergens aankomende week gaan we honing oogsten. De bijenkasten zitten hartstikke vol. Bij de laatste inspectie een week geleden, schatten we dat er zeker 60 kilo verzegelde honing in moet zitten. Of meer? Hoe dan ook, het vereist wat planning. Het slingeren van de honing en het afvullen en etiketteren van de potten, daar zijn we wel een dagje mee zoet. En er zijn natuurlijk heel veel potten en etiketten nodig. De etiketten zijn binnen, de potten ook, op die van een kilo na, maar die verwacht ik nog wel binnen te krijgen. Qua eieren, groenten, fruit en honing is dit een jaar van overvloed. Van gasten niet. Maar gelukkig is honing onbeperkt houdbaar. Of moeten we maar een webwinkel starten?

www.lacharviere.nl

vrijdag 10 juli 2020

Stiekem.....

Moeder eend met pulletjes

Het is één van de twee Barbariedames toch weer gelukt. Stiekem broeden achter een strobaal. Met als resultaat 7 kleine p(r)ulletjes. Gisterenavond kregen ze al hun eerste zwemles. Ze zijn allerschattigst. Weer die kruising Barbarie/Loopeend, waarvan ik geen idee heb hoe ze opdrogen. Zitten we straks weer met heel veel eenden. Ik was net zo blij dat er gisteren door de buurjongen 7 jonge Baardkuifhoenders op gehaald werden. Het resultaat van een illegale broedactie van een Baardkuifhoentje dat zich in de ezelstal had verstopt. Het valt niet mee om je pluimveebestand een beetje in te krimpen als er allerlei dames je toch weer te slim af zijn en je onverwacht confronteren met hun kroost. Zucht! Allemaal aan de pil dan maar?

www.lacharviere.nl

donderdag 9 juli 2020

Water.....

Zomerweides

Het is hoogzomer op la Charvière. En het is warm. Vandaag rond de 32 graden. Dat betekent dat de diertjes regelmatig water moeten krijgen. Twee rondjes per dag. Ondanks het feit dat het dit jaar vaker geregend heeft dan de twee voorgaande kurkdroge jaren zie je het niveau van de mare weer snel zakken. De eenden hebben nu strandjes aan de zijkant van het water. Ook voor ons is water een welkome afleiding. Na het schoonmaken van het sanitairgebouw, ondanks het vroege beginnen toch al een warme klus, de laatste poetsbeurten van het zwembad op het heetst van de dag. Gewapend met schuursponsjes en doekjes het water in dat alles behalve koud is. Geen vervelend klusje! Nu is het zwembad nog even voor ons, volgende week dragen we het spic en span over aan onze gasten. Dan beperk ik me maar weer tot de koude douche in de achtertuin.....

www.lacharviere.nl

woensdag 8 juli 2020

Bac 2020.....

Bac2020

Gisteren om 9 uur 's ochtends zouden eindelijk de definitieve examenuitslagen online worden gezet. Noah keek er al dagen naar uit. Toch stiekem een beetje zenuwachtig, want welke mention zou het worden? Gelukkig crashte de servers niet zoals gewoonlijk en wist hij al na 5 minuten de uitslag. Een gemiddelde van 16,42 van de twintig. Hij heeft zijn mention très bien, de hoogste mention die je kunt behalen. Wat een ongelooflijk knappe prestatie! Daarna voor de één na laatste keer naar het lycée om zijn cijferlijst op te halen. In oktober nog één keer terug voor zijn diploma. Zijn welverdiende vakantie begint nu pas echt. Wat zijn we trots op deze kanjer! Pas op Clermont Ferrand, hij komt eraan.....

www.lacharviere.nl

dinsdag 7 juli 2020

Pokken-kippen...

Kippenpokken

Het viel me ineens op, een week of wat geleden. Twee haantjes met behoorlijk gemangelde kammen. Maar omdat ze behoorden tot de groep die laag in de pikorde staan nam ik aan dat het verwondingen waren. De zwarte plekken waren waarschijnlijk opgedroogd bloed na een confrontatie. In de loop van de dagen kwam er nog een haantje bij, en nog één en toen een kip. Een vechtende kip komt zelden voor, dus dat was vreemd. Even Googelen leverde niets op. Het rare fenomeen bleef zich uitbreiden, steeds meer kippen hadden die rare zwarte vlekken op hun kammen en lellen. Verder oogden ze gelukkig niet ziek, al waren sommigen niet om aan te zien! Ze waren even levendig als anders, aten goed en leken er geen last van te hebben. Toch nog maar even opnieuw Googelen leverde het antwoord: de kippen hadden pokken. Pokken? Dat klonk serieus! Het is een virusinfectie, vaak overgedragen door wilde vogels, en komt endemisch voor. Niets aan te doen, alleen in de gaten houden dat er geen secondaire infecties bijkomen aan bijvoorbeeld ogen, want dat zou wel met antibiotica behandeld moeten worden. Inmiddels zijn we een paar weken verder en lijkt het virus op zijn retour. De meeste kippen zijn weer "schoon" en er is niets meer van te zien. Geen secondaire infecties ook. Ik denk dat je het maar een beetje moet zien als Waterpokken bij de mens. Tja, die virussen en bacteriën, je moet op je hoede blijven, zeker als het om je diertjes gaat. Gelukkig liep het deze keer met een sisser af.....

www.lacharviere.nl

maandag 6 juli 2020

Niet normaal.....

Zomeravond

Het zijn zomeravonden op la Charvière. Het is nog lang licht en en warm. De Krekels en Cichaden zingen hun avondlied. De diertjes gaan langzaamaan slapen. En toch voelt het niet als anders. We kunnen er niet van genieten. Het voelt een beetje als een tijdsvacuüm. Normaal ontvangen we de zomer met open armen, dit jaar zijn we er soort van ongemerkt ingegleden. De Boomkikkers, die normaal in mei beginnen met hun massale avondzang en een soort van ijkpunt waren dat de zomer eraan kwam, waren er dit jaar niet. Vorige jaren waren er honderden te horen rondom de mare en in de struiken. Nu hebben we er eentje gehoord. Twee keer. Daarna was hij weg. Het is een raadsel waar die honderden kikkers gebleven zijn. Normaal ook telden we de dagen af totdat zoon zomervakantie kreeg. Ergens half juni was meestal zijn laatste schooldag waarna de zomer pas echt begon, tot 1 september, de rentrée. Nu is hij al vanaf maart thuis, en al is zijn zomervakantie officieel begonnen, ook dat ging ongemerkt. Normaal ook startte het zomerseizoen rustig in juni en bouwde het zich verder op tot hoog-hoogseizoen vanaf midden juli. Nu hebben we slechts één stel te gast gehad in een safaritent. Vanaf 11 juli verwachten we een tweetal gezinnen, daarna een drietal, en zo suddert het door. In totaal 9 gezinnen dit jaar in plaats van de circa 140 die we normaal zouden verwelkomen. We krijgen aanvragen genoeg, maar hebben besloten dat we in verband met het Coronavirus geen reserveringen meer aannemen dit jaar. De officiële sanitaire protocollen liegen er niet om. En dat maakt het publieke leven op een camping lastig. Met max 3 gezinnen kunnen we iedere familie die hier verblijft privésanitair aanbieden. En privétijd in het zwembad. En houden we alles te doen als het gaat om afstand en veiligheid zodat onze gasten toch ontspannen vakantie kunnen vieren. Normaal zouden we de weersvoorspellingen checken, nu doen ze er eigenlijk niet toe. Normaal zouden we al volop table d'hotes hebben gehad, speciaalbieren en wijnen hebben ingekocht, dit jaar blijven de keuken èn het terras gesloten en privé. Normaal zouden we al ruimschoots van te voren ons domein hebben klaar gemaakt zodat alles er tiptop bij lag, de afgelopen week, en aankomende week, zijn we nog bezig met het snoeien, schoonmaken en het sanitair in gereedheid brengen. Met een Tork met papieren handdoekjes, een speciale Covid-prullenbak voor mondkapjes en dergelijke, alcoholgel en looprichting- en instructieborden. Desinfectant en reinigingsproducten in iedere badkamer. Normaal zouden we bungalow- en Belltenten moeten opzetten, maar die zijn dit jaar niet nodig. We hebben aan twee van de vier safaritenten genoeg. Normaal zouden we het terras moeten inrichten met de tafels en stoelen die in stock staan, maar die blijven daar dit jaar. Ook geen ligstoelen bij het zwembad. Het is allemaal anders dit jaar. En vreemd. En stil. En dubbel. Er kan heel veel niet dat vorige jaren wel kon. Met de schrik om het hart zien we het aantal besmettingen wereldwijd exponentieel toenemen. En houden ons hart vast voor de vakantieperiode die voor Europa op de stoep staat. Al die mensen dicht op elkaar in zwembaden, aan het strand en op terrassen. Al die verplaatsingen. Het is te hopen dat er snel een vaccin komt. Want aan dit nieuwe normaal kunnen we niet wennen.....

www.lacharviere.nl

zondag 5 juli 2020

Gedoe....

Pauwenmoeder met kuikens in boom

Alle Pauwenmama's, èn hun kuikens, slapen inmiddels in de Kersenboom voor de boerderij. Wel zo veilig, hoog in de boom, weggestopt onder moeders vleugels! Mevrouw Pauw heeft ze alle 4 nog, en omdat zij door ervaring een relaxte moeder is, maakt zij zich niet al te druk. Ze weet ons te vinden voor eten en water en hangt het grootste gedeelte van de dag in de achtertuin. Haar kuikens maken dus geen kilometers en eten doorlopend van de Pauwenkruim wat resulteert in grote, en ook redelijk tamme kuikens. De andere mama heeft er nog 4, eentje is er verdwenen, al redelijk snel in het begin. Ook zij lijkt de zaken goed op orde te hebben. En dan hebben we nog de derde Pauw. Zij begon met drie kuikens, en heeft er nu nog maar eentje. Ze zit doorlopend in de problemen en heeft duidelijk moeite. In het begin was ze vaak haar kuikens kwijt. Liep al veel te snel veel te veel. Elke keer als ze haar zus tegenkomt gaat het fout. Haar enigst kind voegt zich bij de andere vier kuikens van zus en hobbelt achter de verkeerde mama aan. Die dan vervolgens vijf kuikens verdedigd en de rechtmatige en totaal in paniek zijnde onbeholpen pauwenmoeder weg jaagt. Wat dan volgt is een hartverscheurend tafereel, elke keer weer. Een huilende en hijgende pauw die wanhopig op zoek is naar haar enigst kind. Elke keer grijpen we in en proberen we de wegloper te isoleren van de groep en terug te loodsen. Omdat het zo zielig is. Wat een gedoe! Inmiddels is Pauw 4 ook aan het broeden geslagen, al een week of twee geleden. We weten waar ze zit, en wachten rustig af. Al dat Pauwengrut houd ons aardig aan het werk, al was het alleen maar omdat we dwangmatig steeds kuikens tellen. Wat moet dat worden als ze straks allemaal een stuk groter zijn? Dan hebben we 14 pauwen rondlopen, plus wat nog geboren gaat worden. We hopen maar dat we voor 11 van hen tzt een goed huis kunnen vinden. Want als dat allemaal op je dak zit blijft er geen dakpan meer heel.....

www.lacharviere.nl

zaterdag 4 juli 2020

Terug van weggeweest.....

Huisgemaakte friet met verse mayo

Ik was prettig verrast toen ik, tijdens het rondneuzen door het enorme assortiment pootaardappeltjes en niet weten welke soort te kiezen, op Bintjes stuitte. Echte Bintjes in Frankrijk, die gingen mee! Omdat ik nog wist dat de, vroeger oh zo populaire, Bint uit de supermarktschappen verdween doordat er zo ontzettend veel bestrijdingsmiddelen nodig waren, was ik wel wat argwanend. Ziektegevoelig gewas? Nou ja, het was me het risico waard. Want zijn er lekkerder aardappels dan Bintjes uit de klei? Tot mijn verbazing waren, van de drie aardappelsoorten die we aanplantten, de Binten degenen die het mooist erbij stonden. Afgelopen week rooide ik de eerste paar planten. De rest mag nog even doorgroeien. Wat een mooie oogst! Wat gaven ze veel! De grote aardappelen gingen apart en die gebruikte ik gisteren voor wat ik al zo lang van plan was: huisgemaakte frieten. Want met Bintjes maak je de lekkerste! Uit de tuin kwam een pondje sperzie- en boterbonen voor het gezonde groen op het bord. En uiteraard maakte ik een grote pot verse mayonaise met verse scharreleitjes. De frieten waren door het hoge zetmeelgehalte van de Bint zoals ze hoorden te zijn: knapperig en smaakvol. En zeker voor herhaling vatbaar. Home made patat van pootaardappel tot eindresultaat. Het is even wat werk, maar voor ons is de Bint terug van weggeweest! Volgend jaar planten we er nog veel meer van aan, dat staat als een paal boven water.....

www.lacharviere.nl

vrijdag 3 juli 2020

Ground zero.....

Klei

Het is echt waar: varkens houden van modder. En water. En badderen als het warm is. Dankzij hun nijvere wroetwerk mag er dan een zee van Kamille zijn onstaan, maar aan het begin van het veld, waar hun waterballet ooit begon met slechts een waterbak, is het ground zero. Ze begonnen met een klein plasje, dat plasje werd een poeltje, en dat werd vakkundig vergroot tot een enorme bad- en modderkuip die vele vierkante meters beslaat. Die modderkuip kromp en breidde zich weer uit naargelang de regenval of het vergeten dat de kraan bij de varkens open stond. En wat er, nu het allemaal opgedroogd is, tevoorschijn komt is niet fraai. Grote platen steenharde modder met diepe voren. Er wil niets op groeien, zo dichtgeslagen is de grond. Een kwestie van het juiste moment met de goede hoeveelheid regenval afwachten en dan proberen de boel om te frezen. En dan eventueel weer inzaaien met een weidemengsel. Nou ja, we zien het wel. Voorlopig gaat het op ons lijstje. Er zijn andere prioriteiten. En intussen genieten we gewoon van een veld vol kamille.....

www.lacharviere.nl

donderdag 2 juli 2020

Gekruist.....

Kruising Muskuseend en Loopeend

Ergens in het voorjaar stopte ik Loopeend-eieren onder een broedse Barbarie eend. Ik legde ze erbij en haalde haar eigen eieren niet weg. Achteraf gezien had ik dat misschien wel moeten doen. Want ondanks het feit dat we geen Muskuseend-mannen meer hadden bleken ze toch bevrucht. Door een Loopeend. Naast de twee, gelukkig vrouwelijke, Loopeendjes die we er aan over hielden hebben we nu ook drie kruisingen Loopeend/ Barbarie eend rond lopen. En het zijn mooie, maar wel ietwat rare, eenden. Ze proberen rechtop te lopen als een Loopeend, maar hebben het zware lijf van de Barbarie. Zwemmen gaat prima, al zijn ze wel minder goed in duiken en onderwater zwemmen dan de ranke Loopeenden. Of het vrouwtjes zijn of mannetjes en hoe ze er uiteindelijk uit zullen gaan zien, het is een grote verrassing. Één ding is wel zeker: ze zijn steriel, dus kuikens komen er niet van. Ik heb geen idee waar het naar toe gaat, dus we wachten gewoon af......

www.lacharviere.nl

woensdag 1 juli 2020

Geknakt.....

Gladiolenbollen

Vorig jaar plantte ik Gladiolenbollen. Ze zaten in een gemengd bloembollenpakket, tussen Irisjes en Alliums, en kwamen in mijn kleine stukje kleurrijke tuin. Ze kwamen goed op en tegen de tijd dat ze bloemknoppen kregen waren ze behoorlijk hoog. Te hoog en daar wrong nu precies de schoen. Want met alles wat er overheen banjerde of sprong, lees poezen, pauwen en eenden, bleef er niet één overeind staan. De ene na de andere lag geknakt op de grond. Een succes werd het dus niet. Toch was ik consciëntieus genoeg om ze in de herfst uit de grond te halen. Althans degenen die ik nog terug kon vinden. Ik parkeerde ze even tijdelijk in het raamkozijn van de buanderie (laundry room) zodat ze konden drogen. En toen werden ze een gevalletje "oh ja, ik moet nog", want daar liggen ze nu nog. Van de week viel mijn oog ineens weer op de vergeten bollen. Ik verwachtte ze weg te moeten gooien, want het heeft best wel eens gevroren afgelopen winter. Maar tot mijn verbazing waren er een aantal met een groene punt. Dat vond ik eigenlijk best wel zielig. Ze deden zo hun best. Dus overweeg ik nu toch maar ze weer in de grond te zetten. Kijken of het nog wat worden wil. Maar waar op dit domein vind ik in vredesnaam een plekje zonder vliegend of springend gespuis......

www.lacharviere.nl